Μια Παγκόσμια Ποιητική Συνεργασία από τους Emmanuel Chimezie από τη Νιγηρία , Maria Kolovou Roumelioti από την Ελλάδα , Sherry Puga από τη Χιλή , Hugo Gabriel Rípodas από την Αργεντινή

 

Μια Παγκόσμια Ποιητική Συνεργασία από τους Emmanuel Chimezie από τη Νιγηρία , Maria Kolovou Roumelioti από την Ελλάδα , Sherry Puga από τη Χιλή , Hugo Gabriel Rípodas από την Αργεντινή
 
Συγχαρητήρια σε όλους τους συμμετέχοντες και σε όσους συνέβαλαν σε αυτή την υπέροχη συνεργασία!
Σας ευχαριστώ, αγαπητοί και αξιότιμοι φίλοι, για την τιμή και για τη συμπερίληψη της ποίησής μου σε αυτό το εγχείρημα.
 
https://medium.com/.../the-poets-workshop-global-in...
 
Να είστε υγιείς, εμπνευσμένοι και δημιουργικοί!
Χαιρετισμούς από την Ελλάδα!
 
Ο ΘΡΟΝΟΣ ΤΩΝ ΔΙΨΑΣΜΈΝΩΝ της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη
Ελλάδα
 
Μην πνίγεσαι σε μια κουταλιά νερό!..
Θάλασσες τύλιγαν κι έτρεφαν τα κύτταρα μας!
Μες τη γαστέρα της μάνας μας μάθαμε το κολύμπι...
 
Ω τί ήταν κι αυτό! Ταξίδι σκοτεινό μέχρι να βγούμε στο φως!
Κι έσπασαν τα Φράγματα... και χύθηκαν τα νερά μέσα σε ουρλιαχτά και πάταγο!
Και χείμαρροι πόνου και χαράς πλημμύρισαν τα δώματα!...
 
Μη πνίγεσαι σε μια γουλιά νερό!....
Η θάλασσα ποτέ δεν γεμίζει με δάκρυα και ιδρώτα!....
Τα νερά που κουβαλούν οι κοιτώνες της: είναι ο ιδρώτας της γης που τρέχει για να μας ξεδιψάσει.
Είναι το χάδι του ήλιου πάνω στο πρόσωπό μας,
Είναι η ανάσα του ανέμου που ανεβαίνει ψηλά Είναι το σύννεφο που γεννιέται κι επιστρέψει πίσω σε εμάς:
Σαν δροσιά, σαν μπόρα, σαν χάδι μέσα στο χιόνι!.....
 
Βίαια σχίζει τις φλέβες της γης όταν βρίσκει κομμένες τις ρίζες που συγκρατούν τη σάρκα της, γεμίζοντας ωκεανούς μ' αποκαΐδια.
Ξεπλένει τη μουτζούρα που αφήσαμε πάνω στις ράχες των βουνών και στα χαρακώματα.
Πίνουν τα διψασμένα δέντρα...
Τα ζώα...
Τα πουλιά...
Ρουφούν και οι άνθρωποι από τις φλέβες της -σαν τους βρικόλακες, το αίμα της....
χωρίς ποτέ να ξεδιψάσουν!....
 
**********
The Poets' Workshop (Global) σε συνεργασία με τους Volar En Le Tras και CIELAC Internacionales — Ημέρα 4 / El Taller de Poetas (Παγκόσμια) en Colaboración con Volar En Le Tras y CIELAC Internacionales — Día 4
Emmanuel Chimezie
Εμανουήλ Κιμέζι
 
Congratulations to all the participants and to everyone who contributed to this wonderful collaboration!
Thank you, dear and esteemed friends, for the honour and for including my poetry in this endeavour.
 
https://medium.com/.../the-poets-workshop-global-in...
 
Stay healthy inspired and creative!
My greetings from Greece!
 
THE THRONE OF THE THIRSTY by Maria Kolovou Roumelioti
Greece
 
Do not drown in a spoonful of water!
Seas once wrapped around and nourished our very cells!
In our mother’s womb, we learned to swim...
 
Oh, what a journey that was! A dark voyage until we emerged into the light!
Then the barriers broke... and the waters poured forth amidst screams and a mighty roar!
And torrents of pain and joy flooded the chambers!...
 
Do not drown in a single sip of water!
The sea is never filled by tears and sweat alone!
The waters held in its depths are the earth’s own sweat, flowing to quench our thirst.
They are the sun’s caress upon our faces
The breath of the wind rising high
The cloud born anew to return to us:
As dew
As a sudden downpour
As a gentle touch amidst the snow!
 
It violently tears the earth’s veins
when it finds the roots that hold her flesh together severed
Filling oceans with charred remains.
 
It washes away the soot we left upon the mountain ridges and in the trenches.
The thirsty trees drink...
The animals...
The birds...
And humans, too, suck her blood from her veins—like vampires...
...without ever quenching their thirst!
 

Traducción al español
 
No te ahogues en una cucharada de agua!
Los mares alguna vez envolvieron y nutrieron nuestras propias células!
En el vientre de nuestra madre, aprendimos a nadar...
 
Oh, qué viaje fue aquel! Una travesía oscura hasta que emergimos a la luz!
Entonces se rompieron las barreras... ¡y las aguas brotaron entre gritos y un rugido poderoso!
Y torrentes de dolor y alegría inundaron las cámaras!...
 
No te ahogues en un solo sorbo de agua!
El mar nunca se llena únicamente de lágrimas y sudor!
Las aguas que guarda en sus profundidades son el propio sudor de la Tierra, que fluye para saciar nuestra sed.
Son la caricia del sol sobre nuestros rostros,
el aliento del viento que se eleva,
la nube que renace para regresar a nosotros:
como rocío,
como un aguacero repentino,
como un suave roce entre la nieve.
 
Desgarra violentamente las venas de la Tierra
cuando encuentra cortadas las raíces
que mantienen unida su carne,
llenando los océanos de restos carbonizados.
 
Arrastra el hollín que dejamos sobre las crestas de las montañas y en las trincheras.
Los árboles sedientos beben...
Los animales...
Las aves...
Y también los seres humanos succionan su sangre de sus venas, como vampiros...
...¡sin llegar jamás a saciar su sed!
 
 

Ευχαριστώ από καρδιάς την εκλεκτή φίλη ποιήτρια κι εκδότρια Afroza Jesmine- Afroza Jesmine, για τη συμπερίληψη του ποιήματός μου, «ΣΤΟΥ ΚΗΠΟΥ ΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΓΩΝΙΑ », στο Primelore Verse. (I extend my heartfelt thanks to my dear friend, poet, and publisher Afroza Jesmine - Afroza Jesmine for including my poem“IN THE GARDEN’S OLD CORNER", in *Primelore Verse.)

 

Ευχαριστώ από καρδιάς την εκλεκτή φίλη ποιήτρια κι εκδότρια Afroza Jesmine- Afroza Jesmine, για τη συμπερίληψη του ποιήματός μου, «ΣΤΟΥ ΚΗΠΟΥ ΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΓΩΝΙΑ », στο Primelore Verse: Ένα παγκόσμιο λογοτεχνικό ταξίδι ανά δεκαπενθήμερο | Τόμος 03 .

 
https://primelore.com/primeloreverse-a-fortnightly.../
 
Πολλά συγχαρήρια σε όλους τους συμμετέχοντες !
Η Ποίηση ενώνει τους λαούς και μεταλαμπαδεύει τις ανησηχίες και τα μυνήματα Ειρήνης, Αγάπης , Φιλίας και Συνεργασίας των λαών που κουβαλούν οι λέξεις.
Πάντα επιτυχίες αγαπητοί μου φίλοι!
Πάντα φωτεινές οι πορεύσεις σας!

https://i0.wp.com/primelore.com/wp-content/uploads/2025/11/Maria-Kolovou-Roumelioti-scaled.jpeg?resize=150%2C167&ssl=1
 
 

17.
Ποίημα: «ΣΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΓΩΝΙΑ ΤΟΥ ΚΗΠΟΥ»
Ποιήτρια: Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη
Από: Ελλάδα
Ημερομηνία δημοσίευσης στο Primelore:
Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2026.
 
