Κυριακή 23 Αυγούστου 2026

Νιώθω βαθιά συγκινημένη από τη μεγάλη τιμή που λαμβάνει το ποιητικό μου έργο, και συγκεκριμένα, το ποίημά μου με τίτλο «ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ», να τιμηθεί με το βραβείο «Certificate of Appreciation» από την Παγκόσμια Λογοτεχνική Εταιρεία.

 

Νιώθω βαθιά συγκινημένη από τη μεγάλη τιμή που λαμβάνει το ποιητικό μου έργο, και συγκεκριμένα, το ποίημά μου με τίτλο «ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ», να τιμηθεί με το βραβείο «Certificate of Appreciation» από την Παγκόσμια Λογοτεχνική Εταιρεία.
Πολλές ευχαριστίες στη Διοίκηση της Παγκόσμιας Λογοτεχνικής Εταιρείας, στον παγκοσμίου φήμης Ποιητή, Συγγραφέα, Φιλάνθρωπο, Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Ακτιβιστή, Ανθρωπιστή, Ακτιβιστή Παγκόσμιας Ειρήνης και Περιβάλλοντος Bhagirath Choudhary - Bhagirath Choudhary για τη μεγάλη τιμή και αναγνώριση στο Παγκόσμιο Κίνημα Θετικής Λογοτεχνίας!

Σας ευχαριστώ πολύ, αξιότιμε, μεγάλε ουμανιστή, φίλε και ειρηνιστή ποιητή, Bhagirath Choudhary για τη μεγάλη τιμή που δώσατε στο γραπτό μου. Εύχομαι ο Θεός να σας δίνει υγεία και δύναμη και το αγαπημένο σας έργο να συνεχιστεί με επιτυχία. Σας εύχομαι ό,τι καλύτερο στη ζωή σας και την οικογένειά σας! Τα σέβη μου από τη χώρα των Ολυμπιακών Αγώνων και της Εκεχειρίας. Τη χώρα του Αριστοτέλη, του Σωκράτη, του Πλάτωνα. Την πατρίδα του Περικλή και της δημοκρατίας. Ειρήνη και Ενότητα σε όλο τον κόσμο!
 

Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

 **************************
I feel deeply moved by the great honor that my poetic work receives, and specifically, my poem entitled " Empathy ", to be honored with the "«Certificate of Appreciation " award from the Global Literary Society.
Myriad thanks to the Management of the Global Literary Society, to the world-renowned Poet, Writer, Philanthropist, Global Literary activist, Humanist, World Peace, Environment Activist  Bhagirath ChoudharyBhagirath Choudhary for the great honor and recognition in the Global Positive Literature Movement!
 
Thank you very much, esteemed, great humanist, friend and pacifist poet,  Bhagirath Choudharyfor the great honor you have given to my writing. I wish God to give you health and strength and that your beloved work continues successfully. I wish you all the best in your life and your family! My respects from the land of the Olympic Games and the Truce. The land of Aristotle, Socrates, Plato. The homeland of Pericles and democracy. Peace and Unity throughout the world! With all my respect and appreciation
 
Maria Kolovou Roumelioti
 





















 ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΣΗ 

Λένε πως, η ενσυναίσθηση βοηθάει να κατανοήσουμε τα συναισθήματα των άλλων, ακόμη κι όταν δεν μοιραζόμαστε τις ίδιες εμπειρίες....
Πώς είναι δυνατόν να περπατήσεις τα βήματα κάποιου άλλου φορώντας τα διαφορετικά σε μέγεθος δικά σου παπούτσια;
Πώς είναι δυνατόν να βαδίσεις με πέλματα ξένα;
Πώς να αποκόψεις την ψυχή απ' το σώμα σου και να χωρέσεις ακριβώς στην ψυχή ενός άλλου;
Πώς να ξεγεννήσεις αυτό που κυοφορεί, μήτρα ξένη, με τις δικές σου ωδίνες;
 
