ΛΑΜΠΡΟΤΗΤΑ ΧΩΡΙΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ του Abdel latif Moubarak
Μετάφραση στα Ελληνικά της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη
Λαμπρότητα χωρίς ταυτότητα
Ένα μυστικό κατοικεί ακόμα μέσα στα μάτια σου, ένα μαργαριτάρι,
Ομολογείς… όλα όσα δεν υπήρξαν ποτέ.
Δίνεις στην καρδιά ένα κεραυνό
Και αν οι νύχτες γίνουν πολύ στενές για να ζήσουμε,
Οι σοδειές του πάθους μερικές φορές μας πολιορκούν.
Ένα σημάδι κάτι… το κατανοούμε… το αγγίζουμε,
Ζούσε μέσα στις δονήσεις των κεραυνών,
Λάμψη Χωρίς Ταυτότητα.
Στη σιωπή, κρατιόταν το νέκταρ,
Και η κρυμμένη αίρεση στον φλεγόμενο παλμό,
Κουνώντας το φως της λαχτάρας,
Παίζοντας τη μελωδία της μονιμότητας,
Η κορυφαία έκρηξη για τη θλίψη, βαμμένη
Με αίμα… και με δάκρυα.
…..
Και ακόμα, στα μάτια σου, μια χαρά παραμένει,
Γόνιμη στις ρίζες της… η σωτηρία
Για τις απογοητεύσεις ενός τραγικού αγγίγματος.
Και σε νιώθω, στο αίμα μου,
Στις ρωγμές της φρεσκάδας του συναισθήματος,
Για το έδαφος αυτού του σπόρου,
Από τον πόνο των μαζών,
Μια ύπαρξη…
Ένα ον για την αίσθηση που έχει εξευγενιστεί,
Από τη διασπορά της μνήμης.
Brilliance without identity by Abdel latif Moubarak
A secret still resides within your eyes, a pearl,
You confess… everything that never was.
You grant the heart a bolt
And should the nights grow too narrow for us to live,
The harvests of passion sometimes lay siege to us.
A sign of something… we comprehend it… we touch it,
It lived within the tremors of lightning,
Brilliance Without Identity.
In the silence, the nectar was held,
And the hidden heresy in the burning pulse,
Brandishing the light of longing,
Playing the melody of permanence,
The crowning explosion for the sorrow, stained
With blood… and with tears.
…..
And still, in your eyes, a joy remains,
Fertile in its roots… the salvation
For the disappointments of a tragic touch.
And I feel you, in my blood,
The fissures of feeling’s freshness,
For the ground of this seed,
From the ache of the masses,
An existence…
A being for the sense refined,
From the diaspora of memory.
Abdel latif Moubarak
ΛΑΜΠΡΟΤΗΤΑ ΧΩΡΙΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ του Abdel latif Moubarak Μετάφραση στα Ελληνικά της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη Ένα μυστικό κατοικεί ακόμα μέσα στα μάτια σου, ένα μαργαριτάρι‧ ομολογείς… όλα όσα δεν υπήρξαν ποτέ. Δίνεις στην καρδιά ένα κεραυνό και αν οι νύχτες γίνουν πολύ στενές για να ζήσουμε: οι σοδειές του πάθους, μερικές φορές μας πολιορκούν. Ένα σημάδι, κάτι… το κατανοούμε… το αγγίζουμε‧ ζούσε μέσα στις δονήσεις των κεραυνών: Λάμψη Χωρίς Ταυτότητα. Στη σιωπή, κρατιόταν το νέκταρ, και η κρυμμένη αίρεση, στον φλεγόμενο παλμό, κουνώντας το φως, της λαχτάρας‧ παίζοντας τη μελωδία της μονιμότητας: η κορυφαία έκρηξη για τη θλίψη, βαμμένη με αίμα… και με δάκρυα. ….. Και ακόμα, στα μάτια σου, μια χαρά παραμένει, γόνιμη στις ρίζες της… Η σωτηρία για τις απογοητεύσεις ενός τραγικού αγγίγματος. Και σε νιώθω, στο αίμα μου, στις ρωγμές της φρεσκάδας του συναισθήματος, Για το έδαφος αυτού του σπόρου, Από τον πόνο των μαζών, Μια ύπαρξη… Ένα ον για την αίσθηση που έχει εξευγενιστεί, από τη διασπορά της μνήμης!
Αμπντέλ Λατίφ Μουμπάρακ


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου