«Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΔΕΙΠΝΟΣ» συμμετοχή της Μαρίας Κολοβού - Ρουμελιώτη στο 20ο παιχνίδι "Παίζοντας με τις λέξεις". https://mytripssonblog.blogspot.com

 

«Ο μυστικός δείπνος»

 «Φάτε!... και τσιμουδιά σε κανέναν! Κινδύνεψα για πάρτη σας να μπω στο μάτι του Κυκλώνα. Παρόλο που δε μάτωσε ρουθούνι και δεν τσακίστηκε παραθυρόφυλλο, το τομάρι μου, παρολίγο,  να κρεμαστεί  στην κάνη τους. Η ζωή μου θα κόστιζε  όσο το  πάτημα της σκανδάλης για να με στείλουν στον απόπατο!

Πάλεψα, πολύ, να πάρω τούτη την απόφαση. Δεν το χωρούσε η καρδιά μου να σας βλέπω να σέρνεστε στις χωματερές για μουχλιασμένο ξεροκόμματο. Παίζοντας  το κεφάλι μου, κορώνα γράμματα, φρόντισα να χορτάσω την πείνα σας: τώρα, εσείς,   φροντίστε τα υπόλοιπα. Τα μάτια σας δεκατέσσερα! Οι προδότες παραμονεύουν παντού. Ποτέ δεν τους φώτισε το άστρο της Βηθλεέμ και χτυπούν στο ψαχνό δικαίους και αδίκους. 

Το μόνο αμάρτημα μου - αν λέγεται αμάρτημα, είναι που αλάφρωσα του Άφρονα το μερτικό. Κρυμμένο το ‘χε σε χέρσο αμπελοχώραφο, στις ρίζες μιας χιλιόχρονης ελιάς.. Αν και έχω μάθει να κάνω μόνος τη δουλειά μου, με μοναδικό σύντροφο τον εαυτό μου, η κακορίζικη κατάντια μας δεν μ’ άφησε να κρατήσω το όφελος για πάρτη  μου! Η μπότα του κατακτητή έχει ρημάξει τα πάντα. Ο λαός αγκομαχώντας σέρνεται στις ράγιες των εξπρές για ένα καλύτερο αύριο και ο δήμιος καραδοκεί να μας  τσακίσει τα κόκαλα με απερίγραπτη αγριότητα.

Μπούχτισα, να ζω τη βαρβαρότητα! Από γεννησιμιού με πνίγει η αδικία. Το άδικο μοίρασμα. Κάποιες σαπιοκοιλιές να κατεβάζουν τον αγλέουρα και με ανερυθρίαστη ελαφρότητα να τυμπανίζουν  πως ζούνε με απλότητα. Στην υγειά μας, λοιπόν, και μη ξεχνάτε: στον δίκαιο αγώνα κρύβει η ζωή τα κάλλη της», είπε ο ληστής κι έτριψε με ροζιασμένα χέρια τα δασιά γένια του.

Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

Bράβευση και αποτελέσματα 20ου παιχνιδιού «Παίζοντας με τις λέξεις» - https://mytripssonblog.blogspot.com/2019/12/20-paizontas-me-tis-lekseis.html?showComment

Το 20ο "Παίζοντας με τις λέξεις" έφτασε στο τέλος του και μας χάρισε για άλλη μια φορά υπέροχες συμμετοχές.
Οι λέξεις: γένια, απλότητα, σύντροφος, λαός, ελιά, κατάφεραν να οδηγήσουν τον καθένα μας σε διαφορετικά, αλλά εξίσου όμορφα μονοπάτια. 
Εδώ, ένα ακόμα ταξίδι ολοκληρώνεται και θέλω να σας ευχαριστήσω που είστε εδώ και τολμάτε να δημιουργείτε.
Σας ευχαριστώ πολύ με όποιον τρόπο κι αν συμμετέχετε και σας ζητώ συγνώμη αν κάποιες φορές δεν καταφέρνω να σας προστατεύω όσο θα ήθελα. 

Περνάω αμέσως στα ευχάριστα και με μεγάλη χαρά σας ανακοινώνω τη μεγάλη νικήτρια!
Η Μαρία Κανελλάκη, από το Απάγκιο, με ένα ευφάνταστο κείμενο που έκρυβε έντεχνα πίσω από το χιούμορ σοβαρές καταστάσεις χωρίς καθόλου να τις κάνει ελαφρύτερες από όσο είναι στην πραγματικότητα, κατάφερε να κερδίσει τις εντυπώσεις και να μας κάνει να τη θαυμάσουμε για ακόμα μία φορά!
Μαρία μου πολλά πολλά συγχαρητήρια!!