Η ενσυναίσθηση είναι η Ωραία Πύλη που φέρνει σε ενότητα το «Εγώ» με το «Εσύ».
Είναι το Ιερό Κάλεσμα του νου να αποδείξει τη Θεία προέλευση του!
Είναι ένα λουλούδι σπάνιο που φυτρώνει στα όρια του ανέγγιχτου κι αόρατου‧
ένα λουλούδι που τρέφεται με φως, όχι για να δείξει την ομορφιά του,
αλλά για να φωτίσει και να ομορφύνει την ζωή των άλλων!....
Είναι το χέρι που απλώνεται για να σε συγκρατήσει την ώρα που άνεμος εκδικητικός σε σπρώχνει σε γκρεμό.
Είναι η φωνή που σου υπενθυμίζει να παλέψεις την ώρα του κινδύνου.
Είναι ο παρηγορητικός λόγος, τη στιγμή της απελπισίας!....
 
Άλλοι το λένε, ενσυναίσθηση... άλλοι το λένε, κατανόηση....δεν έχει σημασία πως θα το πεις!... Σημασία έχει να συμπεριφέρεσαι στον καθένα όπως θέλεις να σου συμπεριφέρεται !..
 
Τρίτη, 20 Ιανουαρίου 2026
 
Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη
 
EMPATHY  by Maria Kolovou Roumelioti

They say that empathy helps us understand the feelings of others, even when we do not share the same experiences....
How is it possible to Walk in someone else's footsteps while wearing your own shoes that are different in size?
How is it possible to walk on someone else's feet?
How can you cut off your soul from your body and fit exactly into the soul of someone else?
How can you give birth to what is pregnant, a foreign womb, with your own pains?
Empathy is the Beautiful Gate
that brings the "I" into unity with the "You"
It is the Sacred Call
of the mind to prove its Divine origin!
It is a rare flower that grows on the borders of the untouched and invisible.
A flower that feeds on light,
not to show its beauty,
but to illuminate and beautify the lives of others!....
It is the hand that reaches out to hold you when a vengeful wind pushes you over a cliff.
It is the voice that reminds you to fight in times of danger.
It is the comforting word, in times of despair!....
Some call it empathy... others call it understanding....it doesn’t matter how you say it!... It matters to treat everyone the way you want to be treated!..
 


My dear GLSians and friends,
With immense pleasure, the Global Literary Society confers the Certificate of Appreciation to world renowned Poetess, internationally acclaimed Author, a great humanitarian, and my dear friend Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη Maria Kolovou Roumelioti for writing #LivingLetters to promote the Global Movement of Positive Literature worldwide
#Livingletters
Empathy
They say that empathy helps us understand the feelings of others, even when we do not share the same experiences....
How is it possible to Walk in someone else's footsteps while wearing your own shoes that are different in size?
How is it possible to walk on someone else's feet?
How can you cut off your soul from your body and fit exactly into the soul of someone else?
How can you give birth to what is pregnant, a foreign womb, with your own pains?
Empathy is the Beautiful Gate
that brings the "I" into unity with the "You"
It is the Sacred Call
of the mind to prove its Divine origin!
It is a rare flower that grows on the borders of the untouched and invisible.
A flower that feeds on light,
not to show its beauty,
but to illuminate and beautify the lives of others!....
It is the hand that reaches out to hold you when a vengeful wind pushes you over a cliff.
It is the voice that reminds you to fight in times of danger.
It is the comforting word, in times of despair!....
Some call it empathy... others call it understanding....it doesn’t matter how you say it!... It matters to treat everyone the way you want to be treated!..
All rights reserved
Maria Kolovou Roumelioti
Greece
________________________
Keep shining and keep writing #livingletters
Love and Light
Bhagirath Choudhary
Founder
Global Literary Society
 
