Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2026

ΜΕΣ ΤΙΣ ΩΔΙΝΕΣ ΤΟΥ ΚΑΙΡΟΥ της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη στηv 72η έκδοση του Λογοτεχνικού Περιοδικού "PRIMELORE Writer's heaven" - (O Παράδεισος των Συγγραφέων !) Μυριάδες ευχαριστώ στην παγκοσμίως γνωστή συγγραφέα και εκδότη Afroza Jesmine.


 Μυριάδες ευχαριστώ στην παγκοσμίως γνωστή συγγραφέα και εκδότη Afroza Jesmine για την συμπερίληψη του ποιήματός μου : ΜΕΣ ΤΙΣ ΩΔΙΝΕΣ ΤΟΥ ΚΑΙΡΟΥ Α  " στηv 72η έκδοση του Λογοτεχνικού Περιοδικού "PRIMELORE Writer's heaven" - (O Παράδεισος των Συγγραφέων !)

https://primelore.com/a-love-bridge-its-the-72nd-edition-of-primelore-writers-heaven/?fbclid=IwY2xjawP5rX9leHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEeTeRTqg8lJc6GBkBWFq_M3CvC2YnIBiGHhn8rmekuxzn6BBcyoP7dA2e5wAY_aem_B89GNN56Q-tmOQzuwUk8Uw


Αφήνοντας τον άνεμο να περνά από τις χαραμάδες...
Ίσως, έτσι, νιώσουμε, καλύτερα τη ζωή....
Ο πόνος είναι η απόδειξη στο ότι υπάρχουμε και είμαστε Ζωντανοί!
 
ΜΕΣ ΤΙΣ ΩΔΙΝΕΣ ΤΟΥ ΚΑΙΡΟΥ 
Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη 
 
Χρόνε, με κάνεις να πονώ...
Τί τάχα να σου ωφείλω;
Θολό νερό μου πρόσφερες
Ως γιατρικό, να πίνω! ...
 
Κι εγώ, ο θνητός, πορεύτηκα
Με διψασμένο σώμα
Τα χέρια χτίζαν ουρανό
Τα πόδια μου το χώμα!....
 
Την πανοπλία μου άφησα
Φωλιά, γι αυτό που θα 'ρθει
Και ευθύνη πάντα με κεντά
Με αυτά που έχω πάθει!....
 
Οι ρίζες μου ξεραίνονται
Τις πότιζα με δάκρυ
Μέσα μου, θάλασσα η ψυχή
Που είχε μόνο αλάτι!....
 
Με ζήλεψε το πρόσκαιρο
Έπεσα σ' αυταπάτη
Σε ειρωνεία τραγική
Κέρδος του νεκροθάφτη!...
 
Μες τις ωδίνες του καιρού
Η αλήθεια παραπαίει
Λάσπη στα ματια έπεσε
Κι ο κόσμος καταρρέει!....
 
Όλα τα ωραία τέλειωσαν
Άδειασε η κλεψύδρα
Στου χρόνου τα γυρίσματα
Θα βρω τη νέα πατρίδα!....
 

AMONG THE ODES OF TIME by Maria Kolovou Roumelioti
GREECE 

Time, you make me hurt...
What do I owe you?
You offered me cloudy water
As medicine, to drink! ...

And I, the mortal, walked
With a thirsty body
My hands built the sky
My feet the soil!....

I left my armor
A nest, for what will come
And responsibility always embroiders me
With what I have suffered!....

My roots dry up
I watered them with tears
Inside me, the soul is a sea
That had only salt!....

The temporary envied me
I fell into delusion
In tragic irony
Gravedigger's profit!...

In the pains of time
The truth falters
Mud fell into the eyes
And the world collapses!....

All the beautiful things are over
The hourglass is empty
In time the shooting
I will find the new homeland!....

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου