Ευχαριστώ από καρδιάς τον διακεκριμένο Αιγύπτιο νομικό και ποιητή, Abdel Latif Moubarak, για τη μετάφραση του ποιήματός μου: ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΕΙΡΗΝΙΚΑ στα Αραβικά.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΕΙΡΗΝΙΚΑ 

Ο πόλεμος είναι τυφλός και  κουφός όπως ο Χάροντας...

Δεν βλέπει!... Δεν ακούει!....

Δεν επιλέγει.. Δεν ξεδιαλέγει...

Δεν ξεχωρίζει καλό και κακό... Σωστό και λάθος.... 

 

Όλοι και όλα: στον ίδιο σάκο με τα φίδια...

Νέοι... Γέροι... Παιδιά.... Γυναίκες.... Άνδρες.... Γονικά....

 

Χωρίζει μανάδες και  παιδιά...Γυναίκες απ' τους άνδρες.

Διαλύει σώματα και ψυχές. Απέραντες Αυτοκρατορίες. Πολιτισμούς χιλιόχρονους.

 

Ξεκληρίζει ολόκληρες γενιές αφήνοντας πίσω του μόνο

συντρίμμια  με οσμή θανάτου. 

Ζωντανούς νεκρούς- Σκιές περιπλανώμενες στα χαλάσματα

ψάχνοντας για σημάδια ζωής...

Πληγωμένους που αργοπεθαίνουν.

 

Στον πόλεμο, δεν υπάρχουν νικητές.  Παντού, μετρώνται απώλειες και θύματα.

 

Κυβερνήτης ο Θάνατος...

Με  με τη μυρωδιά του καμένου, στα μαλλιά των παιδιών......

 

Και είμαστε, απλοί άνθρωποι!....

Και Θέλουμε να ζήσουμε εν  Ειρήνη!

*********

Μια ζωή, έχουμε όλοι μας!... 

Ας μας αφήσουν να την ζήσουμε, ειρηνικά!

Και οι  στρατοί του κόσμου να αφήσουν κάτω τα ντουφέκια 

Να αδράξουν τα ξινάρια κι εκεί που λάκκους άνοιγαν:

Δέντρα να φυτευτούνε 

Ίσκιο να κάνουν στις ψυχές των σκοτωμένων.

 

Και οι γκρεμιστές, χτίστες να γίνουν

της ομόνοιας και της ειρήνης

Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2026

Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

 

WE WANT TO LIVE IN PEACE by Maria Kolovou-Roumelioti - Greece 

War is blind and deaf  like Charon...

 It does not see!... It does not hear!...

It does not distinguish.. It does not choose...

 It does not recognize good and evil... Right and wrong....

 

Everyone and everything  are in the same bag with snakes...

Young... Old... Children.... Women... Men... Parents....

 

It separates mothers and children... Women from men.

It destroys bodies and souls .Vast Empires. Eternal Civilizations.

 

It wipes out entire generations leaving behind it only rubble

with the smell of death.

The livings are like dead- wandering like Shadows  in the ruins

looking for signs of life...

The wounded who are slowly dying. 

In war, there are no winners. Everywhere, losses and victims are counted.

Death is the ruler... With the smell of burning,  in the hair of children......

And we are, simple people!.... And We Want to Live in Peace!

******* 

Only, one life, we all have!...

Let them let us live it, peacefully!

And the armies of the world should put down their rifles

To seize their  pickaxeς and whereever they dug pits:

Trees should be planted

To provide shade for the souls of the killed.

And the demolishers should become builders

of unity and peace!

 

 

WE WANT TO LIVE IN PEACE - Maria Kolovou-Roumeliotis - Greece - Translation from English to Arabic by Abdel Latif Moubarak

نريد أن نعيش بسلام – ماريا كولوفو روميليوتي – اليونان-ترجمة: عبد اللطيف

مبارك

 adminآخر تحديث: مارس 24, 2026

 

الحرب عمياء وصماء كشارون…

لا ترى! لا تسمع!

لا تُميّز… لا تختار…

لا تُدرك الخير والشر… الصواب والخطأ…

الجميع وكل شيء في سلة واحدة مع الأفاعي…

صغارًا وكبارًا… أطفالًا… نساءً ورجالًا… آباءً…

تُفرّق بين الأمهات والأطفال… بين النساء والرجال.

تُدمّر الأجساد والنفوس. إمبراطوريات شاسعة. حضارات خالدة.

