Παρασκευή 27 Μαρτίου 2026

Απαγγελία Ποίησης της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη από την Ποιητική της Συλλογή: «ΟΛΟΝΥΚΤΙΕΣ», Εκδόσεις , ΤΟ ΔΟΝΤΙ, 2023.

Απαγγελία Ποίησης της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη από την Ποιητική της  Συλλογή: «ΟΛΟΝΥΚΤΙΕΣ», Εκδόσεις , ΤΟ ΔΟΝΤΙ, 2023. ( 26 Μαρτίου 2026 , Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης -ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ- Πάτρα) 

ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΟΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

Ονειρεύτηκα
όλες τις λέξεις
νεκρές 
στη ματωμένη γλώσσα μου...
 
Ξύπνησα πάμφτωχος
κουρελής
και μουγκός…
 

ΣΚΛΗΡΟ ΚΑΡΥΔΙ ο άνθρωπος!... της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη
 
Σκληρό καρύδι, ο άνθρωπος!...
Έμαθε να στέκεται  όρθιος στις ανεμοθύελλες.
Να βαδίζει με το κεφάλι ψηλά.
Να περπατά με δίχως δεκανίκια.
Να απογειώνεται   με του Ικάρου τα φτερά.
 
Του δόθηκε λογική  να σκέφτεται
κι αισθήματα   να συμπονάει∙
αλλά αυτός  χρίστηκε  από μόνος αρχηγός των πάντων
κι ένιωσε ο δυστυχής σαν  Παντοδύναμος Θεός
που κρατούσε  στα χέρια του την τύχη όλου του Κόσμου
κι προσγειώθηκε σε βόρβορο αμφίσημων αξιών.
 
Έμαθε να τρώει πολύ και να σκέφτεται λίγο.
Να σκοτώνει στο όνομα της Ειρήνης
και να σκοτώνεται στο όνομα  του Πολέμου.
Να βιάζει σώματα και ψυχές στο όνομα της Δημοκρατίας. 
 
Υπέρμετρος κομπασμός κατέστρεψε αιώνιες ιδέες.
Μια ανόητη ελευθερία κατεδάφισε  την Τιμιότητα και την Αληθινή Δημοκρατία.
Λαός και άρχοντες καταχράστηκαν το δικαίωμα της Ελευθερίας
κι έμαθαν οι μωροί να θεωρούν την Αυθάδεια ως δικαίωμα έκφρασης,
την Παρανομία ως Ελευθερία και την Αναίδεια του λόγου ως Ισότητα.
 
Κι όσοι έμαθαν να τρώνε λίγο και να σκέφτονται πολύ,
σιγά -σιγά έφτασαν στο καταφύγιο της τρέλας.
Εκεί απαλλάχτηκαν από την σκληροτράχηλη πραγματικότητα
και γαλήνεψαν κάτω από το πέπλο μιας ακυβέρνητης ευδαιμονίας. 
Μα ο Μεγάλος Ποιητής δεν ξεχνά τον άντρα
που πήρε  δρεπάνι να θερίσει τη σοδειά του κόπου του∙
ούτε τη γυναίκα που μάζευε κρίνα
για το στεφάνι της Μεγάλης Παρασκευής λαχταρώντας 
την Κυριακή της Ανάστασης! 
 
Σκληρό καρύδι ο άνθρωπος!...
Για μια ακόμη φορά θα ορθοποδήσει καθώς
θα δέχεται τα πεντόβολα του Ουρανού;


 

Πέμπτη 26 Μαρτίου 2026

Ευχαριστώ από καρδιάς την εκλεκτή φίλη ποιήτρια κι εκδότρια Afroza Jesmine, για τη συμπερίληψη του ποιήματός μου, "ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΕΙΡΗΝΙΚΑ", στην 78η έκδοση του περιοδικού, "Primelore Writer's Heaven"


 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ευχαριστώ από καρδιάς την εκλεκτή φίλη ποιήτρια κι εκδότρια Afroza Jesmine, για τη συμπερίληψη του ποιήματός μου, "ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΕΙΡΗΝΙΚΑ", στην 78η έκδοση του περιοδικού, "Primelore Writer's Heaven"
Πολλά συγχαρητήρια σε όλους τους συμμετέχοντες αυτής της υπέροχης έκδοσης !!!!
 
ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΕΙΡΗΝΙΚΑ - Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη
 
Ο πόλεμος είναι τυφλός και κουφός όπως ο Χάροντας...
Δεν βλέπει!... Δεν ακούει!....
Δεν επιλέγει.. Δεν ξεδιαλέγει...
Δεν ξεχωρίζει καλό και κακό... Σωστό και λάθος.... 
 
Όλοι και όλα: στον ίδιο σάκο με τα φίδια...
Νέοι... Γέροι... Παιδιά.... Γυναίκες.... Άνδρες.... Γονικά....
 
Χωρίζει μανάδες και παιδιά...Γυναίκες απ' τους άνδρες.
Διαλύει σώματα και ψυχές. Απέραντες Αυτοκρατορίες. Πολιτισμούς χιλιόχρονους.
 
Ξεκληρίζει ολόκληρες γενιές αφήνοντας πίσω του μόνο
συντρίμμια με οσμή θανάτου.
Ζωντανούς νεκρούς- Σκιές περιπλανώμενες στα χαλάσματα
ψάχνοντας για σημάδια ζωής...
Πληγωμένους που αργοπεθαίνουν.
Στον πόλεμο, δεν υπάρχουν νικητές. Παντού, μετρώνται απώλειες και θύματα.
Κυβερνήτης ο Θάνατος...
Με με τη μυρωδιά του καμένου, στα μαλλιά των παιδιών......
Και είμαστε, απλοί άνθρωποι!....
Και Θέλουμε να ζήσουμε εν Ειρήνη!
 
Μια ζωή, έχουμε όλοι μας!...
Ας μας αφήσουν να την ζήσουμε, ειρηνικά!
Και οι στρατοί του κόσμου να αφήσουν κάτω τα ντουφέκια
Να αδράξουν τα ξινάρια κι εκεί που λάκκους άνοιγαν:
Δέντρα να φυτευτούνε
Ίσκιο να κάνουν στις ψυχές των σκοτωμένων.
 
Και οι γκρεμιστές, χτίστες να γίνουν
της ομόνοιας και της ειρήνης
 
Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2026
 
My heartfelt thanks to my dear friend, poet and publisher Afroza Jesmine, for including my poem, "WE WANT TO LIVE IN PEACE", in the 78th edition of the magazine, "Primelore Writer's Heaven"
Many congratulations to all the participants of this wonderful edition!!!!
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
TITLE POEM: We want to live in peace
Maria Kolovou Roumelioti- GREECE
 
War is blind and deaf like Charon...
It does not see!... It does not hear!...
It does not distinguish.. It does not choose...
It does not recognize good and evil... Right and wrong....
 
Everyone and everything are in the same bag with snakes...
Young... Old... Children.... Women... Men... Parents....
 
It separates mothers and children... Women from men.
It destroys bodies and souls .Vast Empires. Eternal Civilizations.
 
It wipes out entire generations leaving behind it only rubble
with the smell of death.
The livings are like dead- wandering like Shadows in the ruins
looking for signs of life...
The wounded who are slowly dying.
In war, there are no winners. Everywhere, losses and victims are counted.
Death is the ruler... With the smell of burning, in the hair of children......
And we are, simple people!.... And We Want to Live in Peace!
Only, one life, we all have!...
Let them let us live it, peacefully!
And the armies of the world should put down their rifles
To seize their pickaxeς and whereever they dug pits:
Trees should be planted
To provide shade for the souls of the killed.
 
And the demolishers should become builders
of unity and peace!
 
Monday, March 23, 2026

Τετάρτη 25 Μαρτίου 2026

Ευχαριστώ από καρδιάς τον διακεκριμένο Αιγύπτιο νομικό και ποιητή, Abdel Latif Moubarak, για τη μετάφραση του ποιήματός μου: ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΕΙΡΗΝΙΚΑ στα Αραβικά.

 



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΕΙΡΗΝΙΚΑ 

Ο πόλεμος είναι τυφλός και  κουφός όπως ο Χάροντας...
Δεν βλέπει!... Δεν ακούει!....
Δεν επιλέγει.. Δεν ξεδιαλέγει...
Δεν ξεχωρίζει καλό και κακό... Σωστό και λάθος.... 
 
Όλοι και όλα: στον ίδιο σάκο με τα φίδια...
Νέοι... Γέροι... Παιδιά.... Γυναίκες.... Άνδρες.... Γονικά....
 
