Ευχαριστώ από καρδιάς τον Ιρακινό ποιητή DrAnwer Ghani για την στήριξη που προσφέρει στο έργο μου.(I sincerely thank the Iraqi poet DrAnwer G Jabir for the support he offers to my work)

 

Ευχαριστώ από καρδιάς τον Ιρακινό ποιητή DrAnwer Ghani για την στήριξη που προσφέρει στο έργο μου.

Η ποίηση ενώνει τους λαούς και κάνει το κόσμο καλύτερο!

Ας ζωγραφίσουμε τη ζωή με τα μολύβια μας !

Ας ελευθερώσουμε την καρδιά μας στο φως!

Η ομορφιά της ψυχής: θα σώσει τον κόσμο από την ασχήμια! 

 

Ζωγραφική με μολύβι της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

 

I sincerely thank the Iraqi poet DrAnwer G Jabir for the support he offers to my work.

Poetry unites peoples and makes the world a better place!

Let's paint the life with our pencils!

Let's free our hearts to the light!

The beauty of the soul: will save the world from ugliness!

 

 

Pencil drawing by Maria Kolovou Roumelioti

*****************************

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 ΤΟ ΜΟΛΥΒΙ

Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

 

Το κρατούσα στα χέρια μου χρόνια,

ακονίζοντας την άκρια του θαρρετά,

να κεντώ μαζί του λίγο - λίγο

τις ατέλειες του κάδρου μου. 

 

Ατέλειωτα ξενύχτα περάσαμε συντροφιά

αλλάζοντας κάθε τόσο το ντύμα της ψυχής μας. 

 

Υπάκουε τις υποδείξεις μου και υποκλινόμουν

στην ακλόνητη υπομονή του.

Ακόμη και σε στιγμές ανίερες

εκείνο χόρευε αναμεσίς των δακτύλων μου

γεμίζοντας το κενό τους. 

 

Χαρές και λύπες μοιραζόμασταν κι ενταφιάζαμε

στα κρυφά τα εχέμυθα μυστικά μας.

Ανέχτηκε αγόγγυστα τις ιδιοτροπίες μου

γαληνεύοντας την αντάρα μου. 

 

Τώρα θαρρώ πως η φιλία μας πάλιωσε

σαν το καλό κρασί φυλακωμένο σε κελάρι. 

 

Μες τα υπόγεια του νου

καινούργια σύμβολα κινάει να σμιλέψει:

Καρυάτιδες, Κούρους, Ηνίοχους και Σφίγγες…

Κι εγώ απαλά κρατώ την άκρια του

σαν πούπουλο

σηκώνοντας το βάρος της ευθύνης.

Ευχαριστώ θερμά τον αγαπητό φίλο, κύριο Kostas Alaveras , για την απέραντη τιμή να φιλοξενηθεί το ποίημά μου ,"Σαν προσευχή και σαν ευχαριστία", στην μεγαλύτερη εφημερίδα του απόδημου Ελληνισμού «Νέος Κόσμος», στη Μελβούρνη της Αυστραλίας.

Ευχαριστώ θερμά τον αγαπητό φίλο, κύριο Kostas Alaveras - Κώστα Αλαβέρα, για την απέραντη τιμή και την τεράστια χαρά να φιλοξενηθεί το ποίημά μου,"Σαν προσευχή και σαν ευχαριστία", 

στην μεγαλύτερη εφημερίδα του απόδημου Ελληνισμού «Νέος Κόσμος», στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, στις 28 Μαΐου 2026.

 

Σας εύχομαι ολόψυχα πάντα επιτυχίες!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 ΣΑΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΚΑΙ ΣΑΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ

 

Κάτω απ' τα χρώματα του δειλινού

μιας ηλιόλουστης πατρίδας

που ξέρει να μοιράζει φως,

 

έγινα ταξιδιώτης,

ακολουθώντας τα πουλιά της ελπίδας

καθώς επέστρεφαν στις φωλιές

με τα φτερά φορτωμένα

τη δροσιά τ' Ουρανού!