تمحو أجيالًا بأكملها، ولا تترك وراءها سوى الركام

مع رائحة الموت.

 

الأحياء كالأموات، يتجولون كظلالٍ بين الأنقاض

يبحثون عن بصيص حياة…

الجرحى يموتون ببطء.

في الحرب، لا رابح. في كل مكان، تُحصى الخسائر والضحايا.

الموت هو الحاكم… تفوح منه رائحة الحريق، في شعر الأطفال…

ونحن أناس بسطاء!… ونريد أن نعيش بسلام!

*******

حياة واحدة فقط، لنا جميعًا!…

دعونا نعيشها بسلام!

وعلى جيوش العالم أن تضع بنادقها

وأن تستولي على معاولها، وأينما حفرت الحفر:

يجب غرس الأشجار

لتوفير الظل لأرواح القتلى.

وعلى الهدّامين أن يصبحوا بناة

للوحدة والسلام!

 

 

Ευχαριστώ από καρδιάς τον διακεκριμένο Αιγύπτιο νομικό και ποιητή, Abdel Latif Moubarak, για τη μετάφραση του ποιήματός μου: ΜΕ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟ ΦΙΛΙ, στα Αραβικά.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Ευχαριστώ από καρδιάς τον διακεκριμένο Αιγύπτιο νομικό και ποιητή, μέλος της Ένωσης Αιγυπτίων Συγγραφέων και μέλος της Ένωσης Άραβων Συγγραφέων, Αμπντούλ Λατίφ Μουμπάρακ (αραβικά: عبد اللطيف مبارك‎‎), Abdel Latif Moubarak για τη μετάφραση του ποιήματός μου: ΜΕ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟ ΦΙΛΙ , στα Αραβικά.

 

ΜΕ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟ ΦΙΛΙ της Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

 

Είπα να πλέξω δύο στίχους

πλάι στη λίμνη με τους κύκνους

μ’ έναν αητό για σύντροφό τους

κι έναν ήλιο για αδελφό τους

που να ‘χει στα χρυσά του γένια

κρυμμένα άσπρα περιστέρια

να τα φορτώσω σε δελφίνι 

να γίνουν οι άνθρωποι όλοι φίλοι.

 

Είπα να πλέξω ένα στεφάνι

με ασημή κλωστή το βράδυ

να πλάσω κι ένα άξιο χέρι

φωλιά να χτίζει σε παρτέρι

μ’ απήγανο και βάλσαμο

να ‘βρει η Ειρήνη άσυλο

και να κρεμάσω δυο φεγγάρια

να λάμπουν σαν μαργαριτάρια.

 

Είπα να κρύψω δυο στιχάκια

στης αμμουδιάς τα βοτσαλάκια

μα ο θρήνος ο καλός μου φίλος

που ήταν της ζωής μου ο ύμνος

μίαν αυγή μ’ ένα καράβι

στα λάθη μου βρήκε λιμάνι

κι αντίκρισα την κόλαση

με του θνητού την όραση.

 

Με της αγάπης το φιλί

έγραψα μια επιστολή

στου ήλιου τα χρυσά τα γένια

ζητώντας του Πλάστη την Ευγένεια

με δυο σειρές μαργαριτάρια

να λούζει της μνήμης τα καράβια

και στων γραφιάδων τις καρδιές

να καίει άσβεστες φωτιές.

 

Πήρα φτερά απ’ τον άνεμο

του φεγγαριού τ’ απάνεμο

κι έκρυψα μέσα στα μαλλιά μου

δυο ρόδια απ’ την αγκαλιά μου

και με αγάπη και στοργή

επήρα μια αποστολή

όλη τη γη να αγκαλιάζω

εχθρούς και φίλους να μονιάζω.

 

Κι όταν τους στίχους όλους πλέξω

και την ψυχή μου θα αρμέξω

τα χρώματα σ’ ουράνιο τόξο

σε όλο τον κόσμο θα απλώσω

με την καρδιά γεμάτη αγάπη

στου παραδείσου σας τα πλάτη

θα σας τους στείλω με ένα τζίνι

να γίνουν οι άνθρωποι όλοι φίλοι!

 

Πέμπτη, 2 Αυγούστου 2012

 

Μαρία Κολοβού – Ρουμελιώτη

 

WITH LOVE'S KISS by Maria Kolovou - Roumelioti 

 

I said to weave two verses

next to the lake with the swans

with an eagle for their companion

and a sun for their brother

that has in his golden beard

hidden white doves

to load them onto a dolphin

let all people become friends.