 
Αγαπητοί μου GLSians και φίλοι,
 
Με τεράστια χαρά, η Παγκόσμια Λογοτεχνική Εταιρεία απονέμει το Πιστοποιητικό Εκτίμησης στην παγκοσμίου φήμης ποιήτρια, διεθνώς αναγνωρισμένη συγγραφέα, μια σπουδαία ανθρωπίστρια και αγαπητή μου φίλη Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη για τη συγγραφή του #LivingLetters για την προώθηση του Παγκόσμιου Κινήματος Θετικής Λογοτεχνίας παγκοσμίως
#LivingLetters
Ενσυναίσθηση
Λένε ότι η ενσυναίσθηση μας βοηθά να κατανοήσουμε τα συναισθήματα των άλλων, ακόμα και όταν δεν μοιραζόμαστε τις ίδιες εμπειρίες....
Πώς είναι δυνατόν να περπατάμε στα βήματα κάποιου άλλου φορώντας τα δικά μας παπούτσια που έχουν διαφορετικό μέγεθος;
Πώς είναι δυνατόν να περπατάμε στα πόδια κάποιου άλλου;
Πώς μπορείς να αποκόψεις την ψυχή σου από το σώμα σου και να χωρέσεις ακριβώς στην ψυχή κάποιου άλλου;
Πώς μπορείς να γεννήσεις αυτό που κυοφορεί, μια ξένη μήτρα, με τους δικούς σου πόνους;
Η ενσυναίσθηση είναι η Όμορφη Πύλη
που φέρνει το «Εγώ» σε ενότητα με το «Εσύ»
Είναι το Ιερό Κάλεσμα
του νου για να αποδείξει τη Θεϊκή του προέλευση!
Είναι ένα σπάνιο λουλούδι που φυτρώνει στα όρια του ανέγγιχτου και του αόρατου.
Ένα λουλούδι που τρέφεται με φως,
όχι για να δείξει την ομορφιά του,
αλλά για να φωτίσει και να ομορφύνει τις ζωές των άλλων!....
Είναι το χέρι που απλώνεται για να σε κρατήσει όταν ένας εκδικητικός άνεμος σε σπρώχνει πάνω από έναν γκρεμό.
Είναι η φωνή που σου υπενθυμίζει να πολεμάς σε περιόδους κινδύνου.
Είναι η παρηγορητική λέξη, σε περιόδους απελπισίας!....
Κάποιοι το αποκαλούν ενσυναίσθηση... άλλοι το αποκαλούν κατανόηση....δεν έχει σημασία πώς το λες!... Σημασία έχει να φέρεσαι σε όλους όπως θέλεις να σου φέρονται!..
Με επιφύλαξη παντός δικαιώματος
Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη
Ελλάδα
______________________
Συνέχισε να λάμπεις και συνέχισε να γράφεις #ζωντανάγράμματα
Αγάπη και Φως
Bhagirath Choudhary
Ιδρυτής
Παγκόσμια Λογοτεχνική Εταιρεία

 

 

 

 

 

Ευχαριστώ από καρδιάς τον εκλεκτό φίλο ποιητή κι εκδότη Manik Chakraborty για την δημοσίευση του ποιήματος μου "ΣΤΙΓΜΕΣ" στο Λογοτεχνικό Περιοδικό "Echoes of World Poetry"


Ευχαριστώ από καρδιάς τον εκλεκτό φίλο ποιητή κι εκδότη Manik Chakraborty για την δημοσίευση του ποιήματος μου "ΣΤΙΓΜΕΣ" στο Λογοτεχνικό Περιοδικό "Echoes of World Poetry"
 
ΣΤΙΓΜΈΣ...της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη
Ελλάδα
 
Στιγμές που τρέχουν και χάνονται...Φαντάσου!
Αφήνοντας στο διάβα τους το στίγμα
μιας επανάληψης, που ανοίγει ένα ρήγμα
για να γεμίσει μ' ανάσες όσων μένουν.
 