 

Κι ήταν μαγευτικό το κάλεσμα

εκείνων των λαρυγγισμών

που έβγαιναν σαν προσευχή και σαν ευχαριστία

στο Μέγα Κτίστη

της Γης και του Ωκεανού,

εξαφανίζοντας απ' την ψυχή

τις στάχτες του πόνου.

 

Κι είδα ουράνια μονοπάτια

να ακτινοβολούνε φως

πάνω στις ραγισμένες πέτρες

που πατούσα!

 

Τετάρτη, 20 Μαΐου 2026

 

Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

ΤΟ ΣΚΟΙΝΊ ΚΑΙ ΤΟ ΣΠΑΘΊ της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

 

ΤΟ ΣΚΟΙΝΊ ΚΑΙ ΤΟ ΣΠΑΘΊ

Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

Πάτρα 

 

Μη μιλάς για πρίγκιπες και πράσινα άλογα...

Δεν σηκώνω μεγάλες κουβέντες!

Πολλά ερείπια αφήσαμε πίσω μας!...

 

Στα χέρια μας κρατάμε το μυστρί και το σκεπάρνι

Τον κασμά και την αξίνα

Το σκοινί και το σπαθί!

Ώρα να στοχεύσουμε στην ουσία:

Να ανοικοδομήσουμε ό,τι κατεδαφίσαμε!

********

Πώς να μπορέσει κάποιος να ορίσει το μέγεθος του μέτρου;

Κάποιοι παρατραβούν το σκοινί και σπάει το χαλινάρι!....

Κάποιοι το τυλίγουν.... Άλλοι το ξετυλίγουν...

Και κάμποσοι το έχουν ως μεζούρα ή κατευόδιο στα ταξίδια τους...

 

Μερικοί δένουν τα άλογά τους με δυο οργιές σκοινί,

γύρω απ' το παλούκι για να βοσκήσουν τα μπαΐρια!...

 

Για τους προνοητικούς είναι σωτήριο εργαλείο!

Περνούν άβρεχτοι την απέναντι όχθη του άγριου ποταμού!

 

Οι οδοιπόροι το έχουν ως σταθεροποιητή στο στήσιμο της σκηνής τους....

Μα για κάποιους 

γίνεται θηλιά στο λαιμό 

μέχρι να κατέβει το σκήνωμα της ψυχής τους στον Άδη!...

 

Κάποιοι το έχουν για λάσο για να γραπώνουν απ' τ' αφτιά κάποια ατίθασα πνεύματα!

 

Το σπαθί δεν το κρατάς για να κόβεις κεφάλια ...

Το έχεις για να κόβεις ψωμί σε ίσια μερίδια και να το δίνεις στα παιδιά! 

Κι αν δεν έχεις, μήτε σπαθί μήτε σκοινί:

Κόβεις με την ψυχή σου τη λωρίδα τερματισμού και στέφεσαι άξιος, νικητής!

 

Το σκοινί και το σπαθί είναι αυτά που θα σε δεσμεύσουν ή θα σε αποδεσμεύσουν!....

 

******************

THE ROPE AND THE SWORD

Maria Kolovou Roumelioti

Greece 

 

Don't talk about princes and green horses

I don't make big talks

We left a lot of ruins behind us!...

 

In our hands we hold the trowel and the chisel

The chisel and the pickaxe

The rope and the sword!

 

Time to aim for the essence;

To rebuild what was demolished.

 

********

How can someone define the length of the mesur?

Some pull the rope too far and the bridle breaks!....

Some wind it up.... Others unwind it...

And quite a few have it as a measuring tape or a guide on their journeys...

 

Some tie their horses with two metre rope,

around the stick to graze the dryland!...

 

For the foresightful it is a life-saving tool!

They cross the opposite bank of the wild river without getting wet!

 

Hikers have it as a stabilizer when setting up their tent....

Butfor some, it becomes a noose around their neck 

until the tabernacle of their soul descends to Hades!...

 

Some have it as a lasso to catch some unruly spirits from their ears!

 

You don't hold the sword to cut off heads...

