Μικρές φράσεις με μεγάλο περιεχόμενο

·  

Αληθινός φίλος είναι αυτός που σου κρατάει το χέρι και ταυτόχρονα αγγίζει την καρδιά σου.

·Γίνε καλύτερος άνθρωπος μέρα με τη μέρα. Όταν θα γνωρίσεις αυτόν που ψάχνεις, να είσαι σίγουρος πως θα σε αγαπήσει γι' αυτό που είσαι.

·Δεν αξίζει να κλαις για κανέναν. Όσοι αξίζουν τα δάκρυά σου, δεν θα σε κάνουν ποτέ να κλάψεις.

·Είναι δύσκολο να δώσεις την καλοσύνη, γιατί συνέχεια επιστρέφει σ' εσένα.

·Εκείνος που είναι καλός στο να βρίσκει δικαιολογίες, είναι σπάνια καλός σε oτιδήποτε άλλο.

·Εμείς σηκώνουμε πανιά ο Θεός βάζει τον άνεμο.

·Επειδή κάποιος δεν σ' αγαπάει, όσο εσύ θα ήθελες, δεν σημαίνει ότι δεν σ' αγαπάει με όλη την καρδιά του.

·Ίσως ο Θεός θέλει να γνωρίσεις πολλούς λάθος ανθρώπους, μέχρι να γνωρίσεις τον σωστό: έτσι, όταν συμβεί αυτό, θα είσαι πραγματικά ευγνώμων.

·Καρδιά, που ξεχειλίζει από καλοσύνη και αγάπη, είναι πάντα της μια εύθυμη καρδιά.

·Κοιμήσου με ειρήνη και θα ξυπνήσεις με χαρά.

·Μην βάζεις ερωτηματικό, όπου ο Θεός έβαλε τελεία. 

·Να αγαπάς το Δημιουργό σου και να μην ξεχνάς να Τον ευχαριστείς καθημερινά για την ανάσα ζωής που σου δίνει!

·Ο πιο εγκαταλελειμμένος άνθρωπος είναι εκείνος που εγκαταλείπει ο ίδιος τον εαυτό του.

·Ποτέ μην πάρεις το διάβολο για μια βόλτα! Γιατί θα θέλει πάντα να οδηγεί εκείνος.

Τίποτα δεν παραμορφώνει την αλήθεια περισσότερο από την προσπάθεια να την ισιώσουμε!

·Το μέλλον ανήκει σε όποιον ξέρει να περιμένει.

           

Οι αρετές του ευτυχισμένου ανθρώπου

Οι αρετές του ευτυχισμένου ανθρώπου

(Μεγάλοι δάσκαλοι)

Στα χρόνια του Ομήρου, των ηρώων και των πολεμιστών, αρετή ήταν η ανδρεία και η υπεροχή. Στα επόμενα χρόνια όμως, απέκτησε μία πιο σύνθετη σημασία. Καθώς οι άνθρωποι είχαν νέα ζητήματα ν’ αντιμετωπίσουν, η σκέψη εξελίχθηκε και οι επιστήμες άνθισαν, οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων έγιναν πολύπλοκες. Τώρα πια, ενάρετος άνθρωπος θεωρείται εκείνος που βρίσκει το μέτρο σε κάθε συναίσθημα και κάθε ενέργεια. Η μέση οδός, έλεγε ο Αριστοτέλης, είναι πάντα η καλύτερη και δεν πρέπει να παρεκκλίνουμε από αυτήν, αν θέλουμε να είμαστε ευτυχισμένοι. Όλες οι αρετές είναι απαραίτητες και η ευτυχία μας εξαρτάται από τον βαθμό στον οποίο έχουμε προοδεύσει σε κάθε μία από αυτές.Ο Αριστοτέλης περιέγραψε τις αρετές, όπως αυτές ανταποκρίνονται στα τρία μέρη της ψυχής. Σύμφωνα με τη διδασκαλία του Πλάτωνα, του οποίου μαθητής υπήρξε ο Αριστοτέλης, η ψυχή αποτελείται από τρία μέρη. Το κατώτερο είναι το επιθυμητικό, εκείνο που ρυθμίζει τις ταπεινότερες λειτουργίες, δηλαδή τις σωματικές. Το μεσαίο είναι το θυμοειδές, και ρυθμίζει τα συναισθήματα. Το ανώτερο είναι το λογιστικό και αφορά τη νόηση, το λογικό μας. Οι αρετές εναρμονίζουν τα τρία αυτά μέρη κι εξασφαλίζουν στην ψυχή μία ομαλή λειτουργία, με αποτέλεσμα να είμαστε ευτυχισμένοι.

                 Οι πέντε αρετές που ρυθμίζουν την ψυχή

Η αρετή της νόησης είναι η φρόνηση, ο συνετός συλλογισμός, η ψύχραιμη εξέταση όλων των δεδομένων. Η φρόνηση μας επιτρέπει να λαμβάνουμε σωστές αποφάσεις, να αναγνωρίζουμε και να αξιοποιούμε τις ευκαιρίες που μας παρουσιάζονται, αλλά και να διαχειριζόμαστε με σύνεση τα αγαθά μας. 

Αρετή του συναισθήματος είναι η πραότητα, η οποία μας επιτρέπει να υπομένουμε με ψυχραιμία τις δυσκολίες και να μην παραδινόμαστε στις παρορμήσεις της οργής. Ο πράος άνθρωπος ελέγχει την έμφυτη τάση προς τη φιλονικία και εκφράζεται ήπια. Η οργή μας κάνει ανόητους κι ευμετάβλητους. Και η ανδρεία είναι αρετή του συναισθήματος και είναι αυτή που μας απαλλάσσει από κάθε φόβο, αλλά κυρίως από τον φόβο του θανάτου. Μας δίνει τη δυνατότητα να αντιμετωπίζουμε γενναία τις συμφορές και να είμαστε τολμηροί σε καταστάσεις κινδύνου. Ο γενναίος άνθρωπος, προτιμά έναν έντιμο θάνατο από μία ατιμωτική ζωή, δεν τεμπελιάζει, αλλά αγωνίζεται διαρκώς να βελτιώσει τη ζωή του. Η ανδρεία είναι ο φύλακας της αξιοπρέπειάς μας.

Και στο κατώτερο μέρος της ψυχής αντιστοιχούν δύο αρετές. Η μία είναι η σωφροσύνη, δηλαδή η ισορροπημένη κατάσταση του εσωτερικού μας κόσμου, η οποία εκφράζεται με την ευπρέπεια. Ο σώφρων άνθρωπος δεν δελεάζεται από ασήμαντες και ανωφελείς σωματικές ηδονές. Δεν αποφεύγει κάθε ηδονή, απλώς δεν καταναλώνεται σε υπερβολές που δεν τον ωφελούν, και απολαμβάνει αξιοπρεπώς το φαγητό, το ποτό ή την ερωτική απόλαυση, διατηρώντας τη ζωή του σε τάξη.

Η άλλη αρετή που αφορά τις επιθυμίες είναι η εγκράτεια. Πρόκειται για το φίλτρο μέσα από το οποίο επιτρέπουμε στη λογική να εξετάζει κάθε σωματική επιθυμία. Ο εγκρατής ελέγχει τις επιθυμίες του και δεν καταρρέει όταν η φτώχια ή κάποια άλλη δυσμενής περίσταση τον εμποδίζουν να τις ικανοποιήσει. Επίσης, είναι ικανός να αντιστέκεται σε εκείνες τις επιθυμίες που έχουν δυσάρεστες συνέπειες.

                                Οι τρεις θεμελιώδεις αρετές

Όλες αυτές οι αρετές που εξασφαλίζουν την εσωτερική μας τάξη και γαλήνη, δεν μπορούν να αναπτυχθούν, αν δεν θεμελιωθούν επάνω στις τρεις ύψιστες αρετές, που είναι απαραίτητες και για τα τρία μέρη της ψυχής.

Η πρώτη είναι η δικαιοσύνη. Δίκαιος άνθρωπος, για τον Αριστοτέλη, είναι εκείνος που αποδίδει στον καθένα (ακόμα και στον εαυτό του) αυτό που πραγματικά αξίζει. Ούτε παραπάνω ούτε λιγότερο. Είναι εκείνος που τηρεί τις συμφωνίες του, σέβεται τους γραπτούς και άγραφους νόμους της κοινωνίας μέσα στην οποία ζει και προοδεύει. Είναι ευσεβής, φιλαλήθης, δεν καταδέχεται να εξαπατά τον συνάνθρωπό του και παραμένει αφοσιωμένος στις αρχές του.

Η δεύτερη είναι η ελευθεριότητα, η οποία χαρακτηρίζεται από γενναιοδωρία. Ο ελεύθερος άνθρωπος ξοδεύει τα αγαθά του σε έργα αξιέπαινα. Προσφέρει εκεί που πρέπει και δεν παίρνει από εκεί που δεν πρέπει. Δεν συσσωρεύει άδικα κέρδη, διότι δεν ανέχεται να είναι δούλος του χρήματος. Φροντίζει την εμφάνισή του, έχει το σώμα και το σπιτικό του καθαρό και τακτοποιημένο, είναι ευγενής στους τρόπους και αγαπά το ωραίο.

Η τρίτη θεμελιώδης αρετή είναι η μεγαλοψυχία. Μεγαλόψυχοι γινόμαστε όταν παραμένουμε νηφάλιοι σε κάθε περίσταση. Δεν αφήνουμε την ξαφνική επιτυχία να μας αποβλακώσει ούτε λιώνουμε από θλίψη όταν αποτύχουμε. Για έναν μεγαλόψυχο, υπέρτατη αξία δεν είναι η ζωή καθαυτήν και γι’ αυτό δεν υπερβάλλει όταν οι καταστάσεις αλλάζουν. Ούτε θεωρεί κάθε δυσμενή εξέλιξη ως σχέδιο εξόντωσής του από φανταστικούς εχθρούς. Ο μεγαλόψυχος δεν γκρινιάζει και δεν γίνεται μίζερος, ό, τι και αν του συμβεί.

                               Είναι εφικτή η ευτυχία;

Αν χρειάζονται τόσα πολλά για να γίνουμε ευτυχισμένοι, μήπως η ευτυχία είναι ανέφικτη; Ο Αριστοτέλης πάντως είναι βέβαιος πως είναι στο χέρι μας. Η ευτυχία δεν είναι μία κατάσταση που οφείλεται στην τύχη, αλλά το αποτέλεσμα των δικών μας ενεργειών.

Η κάθε μία από τις αρετές που περιγράφει, κατακτάται με καθημερινή προσπάθεια, η οποία γίνεται έθος ή έξις, δηλαδή εθισμός, συνήθεια. Όπως ακριβώς εκπαιδευτήκαμε από τη βρεφική ηλικία και μάθαμε να μιλάμε, να περπατάμε, να γράφουμε, να φροντίζουμε τον εαυτό μας, έτσι, υιοθετώντας τις καλές συνήθειες που υπαγορεύουν οι αρετές, εκπαιδεύεται και ο χαρακτήρας μας. Ο Αριστοτέλης μας παρέχει το εγχειρίδιο. Εκπαιδευτές του εαυτού μας είμαστε εμείς.

http://www.grethexis.com/

Τα Ιστορικά ανέκδοτα του Κολοκοτρώνη

• Ο θρυλικός «Γέρος του Μωριά» γεννήθηκε στην Παλαιά Μεσσηνία. Να πως τον περιγράφει ο Βλαχογιάννης: «'Οψη αδύνατη και μαυρειδερή, μάτια βαθουλά, ματιά σκληρή και δυνατή, μεγάλο μουστάκι μαύρο, γερακωτή μεγάλη μύτη, μαλλιά μακρυά κυματιστά. Μικρό κόκκινο φέσι στραβοφορεμένο. Τέλος, πρόσωπο που χτυπάει και ξαφνίζει, και που του κάκου θα γύρευε κανείς να βρει σ' έναν Ευρωπαίο το ταίρι του».

• Οι Αρβανίτες έτρεμαν κυριολεκτικά το Κολοκοτρωναίικο σπαθί. Γι' αυτό κι ο φοβερότερος όρκος τους ήταν: -Να μη γλυτώσω απ' το σπαθί του Κολοκοτρώνη!.

• -Πόσο μεγάλη είναι η χώρα που γεννήθηκες; τον ρώτησε κάποιος 'Αγγλος περιηγητής. -'Εχει διακόσιους φούρνους! είπε γελώντας ο Κολοκοτρώνης. (Κάθε σπίτι στα χωριά έχει και δικό του φούρνο).

• Μια γυναίκα του ζήτησε κάποια χάρη: -Αφέντη μου, τού'λεγε, κάνε μου αυτό το καλό, και σκλάβα σου να γένω! -Τί λες, μωρή ζουρλή; Εμείς για τη λευτεριά πολεμούμε κι' εσύ θέλεις να γίνεις σκλάβα μου;

• Του είπαν κάποτε: -Κολοκοτρώνη, η πατρίδα θα σε ανταμείψη. -Το ξέρω, απάντησε, εμένα θα πρωτοεξορίσει.

• Κάποτε φιλοξένησε εν γνώσει του το φονιά του αδερφού του, ο οποίος νόμιζε ότι δεν τον ξέρει ο «Γέρος». -Παιδί μου! λέει η μάνα του, δίνεις να φάει ψωμί ο φονιάς του παιδιού μου; -Σώπα μάννα, είπε ο στρατηγός. Αυτό είναι το καλύτερο μνημόσυνο του σκοτωμένου.

• Από τη στιγμή που ο Κολοκοτρώνης ανακατεύτηκε στην πολιτική, έχασε τα νερά του. Πολύ γρήγορα όμως κατάλαβε το σφάλμα του και ξαναγύρισε στ' άρματα. Διηγιόταν μάλιστα και το ακόλουθο μύθο, για να δείξει πως την έπαθε, όταν πήγε να γίνει πολιτικός: 'Ενας λύκος άρπαξε ένα αρνί από το μαντρί και πήγε παραπέρα να το φάει. -Κυρ λύκο, θα με φας, το ξέρω, είπε το αρνί. Γι' αυτό όμως το καλό, κάνε μου και μένα αυτή τη χάρη: τραγούδα μου λιγάκι, γιατί έχεις πολύ γλυκιά φωνή και μένα μου αρέσουν τα τραγούδια. Άφησε ο λύκος το αρνί κι άρχισε να ουρλιάζει. Τον άκουσαν τότε τα σκυλιά και τον πήραν στο κυνηγητό. Είδε κι έπαθε, ώσπου να γλυτώσει. Τότε στάθηκε ψηλά στη ράχη κι αγναντεύοντας το μαντρί είπε: -Τί ήθελα εγώ να κάμω τον τραγουδιστή; Καλά να πάθω!. 'Ελεγε κι αυτόν το μύθο: Η κουκουβάγια είχε βρομίσει πολύ τη φωλιά της κι αποφάσισε να κατοικήσει αλλού. Της λέει τότε ο κούκος: -Του κάκου βασανίζεσαι, όσο παίρνεις μαζί σου και τον πισινό σου.

• Οι μεγάλοι καπεταναίοι της Επαναστάσεως είχαν διάφορα παρατσούκλια μεταξύ τους. Τον Οδυσσέα Ανδρούτσο τον έλεγαν Γερο-Χουλιάρα για τις πονηριές και τα τερτίπια του, "Γέροντα " έλεγαν τον Γκούρα για την φρονιμάδα του, "Γύφτο" έλεγαν τον Κολοκοτρώνη για το χρώμα του, "Γύφτο" έλεγαν και τον Καραϊσκάκη.

• Καταδιωκόμενος ο Κολοκοτρώνης από τα κυβερνητικά στρατεύματα στον εμφύλιο πόλεμο του 1825, στάθηκε κάτω από μια καρυδιά να ξεκουραστεί. Και μονολογούσε λυπημένος: -Τι έχεις, καρυδιά μου, και παραπονιέσαι; Μη σε πετροβολάνε τα παιδιά; Είναι γιατί έχεις τα καρύδια... * (Γνωστή και η λαϊκή παροιμία: «Το δέντρο που 'χει τον καρπό όλο πετροβολιέται».

• Ο Κολοκοτρώνης σχολίασε τη δολοφονία του Καποδίστρια με τον ακόλουθο μύθο: Κάποτε, λέει, τα γαϊδούρια πήραν την απόφαση να σκοτώσουν το σαμαρά, για ν' απαλλαγούν απ' τα σαμάρια κι απ' το φορτίο, που τους έβαζαν οι άνθρωποι. 'Έτσι κι έγινε. Αμέσως όμως κατόπιν πήραν την πρωτοβουλία τα καλφάδια (οι μαθητευόμενοι) του σαμαρά, μα δεν ήξεραν να κάμουν καλή τη δουλειά, γιατί έχασαν το μάστορά τους. 'Έτσι τα κακοφτιαγμένα σαμάρια άρχισαν να χτυπάνε και να πληγώνουν τα δυστυχισμένα γαϊδούρια, που δεν άργησαν να καταλάβουν ότι με την ανόητη πράξη τους έπεσαν από το κακό στο χειρότερο...

• Στον 'Οθωνα, ο οποίος τον ρώτησε τι γνώμη είχε για το νέο πανεπιστήμιο, που άρχισε να χτίζεται, απάντησε: -Να σας πω, μεγαλειότατε, μου φαίνεται ότι τούτο εδώ -κι έδειξε το Πανεπιστήμιο- δεν έπρεπε να κτιστεί κοντά σε κείνο -κι έδειξε το Παλάτι- διότι φοβούμαι ότι τούτο θα φάει εκείνο..

• 'Ελεγε:   «Οι 'Ελληνες είναι τρελοί, αλλά έχουν Θεόν φρόνιμον».

• Μετά την καταδίκη του τον πληροφόρησαν ότι ο βασιλιάς του χαρίζει τη ζωή και τον αφήνει μόνο... 20 χρόνια φυλακή. -Θα γελάσω το βασιλιά! Δεν θα ζήσω τόσους! Αποκρίθηκε.

Για τη μάχη που γίνεται μέσα στην ψυχή των ανθρώπων...

Ένα βράδυ ένας γέρος Ινδιάνος της φυλής Τσερόκι, μίλησε στον εγγονό του για τη μάχη που γίνεται μέσα στην ψυχή των ανθρώπων.

Είπε:

«Γιέ μου, η μάχη γίνεται μεταξύ δυο λύκων που υπάρχουν μέσα σε όλους μας.

Ο ένας είναι το Κακό. - Είναι ο θυμός, η ζήλια, η θλίψη, η απογοήτευση, η απληστία, η αλαζονεία, η αυτολύπηση, η ενοχή, η προσβολή, η κατωτερότητα, τα ψέματα, η ματαιοδοξία, η υπεροψία, και το εγώ.

Ο άλλος είναι το Καλό. - Είναι η χαρά, η ειρήνη, η αγάπη, η ελπίδα, η ηρεμία, η ταπεινοφροσύνη, η ευγένεια, η φιλανθρωπία, η συμπόνια, η γενναιοδωρία, η αλήθεια, η ευσπλαχνία και η πίστη στο Θεό». 

Ο εγγονός το σκέφτηκε για ένα λεπτό και μετά ρώτησε τον παππού του:

 «Ποιος λύκος νικάει;»

Ο γέρος Ινδιάνος Τσερόκι απάντησε απλά ...............

«Αυτός που ταΐζεις».

ΕΝΑ ΠΑΙΔΙΚΟ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΠΟΙΗΜΑ

Ένα υπέροχο ποίημα που γράφτηκε από ένα παιδί της Αφρικής και είχε προταθεί από τα Ηνωμένα Έθνη ως το καλύτερο ποίημα του 2006.

Όταν γεννιέμαι, είμαι μαύρος!

Όταν μεγαλώσω, είμαι μαύρος!

Όταν κάθομαι στον ήλιο, είμαι μαύρος!

Όταν φοβάμαι, είμαι μαύρος!

Όταν αρρωσταίνω, είμαι μαύρος!

Κι όταν πεθαίνω, ακόμα είμαι μαύρος!

Κι εσύ, λευκέ άνθρωπε,

όταν γεννιέσαι, είσαι ροζ!

Όταν μεγαλώνεις, γίνεσαι λευκός!

Όταν κάθεσαι στον ήλιο, γίνεσαι κόκκινος!

Όταν κρυώνεις, γίνεσαι μπλε!

Όταν φοβάσαι, γίνεσαι κίτρινος!

Όταν αρρωσταίνεις, γίνεσαι πράσινος!

Κι όταν πεθαίνεις, γίνεσαι γκρι!

Και αποκαλείς εμένα έγχρωμο... 

ΣΚΕΨΕΙΣ - ΡΗΣΕΙΣ

• Το να φέρεσαι καλά μπορεί σε κάνει καλό. Το να ενεργείς με χαρά μπορεί να σε κάνει ευτυχισμένο.
• Για κάθε κάτω υπάρχει το επάνω. 
• Για κάθε αδυναμία υπάρχει μία αντίστοιχη δύναμη. Εάν έχεις τη θέληση θα επιτύχεις.
• Μπορεί να πέφτεις, αλλά πάντα μπορείς να σηκώνεσαι ψηλότερα από πριν. 
• Προτού ασκήσεις κριτική για κάποιον τοποθέτησε τον εαυτό σου στη θέση του. 
• Μια λέξη μπορεί να έχει μεγαλύτερη δύναμη ακόμα και από τα όπλα του πολέμου.
• Μην αναρωτιέσαι για το πως μπορείς να αποκτήσεις όλα όσα θέλεις. 
• Να αναρωτιέσαι για το πως μπορείς να απολαύσεις αυτά που έχεις. 
• Εάν μια ευκαιρία βρεθεί στο δρόμο σου, άρπαξέ την. `Ισως όλος ο κόσμος δημιουργήθηκε για αυτή τη στιγμή.
• Μην ανησυχείς για το αν θα κάνεις εντύπωση. Προσπάθησε περισσότερο να κάνεις τη διαφορά.
• Αντί να σκέφτεσαι τι χρειάζεσαι, σκέψου που είσαι χρήσιμος.
• Είμαστε όλοι μια οικογένεια. Μιά μικρή πράξη καλοσύνης που κάνεις αυτή τη στιγμή στο σπίτι σου, μπορεί να αγγίξει τις ζωές των ανθρώπων στην άλλη πλευρά του κόσμου.
• Η πραγματική αγάπη πάντα θέλει να δίνει.
• Χωρίς το σκοτάδι της νύχτας, ποτέ δε θα μπορούσαμε να ξεκινήσουμε μια καινούργια μέρα.
• Μιά καλή ερώτηση είναι η μισή απάντηση.
• Τα λόγια σου ας είναι λίγα, οι σκέψεις σου περισσότερες και οι πράξεις σου οι πιο πολλές.
• Εάν κάτι που λες το εννοείς πραγματικά τότε και οι άλλοι έτσι θα το αντιληφθούν.
• Κάθε καλή πράξη είναι ένας σπόρος από όπου μπορεί να φυτρώσει ένα ολόκληρο δέντρο.
• Κάνε καλές σκέψεις και τα πράγματα θα πάνε καλά. 
• Το σκοτάδι είναι δειλό. Το σκάει και με το παραμικρό φως.
• Η οργή αποτελεί την αρχή του κινδύνου.
• Η ευτυχία μπορεί να μην είναι πάντα εκεί για να πάρεις. Είναι όμως όλη δική σου όταν πρόκειται να δώσεις.     
• Δεν μετράει αυτό που έχεις.
• Μετράει αυτό που είσαι.
• Μία ευκαιρία είναι σαν τους κυματισμούς που προκαλεί το βότσαλο, όταν πέσει στην επιφάνεια μιας λίμνης.
• Ζήσε το σήμερα σαν να έχει φτάσει ήδη ο καιρός της γαλήνης και της αρμονίας και τότε θα είσαι έτοιμος όταν έρθει.
• Καμία καλή πράξη δεν είναι τόσο μικρή που να μπορεί να μετρηθεί, ούτε τόσο μεγάλη που να μπορεί να θεωρηθεί επιτυχία.                                                   
• `Οταν τα πράγματα βγαίνουν εκτός ελέγχου εσύ δεν είναι ανάγκη να πηγαίνεις μαζί τους.
• Αυτοέλεγχος σημαίνει να ξέρεις που μπορείς να φτάσεις αλλά να σταματάς εκεί που πρέπει.
• Μην σταματάς μπροστά στα προβλήματά σου. Πήδηξε πάνω από αυτά.
• Μια καλή πράξη θα σου δώσει πολύ μεγαλύτερη ανακούφιση από ότι χίλιοι αναστεναγμοί.
• Η χαρά είναι κολλητική. Μεταδοσέ την. 
• Από την αρχή του κόσμου, ένα κομμάτι του φτιάχτηκε για να σε περιμένει.
• Η φλόγα δίνει τη ζέστη της ξανά και ξανά χωρίς ποτέ να λιγοστεύει. Φαντάσου πως είσαι μία φλόγα.
•  Μαζεύεις σεβασμό, μοιραζοντάς τον στους άλλους.
•  Το σήμερα δεν θα ξανάρθει. Αλλά μία καλή πράξη μπορεί να το κάνει να διαρκέσει για πάντα.
•  Κάθε άνθρωπος είναι ολόκληρος ο κόσμος.
• Κάνε το καλό σε έναν άνθρωπο και ο κόσμος θα είναι διαφορετικός.
•  Εάν φορέσεις παλτό θα ζεσταθείς εσύ. Εάν ανάψεις φωτιά θα ζεστάνεις τους γύρω σου.
• Ο χρόνος είναι σα λάστιχο. `Οταν τον χρησιμοποιείς, τεντώνει. ΄Οταν δεν τον χρησιμοποιείς μαζεύει.

Τι απάντησε ο Δαλάι Λάμα, όταν τον ρώτησαν, τι τον εκπλήσσει περισσότερο στον κόσμο:

Ο Άνθρωπος!!!....

Ο άνθρωπος!!!...., διότι θυσιάζει την υγεία του για να βγάλει λεφτά και μετά θυσιάζει τα λεφτά του για να ανακτήσει την υγεία του. Και είναι  τόσο αγχωμένος για το μέλλον, που δεν απολαμβάνει το παρόν. Το αποτέλεσμα είναι να μη ζει ούτε στο παρόν ούτε στο μέλλον. Ζει σαν να μην πρόκειται να πεθάνει ποτέ, και μετά πεθαίνει χωρίς να έχει ζήσει!................