Χωρίζει μανάδες και  παιδιά...Γυναίκες απ' τους άνδρες.
Διαλύει σώματα και ψυχές. Απέραντες Αυτοκρατορίες. Πολιτισμούς χιλιόχρονους.
 
Ξεκληρίζει ολόκληρες γενιές αφήνοντας πίσω του μόνο
συντρίμμια  με οσμή θανάτου. 
Ζωντανούς νεκρούς- Σκιές περιπλανώμενες στα χαλάσματα
ψάχνοντας για σημάδια ζωής...
Πληγωμένους που αργοπεθαίνουν.
 
Στον πόλεμο, δεν υπάρχουν νικητές.  Παντού, μετρώνται απώλειες και θύματα.
 
Κυβερνήτης ο Θάνατος...
Με  με τη μυρωδιά του καμένου, στα μαλλιά των παιδιών......
 
Και είμαστε, απλοί άνθρωποι!....
Και Θέλουμε να ζήσουμε εν  Ειρήνη!


*********

Μια ζωή, έχουμε όλοι μας!... 
Ας μας αφήσουν να την ζήσουμε, ειρηνικά!
Και οι  στρατοί του κόσμου να αφήσουν κάτω τα ντουφέκια 
Να αδράξουν τα ξινάρια κι εκεί που λάκκους άνοιγαν:
Δέντρα να φυτευτούνε 
Ίσκιο να κάνουν στις ψυχές των σκοτωμένων.
 
Και οι γκρεμιστές, χτίστες να γίνουν
της ομόνοιας και της ειρήνης


Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2026

Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

 

WE WANT TO LIVE IN PEACE by Maria Kolovou-Roumelioti - Greece 


War is blind and deaf  like Charon...
 It does not see!... It does not hear!...
It does not distinguish.. It does not choose...
 It does not recognize good and evil... Right and wrong....
 
Everyone and everything  are in the same bag with snakes...
Young... Old... Children.... Women... Men... Parents....
 
It separates mothers and children... Women from men.
It destroys bodies and souls .Vast Empires. Eternal Civilizations.

 

It wipes out entire generations leaving behind it only rubble
with the smell of death.
The livings are like dead- wandering like Shadows  in the ruins
looking for signs of life...

The wounded who are slowly dying. 

In war, there are no winners. Everywhere, losses and victims are counted.

Death is the ruler... With the smell of burning,  in the hair of children......

And we are, simple people!.... And We Want to Live in Peace!

******* 
Only, one life, we all have!...
Let them let us live it, peacefully!
And the armies of the world should put down their rifles
To seize their  pickaxeς and whereever they dug pits:
Trees should be planted
To provide shade for the souls of the killed.
And the demolishers should become builders
of unity and peace!

 

 

WE WANT TO LIVE IN PEACE - Maria Kolovou-Roumeliotis - Greece - Translation from English to Arabic by Abdel Latif Moubarak

نريد أن نعيش بسلام – ماريا كولوفو روميليوتي – اليونان-ترجمة: عبد اللطيف

مبارك

 adminآخر تحديث: مارس 24, 2026

 

الحرب عمياء وصماء كشارون…

لا ترى! لا تسمع!

لا تُميّز… لا تختار…

لا تُدرك الخير والشر… الصواب والخطأ…

الجميع وكل شيء في سلة واحدة مع الأفاعي…

صغارًا وكبارًا… أطفالًا… نساءً ورجالًا… آباءً…

تُفرّق بين الأمهات والأطفال… بين النساء والرجال.

تُدمّر الأجساد والنفوس. إمبراطوريات شاسعة. حضارات خالدة.

تمحو أجيالًا بأكملها، ولا تترك وراءها سوى الركام

مع رائحة الموت.

 

الأحياء كالأموات، يتجولون كظلالٍ بين الأنقاض

يبحثون عن بصيص حياة…

الجرحى يموتون ببطء.

في الحرب، لا رابح. في كل مكان، تُحصى الخسائر والضحايا.

الموت هو الحاكم… تفوح منه رائحة الحريق، في شعر الأطفال…

ونحن أناس بسطاء!… ونريد أن نعيش بسلام!

*******

حياة واحدة فقط، لنا جميعًا!…

دعونا نعيشها بسلام!

وعلى جيوش العالم أن تضع بنادقها

وأن تستولي على معاولها، وأينما حفرت الحفر:

يجب غرس الأشجار

لتوفير الظل لأرواح القتلى.

وعلى الهدّامين أن يصبحوا بناة

للوحدة والسلام!