Ευχαριστώ από καρδιάς την εκλεκτή ποιήτρια κι εκδότρια Afroza Jesmine από το Μπαγκλαντές, για τη συμπερίληψη του ποιήματός μου, "ΑΓΡΙΜΙ", στην 75η έκδοση του περιοδικού, "Primelore Writer's Heaven"!

Ευχαριστώ από καρδιάς την εκλεκτή ποιήτρια κι εκδότρια Afroza Jesmine από το Μπαγκλαντές, για τη συμπερίληψη του ποιήματός μου, "ΑΓΡΙΜΙ", στην 75^η  έκδοση του περιοδικού, "Primelore Writer's Heaven"!

ΑΓΡΙΜΙ της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

 

Κάποτε, ήμουν, αγρίμι!... κι είχα στους ώμους μου φτερά

κι ελεύθερα πετούσα‧ 

και λάκτιζα τα σύννεφα  και τις δροσιές γευόμουν‧

κι ήταν της νιότης οι ροδιές τριαντάφυλλα γερμένες! 

 

Κάποτε ήμουν αγρίμι, ξυπόλυτο  κι ελεύθερο

και περπατούσα  στα γκρεμνά με δίχως δεκανίκια!

Μα οι άνθρωποι με ζήλεψαν κι έκλεψαν τη χαρά μου

απ’ τις δροσιές  της ξεγνοιασιάς και τα φιλιά του αγέρα

κι έριξαν δίχτυα σ’ ουρανούς κι έδεσαν τα όνειρά μου

κι έλυσαν τα δίχτυα τους καταμεσής του όχλου.

 

Μου φόρεσαν γόβα στιλέτο‧

μ’ έμαθαν να τρώω με μαχαίρι και πιρούνι‧

με εξημέρωσαν και μ’ είπαν ΑΝΘΡΩΠΟ.

Στο έλος με εναπόθεσαν… Στη ζούγκλα  των ανθρώπων…

 

Από τότε έχασα την ταυτότητά μου.

Την ψάχνω και δεν τη βρίσκω!...

Δεν ξέρω τί είμαι!...

Άνθρωπος ή Αγρίμι;

 

Κάποτε… έγινα Άνθρωπος!

Κι οι άνθρωποι με φώναζαν Αγρίμι..

Τότε ανθρωπινά φώναξα και είπα:

Κάποτε και τα αγρίμια ημερώνουν

κι αποχτούν των αφεντικών τις συνήθειες…

Μα το δικό μου αφεντικό, είναι ο Θεός μου

και μ’ έμαθε να μιλώ ελεύθερα

με τη φωνή της συνείδησης, στη ζούγκλα των ανθρώπων!

 

THANK YOU, once again, to the poet and publisher Afroza Jesmine from Bangladesh for including my poem “WILD” in the 75th issue of the magazine “Primelore Writer’s Heaven”!

 WILD (A poem from the Poetry Collection "Fragments" by Maria Kolovou Roumelioti

Once upon a time, I was wild!... and I had wings on my shoulders
and I flew freely‧
and I kicked the clouds and tasted the dews‧and the pomegranate roses of youth were bent!

Once upon a time, I was wild, barefoot and free
and I walked on the cliffs without crutches!
But people envied me and stole my joy
from the dews of carefreeness and the kisses of the wind
and they threw nets in the skies and tied my dreams
and they untied their nets in the middle of the crowd.

They put high-heeled shoes on me‧
they taught me to eat with a knife and fork‧
with they tamed me and called me HUMAN.
They placed me in the swamp… In the jungle of humans…

Since then I have lost my identity.
I search for it and I cannot find it!...
I do not know what I am!...
Human or Wild?

Once… I became Human!
And humans called me Wild..
Then I cried out humanly and said:
Sometimes even wild things grow old
and acquire the habits of their masters…
But my own master is my God
and he taught me to speak freely
with the voice of conscience, in the jungle of humans!