 

I said to weave a wreath

with a silver thread at night

to shape a worthy hand

to build a nest in a flowerbed

with agave and balsam

May Peace find asylum

and hang two moons

to shine like pearls.

 

I said to hide two verses

the pebbles on the sand

but mourning is my good friend

which was the anthem of my life

one dawn with a boat

in my mistakes he found a harbor

and I saw hell

with mortal vision.

 

With the kiss of love

I wrote a letter.

in the sun's golden beard

asking the Creator for Kindness

with two rows of pearls

to bathe the ships in memory

and in the hearts of clerks

to burn unquenchable fires.

 

I got wings from the wind

of the moon, the leeward side

and I hid in my hair

two pomegranates from my embrace

and with love and affection

I received a mission.

to embrace the whole earth

I will make enemies and friends.

 

And when I weave all the verses

and I will milk my soul

the colors in a rainbow

I will spread it all over the world.

with a heart full of love

in your paradise's laps

I will send them to you with a genie.

May all people become friends!

 

 

 

 

مع قبلة الحب – ماريا كولوفو روميليوتي-ترجمة : عبد اللطيف مبارك

 

 

قلتُ أن أنسج بيتين شعريين

بجوار البحيرة مع البجع

مع نسر رفيقًا لهم

وشمسًا أخًا لهم

في لحيته الذهبية

حمامات بيضاء مخفية

لأحملهما على دولفين

ليكن الناس جميعًا أصدقاء.

 

قلتُ أن أنسج إكليلًا

بخيط فضي في الليل

لأصنع يدًا كريمة

لأبني عشًا في حوض زهور

مع الصبار والبلسم

ليجد السلام ملاذًا

ولتُعلق قمرين

ليتألقا كاللؤلؤ.

 

قلتُ أن أخفي بيتين

الحصى على الرمال

لكن الحزن صديقي الوفي

الذي كان نشيد حياتي

في فجرٍ مع قارب

وجد في أخطائي مرفأً

ورأيتُ الجحيم

برؤية بشرية.

 

بقبلة الحب

كتبتُ رسالة.

في لحية الشمس الذهبية

أطلب من الخالق اللطف

بصفين من اللؤلؤ

لأغسل السفن في الذكرى

وفي قلوب الموظفين

لأشعل نيرانًا لا تنطفئ.

 

حصلتُ على أجنحة من ريح

القمر، الجانب المواجه للريح

واختبأتُ في شعري

رمانتين من عناقي

وبالحب والحنان

تلقيتُ مهمة.

لأحتضن الأرض كلها

سأصنع أعداءً وأصدقاء.

 

وعندما أنسج كل الأبيات

وسأحلب روحي

ألوان قوس قزح

سأنشرها في كل أنحاء العالم.

بقلبٍ يفيض حبًا

في أحضان جنتك

سأرسلهم إليك مع جنيٍّ.

ليصبح جميع الناس أصدقاء!

 

 

 

Ο Αμπντούλ Λατίφ Μουμπάρακ είναι Αιγύπτιος ποιητής, γεννημένος στο Σουέζ το 1964, μέλος της Ένωσης Αιγυπτίων Συγγραφέων και μέλος της Ένωσης Άραβων Συγγραφέων στο Διαδίκτυο, γράφει ποίηση στην κλασική και καθομιλουμένη αιγυπτιακή, πήρε πτυχίο νομικής από το Πανεπιστήμιο Ain Shams. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους ποιητές της εποχής του ογδόντα και τα ποιήματά του δημοσιεύτηκαν σε πολλά λογοτεχνικά περιοδικά στην Αίγυπτο και τον αραβικό κόσμο, όπως το Al-Arabi (περιοδικό), το περιοδικό Kuwait, το Akhbar Al-Adab, το Al-Gomhouria. εφημερίδα, Al-Ahram, Al-Thaqafa Al-Jadida (περιοδικό). Κέρδισε την Ασπίδα Αριστείας και Δημιουργικότητας από την Arab Media Union, Ιανουάριος 2015 . Κέρδισε το Διεθνές Βραβείο Sergio Camellini στην Ιταλία το 2025

     

ΛΑΜΠΡΟΤΗΤΑ ΧΩΡΙΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ του Abdel latif Moubarak ( Μετάφραση στα Ελληνικά της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΛΑΜΠΡΟΤΗΤΑ ΧΩΡΙΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ του Abdel latif Moubarak
Μετάφραση στα Ελληνικά της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη
Λαμπρότητα χωρίς ταυτότητα

Ένα μυστικό κατοικεί ακόμα μέσα στα μάτια σου, ένα μαργαριτάρι,
Ομολογείς… όλα όσα δεν υπήρξαν ποτέ.
Δίνεις στην καρδιά ένα κεραυνό
Και αν οι νύχτες γίνουν πολύ στενές για να ζήσουμε,
Οι σοδειές του πάθους μερικές φορές μας πολιορκούν.
Ένα σημάδι κάτι… το κατανοούμε… το αγγίζουμε,
Ζούσε μέσα στις δονήσεις των κεραυνών,
Λάμψη Χωρίς Ταυτότητα.
Στη σιωπή, κρατιόταν το νέκταρ,
Και η κρυμμένη αίρεση στον φλεγόμενο παλμό,
Κουνώντας το φως της λαχτάρας,
Παίζοντας τη μελωδία της μονιμότητας,
Η κορυφαία έκρηξη για τη θλίψη, βαμμένη
Με αίμα… και με δάκρυα.
…..
Και ακόμα, στα μάτια σου, μια χαρά παραμένει,
Γόνιμη στις ρίζες της… η σωτηρία
Για τις απογοητεύσεις ενός τραγικού αγγίγματος.
Και σε νιώθω, στο αίμα μου,
Στις ρωγμές της φρεσκάδας του συναισθήματος,
Για το έδαφος αυτού του σπόρου,
Από τον πόνο των μαζών,
Μια ύπαρξη…
Ένα ον για την αίσθηση που έχει εξευγενιστεί,
Από τη διασπορά της μνήμης.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Brilliance without identity by Abdel latif Moubarak

A secret still resides within your eyes, a pearl,
You confess… everything that never was.
You grant the heart a bolt
And should the nights grow too narrow for us to live,
The harvests of passion sometimes lay siege to us.
A sign of something… we comprehend it… we touch it,
It lived within the tremors of lightning,
Brilliance Without Identity.
In the silence, the nectar was held,
And the hidden heresy in the burning pulse,
Brandishing the light of longing,
Playing the melody of permanence,
The crowning explosion for the sorrow, stained
With blood… and with tears.
…..
And still, in your eyes, a joy remains,
Fertile in its roots… the salvation
For the disappointments of a tragic touch.
And I feel you, in my blood,
The fissures of feeling’s freshness,
For the ground of this seed,
From the ache of the masses,
An existence…
A being for the sense refined,
From the diaspora of memory.

Abdel latif Moubarak

 

ΛΑΜΠΡΟΤΗΤΑ ΧΩΡΙΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ του Abdel latif Moubarak Μετάφραση στα Ελληνικά της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη Ένα μυστικό κατοικεί ακόμα μέσα στα μάτια σου, ένα μαργαριτάρι‧ ομολογείς… όλα όσα δεν υπήρξαν ποτέ. Δίνεις στην καρδιά ένα κεραυνό και αν οι νύχτες γίνουν πολύ στενές για να ζήσουμε: οι σοδειές του πάθους, μερικές φορές μας πολιορκούν. Ένα σημάδι, κάτι… το κατανοούμε… το αγγίζουμε‧ ζούσε μέσα στις δονήσεις των κεραυνών: Λάμψη Χωρίς Ταυτότητα. Στη σιωπή, κρατιόταν το νέκταρ, και η κρυμμένη αίρεση, στον φλεγόμενο παλμό, κουνώντας το φως, της λαχτάρας‧ παίζοντας τη μελωδία της μονιμότητας: η κορυφαία έκρηξη για τη θλίψη, βαμμένη με αίμα… και με δάκρυα. ….. Και ακόμα, στα μάτια σου, μια χαρά παραμένει, γόνιμη στις ρίζες της… Η σωτηρία για τις απογοητεύσεις ενός τραγικού αγγίγματος. Και σε νιώθω, στο αίμα μου, στις ρωγμές της φρεσκάδας του συναισθήματος, Για το έδαφος αυτού του σπόρου, Από τον πόνο των μαζών, Μια ύπαρξη… Ένα ον για την αίσθηση που έχει εξευγενιστεί, από τη διασπορά της μνήμης! 

 Αμπντέλ Λατίφ Μουμπάρακ