Έσκυψα, μέσα μου, βαθιά, να δω τί μου συμβαίνει
Ο ίλιγγος με γκρέμισε στη θέα του κενού
Η θύρα που έψαχνα να βρω, στο χάος τσακισμένη
Παρέα με χαλάσματα και ψήγματα χρυσού!...
Το καντηλάκι, έλειπε απ' το προσκυνητάρι....
Κουρσάρος κλέφτης το έκλεψε, το έκρυψε μην το βρω!...
Αφρούς το αίμα ξέβραζε στο ιερό πηγάδι
Τις ώρες που αντάρευα απ' το βυθό να βγω!....
Ορίζοντας, μη προσπαθείς να γίνεις των τυράννων
Το ηλιοβασίλεμα κρατεί μονάχα δυο λεπτά
Θα σκοτεινιάσει γρήγορα στα ανήλια στενά
και θα ανταμώσουν οι σκιές με τις σκιές των θάμνων!...
Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη
Μη προσπαθείς να γίνεις ο ορίζοντας των άλλων!....
Το ηλιοβασίλεμα κρατάει λίγο
και σκοτεινιάζει γρήγορα!....
Νοηματική
προσέγγιση - κριτική του ποιήματος: ΣΤΗ ΘΕΑ ΤΟΥ ΚΕΝΟΥ της Μαρίας Κολοβού
ρουμελιώτη. (Γράφει ο
συγγραφέας και μεταφραστής Muhammad Shanazar από το Πακιστάν)
Το ποίημα «Στη θέα
του κενού» της Mαρία Κολοβού Ρουμελιώτη, ποιήτρια της Ελλάδας, είναι περισσότερο πνευματικό από μια απλή αισθησιακή
προσπάθεια. Η ποιήτρια κρυφοκοιτάζει
στον εσωτερικό εαυτό της και βρίσκει ένα άδειο χάος και κενό, μια κατάσταση
ανυπαρξίας που στην πραγματικότητα βρίσκεται η ύπαρξη του Θεού. Όταν αρνούμαστε
κάθε δημιουργία του σύμπαντος, αφήνουμε πίσω μας το κενό που επεκτείνεται
εκατομμύρια μίλια πάνω και κάτω, αριστερά και δεξιά, οριζόντια και κάθετα.
Αναφέρομαι εδώ στον Beater, έναν πολύ εξέχοντα μελετητή και φυσιοδίφη, ο οποίος
λέει ότι η δημιουργία που βλέπουμε είναι απλώς μια εισβολή, οι χώροι που
βλέπουμε άδειους είναι γεμάτοι ζωή, επομένως, το κενό δεν είναι ασήμαντο, αλλά
απαιτεί τη βαθιά μας αντίληψη και
κατανόηση. Στο κενό όλα τα
πράγματα μετατρέπονται σε κατάσταση ανυπαρξίας, χάνονται στην αιωνιότητα. Στην
υλική ύπαρξη, ίσως δεν γνωρίζουμε το πραγματικό νόημα της ζωής, το μυστήριο λύνεται
όταν η σαρκική μας ύπαρξη καταστρέφεται και παίρνουμε τα ψήγματα της
πραγματικότητας και της σοφίας. Ένα
ιερό χωρίς λυχνάρι είναι μια όμορφη εικόνα που μπορεί να ερμηνευτεί σε πολλές
διαστάσεις, αλλά για μένα είναι η ύπαρξη ενός ανθρώπου χωρίς πίστη, ακεραιότητα
και συνείδηση, και η κακή δύναμη που μπορεί να είναι ο Σατανάς είναι ένας
πειρατής. Το αφρισμένο αίμα
από το πηγάδι ίσως η αναφορά στον Ιησού, που αναδύθηκε από τους ήχους Του, η
ποιήτρια περνάει από μια σύγκρουση, ο άνθρωπος εναντίον του εαυτού του, πτώση
από την κορύφωση στα αβυσσαλέα βάθη αλλά αγωνίζεται να ανακτήσει την χαμένη
θέση, παρουσιάζει Μιλτονική επιρροή. Το
τελευταίο μέρος του ποιήματος είναι επίσης σημαντικό και πειστικό, το ύφος
είναι διδακτικό, ένα είδος διοίκησης για τους ισχυρούς, πρέπει να εγκαταλείψει
την τυραννική συμπεριφορά, όλα έχουν την παρακμή, όπως και ο δεσπότης, η
εξουσία τελειώνει σε μια στιγμή και μετά ο καταπιεστής γίνεται μέρος του
σκότους. Η λεκτική έκφραση
του ποιήματος είναι υπέροχη, απάτητη, οι εικόνες πολύ ζωντανές, το θέμα σύνθετο
και πολύπλευρο, τα στενά σοκάκια και η συνάντηση των σκιών με τις σκιές δίνουν
στο ποίημα μια χροιά αισθησιασμού.