You have it to cut the bread into equal portions and give it to the children!

And if you don't have either a sword or a rope:

You cut the finish line with your soul and you are crowned worthy, a winner!

 

The rope and the sword are what will bind you or set you free!...

«ΣΑΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΚΑΙ ΣΑΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ», της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη, Βραβείο «Αστέρι Θετικής Λογοτεχνίας» από την Παγκόσμια Λογοτεχνική Εταιρεία.

 

ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΜΟΥ ΦΙΛΟΙ!

 

Νιώθω βαθιά συγκινημένη από τη μεγάλη τιμή που λαμβάνει το ποιητικό μου έργο, και συγκεκριμένα, το ποίημά μου με τίτλο «ΣΑΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΚΑΙ ΣΑΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ», να τιμηθεί με το βραβείο «Αστέρι Θετικής Λογοτεχνίας» από την Παγκόσμια Λογοτεχνική Εταιρεία.

Πολλές ευχαριστίες στη Διοίκηση της Παγκόσμιας Λογοτεχνικής Εταιρείας, στον παγκοσμίου φήμης Ποιητή, Συγγραφέα, Φιλάνθρωπο, Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Ακτιβιστή, Ανθρωπιστή, Ακτιβιστή Παγκόσμιας Ειρήνης και Περιβάλλοντος Bhagirath Choudhary - Bhagirath Choudhary για τη μεγάλη τιμή και αναγνώριση στο Παγκόσμιο Κίνημα Θετικής Λογοτεχνίας!

 

I feel deeply moved by the great honor that my poetic work receives, and specifically, my poem entitled,«AS A PRAYER AND AS A THANKSGIVING» to be honored with the "Positive Literature Star" award from the Global Literary Society.

Myriad thanks to the Management of the Global Literary Society, to the world-renowned Poet, Writer, Philanthropist, Global Literary activist, Humanist, World Peace, Environment Activist Bhagirath Choudhary for the great honor and recognition in the Global Positive Literature Movement!

 

Maria Kolovou Roumelioti

 

Thank you very much, esteemed, great humanist, friend and pacifist poet, for the great honor you have given to my writing. I wish God to give you health and strength and that your beloved work continues successfully. I wish you all the best in your life and your family! My respects from the land of the Olympic Games and the Truce. The land of Aristotle, Socrates, Plato. The homeland of Pericles and democracy. Peace and Unity throughout the world! With all my respect and appreciation 

 

Σας ευχαριστώ πολύ, αξιότιμε, μεγάλε ουμανιστή, φίλε και ειρηνιστή ποιητή, για τη μεγάλη τιμή που δώσατε στο γραπτό μου. Εύχομαι ο Θεός να σας δίνει υγεία και δύναμη και το αγαπημένο σας έργο να συνεχιστεί με επιτυχία. Σας εύχομαι ό,τι καλύτερο στη ζωή σας και την οικογένειά σας! Τα σέβη μου από τη χώρα των Ολυμπιακών Αγώνων και της Εκεχειρίας. Τη χώρα του Αριστοτέλη, του Σωκράτη, του Πλάτωνα. Την πατρίδα του Περικλή και της δημοκρατίας. Ειρήνη και Ενότητα σε όλο τον κόσμο! 

 

Maria Kolovou Roumelioti

Greece

 

ΣΑΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΚΑΙ ΣΑΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ

 

Κάτω απ' τα χρώματα του δειλινού

μιας ηλιόλουστης πατρίδας

που ξέρει να μοιράζει φως,

 

έγινα ταξιδιώτης,

ακολουθώντας τα πουλιά της ελπίδας

καθώς επέστρεφαν στις φωλιές

με τα φτερά φορτωμένα

τη δροσιά τ' Ουρανού!

 

Κι ήταν μαγευτικό το κάλεσμα

εκείνων των λαρυγγισμών

που έβγαιναν σαν προσευχή και σαν ευχαριστία

στο Μέγα Κτίστη

της Γης και του Ωκεανού,

εξαφανίζοντας απ' την ψυχή

τις στάχτες του πόνου.