Δημιουργική απασχόληση

Ζητείται κυρία ώριμης ηλικίας, απόφοιτος Σχολής Καλών Τεχνών, με σοβαρές συστάσεις και αξιόλογη προϋπηρεσία σε εύπορες οικογένειες, για τετράωρη απογευματινή απασχόληση. Επιθυμητή η γνώση δύο τουλάχιστον (ευρωπαϊκών) ξένων γλωσσών, για να προετοιμάσει 4χρονο κοριτσάκι και να το απασχολεί δημιουργικά. Θα συνεκτιμηθεί η προθυμία για παράλληλη παροχή υπηρεσιών, όπως σιδέρωμα, βόλτα του κατοικίδιου σκύλου (ράτσας: Τσιουάουα, διασταύρωση με Πεκινουά), καθώς και η ετοιμασία του οικογενειακού δείπνου. Κάτι πρόχειρο και σύντομο. Εν ανάγκη, και με μπρουσκέτες ολικής με καπνιστό σολομό και χώμα ελιάς, βολευόμαστε.

Προσφέρεται ιδανικό περιβάλλον εργασίας, σε πολυτελή μεζονέτα των βορείων προαστίων, χτισμένη στους καμένους πρόποδες του τέως Πεντελικού όρους, διαθέτουσα θερμαινόμενη πισίνα, χτιστό μπάρμπεκιου και εκκλησάκι κήπου, όλα από Πεντελικό μάρμαρο.

Η υποψήφια θα πρέπει να διαθέτει απλότητα, καλή εμφάνιση και ευγενική συμπεριφορά. Θα προτιμηθεί η κάτοχος βασικών γνώσεων ψυχολογίας, ώστε να παρέχονται συμβουλές συναισθηματικής ενδυνάμωσης στη μητέρα. Η συμβολή της στην εξολόθρευση παντός είδους μικροβίων στο σπίτι, είναι επίσης ευκταία. Απειλητικές εστίες, όπως τα θυσανωτά γένια του συζύγου (ράτσας: ημίαιμο, διασταύρωση Εκαλιώτισας με κοπρίτη εκ λιμένος Πειραιώς), τα οποία αρνείται πεισματικά να ξυρίσει, προκαλούν συχνές ενδοοικογενειακές συγκρούσεις.

Σημειωτέον ότι, ήδη, τον αποκαλούν στους κύκλους μας «σύντροφο Καρλ», γεγονός που, αρχικά, εξελήφθη ως τίτλος τιμής, θεωρώντας πως αναφέρονται στον αγαπημένο μου σχεδιαστή Καρλ Λάγκερφελντ (ράτσας: καθαρόαιμο κουτάβι, γερμανικής οικογένειας βιομηχάνων). Εις μάτην! Σε πρόσφατη εμφάνισή του στο κοκτέιλ-πάρτι οικογενειακού μας φίλου, εν πλήρη αγνοία μου και παρακούοντας τις νουθεσίες μου για ευπρεπές dressing code, αιφνιδίασε τους πάντες. Εν μέσω υψηλών καλεσμένων, ξεκούμπωσε το μεταξωτό του μπλέιζερ, το στριφογύρισε προκλητικά στον αέρα και αποκάλυψε το t-shirt που είχε κρυμμένο από μέσα. «ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΕΝΩΘΕΙΤΕ», έγραφε. Αντικρύζοντας και τη στάμπα του αξύριστου κατσαπλιά, διαπίστωσα μετά βδελυγμίας, σε ποιον Καρλ αναφέρονται οι φίλοι μας τόσο καιρό.

Ευτυχώς, και χάρη στο ευφάνταστο χιούμορ  γνωστού μόδιστρου που ήταν παρών στο πάρτι, αποφύγαμε το λιντσάρισμα, αφού το απεχθές μπλουζάκι διαφημίστηκε ως κομμάτι της νέας του κολεξιόν, “Luben Fashion”. Η οποία παρεμπιπτόντως, κάνει θραύση. Κι εγώ είμαι πανευτυχής για τη νομιμοποίηση του Καρλ, στον κύκλο μας. Και για τα συζυγικά γένια, εν γένει.

Τούτων δοθέντων, η υποφαινόμενη χρήζει ψυχολογικής στήριξης και αμέριστης βοήθειας με την ηλικίας τεσσάρων ετών κόρη της (ράτσας: αναντάμ-παπαντάμ Ελληνίδα, με αριστοκρατικές καταβολές). Το ενδεχόμενο δε, να μεταφερθεί εντός του προαστίου μας, πολυάριθμος ομάδα αλλοδαπών παιδιών (απροσδιορίστου ράτσας και, αναμφιβόλως, φορείς μικροβίων), δύναται να δυσχεράνει το έργο της εικαστικής ζύμωσης της μικρής και της εντρύφησής της στις καλές τέχνες. Εξού και θα ζητηθεί απ’ την υποψήφια, να είναι κάτοχος διπλώματος πολεμικών τεχνών (θα προτιμηθεί η κατάμαυρη ζώνη), ώστε να κατατροπώνει τα στίφη των μουσουλμάνων εφήβων που  θα συρρέουν, οσονούπω, εντός των τειχών μας. Εν κατακλείδι, εκτός από μαθήματα γλυπτικής και ζωγραφικής, θα ήταν σκόπιμο να υλοποιούνται και έκτακτα σεμινάρια αυτοάμυνας.

Αμοιβή αναλόγως προσόντων.

Συζητήσιμη και η ανταλλαγή συζύγου με καθαρόαιμο λαμπραντόρ εισαγωγής, με χαρτιά και πιστοποιητικό γνησιότητας (δεκτό και εκθεσιακό κομμάτι).

Ας δούμε ποιος κρύβεται πίσω από κάθε συμμετοχή, αλλά και τι βαθμολογία συγκέντρωσε.
Από μένα πολλά συγχαρητήρια σε όλους!

1. Κωστής ο ατυχής  georgiavas 1
2.  Οι διπλανοί μας ANNA FLO 10
3. Κλέφτες των ονείρων μας airis 3
4.  ΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΑΚΙ Giannis Pit. 15
5. Υπήρχε λόγος... Pippi 4
6. ΛΙΟΜΑΖΩΜΑ Σμαραγδάκι- Ρούλα 12
7. «Ο μυστικός δείπνος» Μaria Κolovou Roumelioti 9
8.  ''Με αδίκησε η ζωή.....'' marypertax 1
9. Ωδή στην Ελλάδα Mia 25
10. Ο ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗΣ Κική Κωνσταντίνου 11
11. ΜΕ ΕΝΑ ΑΡΛΕΚΙΝ, ΞΕΧΝΙΕΣΑΙ!!!!!!! Ρένα Χριστοδούλου 21
12. Ψηλά στην ομίχλη Memaria 3
13. Δημιουργική απασχόληση Μαρία Κανελλάκη 31
15. Αυτά παθαίνω……… Κλαυδία 13
16. Οικογενειακό τραπέζι  Christi Petaloti 5
17. Λίγη ευτυχία Βασίλειος Διακοβασίλης 4

«Ο ΒΙΒΛΙΟΣΚΩΛΗΚΑΣ» συμμετοχή της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη στο 19ο παιχνίδι "Παίζοντας με τις λέξεις". https://mytripssonblog.blogspot.com/

Ο Βιβλιοσκώληκας

Φιλαράκια τέρμα τα ψέματα! Απόψε  θα σας αποκαλύψω τη μαύρη μου αλήθεια. Θα  πω τα πράγματα με τ’  όνομά τους. «Τα σύκα – σύκα και   τη σκάφη- σκάφη…». Λοιπόν,  ακούστε με προσεκτικά και μη με διακόψετε με ανούσιες ρητορείες…

Στην αρχή ήμουν βολεμένος σε μια ηλιοφώτιστη  σάλα ώσπου μια μέρα με πήραν άρον άρον  και με οδήγησαν σε ένα ανήλιαγο υπόγειο μακριά από την φροντίδα των  δικών μου. Με έκλεισαν σε ένα κλουβί 4Χ4 όπου αναδυόταν από παντού άρωμα  παλαιωμένων βιβλίων.  Μου ερχόταν  να τα κλωτσήσω όλα στον αέρα και να δραπετεύσω μα ακόμη δεν είχα σκάσει από τ’ αυγό… Ήθελαν, λέει,  να με μπολιάσουν με καινούργια δαιμόνια  για να μπορώ να ελίσσομαι επιτυχώς και να   μην πέφτω στην παγίδα της  άθλιας παλιοζωής μας.  Δεν χρειαζόταν καν  να μου κάνουν πλύση εγκεφάλου. Καθώς ήμουν τρυφερούδι,  μισό χιλιοστό σκώληκας, έσπειραν μέσα μου το μικρόβιο της βιβλιοφαγίας χωρίς καμία αντίσταση. Έτσι, μου δόθηκε το χάρισμα  της ευρυμάθειας ωριμάζοντας  πρόωρα πάνω στη ρουτίνα της δουλειάς. Συχνά πυκνά δεν μου άφηναν περιθώριο να ησυχάσω. Πνιγόμουν μέσα σε χιλιάδες τόμους σοφιστών. Ασφυκτιούσα αναπνέοντας  την ξεραμένη τους μελάνη αλλά είχα αποκτήσει τη νόμιμη εξουσία της μονιμότητας... Σιγά σιγά άρχισα να παχαίνω απ’ το ροκάνισμα των χαρτιών και με τον καιρό  έγινα δυσκίνητο παχύσαρκο σκουλήκι. Τα αφεντικά δεν έπαιρναν χαμπάρι το τι γινόταν γύρω τους! Γέρασα μαζί τους χωρίς  να αστράψει επάνω τους μια στάλα φως. Μοναδική τους ευτυχία ήταν οι μακροσκελείς συζητήσεις για τα επιστημονικά τους επιτεύγματα,  οι χοροί και τα καλλιτεχνικά δρώμενα υπό την αισθητική του πενταγράμμου.
«Πρέπει να ανακαινίσουμε το χώρο. Να κάνουμε μεταφορά υλικού» ακούστηκε ένα πρωινό  η φωνή του φύλακα. Άρχισα να φοβάμαι. Ο πιο αδύναμος κρίκος της αλυσίδας αποκτούσε δύναμη  και αυτό για μένα ήταν μεγάλη απειλή!  Το μυαλό μου είχε αρπάξει φωτιά  μα τα πόδια μου ήταν παράλυτα από τη χρόνια ακινησία. Όλα όσα είχα αγαπήσει είχαν πλέξει ιστό και με κρατούσαν δέσμιο. Δεν μπορούσα να δραπετεύσω…   