Ο
Muhammad Shanazar
************************
Ο
Muhammad Shanazar,
ένας διεθνώς αναγνωρισμένος διακεκριμένος Πακιστανός ποιητής και μεταφραστής,
γεννήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 1960, στο Saib, ένα χωριό του Tehsil Gujar Khan
στην περιοχή Rawalpindi του Πακιστάν.
*****************
Σας
ευχαριστώ από καρδιάς αγαπητέ, μεγάλε ποιητή για την κριτική προσέγγιση των στίχων μου. Ο Θεός να σας δίνει υγεία και φώτιση και να
συνεχίζεται με επιτυχία το αρεστό έργο σας ανά τον κόσμο.
Με
όλη μου την εκτίμηση και τον σεβασμό στο πρόσωπό σας.
Τα
σέβη μου και τους χαιρετισμούς μου από
Ελλάδα
AT THE SIGHT OF EMPTINESS by Maria Kolovou Roumelioti
GREECE
I bent down, deep inside, to see what was happening to me
Vertigo knocked me down at the sight of emptiness
The door I was looking for, broken in the chaos
A party of ruins and nuggets of gold!...
The lamp was missing from the shrine....
A pirate thief stole it, hid it so I wouldn't find it!...
The blood was foaming in the sacred well
The hours I struggled to get out of the depths!...
Horizon, don't try to become one of the tyrants
The sunset only lasts two minutes
It will quickly get dark in the narrow alleys
and the shadows will meet the shadows of the bushes!...
Don't try to become the horizon of others
the sunset lasts a little...
and it gets dark quickly!....
Meaningful
approach - criticism of the poem: At the Sight of Emptiness by Maria Kolovou
Roumelioti. Written by the author and translator Muhammad Shanazar from
Pakistan.
The poem At the Sight of Emptiness by Mapia, the
Gracian poet is more spiritual than merely a sensual attempt. The poet peeps
into the inner self, and finds bankless chaos and emptiness, a state of
nothingness which in fact is the existence of God, when we negate all creation
of the universe, there leaves behind emptiness expanding zillions of miles
upwards and downwards, left and right, horizontal and vertical I here refere
Beater a very prominent scholar and naturalist, he says the creation we see is
mere an intrusion, the spaces we see empty are full of life, therefore,
emptiness in not insignificant but requires our deep comprehension and
understanding. It is in emptiness all things turn into the state of non-existent,
they lose themselves into eternity. In the material existence, perhaps we don't
know the actual meaning of life, the mystery resolves when our carnal existence
is ruined and we get the nuggets of reality and wisdom. A shrine without a lamp
is a beautiful imagery which can be interpreted into several dimensions but to
me it is an existence of a man sans faith, integrity and conscience, and evil
force that may be Satan is a pirate. The foaming blood out of the well maybe
the reference of the Jesus, that surged up from His sounds, the poet goes
through a conflict, man versus himself, falla from culmination into the abysmal
depths but struggles to regain the lost seat, it exhibits Miltonic influence.
The last part of the poem is also significant and conclusive, the style is
instructive, a sort of administration for the powerful, it must quit the tyrant
demeanor, everything has the decline so is the despot, power finishes in a
moment then the oppressor becomes a part of the darkness. The diction of the
poem is splendid, untrodden, imagery very vivid, theme complex and multifacets,
narrow alleys and meeting of the shadows with the shadows give the poem a tinge
of sensuality.
Muhammad Shanazar, an internationally renowned
Pakistani eminent poet and translator, was born on November 25, 1960, at Saib,
a village of Tehsil Gujar Khan in District Rawalpindi, Pakistan
**********************
Thank you from
the bottom of my heart, dear, great poet, for the critical approach to my
verses.
May
God grant you health and enlightenment and may your beloved work continue
successfully throughout the world. With all my appreciation and respect for
your person, my respects and greetings from Greece.
Maria Kolovou
Roumelioti