Στις σιδερόφραχτες αλάνες ζουν κι εδρεύουν
τα όνειρα, του κόσμου οι προσπάθειες
λιτές και πρόσκαιρες. Της ζήσης μας οι στράτες:
Κύκλοι ατελείς να συντηρούν το χρόνο.
 
Κι οι μέρες μας, μετριούνται με το δράμι
καθώς σιγά- σιγά λευκαίνουν τα μαλλιά μας!....
Γαζώνοντας λιγάκι στα μυαλά μας:
Ρίζες που ρίζωσαν το αίμα μας να πίνουν!....
 
Οι ηλιαχτίδες, σε τρούλους, ξεχασμένες,
Ουράνιους...που μάτι δεν τους πιάνει
Μον' κεραυνοί το θόλο τους χαράζει
Σε μια γραφή που ακόμη δε διαβάστη!....
************
Και κάπως, έτσι, ζούμε
τη μεγαλύτερη αληθινή ψευδαίσθησή μας,
απαλλαγμένη από το νόημά της!...
Και κάπως έτσι έρχεται ο θάνατος των στιγμών και η μεγάλη αδικία να ζούμε σαν να μην πρόκειται ποτέ να πεθάνουμε......
 
*********
 
 


I extend my heartfelt thanks to my dear friend, poet, and publisher Manik Chakraborty for publishing my poem "Moments" in the literary magazine *Echoes of World Poetry*.
 
MOMENTS....by Maria Kolovou Roumelioti
Greece
 
Moments that run and get lost...Imagine!
Leaving in their path the mark
of a repetition, that opens a rift
to be filled with the breaths of those who remain.
 
In the iron-fenced fields,
the dreams live and reside, the world's
frugal and temporary efforts. The soldiers of our life:
Incomplete circles to sustain time.
 
And our days, are measured by the dram
as our hair slowly turns white!....
Gossiping a little in our minds:
Roots that rooted our blood to drink!....
 
The sunbeams, in domes, forgotten,
Heavenly...that no eye can see
Only lightning carves their dome
In a writing that has not yet been read!....
 
And somehow, like this, we live
our greatest true illusion,
freed from its meaning!...
And somehow, like this,
comes the death of moments
and the great injustice of living
as if
we were never going to die......

 

«Ο ΧΟΡΌΣ» στίχοι της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη


 








Ο ΧΟΡΌΣ
της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη
 
Ακόμα δεν ακούστηκε το εγερτήριο...
Ούτε αηδόνια μεθυσμένα να τραγουδούν τις Ερινύες μας
Μονάχα σύρσιμο από φίδια πάνω στο χώμα
Τις ώρες που άλλαζαν το φιδοπουκάμισό τους
Και καραβάνια ατελείωτα μυρμηγκιών
Να κουβαλούν στ' απόβροχο τον άρτο τον επιούσιο
Να σκάει ο κρυμμένος σπόρος στις αποθήκες
Πλάι σε λείψανα τζιτζικιών καρβουνιασμένα...

Ο χορός δεν ξεκίνησε ακόμη...
Περιμένω ν' ακούσω τη στεντόρεια φωνή του αιθέρα.
Η Συμφωνία του Σύμπαντος κουρδίζει τα τύμπανα
Να ξεκινήσει η χορωδία των άστρων.
 
Οίστρος αλλόκοτων ξωτικών με συνεπαίρνει
Ακούω το τρίξιμο των κοκάλων μου
Να συντονίζεται με το τρίξιμο των πεσμένων φύλλων
Καθώς μαθαίνω τα βήματα του Ταγκό.
 
Νύχτα φλερτάρει η Σελήνη τον Ήλιο για να ντυθεί το φως
Κι οι ποιητές με τα ποτήρια άδεια
περιμένουν να κεραστούνε, Νέκταρ.
 
