Ευχαριστώ από καρδιάς τον εκλεκτό φίλο ποιητή κι εκδότη Manik Chakraborty για την δημοσίευση του ποιήματος μου "ΣΤΙΓΜΕΣ" στο Λογοτεχνικό Περιοδικό "Echoes of World Poetry"

Ευχαριστώ από καρδιάς τον εκλεκτό φίλο ποιητή κι εκδότη Manik Chakraborty για την δημοσίευση του ποιήματος μου "ΣΤΙΓΜΕΣ" στο Λογοτεχνικό Περιοδικό "Echoes of World Poetry"
 
ΣΤΙΓΜΈΣ...της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη
Ελλάδα
 
Στιγμές που τρέχουν και χάνονται...Φαντάσου!
Αφήνοντας στο διάβα τους το στίγμα
μιας επανάληψης, που ανοίγει ένα ρήγμα
για να γεμίσει μ' ανάσες όσων μένουν.
 
Στις σιδερόφραχτες αλάνες ζουν κι εδρεύουν
τα όνειρα, του κόσμου οι προσπάθειες
λιτές και πρόσκαιρες. Της ζήσης μας οι στράτες:
Κύκλοι ατελείς να συντηρούν το χρόνο.
 
Κι οι μέρες μας, μετριούνται με το δράμι
καθώς σιγά- σιγά λευκαίνουν τα μαλλιά μας!....
Γαζώνοντας λιγάκι στα μυαλά μας:
Ρίζες που ρίζωσαν το αίμα μας να πίνουν!....
 
Οι ηλιαχτίδες, σε τρούλους, ξεχασμένες,
Ουράνιους...που μάτι δεν τους πιάνει
Μον' κεραυνοί το θόλο τους χαράζει
Σε μια γραφή που ακόμη δε διαβάστη!....
************
Και κάπως, έτσι, ζούμε
τη μεγαλύτερη αληθινή ψευδαίσθησή μας,
απαλλαγμένη από το νόημά της!...
Και κάπως έτσι έρχεται ο θάνατος των στιγμών και η μεγάλη αδικία να ζούμε σαν να μην πρόκειται ποτέ να πεθάνουμε......
 
*********
 
 

I extend my heartfelt thanks to my dear friend, poet, and publisher Manik Chakraborty for publishing my poem "Moments" in the literary magazine *Echoes of World Poetry*.
 
MOMENTS....by Maria Kolovou Roumelioti
Greece
 
Moments that run and get lost...Imagine!
Leaving in their path the mark
of a repetition, that opens a rift
to be filled with the breaths of those who remain.
 
In the iron-fenced fields,
the dreams live and reside, the world's
frugal and temporary efforts. The soldiers of our life:
Incomplete circles to sustain time.
 
And our days, are measured by the dram
as our hair slowly turns white!....
Gossiping a little in our minds:
Roots that rooted our blood to drink!....
 
The sunbeams, in domes, forgotten,
Heavenly...that no eye can see
Only lightning carves their dome
In a writing that has not yet been read!....
 
And somehow, like this, we live
our greatest true illusion,
freed from its meaning!...
And somehow, like this,
comes the death of moments
and the great injustice of living
as if
we were never going to die......