 

Κι είδα ουράνια μονοπάτια

να ακτινοβολούνε φως

πάνω στις ραγισμένες πέτρες

που πατούσα!

 

Τετάρτη, 20 Μαΐου 2026

 

Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

 

Όταν οι ευχές και οι προσευχές

σμίγουν σε μια φωνή

κάτω από το ιλαρό φως του ουρανού

Εκμηδενίζοντας τις αποστάσεις:

Έρχεται η Ποίηση

η μητέρα της δημιουργίας

και στεφανώνει τις ψυχές των ποιητών!!!!!!

**************************

When wishes and prayers

merge into one voice

under the cheerful light of the sky

Eliminating distances:

Comes Poetry

the mother of creation

and crowns the souls of poets!!!!!! 

******************************

My dear GLSians and friends,

With immense pleasure, the Global Literary Society confers the ☆Certificate of Appreciation☆ to world renowned Poetess, Writer, internationally acclaimed Author, a great humanitarian, and my dear friend Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη (Maria Kolovou Roumelioti) for writing #LivingLetters to promote the ☆Global Movement of Positive Literature☆ worldwide

#LivingLetters

AS A PRAYER AND AS A THANKSGIVING

 

Under the colors of the sunset

of a sunny homeland

 that knows how to share light,

 

I became a traveler,

following the birds of hope

as they returned to their nests

with their wings loaded

with the dew of Heaven!

 

And the call of those laryngeal sounds that

came out as a prayer and as a thanksgiving

 to the Great Creator of the Earth and the Ocean,

 eliminating from the soulthe ashes of pain.

 

And I saw heavenly path

sradiating light

on the cracked stones

 that I was treading on!

 All rights reserved 

 

Maria Kolovou Roumelioti

Greece

__________________

Keep shining and keep writing #livingletters

Love and Light

Bhagirath Choudhary

Θερμές ευχαριστίες στον εκλεκτό κύριο Kostas Alaveras -για τη δημοσίευση του ποιήματος μου: ΟΥΡΑΝΙΑ ΠΟΡΕΙΑ στην εφημερίδα "ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ" στην Αυστραλία.

  

 

Θερμές ευχαριστίες στον εκλεκτό κύριο Kostas Alaveras -για τη δημοσίευση του ποιήματος μου: ΟΥΡΑΝΙΑ ΠΟΡΕΙΑ σε ένα από τα φύλλα της εφημερίδας "ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ", τη μεγαλύτερη εφημερίδα του απόδημου ελληνισμού στην Αυστραλία, σήμερα 21 Μαΐου 2026.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΟΥΡΑΝΙΑ ΠΟΡΕΙΑ της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη 

 

Το φεγγάρι δεν είναι ο μοναδικός σύντροφος της νύχτας...

Χιλιάδες άστρα φυλάσσουν την Ουράνια διαδρομή...

Τις νύχτες οι ψυχές βγαίνουν σεργιάνι...

Αφήνουν τα σάβανα στον τάφο...

Περπατούν ελαφροπατώντας

εκεί που οι ζωντανοί έχουν αγκυροβολήσει τις έγνοιες τους,

σκορπίζοντας λίγο απ' το ασήμι της νύχτας

για να πατήσει ο ήλιος μαζί με τ' άλογά του!... 

 

Παρηγορούν τους ζωντανούς

κι εξαφανίζονται, έτσι, ακριβώς, όπως εμφανίστηκαν:

Σαν σπίθες κάτω από το Φως της Πανσέληνου!...

Τόσο απλή η ζωή!....

 

Τόσο απλώς ο θάνατος!....

Πιασμένοι χέρι χέρι:

Ο ένας οδηγεί τον άλλο στην Ουράνια Πορεία του!.....

 

Τρίτη, 19 Αυγούστου 2025

ΜΕΓΑΛΟΙ ΧΑΡΤΑΕΤΟΙ - BIG KITES by Dilip Mewada. Μετάφραση από Αγγλικά της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη-Translation in Greek by Maria Kolovou Roumelioti

 

 

 

 

 

 

 

 

BIG KITES  by Dilip Mewada -

After being cut 
the small kites were thoroughly looted 
which used to say that 
it's the cords who are the enemies 
which don't let us fly high 
according to our desire
in the open skies 
along with these big vibrant big kites...

7-5-26

Dilip Mewada

 

BIG KITES  by Dilip Mewada -Translation  in Greek by Maria Kolovou Roumelioti 

 

ΜΕΓΑΛΟΙ ΧΑΡΤΑΕΤΟΙ    τou Dilip Mewada . 

(Μετάφραση από Αγγλικά της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη)

 

Αφού κόπηκαν, 

οι μικροί χαρταετοί όπου λεηλατήθηκαν σχολαστικά, 

κάτι που έλεγε ότι 

είναι τα σχοινιά που είναι οι εχθροί, 

που δεν μας αφήνουν να πετάξουμε ψηλά,

σύμφωνα με την επιθυμία μας,

στους  ανοιχτούς ουρανούς,

μαζί με αυτούς τους μεγάλους, ολόζωντανους, μεγάλους χαρταετούς...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Dilip Mewada is a poet by avocation and teacher by vocation. He lives in Gandhinagar city of Gujarat state of India. He is conferred with B.Sc. (physics) and composes poems in Hindi and English languages. He has been writing Ghazals, Nazms, Haiku, Cinquains, Quatrains, Etheree, Tricube, Free style poems and many other forms of poems including rhymes since 2001. Besides two poetry books, he has co- authored many Hindi and English anthologies. He has been awarded with many national and international certificates for his outstanding poems. For more details one can contact him at – dilipmewada325@yahoo.com

Ο Dilip Mewada είναι ποιητής στο επάγγελμα και δάσκαλος στο επάγγελμα. Ζει στην πόλη Gandhinagar στην πολιτεία Gujarat της Ινδίας. Είναι κάτοχος πτυχίου Bachelor of Science (φυσική) και συνθέτει ποιήματα στα Χίντι και στα Αγγλικά. Γράφει Ghazals, Nazms, Haiku, Cinquains, Quatrains, Etheree, Tricube, ποιήματα ελεύθερου στυλ και πολλές άλλες μορφές ποιημάτων, συμπεριλαμβανομένων και ομοιοκαταληξιών, από το 2001. Εκτός από δύο ποιητικά βιβλία, έχει συν-συγγράψει πολλές ανθολογίες στα Χίντι και τα Αγγλικά. Έχει βραβευτεί με πολλά εθνικά και διεθνή πιστοποιητικά για τα εξαιρετικά ποιήματά του. Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί του στο – dilipmewada325@yahoo.com

 

ΟΙ ΝΑΡΚΙΣΣΟΙ της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

 

ΟΙ ΝΑΡΚΙΣΣΟΙ της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη 

 

Λίμνασαν τα νερά της γαλαζόφωτης λίμνης...

Χάθηκε η διαύγεια του βυθού...

Κρυμμένοι, όλοι, οι ενδημικοί ιχθείς

και Νάρκισσοι πολλαπλασιάστηκαν δίχως αιδώ...

Και τώρα ανθοφορούν

εκεί που κάποτε κολυμπούσαν κύκνοι και ερωδιοί! 

 

Κι έγιναν τόσοι πολλοί.....

που τίποτα άλλο δεν δύναται οι οφθαλμοί μας να συλλάβουν!... 

 

Φοβάμαι την επιφανειακή ηρεμία

κι ομορφιά

που μου κλέβουν τον ύπνο...

Φοβάμαι καθώς υποκλίνομαι.....

Μη ζαλιστώ και πέσω στο χαλί

που έστρωσαν τα βρύα

για να κοάζουν τα βατράχια!.... 

 

Η υπεροψία κι ο εγωισμός σκότωσε ό,τι αυθεντικό είχε απομείνει!....

 

THE NARCISSOS 

 

The waters of the azure lake have stagnated...

The clarity of the bottom has been lost...