Είχε πλησιάσει η μέρα της εκκαθάρισης… Όλα ήταν έτοιμα για το πάτημα του κουμπιού και να τα κάνουν όλα στάχτη κι αποκαΐδια. Μια καθαρίστρια θα  αναλάμβανε να αποτελειώσει τη ζωή μου στα χέρια της. Θα έδινε άφεση αμαρτιών σε όλους εκείνους που προσπερνούσαν τόσα χρόνια την παρουσία μου. Κι ας είχα καταβροχθίσει ολόκληρα αλφαβητάρια κι ας είχα μνημονεύσει ολόκληρες περιουσίες καταχωρημένες  και σφραγισμένες, δεν  σεβάστηκαν καθόλου τον κόπο και τον ιδρώτα μου. 

Η αίθουσα καταλείφθηκε από ολόκληρο στράτευμα. Αφού με ξεκούφαναν με  τη μεγάλη φασαρία τους,  με άρπαξαν βίαια και με καταχώνιασαν σε κάτι θεόρατα κιβώτια. «Ψεκάστε! Αυτά τα δαιμόνια πρέπει να εξολοθρευτούν. Αν σφαλιστεί ο χώρος: θα χάσουμε τη δουλειά μας!» ακούστηκαν  αγριεμένες φωνές κι άρχισαν να μας ραντίζουν με ισχυρό εντομοκτόνο. Η καρδιά μου σφίχτηκε. Αποχαιρέτησα τα συντρόφια μου και  το ένδοξο παρελθόν μας. Έπειτα έκλεισα τα ρουθούνια μου  κι απέμεινα κολλημένος σα μύγα στο χαρτί…. Όλα εκείνα τα βαθυστόχαστα χαρτιά  δεν κατάφεραν να με σώσουν‧ έγιναν τάφος  και μ’ αφάνισαν!....

Δευτέρα, 4 Μαρτίου 2019

Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

Με το διήγημα "Ο βιβλιοσκώληκας" συνεχίστηκε  η συμμετοχή μου στο19ο Παίζοντας με τις λέξεις , που με μεράκι είχε διοργανώσει η αξιοθαύμαστη Μαρία  Καρβούνη  στο My trips on blog.

 

"Παίζοντας με τις λέξεις"...Βράβευση και αποτελέσματα του 19ου παιχνιδιού «Παίζοντας με τις λέξεις» - https://mytripssonblog.blogspot.com/2019/03/apotelesmata-19-paixnidiou.html

Το 19ο "Παίζοντας με τις λέξεις" ξεκίνησε με τις λέξεις: στάχτη, στάλα, άφεση, εξουσία, χάρισμα κι έδωσε 23 υπέροχες συμμετοχές που παρόλο που είχαν την ίδια αφετηρία μας πήγαν σε διαφορετικούς προορισμούς.

Η βαθμολογία λοιπόν ολοκληρώθηκε και έφερε στην πρώτη θέση και μάλιστα με μεγάλη διαφορά την ιστορία που όπως όλα δείχνουν αγαπήσαμε περισσότερο.