19 Αυγούστου 2026

 


























THE DANCE by Maria Kolovou Roumelioti
Greece
 
The alarm clock has not yet sounded
Not even drunken nightingales singing our Erinyes
Only the crawling of snakes on the ground
At the hours when they changed their snake shirt
And endless caravans of ants
Carrying the bread of the world in the rain
Let the hidden seed burst in the storehouses
Next to the charred remains of cicadas...
 
The dance has not yet begun.
I am waiting to hear the stentorian voice of the ether
The Symphony of the Universe tunes the drums
To begin the choir of the stars.
 
A strange elves' estrus takes me
I hear the creaking of my bones
To tune in with the creaking of fallen leaves
As I learn the steps of Tango.
 
At night the Moon flirts with the Sun to dress in light
And the poets with empty glasses wait to be treated, Nectar.
 
August 19, 2026

Πέμπτη 6 Αυγούστου 2026

Ευχαριστώ από καρδιάς τον εκλεκτό φίλο λογοτέχνη, Γιάννη Νικολόπουλο, για την τιμή να εκδόσει το πεζογράφημα μου "ΕΝΑΓΩΝΙΟ ΞΥΠΝΗΜΑ" στο 201 τεύχος , σελίδα 19 της Πολιτιστικής - Λογοτεχνικής εφημερίδας ΝΟΥΜΑΣ, Μάρτιος –

 
























Ευχαριστώ από καρδιάς τον εκλεκτό φίλο λογοτέχνη, Γιάννη Νικολόπουλο, για την τιμή να εκδόσει το πεζογράφημα μου "ΕΝΑΓΩΝΙΟ ΞΥΠΝΗΜΑ" στο 201 τεύχος , σελίδα 19 της Πολιτιστικής - Λογοτεχνικής εφημερίδας ΝΟΥΜΑΣ, Μάρτιος –

 

*********
















ΕΝΑΓΩΝΙΟ ΞΥΠΝΗΜΑ της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

Απόσπασμα από τη Συλλογή Διηγημάτων 'ΤΟ ΧΡΥΣΑΦΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ΜΟΥ", Εκδόσεις "Το Δοντι" 2018, Πάτρα.

***********

Σηκώθηκε μέσα στη νύχτα. Αβασίλευτο το φεγγάρι. Αχάραγο. Συχνά πυκνά πνιγόταν μέσα στις σφυκτοπλεγμένες έγνοιες του. Μπερδεμένες σαν συρματόσκοινα σκουριασμένα που του είχαν αφορμίσει το νου. Ούτε το ξανθό χαμόμηλο μα ούτε η μαντζουράνα μπορούσαν να μαλάκωναν το ντελίριο του. Τα μαντζούνια που πιπιλούσε μωρό έλειπαν προ πολλού από την καρυδένια σιφονιέρα. Υπήρξαν εύκολο κέρασμα για κάθε λαίμαργο φαγάνα. Έτσι, άνοιξε τα παραθυρόφυλλα στους μυστικούς φρουρούς της νύχτας. Τους κάλεσε πλάι του, με αδρή πληρωμή να τραβήξουν το αγκαθωτό συρματόσκοινο από πάνω του να γαληνέψει ο λογισμός του.

Δενόντουσαν οι έγνοιες θηλιά στο λαιμό. Πάγωνε εγκλωβισμένος στις αραχνιασμένες φυλακές της ψυχής, στα φθαρμένα σκαλοπάτια της απρόσωπης πολιτείας.

Κάποιοι φίλοι του σφύριξαν δυνατά πως όλοι οι άνθρωποι βράζουν στο ίδιο καζάνι. Τα ξερόκλαδα με το χλωμό χορτάρι. Εκείνο, που ακόμη τον ήλιο δεν έχει αντικρίσει. Τον συντάραξαν από την πάγια θέση του, τα βήματα που άφησαν τα ανυπόδητα πέλματα του πάνω στο σώμα της γης να ακολουθήσει πριν ο παλαιός των ημερών πετεινός σφαγιαστεί και δεν ξαναλαλήσει.