Στου κήπου την παλιά γωνιά μπήκε το πρωτοβρόχι.
Σήκωσε το δοξάρι του, το τρυπερό του δόρυ.
Τα κυπαρίσσια λύγισαν και τα πουλιά τρομάξαν.
Όνειρα θερινής νυκτός, τα σύννεφα συνάξαν!
 
Ο έρωτας, παραμυθάς, πουλούσε παραμύθια
Σε σουσουράδες, πέρδικες και σε κουτά ορνίθια.
Ποτέ του δεν αγάπησε τη Μέγαιρα Αλήθεια!
Μονάχα φίλτρα μαγικά κρυμμένα σε ψιμύθια.
 
Στου κήπου την παλιά γωνιά, μαράθια κι ακακία
Ξεράθηκε η κερασιά, απ' τη μελαγχολία
Άνεμος κοντοστάθηκε, βγάζει το φυσερό του
Λεμονανθοί τινάχτηκαν πάνω στο πρόσωπό του.
 
Πυρομανής και άτακτος, του έρωτα ο προδότης.
Αναταράζει το μυχό της χίμαιρας στρατιώτης
Στης λίμνης το θολό νερό δεν ξεδιψά ιππότης
Μόνο κυπαρισσόμηλα και θύμησες της νιότης!!!
 
***************************
I extend my heartfelt thanks to my dear friend, poet, and publisher Afroza Jesmine - Afroza Jesmine for including my poem“IN THE GARDEN’S OLD CORNER", in *Primelore Verse: A Global Literary Journey – Fortnightly | Volume 03*.
 
https://primelore.com/primeloreverse-a-fortnightly.../
 
Many congratulations to all the participants!
Poetry unites peoples and transmits the concerns and messages of Peace, Love, Friendship, and Cooperation that words carry.
Wishing you continued success, my dear friends!
May your paths always be filled with light!

https://i0.wp.com/primelore.com/wp-content/uploads/2025/11/Maria-Kolovou-Roumelioti-scaled.jpeg?resize=150%2C167&ssl=1
 
 

17.
Poem: “IN THE GARDEN’S OLD CORNER”
Poet: Maria Kolovou Roumelioti
From: Greece
Primelore Published Date: 11 October, Sunday 2026.
 
In the garden’s old corner, the season’s first rain arrived.
It raised its bow—its piercing spear.
The cypresses bowed, and the birds took fright.
Midsummer-night dreams—the clouds gathered them in!
 
Love, the storyteller, peddled fairy tales
To wagtails, partridges, and dull-witted hens.
He never loved the Hag called Truth!
Only magic potions hidden in cosmetics.
 
In the garden’s old corner, fennel and acacia;
The cherry tree withered away from melancholy.
The wind paused a moment, drawing out his bellows—
Lemon blossoms scattered across his face.
 
An arsonist and a rascal, a traitor to love;
He stirs the depths—a soldier of the chimera.
In the lake’s murky water, the knight finds no thirst quenched—
Only cypress cones and memories of youth!!!!

Χαρά και τιμή η συμπερίληψη του ποιήματος: "Ο ΉΛΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη" στην Ανθολογία "The Elsewhere"

 

Χαρά και τιμή η συμπερίληψη ποιήματος μου: "Ο ΉΛΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ" στην Ανθολογία "The Elsewhere"

Το «The Elsewhere» είναι μια παγκόσμια συνεργατική πρωτοβουλία ποίησης διάρκειας 30 ημερών, στην οποία συμμετέχουν 31 χώρες από πέντε ηπείρους: Αφρική, Ασία, Ευρώπη, Βόρεια Αμερική και Νότια Αμερική. Η ανθολογία εξερευνά τέσσερις θεματικές ενότητες: τον ρατσισμό, την ανισότητα, τη μετανάστευση και την τεχνητή νοημοσύνη. Κυκλοφορεί σε μορφή PDF.

Πολλά συγχαρητήρια σε όλους τους εμπνευστές και συμμετέχοντες!

Ευχαριστώ πολύ τον εκλεκτό φίλο ποιητή Emmanuel Chimezie κι όλους τους συνεργάτες!

https://drive.google.com/.../1XVWUnGTpkzvhz9QChKl.../view...

Μετάφραση στα ισπανικά

https://drive.google.com/.../1L2lSPfByeiXlq5hkc1M.../view...

Ο ΉΛΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ
 
Ήρθαν τα πάνω – κάτω
Γη κι Ουρανός αγκαλιάστηκαν
δεμένοι με ίνα οπτική
κι  ο κόσμος άλλαξε πορεία……….
 
Ο Ήλιος πια,  ανατέλλει από τη Δύση
και βασιλεύει στην Ανατολή!!!!!!!!!!!!!
 
Ένωσαν τα χέρια οι ψυχές
χορεύοντας στον ρυθμό της βροχής
ακολουθώντας το ουράνιο τόξο
χάθηκαν  
στον αστερισμό  του Σείριου!........
 
 
Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

*****

It is a great joy and honor to have my poem of mine "THE SUN REIGNS IN THE EAST" included in the anthology *The Elsewhere*.

*The Elsewhere* is a global, collaborative 30-day poetry initiative involving 31 countries across five continents: Africa, Asia, Europe, North America, and South America. The anthology explores four thematic areas: racism, inequality, migration, and artificial intelligence. It is available in PDF format.

Many congratulations to all the initiators and participants!

Many thanks to my dear poet friend Emmanuel Chimezie and all the collaborators!

https://drive.google.com/.../1XVWUnGTpkzvhz9QChKl.../view...

Spanish translation

https://drive.google.com/.../1L2lSPfByeiXlq5hkc1M.../view...

THE SUN REIGNS IN THE EAST by Maria Kolovou Roumelioti

 
Ups and downs have come
Earth and Heaven embraced
connected with fiber optics
and the world changed course……….
 
The Sun now rises from the West
and reigns in the East!!!!!!!!!!!!!!
 
The souls joined hands
dancing to the rhythm of the rain
following the rainbow
they were lost
in the constellation of Sirius!........
 
********************

 

Ευχαριστώ από καρδιάς τον εκλεκτό φίλο, κύριο Κώστα Αλαβερά, Kostas Alaveras για την τιμή και την χαρά να φιλοξενηθεί το ποίημα μου "ΣΤΟΥ ΚΗΠΟΥ ΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΓΩΝΙΑ" στην μεγαλύτερη εφημερίδα του απόδημου Ελληνισμού «Νέος Κόσμος»

 

Ευχαριστώ απο καρδιάς τον αγαπητό φίλο, κύριο Kostas Alaveras - Κώστα Αλαβέρα, για τη μεγάλη τιμή και την απεριόριστη χαρά να φιλοξενηθεί το ποίημα μου: "Στου κήπου την παλιά γωνιά" στην μεγαλύτερη εφημερίδα του απόδημου Ελληνισμού «Νέος Κόσμος», στη Μελβούρνη της Αυστραλίας.

Καλή συνέχεια στο αρεστό έργο σας αγαπητέ κύριε Kostas Alavera!

Πάντα επιτυχίες!

ΣΤΟΥ ΚΉΠΟΥ ΤΗΝ ΠΑΛΙΆ ΓΩΝΙΆ της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

 
Στου κήπου την παλιά γωνιά μπήκε το πρωτοβρόχι.
Σήκωσε το δοξάρι του, το τρυπερό του δόρυ.
Τα κυπαρίσσια λύγισαν και τα πουλιά τρομάξαν.
Όνειρα θερινής νυκτός, τα σύννεφα συνάξαν!
 
Ο έρωτας, παραμυθάς, πουλούσε παραμύθια
Σε σουσουράδες, πέρδικες και σε κουτά ορνίθια.
Ποτέ του δεν αγάπησε τη Μέγαιρα Αλήθεια!
Μονάχα φίλτρα μαγικά κρυμμένα σε ψιμύθια.
 
Στου κήπου την παλιά γωνιά, μαράθια κι ακακία
Ξεράθηκε η κερασιά, απ' τη μελαγχολία
Άνεμος κοντοστάθηκε, βγάζει το φυσερό του
Λεμονανθοί τινάχτηκαν πάνω στο πρόσωπό του.
 
Πυρομανής και άτακτος, του έρωτα ο προδότης.
Αναταράζει το μυχό της χίμαιρας στρατιώτης
Στης λίμνης το θολό νερό δεν ξεδιψά ιππότης
Μόνο κυπαρισσόμηλα και θύμησες της νιότης!!!
 

Ευχαριστώ από καρδιάς την ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΟΤΗΤΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ - τον εκλεκτό φίλο συγγραφέα και εκδότη, Γιάννη Α. Μαντά, τα μέλη της συντακτικής ομάδας, Παναγιώτη Καραβασίλη και Τίτο Κοκκινέα, καθώς και τους Συνεργαζόμενους της "ΦΩΝΗ ΛΟΤΕΧΝΩΝ " για την συμπερίληψη των στίχων μου «ΥΠΟΚΛΙΝΟΜΑΙ» σε μια από τις σελίδες του 52ου τεύχους του εν λόγω περιοδικού .

Ευχαριστώ από καρδιάς την ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΟΤΗΤΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ - τον εκλεκτό φίλο συγγραφέα και εκδότη, Γιάννη Α. Μαντά, τα μέλη της συντακτικής ομάδας, Παναγιώτη Καραβασίλη και Τίτο Κοκκινέα, καθώς και τους Συνεργαζόμενους της "ΦΩΝΗ ΛΟΤΕΧΝΩΝ " για την συμπερίληψη των στίχων μου «ΥΠΟΚΛΙΝΟΜΑΙ» σε μια από  τις σελίδες του 52ου τεύχους του εν λόγω περιοδικού . 

ΥΠΟΚΛΙΝΟΜΑΙ

 
Υποκλίνομαι
στην ιερή στιγμή της αθωότητας.
Στους ανθρώπους του μόχθου.
Σε εκείνους που χτυπούν την πέτρα
ώσπου να σπάσει σε χίλια κομμάτια,
να γίνει χώμα και να δεχτεί το σπόρο τους.
 
Υποκλίνομαι σε εκείνους
που ζυμώνουν το ψωμί με τον ιδρώτα τους
κι ευωδιάζουν τον αέρα που ανασαίνουμε

καθώς εξορίζουν την πείνα!
 
Υποκλίνομαι στις στιγμές που μας γαλούχησαν.
Στις λέξεις
που από μόνες τους ήταν τραγούδια
ή Ριζίτικα μοιρολόγια
ειπωμένα στην τάβλα !…
 
Και στέκομαι, εκεί,
που οι δρόμοι της ζωής ανοίγουν
με το πεισματικό χτύπημα των βημάτων
και της ψυχής την πυγμή
Να γονατίσω και να προσκυνήσω!
Πώς αλλιώς θα μπορούσα να κουβαλήσω,
τόση βαριά αρματωσιά
και τόση αδιάβαστη ιστορία στις πλάτες μου;…
***********
Η μνήμη με τραβάει πίσω στις ρίζες μου!
Κάθε φορά που γράφω,
αισθάνομαι το σπαθί που λύνει τον γόρδιο δεσμό
κι ελευθερώνομαι!…
 
Με χειρουργική επέμβαση κλέβω
τον κρυμμένο οβολό από το στόμα που δεν μίλησε
για όσα όφειλε να μιλήσει…
Και κάπως έτσι… οικονομώ
την χαρά της δημιουργίας
εκεί που κάποιοι άλλοι απελπίζονται
από τον χαμό που τους βασανίζει
Πλουτίζοντας τη ζωή
Κάνοντας τον Θάνατο, φτωχότερο.
 
Μαρία Κολοβού - Ρουμελιώτη

Ευχαριστώ από καρδιάς τον εκλεκτό φίλο, κύριο Κώστα Αλαβερά, Kostas Alaveras για την τιμή και την χαρά να φιλοξενηθεί το ποίημα μου "ΣΩΜΑ ΜΟΥ" στην μεγαλύτερη εφημερίδα του απόδημου Ελληνισμού «Νέος Κόσμος»

 

Ευχαριστώ από καρδιάς τον εκλεκτό φίλο, κύριο Κώστα Αλαβερά, Kostas Alaveras για την τιμή και την χαρά να φιλοξενηθεί το ποίημα μου "ΣΩΜΑ ΜΟΥ" στην μεγαλύτερη εφημερίδα του απόδημου Ελληνισμού «Νέος Κόσμος», στη Μελβούρνη της Αυστραλίας.

Πάντα επιτυχίες εύχομαι ολοψυχα!!

ΣΩΜΑ ΜΟΥ
 
Σώμα μου,  χώμα μου, κιβωτός και δώμα μου:
Πως έγειρες; Πως λύγισες; Πώς το κενό προσκύνησες;
Χέρια μου, κρινοδάχτυλα, φωλιά για χελιδόνια:
Πώς διώξατε την άνοιξη και ήρθανε τα χιόνια;
Εσείς κουκούλι ήσασταν, υφάδι μεταξένιο
Πάντα το γέλιο πλέκατε στο στόμα το μελένιο!

 
Πόδια μου, μονοσάνδαλα, με ελαφίσιο βήμα:
Ποιος  κεραυνός σας χτύπησε και χάσατε το σήμα;
Εσείς κολώνες ήσασταν, δοκοί πετροκτισμένοι  
Πως μείνατε ακίνητα σαν βράχοι γρανιτένιοι;  
Εγώ, κουφάλα της ελιάς, το λάδι μου στερεύει
Μέσα στο γέρικο κορμί, νέο θεριό ανασαίνει!.....
 
Κυριακή, 9 Αυγούστου 2026
 
Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

Ευχαριστώ από καρδιάς τον εκλεκτό φίλο, κύριο Κώστα Αλαβερά - Kostas Alaveras για την φιλοξενία του ποίηματός μου , «ΕΚΕΙ ΟΠΟΥ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΟ ΦΩΣ» , στην εφημερίδα του απόδημου Ελληνισμού «Νέος Κόσμος», στη Μελβούρνη της Αυστραλίας.

Ευχαριστώ από καρδιάς τον εκλεκτό φίλο, κύριο Κώστα Αλαβερά - Kostas Alaveras για την μεγάλη τιμή και την απέραντη χαρά να φιλοξενηθεί το ποίημα μου, «ΕΚΕΙ ΟΠΟΥ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΟ ΦΩΣ», στη μεγαλύτερη εφημερίδα του απόδημου Ελληνισμού «Νέος Κόσμος», στη Μελβούρνη της Αυστραλίας. 

Εύχομαι από καρδιάς καλή συνέχεια και πάντα επιτυχίες στο αρεστό έργο του.

 

ΕΚΕΙ ΟΠΟΥ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΟ ΦΩΣ της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

 
Θέλει σκοτάδι για να φανεί το φως!
 
Κάποιες ψυχές αγρυπνούν μαζί με την πανσέληνο
Παραδομένες στη γοητεία και την ουράνια πρόκλησή της!....
Κι εκείνη τις κρατά σε σφικτές αγκάλες
μη και τις χάσει!....
 
Τις λούζει με γαλήνιο φως, νοσταλγικό,
που το μεταλαμπαδεύουν στη γη
τις νύχτες των μεγάλων καημών και προσευχών,
σ' αυτούς που λογίζονται για ζωντανοί
Μαγεμένοι
απ' το Θλιμμένο βλέμμα μιας ακόμη αιμορροούσας
Αυγουστιάτικης Πανσέληνου!....