Το "Ευ θνήσκειν" της Μαρίας Κανελλάκη από το "Απάγκιο" ήταν ένα ολόκληρο ταξίδι ζωής λίγο πριν το θάνατο και ταυτόχρονα ένα ακόμη ταξίδι, ένα όνειρο ζωής, που του έλαχε να ναυαγήσει πάνω σε ένα κομοδίνο.

Ένα συγκλονιστικό κείμενο γραμμένο με τρυφεράδα και βαθιά κατανόηση που σίγουρα θα μείνει βαθιά χαραγμένο σε όλους μας.

Τα θερμά μου συγχαρητήρια στην Μαρία που με την πένα της δε γράφει μόνο, αλλά σκαλίζει βαθιά μέσα μας!

Ευ θνήσκειν

-Να᾽ρθεις να με ζητήσεις απ’ τον μπαμπά. Τι θα λένε στη γειτονιά που μ’ έχεις ακόμα αστεφάνωτη; Να βάλεις το καλό σου κουστούμι και να᾽ρθεις, Αργύρη μου… να παντρευτούμε με το καλό  και να φύγουμε αμέσως για το ταξίδι μας στη Βενετία… αύριο πρωί να᾽ρθεις σπίτι μου…

«Δεν έχει επιστροφή κύριε Αργύρη. Μονάχα αυτή η προσμονή που έχει επινοήσει, την κρατάει στη ζωή. Ό,τι σας φωτίσει ο Θεός από δω και πέρα. Υπομονή και φροντίστε να παίρνει την αγωγή της για να μην υποτροπιάσει».

-Το γαμπριάτικο κουστούμι; Έλα Παναγία μου! Χάζεψες κι εσύ, ρε πατέρα, τώρα; Στην αποθήκη θα ᾽ναι, τράβα βρες το. Ευκαιρία να κάνεις κι ένα ξεκαθάρισμα εκεί μέσα, κι ό,τι βρεις, χάρισμά σου. Ρε, τι πάθαμε με τα γερόντια!... Να ᾽χω τόσα βάσανα, κι αυτοί στην κοσμάρα τους!...

                                                 ~ // ~

-Άργησες Αργύρη.

-Το χάπι σου Ευανθία… Δώδεκα πήγε…. Πιες το να πάμε στην εκκλησία.

-Τι όμορφος γαμπρός που είσαι! Αχ, κι αυτή η μοδίστρα δεν φάνηκε ακόμα να φέρει το νυφικό. Να ᾽ρθεις πάλι αύριο Αργύρη μου.  Δεν προλαβαίνουμε να στεφανωθούμε απόψε. Έχω να ετοιμάσω και τις βαλίτσες για το ταξίδι… Τι καιρό κάνει άραγε εκεί πέρα;

-Ξεκουράσου Ευανθίτσα μου. Θα φροντίσω εγώ τις βαλίτσες. Να, κοίτα, σου έφερα και φωτογραφίες απ’ τη Βενετία. Μ’ αυτό το βαπορέτο θα διασχίσουμε το μεγάλο κανάλι…

-Αύριο Αργύρη μου. Να φορέσεις το γαμπριάτικό σου και να ᾽ρθεις να με ζητήσεις. Ο μπαμπάς περιμένει…

Συγύρισε σχολαστικά το κομοδίνο της, όσο εκείνη παραδιδόταν σ’ έναν βαθύ ύπνο. Πάνω στα διαφημιστικά φυλλάδια με τις ρομαντικές εξορμήσεις στα βενετσιάνικα κανάλια, τακτοποίησε τα υγρά χαρτομάντηλα και το παλιό κουρδιστό ρολόι. Απ’ την προβλήτα μιας λαγκούνας πετάχτηκαν στάλες νερού, πάνω στην καρτέλα με τα χάπια. Το ποτήρι της λικνιζόταν με χάρη μπροστά στο παλάτι των Δόγηδων. Ο ψηλόλιγνος γονδολιέρης με το λευκό ψαθάκι, χαμογελούσε στο γυάλινο πυθμένα της κανάτας. Το πιεσόμετρο σκαρφάλωσε στη Γέφυρα των Στεναγμών, κι ο Αργύρης νόμισε προς στιγμή, πως διασχίζει μαζί με τους φυλακισμένους, το ύστατο μονοπάτι της ζωής∙ απ’ το δουκικό ανάκτορο, στην κόλαση των βασανιστηρίων και την εκτέλεση, εκεί που τους έστελνε η ανελέητη εξουσία των ιεροεξεταστών.

Πριν φύγει από κοντά της, ακούμπησε το ξύλινο εικόνισμα της Παναγίας πάνω στις αλαβάστρινες καμάρες του Αγίου Μάρκου∙ η άφεση των αμαρτιών θα ερχόταν με τα ορμητικά νερά της παλίρροιας, που ολοένα ένιωθε να πλησιάζουν απειλητικά.

Τακτοποίησε το κουστούμι του στην κρεμάστρα. Αύριο πάλι…

~ // ~

Κάθε πρωί ο Αργύρης φορούσε το γαμπριάτικο κουστούμι του, έσερνε τα βήματά του ως το κρεββάτι της και ζητούσε το χέρι της. Τα μοναχικά του βράδια τα ζέσταιναν οι μνήμες και οι ξεθωριασμένες φωτογραφίες του γάμου τους. Το ταξίδι που δεν πήγαν ποτέ, ναυάγησε στην επιφάνεια του κομοδίνου της.

Και κάθε μέρα η Ευανθία ξαναγεννιόταν απ’ τις στάχτες της. Λες και περίμενε υπομονετικά τους δύο Μαυριτανούς να χτυπήσουν την καμπάνα του Αγίου Μάρκου για να φύγει παρέα με τον σύντροφό της∙ καβάλα στο φτερωτό λιοντάρι, πέρασαν ένα βράδυ την αψιδωτή έξοδο προς τ’ αστέρια.

Συγχαρητήρια φυσικά αξίζουν και οι υπόλοιποι συμμετέχοντες!

Ας θυμηθούμε όμως άλλη μια φορά όλες τις συμμετοχές και ταυτόχρονα να γίνουν οι αποκαλύψεις για να δείτε ποιοι ήταν οι δημιουργοί τους.

1. Ευ θνήσκειν  Maria Kanellaki 40

2. «Ο Βιβλιοσκώληκας» Maria Kolovou-Roumelioti  9

3. Φωτεινό μονοπάτι Μαρία Πλατάκη   4

4. Αρμονία αντιθέσεων ποιώ - ελένη 12

5. Αέναη απορία airis  23

6. Πειρατείες Onirokosmos  25

7. Ξύλα για το τζάκι Gip 3

8. Από γεννησιμιού απατεώνας Βασίλειος Διακοβασίλης 5

9. Σωπαίνουν όλα…to e-periodiko mas - Μαρίνα 1

10.  Τελευταία επιθυμία georgia vasiliou 8

11. Τα μπουμπουκάκια Ρένα Χριστοδούλου 7

12. ΟΣΟ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΑΓΚΑΛΙΑΖΕΙ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ makestorytelling 6

13.  Η κόλαση είναι εδώ ANNA FLO 17

14. “Αυλαία” Giannis Pit. 10

15. Δυο  μισά  πενηντάρικα Κλαυδία 4

16. Άφεση χρέους Woman in Blogs 10

17. ΟΥΤΟΠΙΕΣ! Σμαραγδάκι- Ρούλα 4

18. Τελευταία αποστολή Pippi 6

19. Δροσοσταλίδες Mia 1

20. Στο φως Memaria 7

21. Ο γιος του προέδρου Σταυρούλα Δεκούλου Παπαδημητρίου 9

22. Διαδικτυακός εφιάλτης marypertax 1

23. Κι αν η ζωή είναι ταινία; Marina Tsardakli 4

 

Το επόμενο παιχνίδι θα ξεκινήσει τον Μάιο!

 

 https://mytripssonblog.blogspot.com/2019/03/apotelesmata-19-paixnidiou.html

 

Με το διήγημα «ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΕΙΣ» σφραγίστηκε η πρώτη μου συμμετοχή στο 18ο παιχνίδι "Παίζοντας με τις λέξεις".

«ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΕΙΣ» της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

Τον τελευταίο καιρό δεν τον έπιανε ύπνος. Ποθούσε τη δραπέτευση…  Να ανακαλύψει μυστικά νικηφόρων μαχών. Να επαναστατήσει όπως δεν επαναστάτησε ποτέ του.

Ψηφίδες  ενός κατακερματισμένου κόσμου∙ σαρακοφαγωμένο   ξύλο που ψιθύριζε παλαιωμένες συνταγές σε κάθε δυνάμωμα καταιγίδας. Στις βραδινές οδομαχίες ήταν παρόν, προσπαθούσε ακατάπαυστα  να σπάσει τα οδοφράγματα, παρέμενε όμως   αγκιστρωμένος στο ίδιο ανυπέρβλητο σημείο. Είχε μέρες που τον  κυρίευε ο μέγας φόβος μη κι αποδημήσουν τα όνειρα και δεν  αλλάξει ρότα η ζωή.  Χρόνια παρέμενε τυλιγμένος στο σεντόνι της αδράνειας.  Βολόδερνε  με  ρητορείες μεγαλόστομες  που τον κρατούσαν  θαλερό, αναμένοντας να  ασπαστεί ανίδρωτος το ξανθό  φως της επομένης μέρας.

Ποτέ δεν κατάλαβε πως το πιο δύσκολο βιβλίο είναι ο άνθρωπος. Πως μέσα  στις σελίδες του φίλοι κι εχθροί  παραμένουν αδιάβαστα ιδεογράμματα. Αδιάβαστος χώθηκε στο στόμα του λύκου να διασώσει την ηρωίδα του παραμυθιού . Χόρεψε μαζί με θεούς και δαίμονες και λικνίστηκε ωσάν το στάχυ προτού τον ρίξει η μοίρα του στο μεγάλο αρύβαλλο να παλέψει με νέες όχεντρες. Μέσα στο νέο οχετό δεν του δινόταν   χώρος να ξεμυτίσει. Εξαρτημένος απ’  την  ανελέητη  ρουτίνα του,  στάθηκε  να  κάνει  επανειλημμένως  τις ίδιες σπασμωδικές κινήσεις.   Με υπερβολική ευήθεια  έκανε απαγορευτικές σκέψεις και σε  φλιτζάνια  καφέ συνέχισε  να ξορκίζει το έρεβος∙ να ανοίξουν, τάχα,  διάπλατα οι κόρες των ματιών και να ερμηνεύσει τα σύμβολα στο κατακάθι∙ ν’ αντιληφτεί με  ευδρομία  την αιτία των κακών που τον έδερναν.  Να  γεννηθεί η λευτεριά μέσα από εκείνη τη διαμάχη και να γίνει επιτέλους η δοκιμασία του  ανεξάντλητη πηγή που θα τον ωθούσε βήματα  μακριά απ’  το κακό που τον έδερνε και θα τον τοποθετούσε  κοντύτερα στην ουσία των πραγμάτων.

Με λάθος τακτική αποζητούσε τη  λύτρωση. Αν και τσουρουφλίστηκε στου κέρβερου τη φωτιά, πιάστηκε για μια ακόμη φορά από μια κλωστή ελπίδας. Σήκωνε ανάστημα για ν’ αποφύγει τον πνιγμό. Εξάλλου, την παραβολή του Ασώτου την είχε βιώσει εξ επαφής. Ο μόσχος ο σιτευτός είχε θυσιαστεί για λόγου του δεκάδες φορές.  Μετά από τόσες πτώσεις στα τάρταρα και τόσα αδέκαστα στραπάτσα, έβαζε στοίχημα πως ο δρόμος της δική του λευτεριάς δεν ήταν τούνελ που εύκολα θα χανόταν και θα περιπλανιόταν χωρίς πυξίδα στο αχανές κι έρημο ορυχείο της ψυχής του…

Κι ας ήτανε ανεμοδείκτης με κολοβή ουρά… κι ας  προσποιούταν  πως ρυθμιζόταν αλάθητα από τα ρεύματα των καιρών…  ένοιωθε να πλησιάζει η σωτηρία του απ’ τον  ηθελημένο πόλεμο που είχε ξεσπάσει μέσα του. Ανάγνωσε στην τελική πως το καθήκον είναι η ηχώ μιας μεγάλης κι ανυπότακτης ψυχής καθώς ταχυπορούσε  στα νερά του Αχέροντα να προλάβει  το ηλιοβασίλεμα στις  Ηράκλειες στήλες.

Με το διήγημα «ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΕΙΣ» σφραγίστηκε η πρώτη μου συμμετοχή στο    18ο Παίζοντας με τις λέξεις, που με μεράκι είχε διοργανώσει η αξιοθαύμαστη Μαρία  Καρβούνη  στο My trips on blog.

"Παίζοντας με τις λέξεις"...Bράβευση και αποτελέσματα 18ου παιχνιδιού. https://mytripssonblog.blogspot.com/2019/02/apotelesmata-18ou-paixnidiou.html"

Η Μαριάνα από τον μαγικό Ονειρόκοσμο κέρδισε τις εντυπώσεις και συγκίνησε με ένα εκπληκτικό κείμενο που μας άγγιξε όλους!

Μαριάνα πολλά συγχαρητήρια!

 Μαμά. 

Μαμά, έκλαψα πάλι. Όχι, δεν έσπασα κάποιο πιάτο, ούτε χτύπησα το γόνατό μου. Μα έσπασε η καρδιά μου κι ακόμα γυρεύω τα κομμάτια της.

   Μαμά, κουράστηκα. Όχι, δεν έχω πολλά μαθήματα να διαβάσω, ούτε αγχώνομαι για τις εξετάσεις. Αλλά, σ΄έναν κόσμο ζω που είναι μόνο μια απάτη και δεν βλέπω να υπάρχει σωτηρία από πουθενά.

   Μαμά, φοβάμαι. Όχι πια το σκοτάδι, μα τους ανθρώπους και χάνω τα στοιχήματα που βάζω διαρκώς με τον εαυτό μου και την ελπίδα μου μέσα στην τόση αναλγησία. 

   Μαμά, με κοροϊδεύουν. Όχι τα παιδιά στο σχολείο. Με κοροϊδεύει η τηλεόραση, το όλο σύστημα, η καθημερινότητά μου. Μια εικόνα είμαι ψευδαίσθησης, ζωντανή οφθαλμαπάτη που προσποιούμαι ότι τους πιστεύω.

   Μαμά, λυπάμαι. Οι άνθρωποι φεύγουν κι εγώ δεν αντιδρώ πια. Μαθαίνω να ξεχνάω. Η απώλεια έχει γίνει σεντόνι, μαζί και μαξιλάρι μου.

   Μαμά, βαριέμαι. Όχι, δεν είναι μία από εκείνες τις μέρες που βρέχει ασταμάτητα και χαζεύω στο τζάμι τη βροχή, μ΄ένα φλιτζάνι καφέ στο χέρι. Βαριέμαι να είμαι αυτή που πάντα θέλουν οι άλλοι. Να ζω με αυτά που μου έχουν επιβάλλει.

    Μαμά, κρυώνω. Όχι, δεν ξέχασα να φορέσω τη ζακέτα μου βγαίνοντας. Μα, φυσάει αδιαφορία κι απόψε γύρω μου.            

   Μαμά, πληγώθηκα. Όχι δεν έπεσα από καμιά σκάλα τρέχοντας. Από τα σύννεφα έπεσα. 

   Μαμά, νυστάζω. Έλα και κλείσε μου το φως. Να ξεκουραστεί το σώμα που είναι η πηγή της λήθης, αφού η μνήμη ανήκει μόνο στην ψυχή, όπως λένε.

   Μαμά, μεγαλώνω. Μα, όσες ρυτίδες κι αν αποκτήσω, θα παραμείνω για πάντα το μικρό σου κοριτσάκι και θα βρίσκω το κουράγιο να ονειρεύομαι...

Ώρα να δούμε  ποιος κρύβεται πίσω από κάθε συμμετοχή, αλλά και τι βαθμολογία συγκέντρωσε. 

Πολλά συγχαρητήρια σε όλους!

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ

1.Το τείχος airis 19

2. Δώρο γενεθλίων Pippi 11

3. Ο Κόσμος, είναι σαν τον καφέ Marina Tsardakli 8

4. Όποιος πρόλαβε Pippi  4

5. Το Μυστήριον της Ηγουμένης... Τάσος Γ. Κάβουρας 2

6. Όταν το Σύμπαν συνωμοτεί... ANNA FLO 12

7. Η τιμή, τιμή δεν έχει… marypertax 5

8. Το στοίχημα Mia 2

9. "ΝΟΡΑ" Σμαραγδάκι- Ρούλα 2

10. Τελευταίο Αντίο marypertax 11

11. «ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΕΙΣ» Maria Kolovou-Roumelioti 9

12. ΟΙ ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΚΑΦΕ Βασίλειος Διακοβασίλης 9

13. Η μεγάλη αδερφή georgia vasiliou 5

14. Το φάντασμα της Κυριακής Woman in Blogs 10

15. Ψυχές από πολυπροπυλένιο Maria Kanellaki 21

16. Για τα σεντόνια μου ρε γαμώτο Ελένη Φλογερά 4

17. Η ΣΙΜΩΝΗ ΚΟΙΜΗΘΗΚΕ ΝΩΡΙΣ Κική Κωνσταντίνου 10

18. Το Γύρισμα Giannis Pit 5

19. Η Μαρία και Εκείνος... Makis Del 1

20. Το κρουστό σώμα της ελπίδας ποιώ - ελένη 6

21. Μαμά. Onirokosmos 27

22.  Σιωπή Marina Tsardakli 1

23. Το χρονικό μιας φιλίας Κέρινα Ποιήματα 2

24. Η Παραγγελία παραδόθηκε Giannis Pit 22

25. Το μαγικό βοτάνι Ρένα Χριστοδούλου 5

26. Γουλιά τη γουλιά Woman in Blogs 18

27. Η σωτηρία της ψυχής Κλαυδία

28. Πονταρισιά airis 8

29. Αγαπημένο μου ημερολόγιο Σταυρούλα Δεκούλου Παπαδημητρίου 7

30. "Αυστηρά μόνο για μέλη" nikol 2