Ντύθηκε όπως όπως. Πήρε παραμάσκαλα το αρχαίο του λεξικό. Εκείνο με τις λεκιασμένες ώες κι άνοιξε το σφράγισμα να αποκρυπτογραφήσει τους ιερογλυφικούς χρησμούς των προγονικών ονείρων.

Πριν φανεί η πρώτη ηλιαχτίδα καλημέρισε την καινούρια ζωή. Σαν ίαμα στις φλέβες πλημμύρισε το φως του ήλιου. Χάιδεψε τους γκρίζους κροτάφους του, τινάζοντας από πάνω του το κάλυμμα της απραξίας. Λαχανιασμένος ανέβαινε την ανηφόρα, τη σπαρμένη με μύρτιλα. Βαμμένος κόκκινος ο δρόμος από ματωμένο ιδρώτα που πάνω του είχαν ριζώσει εκατόφυλλες τριανταφυλλιές, σαν εκείνες που έφτιαχνε η μάνα του ροδοζάχαρη και τον κερνούσε, σαν εκείνες που έφτιαχνε ροδόνερο και τον έλουζε. Τώρα τα κλαδιά τους είχαν αναρριχηθεί πλεγμένα με αγκαθωτές βατομουριές και αγριόχορτα.

Προχώρησε ώρα πολλή μέχρι που μεσημέριασε. Στο τούμπι της ξερολιθιάς απόκαμε να ξαποστάσει. Είχε χρόνια να σταθεί σ’ εκείνο το σημείο. Συνήθως, όταν περνούσε από εκεί, το προσπερνούσε. Ήταν την εποχή εκείνη που ‘χε ξεχασμένη την καταγωγή του. Καθώς έγινε νεόπλουτος και μεγαλομανής, άπλωσε τις ρίζες του στην άγονη λαοθάλασσα απροστάτευτος. Του είχε καλλιεργηθεί η ψευδαίσθηση για μεγάλη ζωή.

Αγνάντεψε γύρω του. Μήτε κουδουνίσματα ακούγονταν μήτε φλογέρες. Ο θεός Πάνας είχε σωπάσει εδώ και χρόνια το κελάρυσμα των ήχων. Η γη ήρεμα χάιδευε την φουσκωμένη μήτρα της. Ξέπλενε τις νεκρωμένες πληγές της. Ζύγιαζε το μοίρασμα της μερίδα της. Αν και την είχαν καταπνίξει τα δάκρυα του ουρανού οι φλέβες της ήταν οργωμένες απ’ τη βροχή και τον ήλιο. Σε ‘κείνα τα σημεία είχαν βρει κρυψώνα οι ρίζες της άγριας μέντας και του έλατου.

Έγειρε το βλέμμα. Κοίταξε σχολαστικά το τούμπι που καθόταν. Ανθισμένοι ασφόδελοι και λειχήνες... Όταν ήταν παιδί, η Βάβω Βάγια του είχε ειπωμένο πολλά μυστικά για τα βοτάνια της ξερολιθιάς. Ξεπόρτιζε το πουρνό με τη δροσιά να φέρει μάτσο τους ατρύγητους χυμούς στο πανέρι. Να φκιάσουν αλοιφές για τις δερματοπάθειες.

Άνοιξε το βιβλίο που σφυκτοκρατούσε για ώρα. Οι εικόνες αλλοιωμένος. Ο βιβλιοφάγος είχε κατεστραμμένες τις πανάρχαια δοκιμασμένες συνταγές. Τα μάτια του τραμπαλίζονταν ανάμεσα σε μισοσβησμένα σύμβολα και ζυγισμένα δράμια. Έσπαζε το κεφάλι του σε χίλια κομμάτια μπας και αναθυμηθεί τις θεραπευτικές συνταγές των προγόνων του.…

Ευχαριστώ από καρδιάς τον εκλεκτό φίλο, κύριο Κώστα Αλαβερά - Kostas Alaveras για την φιλοξενία του ποίηματός μου ,"ΟΙ ΝΑΡΚΙΣΣΟΙ ", στην εφημερίδα του απόδημου Ελληνισμού «Νέος Κόσμος», στη Μελβούρνη της Αυστραλίας. ς.













Ευχαριστώ από καρδιάς τον εκλεκτό φίλο, κύριο Κώστα Αλαβερά - Kostas Alaveras για την μεγάλη τιμή και την απέραντη χαρά να φιλοξενηθεί το ποίημα μου ,"ΟΙ ΝΑΡΚΙΣΣΟΙ ", στη μεγαλύτερη εφημερίδα του απόδημου Ελληνισμού «Νέος Κόσμος», στη Μελβούρνη της Αυστραλίας. 

Εύχομαι από καρδιάς καλή συνέχεια και πάντα επιτυχίες στο αρεστό έργο του.

 

ΟΙ ΝΑΡΚΙΣΣΟΙ της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

 

Λίμνασαν τα νερά της γαλαζόφωτης λίμνης...
Χάθηκε η διαύγεια του βυθού...
Κρυμμένοι, όλοι, οι ενδημικοί ιχθείς
και Νάρκισσοι
πολλαπλασιάστηκαν δίχως αιδώ...
Και τώρα ανθοφορούν
εκεί που κάποτε κολυμπούσαν
κύκνοι και ερωδιοί!
 
Κι έγιναν τόσοι πολλοί.....
που τίποτα άλλο δεν δύναται οι οφθαλμοί μας να συλλάβουν!...
 
Φοβάμαι την επιφανειακή ηρεμία
κι ομορφιά
που μου κλέβουν τον ύπνο...
Φοβάμαι καθώς υποκλίνομαι.....
Μη ζαλιστώ και πέσω στο χαλί
που έστρωσαν τα βρύα
για να κοάζουν τα βατράχια!....
 
Η υπεροψία κι ο εγωισμός σκότωσε ό,τι αυθεντικό είχε απομείνει!....
 

Σάββατο 1 Αυγούστου 2026

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΕΝΟΣ ΓΑΤΟΥ της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη. Μελοποίηση - Παραγωγή εικόνας Τάσος Ζαχαριάδης ή αλλιώς Pierotos Pierotos


ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΕΝΟΣ ΓΑΤΟΥ στίχοι της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

Μελοποίηση - Παραγωγή εικόνας Τάσος Ζαχαριάδης ή αλλιώς Pierotos pierotos

Μια φορά... σαν τέτοια ώρα...
ξαπλωμένος στην αιώρα:
με νανούριζε ο ήλιος
και με πήρε μέγας ύπνος!..

Ονειρεύτηκα να φεύγω
με ένα τρένο, δίχως φρένο!...
που ‘χε μέσα αγγελούδια
και μοιράζανε μπαρμπούνια!...

Φύσηξε δροσιά, Μαΐστρος
και μας έπιασε ένας οίστρος...
που αρχίσαμε τραγούδια
με βιολιά και με νταούλια!..

Ένας ποντικός κρυμμένος
κι ολίγο πεινασμένος:
Ξεκινά τα παραμύθια...
για κουκιά και για ρεβίθια!..

Τότε, έπιασε η ζάλη,
το θολό μου το κεφάλι...
πέφτοντας απ’ την αιώρα
που κοιμόμουνα για ώρα!...
Ξύπνησα αλαφιασμένος,
στον ιδρώτα μου λουσμένος
πριν προλάβω να ξεδώσω
και το ρεσιτάλ να δώσω!...   Παρασκευή, 12 Σεπτεμβρίου 2025

Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη