ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΚΟΜΒΗ ΤΗΣ ΣΑΡΚΟΣ
Συγγραφέας : Μαρία Κολοβού - Ρουμελιώτη
Λίγα λόγια για το βιβλίο ‘‘ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΚΟΜΒΗ ΤΗΣ ΣΑΡΚΟΣ’’ της Κυρίας
Μαρίας Κολοβού – Ρουμελιώτη.
Εκδόθηκε το βιβλίο από τη Συγγραφέα και τις Εκδόσεις ΤΟ ΔΟΝΤΙ το 2022 και απαρτίζεται από πεζογραφήματα.
Το βιβλίο έχει χωριστεί σε τρία μέρη.
Το πρώτο περιέχει δεκαεπτά περιεκτικά και ενδιαφέροντα διηγήματα,τα οποία όπως μας πληροφορεί η Συγγραφέας, έχουν γραφεί από τονΜάιο του 2015 έως τον Ιανουάριο του 2022 και αναφέρονται στη ζωή και την οντότητα του ανθρώπου.
Το δεύτερο περιέχει επτά επιστολές της Εύας προς τον Αδάμ, μάλλον όσες και οι ημέρες δημιουργίας. Μάλιστα υπογράφει στο τέλος των επιστολών, στις μεν πρώτες πέντε ‘‘Με αγάπη Η Εύα της ζωής σου’’ ενώ στις δύο τελευταίες ‘‘Με άπλετη Αγάπη και Φως Η Εύα της ζωής σου και Με άπλετο φως Ο Φύλακας Λευκός Άγγελός σου’’ αντίστοιχα.
Το τρίτο μέρος περιέχει τις απολογίες των Πρωτόπλαστων προς τον Ουράνιο Πατέρα, αρχικά της Εύας και κατόπιν του Αδάμ.
Το βιβλίο ξεκινά με το ‘‘Αντί προλόγου’’ της Συγγραφέως όπου προσεγγίζει τη ζωή με τον δικό της τρόπο. Ορίζει επίσης τη ζωή, το ζω, όπως αυτή αισθάνεται. Ευχαριστεί θερμά τους ανθρώπους του στενού οικογενειακού της περιβάλλοντος, που την έμαθαν να αγαπά τη ζωή και τους ανθρώπους.
Διαφαίνεται έντονα σε όλο το βιβλίο η δύσκολη κατάσταση που έχουν περιέλθει οι Πρωτόπλαστοι από τη διαπραχθείσα αμαρτία, η λαχτάρα για απαλλαγή από τα δεινά και η προσμονή για την επιστροφή στο χώρο και τόπο που βρίσκονταν πριν την πράξη τους, που πράγματι έχουν ομολογήσει. Επιθυμούν τη μετάνοια, τη μεταμέλεια και τη συγχώρηση, η οποία θα φέρει τον ηθικό εξαγνισμό και την επιστροφή τους δίπλα και κοντά στον Πλάστη τους.
Η διάπραξη της συγκεκριμένης γνωστής ενέργειας τους βαραίνει, αισθάνονται ψυχικό πόνο, ηθική μείωση, αποπομπή από τον τόπο και τον τρόπο ζωής τους, δέος, τρόμο, κακοπάθεια, ανησυχία για τα άγνωστα νέα δεδομένα. Σ’ αυτά τα δεδομένα βρέθηκαν ξαφνικά ο Αδάμ και η Εύα που μέσω αυτών αντικαθρεφτίζονται τα πρόσωπα όλων των ανθρώπων μετά την τιμωρία και της εκδίωξή τους.
Κατακόμβη ως γνωστόν είναι τύπος υπόγειου νεκροταφείου των πρώτων χριστιανών που χρησίμευε και ως τόπος λατρείας και συγκεντρώσεων. Είναι επίσης ένας σκοτεινός υπόγειος χώρος απόκρυφος.
Εκεί φθάνει η Συγγραφέας στην ‘‘Κατακόμβη ης Σαρκός’’ με τη γραφή της στο βιβλίου και ως άνθρωπος συνέχεια της Εύας και του Αδάμ, εξομολογείται ή απολογείται στον Ουράνιο Βασιλέα. Έχουν συνειδητοποιήσει ότι τα δεινά τους προήλθαν από τη σάρκα, η οποία δεν
μπόρεσε να ελεγχθεί από το πνεύμα.
Η κατακόμβη για τη Συγγραφέα είναι το σώμα του ανθρώπου, δηλαδή το φθαρτό τμήμα αυτού, ενώ το πνεύμα προσδιορίζει τις ενέργειες το
καλό το κακό, το όμορφο, το άσχημο, τις πράξεις, την αμαρτία. Έχουν αντιληφθεί πλήρως όπως φαίνεται ότι, μια ενέργεια που παρασύρθηκαν και παράκουσαν την εντολή του Δημιουργού, επέφερε τη νέα δύσκολη και απρόβλεπτη ζωή με πολλά βάσανα, αβεβαιότητα, αλλά και προσμονή για συγχώρηση.
Γράφει χαρακτηριστικά η Συγγραφέας σε μια παράγραφο από το ομότιτλο διήγημα του πρώτου μέρους :
‘‘Κατέβαινα αιωρούμενος με δίχως φτερά, με δίχως σώμα! Τότε άκουσα πίσω μου, τη φωνή σου, παππού : «Παιδί μου πρόσεχε! Κανένας άγιος δεν άγιασε στον τόπο του! Εσύ γεννήθηκες για άλλους πλανήτες. Κατέβα εκεί που ξεκινήσαμε … Κοίταξε το κορμί σου, και με το πνεύμα σου προσπάθησε να γιατρέψεις τα κουσούρια του. Να λυπηθείς το σώμα σου! Η σάρκα είναι η κατακόμβη που μπορείς να κρυφτείς μα όταν λειώσει, μένεις εκτιθέμενος στ’ Αλώνι του Θεού …».
Η βραβευμένη Συγγραφέας Κυρία Μαρία Κολοβού - Ρουμελιώτη από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών (ΠΕΛ) και την Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών (ΕΕΛ) δύο φορές, στο βιβλίο της προσεγγίζει τον άνθρωπο, τη ζωή, τα λάθη, τις διαφορετικές ευαισθησίες μεταξύ ανδρός και γυναικός και ότι χαρακτηρίζει τα προαναφερόμενα με το δικό της πρωτότυπο τρόπο. Έχει πολλές ευαισθησίες οι οποίες έχουν διατυπωθεί απλόχερα στο βιβλίο της. Έχει επίσης προβληματισμούς, συναισθήματα, πνευματικές αξίες και ανησυχίες, προσπαθεί δε να τα νιώσουν και οι αναγνώστες της.
Επιθυμεί να βελτιωθούν οι σχέσεις του ανθρώπου με τον Θεό, στηριζόμενη στη μετάνοια και τη συγχώρηση.
Η δημιουργία των λέξεων της Συγγραφέως και η μαγεία τους θέλγει κατά την Ανάγνωση. Δίδει το προσωπικό αποτύπωμα, επικοινωνεί με τον Αναγνώστη δημιουργώντας ζωντανές εικόνες. Γράφει πολύ καλά και το αποδίδει επίσης πολύ καλά. Η χρησιμοποίηση ορισμένων λέξεων δίνει μια ξεχωριστή γοητεία στο βιβλίο.
Το βιβλίο έχει πολλά νοήματα και πρέπει να διαβαστεί και να το νιώσουν πολλοί Αναγνώστες.
Αγαπητή Μαρία για πολλά χρόνια εργάστηκες σ’ έναν ευαίσθητο χώρο ίσως τον πιο σημαντικό, αυτόν της Υγείας. Έχοντας αποκτήσει ευαισθησίες από το οικογενειακό και εργασιακό σου περιβάλλον, έγραψες ένα υπέροχο βιβλίο, προσεγγίζοντας τη ζωή και τα λάθη των ανθρώπων με τον δικό σου ιδιαίτερο συγγραφικό τρόπο. Είσαι άνθρωπος της προσφοράς της λογοτεχνίας, της τέχνης, φάνηκε δε και σ’ αυτό το βιβλίο σου.
Είμαι σίγουρος ότι και οι επόμενες γραφές σου (ποίηση ή πεζογραφία), θα είναι παρά πολύ ωραίες και σημαντικές.
Θερμά συγχαρητήρια για το πόνημά σου, εύχομαι να είναι καλοτάξιδο και αναμένουμε σύντομα το επόμενο.
Νίκος Γεωργ. Αθανασίου