Hidden, all, the endemic fish

and Narcissos have multiplied without shame...

And now they bloom

where swans

and herons once swam! 

 

And they have become so many..... 

and nothing else can be grasped by our eyes!... 

 

I fear the superficial calm and beauty

that have been stealing my sleep...

I fear as I bow.....l don't get dizzy and fall on the carpet

that the mosses laid

for the frogs to croak!....

 

Arrogance and selfishness killed what was authentic that was left!....

 

Maria Kolovou Roumelioti

"ΣΤH ΘΕΑ ΤΟΥ ΚΕΝΟΥ" της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη στο 6o τεύχος του Πολύγλωσσου Περιοδικού: POETRY LEAVES MULTILINGUAL MAGAZINE.

 

Αγαπητή ομάδα Poetry Leaves και DrAnwer Ghani

Σας ευχαριστώ πολύ που μοιραστήκατε την ποίησή μου και που συμπεριλάβετε το ποίημά μου "ΣΤH ΘΕΑ ΤΟΥ ΚΕΝΟΥ" στο όμορφο τεύχος σας με αριθμό 6.

Είμαι πραγματικά ευγνώμων και χαρούμενη που αποτελώ μέρος μιας τόσο υπέροχης λογοτεχνικής πλατφόρμας.

Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενη που το ποίημά μου δημοσιεύτηκε στο έκτο τεύχος. Αυτή η συμπερίληψη σημαίνει πολλά για μένα και με εμπνέει να συνεχίσω να γράφω και να εξερευνώ τη δημιουργικότητά μου.

Ανυπομονώ να συνεισφέρω περισσότερο με τα γραπτά μου στα μελλοντικά σας τεύχη.

Με εκτίμηση

 

Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη 

Ελλάδα

 

ΣΤΗ ΘΕΑ ΤΟΥ ΚΕΝΟΥ

 

Έσκυψα, μέσα μου, βαθιά, να δω τί μου συμβαίνει

Ο ίλιγγος με γκρέμισε στη θέα του κενού

Η θύρα που έψαχνα να βρω, στο χάος τσακισμένη

Παρέα με χαλάσματα και ψήγματα χρυσού!...

 

Το καντηλάκι, έλειπε απ' το προσκυνητάρι....

Κουρσάρος κλέφτης το έκλεψε, το έκρυψε μην το βρω!...

Αφρούς το αίμα ξέβραζε στο ιερό πηγάδι

Τις ώρες που αντάρευα απ' το βυθό να βγω!....

 

Ορίζοντας, μη προσπαθείς να γίνεις των τυράννων

Το ηλιοβασίλεμα κρατεί μονάχα δυο λεπτά

Θα σκοτεινιάσει γρήγορα στα ανήλια στενά

και θα ανταμώσουν οι σκιές με τις σκιές των θάμνων!...

*******************

Μη προσπαθείς να γίνεις ο ορίζοντας των άλλων!....

Το ηλιοβασίλεμα κρατάει λίγο

και σκοτεινιάζει γρήγορα!....

 

4 Μάη 2026

Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

 

Dear Poetry Leaves Team and DrAnwer Ghani- Thank you so much for sharing my poetry and for including my Poem "AT THE SIGHT OF EMPTINESS" in your beautiful issue number 6.

I am truly honored and delighted to be a part of such a wonderful literary platform.

I am especially happy that my poem has been published in the sixth issue. This recognition means a lot to me, and it inspires me to continue writing and exploring my creativity. I look forward to contributing more of my writing to your future issues.

Warm regards

 

Maria Kolovou Roumelioti

Greece

ΣΤΗΣ ΑΝΕΧΕΙΑΣ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

 

......

Μελετώ!

Ψηλαφώ τη δομή της σκέψης

Της ψυχής το τρεμούλιασμα.

Ταξιδεύω για λίγο

το άδυτο φως αναζητώντας

Κι επιστρέφω πίσω...

να βάλω λάδι στο καντήλι

να κρατηθεί αναμμένο!

.......

STANDING by Maria Kolovou Roumelioti 

 

I study!

I feel the structure of thought

The trembling of the soul.

I travel for a while

the unfathomable light in search

And I return back...

to put oil in the lamp

to keep it burning!

*************

ΣΤΗΣ ΑΝΕΧΕΙΑΣ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ

(Της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη)

 

Άδραξε η φτώχεια τον κασμά, βγαίνοντας στο σεργιάνι.

Εκεί, που συναθροίζεται η εργατιά και θάλλει!

Αναστημένοι στέκονται, σωροί... Λαθραία βάρη ...

Ψάχνοντας μόσχο σιτευτό, σ' απάτητο λιβάδι....

 

Η διαδρομή λιθόστρωτη, χιλίων λογίων χαλίκια.

Χορτάσανε τα μάτια της, με ξερικά ρεβύθια!

Χορό η κοιλιά ξεκίνησε, τα όργανα χτυπώντας.

Ρεπάνια για την όρεξη στην διαδρομή μασώντας!

 

Πιστή, η πείνα, καρτερεί, με λυσσαλέο κέφι.

Σε βιαστικούς περαστικούς, χτυπά τρελά, το ντέφι.

Νεφέλωμα η λογική.... ξεσπά μια μπόρα, τρέλας

Και αγκαλιάζει στοργικά, της απονιάς το τέρας.

 

Ξεδοντιασμένα στόματα και κοκκαλιάρες γνάθοι

Αναμασάνε στα βουβά της στέρησης το αγκάθι.

Ψάχνει ένα χέρι να πιαστεί... μα αυτό απουσιάζει

Πάνω στο βιος που λαχταρά, το αίμα της σταλάζει...

 

Τρύπιο λαΐνι η ψυχή... Στραγγίζει λίγο λίγο. 

Τρίζει το φυλλοκάρδι της, σαν ξεραμένο φύλλο!

Απλώνει το τσεμπέρι της, τον ήλιο να αρμέξει

Χάδι απ' τις αχτίδες του, λιγάκι να ψαρέψει.

 

Ποιος είναι ο τιμιότερος, να τρέξει να ζυμώσει

Με μια λεπίδα, ακονιστή, τον Κέρβερο να κόψει

Το αμόλυντο το πρόσφορο, δικαίως να μοιράσει

Όταν η πείνα , η τυφλή, τον έχει περονιάσει;.....

**********

 

IN THE TIME OF TOLERANCE

(By Maria Kolovou Roumelioti)

 

Poverty seized the pickaxe, going out to the market.

There, where the working class gathers and rejoices!

They stand resurrected, heaps... Stolen burdens ...

Searching for a well-fed calf, in an untrodden meadow....

 

The path is paved with stones, a thousand pebbles.

Her eyes were satisfied, with dried chickpeas!

The belly began to dance, the instruments beating.

Chewing radishes for the appetite on the way!

 

Faithful, hunger, endures, with furious joy.

In hasty passersby, the tambourine beats madly.

Nebula of reason.... a storm breaks out, of madness

And lovingly embraces, the monster of aponia.

 

Toothless mouths and bony jaws

Chew in the mute of deprivation the thorn.

She looks for a hand to hold... but it is absent

On the life she longs for, her blood drips...

 

A hole in the soul... She drains little by little. 

Her heart of leaves creaks, like a dried leaf!

She spreads her turban, the sun to milk

A caress from its rays, a little to fish.

 

Who is the most honest, to run to knead

With a blade, sharpened, to cut Cerberus

The uncontaminated, the opportune, to fairly distribute

When hunger, the blind, has pierced him?.....

Maria Kolovou Roumelioti

********

Οι άνθρωποι του τελευταίου καιρού στέκονται ανάμεσα σε δύο κενά....

Κάποτε η καρδιά ήταν πυξίδα!.....

Τώρα,

η ψυχή κρέμεται σαν μια ανοιχτή πληγή που η προσευχή δεν έραψε ποτέ!

 

*******

People of the last time stand between two gaps....

Once the heart was a compass!.....

Now,

The soul is hanged like an opened wound that prayer never sewed!....

 

Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη