Σάββατο 26 Ιουλίου 2025

"LET US JOIN HANDS FOR PEACE" By Maria Kolovou Roumelioti

Μπορεί να είναι εικόνα 1 άτομο και κείμενο 
I am very moved and happy to see my poetry translated into Arabic!
I am immensely grateful to world renowned literary luminary, renowned poet, Taghrid BouMerhi , Bhagirath Choudhary and Eva Petropoulou Lianoy for their support oppening paths and building bridges allowing our words to travel far away!
A thousand heartfelt thanks to my dear friends Poets, translators and publishers.
I wish all you every success and good in your life!
May God bless you!
 
«ΑΣ ΔΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ»
 
Σε ποιον καινό βωμό ετοιμάζουν την πυρά;
Σε ποιο αλωνάκι της γης θα αλωνίζουν τα στάχια;
Σε ποιο μύλο θα αλέσουν τους καρπούς;
 
Λείπει η μαγιά!...
Το αλεύρι έγινε μπαρούτι.
Το νερό: πίσσα κι αίματα.
Ανύπαρκτο το ψωμί, το κρασί, το έλαιο... 
 
Οι φωτιές του πολέμου
καρβούνιασαν τις ψυχές.
Ψαλίδισαν τα φτερά ....
 
Οι αγκαλιές των μανάδων άδειασαν από ζωή
κι οι πατεράδες ανασκάπτουν τα χαλάσματα....
 
Σάβανα γαζώνουν οι δήμιοι
και σαβανώνουν τα παιδιά μας!...
Μολύνθηκαν οι πληγές....
 
Η Γη της Επαγγελίας
έγινε τάφρος γεμάτη πτώματα.
Σφάγιο σε θυσιαστήριο!...
 
Ας δώσουμε τα χέρια για την ειρήνη!!!!
 
Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη
 
Μπορεί να είναι εικόνα ‎κείμενο που λέει "‎رجل بلا مال خير من رجل بلا شرف MAT RENEE مجلة مستقلة تعنی بالادب و الفن والفن العدد 68 فى 2025 68 issue art, and literature with concerned magazine independent An 2025‎"‎
"LET US JOIN HANDS FOR PEACE" By Maria Kolovou Roumelioti
 
On which new altar are they preparing the pyre?
In which little corner of the earth will Are they threshing the ears of corn?
In which mill will they grind the fruits?
 
The yeast is missing!...
Flour became gunpowder.
The water: tar and blood. 
Bread, wine, oil are non-existent... 
 
The fires of war
They charred the souls.
They clipped their wings...
 
The hugs of mothers
emptied of life
and the fathers dig up the ruins... 
 
The executioners are roaming the savannah
and they shroud
our children!...
The wounds became infected....
 
The Promised Land
It became a ditch full of corpses.
Carcass on an altar!...
 
Let's join hands for peace!!!!

 

Τετάρτη 23 Ιουλίου 2025

"ΠΟΡΤΡΕΤΑ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ 5", για το Έτος 2025.

 

Αγαπητές Φίλες και Φίλοι!
Μία σημαντική Δημοσίευση-Παρουσίαση δεκατριών Ποιημάτων μου, στον Τόμο "ΠΟΡΤΡΕΤΑ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ 5", για το Έτος 2025. Μία Εξαιρετική Συλλογική Έκδοση των "ΠΝΟΩΝ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗΣ" που σίγουρα αξίζει να διαβαστεί!
Ένα Υπέροχο Συλλογικό Πόνημα, του οποίου και μετέχω με τα μέχρι πρότινος αδημοσίευτα Ποιήματα μου:
1) Ευχή σαν προσευχή
2) Ο ερχομός της άνοιξης
3) Για σένα
4) Οι ρίζες
5) Θυσιασμένοι αμνοί
6) Ήρθε η ώρα
7) Ένας λεβέντικος χορός
8) Πληγωμένοι άγγελοι
9) Τα χέρια μου
10) Περάσματα
11) Ο ποιητής
12) Πως να αντέξω τόσο φως
13) Αφιέρωση 
 
Ευχαριστήσω από καρδιάς, τόσο την Κυρία Αρετή Γκιωνάκη, όσο και τον Κύριο Νίκο Δεληγιάννη, Εκδότες και Επιμελητές της Έκδοσης, καθώς και τις Εκδόσεις ΠΝΟΕΣ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗΣ στο σύνολο τους, για την Τιμή της Επιλογής και της Φιλοξενίας Εμού και του Έργου μου!
Ευχαριστώ θερμά! 
  
Ένα από τα ποιήματα της Συλλογής είναι και το ποίημα: 
ΑΦΙΕΡΩΣΗ  
( Στην εγγονή μου Νιόβη για τα πρώτα της γενέθλια)
 
Σου στέλνω απ’ τον κήπο μας λουλούδια στην ποδιά σου
στεφάνι ανοιξιάτικο να πλέξει η μαμά σου‧
στην καρυδένια κούνια σου, μεταξωτά κουκούλια,
για να σου υφαίνει ο Αυγερινός παρέα με την Πούλια
 
προικιά, ακριβά, στα χείλη σου το γέλιο να ανθίζει
κι όπου η χαρά και η προκοπή εκεί να σεργιανίζει
η Τύχη η Καλόμοιρη και του Θεού η Πρόνοια‧
χέρι δεξί στο πλάι σου, στηρίγματα αιώνια .
 
Μικρή μου κόρη, έμορφη, γλυκύτατη, πανώρια:
Ο ερχομός σου σφράγισε αρχές και πρωτοτόκια‧
γλυκοτραγούδα τους σκοπούς με τα βιολιά αντάμα
ξορκίζοντας στο διάβα σου τη θλίψη, την αντάρα. 
 
Με το γλυκό γελάκι σου στο τρυφερό σου στόμα
γαληνεμένο το κορμί στων γηρατειών το στρώμα
θα γείρω…. Θα αποκοιμηθώ… και σ’ όνειρο θα βλέπω:
Πως δεν απέθανα ποτέ … Πως ζω, και ανατέλλω! 
  
Πολλά συγχαρητήρια σε όλους τους εκλεκτούς, ομότεχνους συμμετέχοντες!
 
Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

 
Μπορεί να είναι εικόνα 17 άτομα και κείμενο

Δευτέρα 21 Ιουλίου 2025

ΔΡΑΠΕΤΙΣΣΑ .... της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

Μπορεί να είναι ασπρόμαυρη εικόνα 1 άτομο 

ΔΡΑΠΕΤΙΣΣΑ .... της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη
 
Η πρώτη νύχτα προς το φως, οδυνηρή!....
Τυφλή προχώραγα φορώντας ωτοασπίδα‧
ο φόβος, απροστάτευτο παιδί,
εκτεθειμένο και γυμνό, χωρίς ασπίδα!... 
 
Της νύχτας οι επιδρομείς ξεσηκωθήκανε‧
τους εφιάλτες όλους ‘βαλαν στο κατόπι‧
με αστρικά βεγγαλικά συνωμοτήσανε
και με παρέδωσαν στης μοίρας το κατώφλι.
 
Ένας τυφώνας μεσοπέλαγα με έσπρωξε
σ’ ένα σκαρί,να βολοδέρνει πάνω κάτω‧
το κύμα, καρυδότσουφλο με ξέρασε‧
πουλάρι αδάμαστο, το φόβο να δαμάσω!....
 
Κι άνοιξα τα μάτια μονομιάς
Και είπα: «Ξύπνα ή αλλιώς θα αποθάνεις!....
Το μερτικό που στη ζωή θα αποκτάς:
Θα ‘ναι το δάνειο που παίρνεις, να ανασάνεις!...»
 
Κι έτσι, δραπέτευσα μια νύχτα… δίχως φως‧
δίχως φανάρια, καντηλέρια ή φεγγάρια.
Η θέλησή μου έγινε ο δαυλός
για μιας αχάραγης ζωής τα μονοπάτια!
 
Δευτέρα, 21 Ιουλίου 2025

Τρίτη 15 Ιουλίου 2025

ΠΡΟΣΕΓΓΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΚΩΣΤΗ ΤΣΙΡΩΝΗ της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

Μπορεί να είναι εικόνα κείμενο που λέει "ΚΩΣΤΗΣ ΚΩΣΤΗΣΝ.ΤΣΙΡΩΝΗΣ N. ΤΣΙΡΩΝΗΣ 3H ΕΚΔΟΣΗ ΕΛΟΣΑΙ Η ΗΑΘΕΑΤΗΠΛΕΥΡΑ ΑΘΕΑΤΗ ΠΛΕΥΡΑ TOY ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑ 2023"

ΠΡΟΣΕΓΓΙΖΟΝΤΑΣ τη γραφή του συγγραφέα Κωστή ΤΣιρώνη
 
Δύναμη ψυχής, απεριόριστη αγάπη προς τους ανθρώπους που τον περιβάλλουν, συνεχιζόμενη προσπάθεια για αυτοβελτίωση κι αυτοεξέληξη, μεταλαμβάνει όποιος διαβάσει τα δυο πονήματα του Λαμιώτη συγγραφέα, Κωστή Τσιρώνη:
 
1) Η Αθέατη Πλευρά του Φεγγαριού
2) Η στηρικτική δύναμη των φιλικών μας προσώπων. 
 
 
Το ότι ο συγγραφέας Κωστής Τσιρώνης έκανε την υπέρβαση του εαυτού και της σωματικής αδυναμίας του, δύναμης πράξη, να ξεπεράσει το φράγμα και να νικήσει: Είναι τα στοιχεία εκείνα του ψυχισμού του που αναδεικνύονται σε αυτά τα δυο βιωματικά πονήματά του.
Ο συγγραφέας είναι αξιέπαινος για την ηράκλεια προσπάθεια του να δακτυλογραφήσει, γράμμα προς γράμμα, χρησιμοποιώντας μονάχα τα δάκτυλα του ενός χεριού !...
Δεν κρίνω τα βιβλία του σαν Λογοτεχνικό είδος.... , αλλά ως μια πράξη νίκης σε ό,τι γινόταν εμπόδιο και τον κρατούσε καθηλωμένο στη σταθερότητα και στην αδράνεια.
Συμμάχησε με την αναπηρία του και προχώρησε κερδίζοντας την Ουσία της ζωής, με τη στηρικτική δύναμη της οικογένειά του και των φιλικών του προσώπων.
Ο συγγραφέας αντιμετωπίζει αισιόδοξα το μέλλον, αγωνίζεται να ξεπερνά τα εμπόδια ... να ονειρεύεται!
Πολλά συγχαρητήρια αγαπητέ κύριε, Κωστή Τσιρώνη!
Καλή δύναμη και πάντα νικητής!
Καλή συνέχεια στο συγγραφικό σας έργο!
 
Ο Κωνσταντίνος Τσιρώνης γεννήθηκε το 1984, κατάγεται από την Βράχα Ευρυτανίας και μένει μόνιμα στον Σταυρό Λαμίας.
Από πολύ μικρή ηλικία, η ζωή του ήταν γεμάτη προκλήσεις λόγω ενός ιατρικού λάθους που τον οδήγησε σε διάγνωση εγκεφαλικής παράλυσης.
Παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε, ο Κωνσταντίνος έδειξε δύναμη και αποφασιστικότητα, ξεκινώντας φυσικοθεραπείες από την ηλικία των 7 μηνών και συνδυάζοντας τις με το σχολείο. Η οικογένειά του ήταν πάντα δίπλα του, προσφέροντας την απαραίτητη υποστήριξη για να ολοκληρώσει τη σχολική του πορεία με επιτυχία.
Με την αφοσίωση και την επιμονή του, ολοκλήρωσε το Δημοτικό, Γυμνάσιο και Λύκειο σε κανονικό σχολείο, παρά τις προκλήσεις.
Στη συνέχεια, σπούδασε Ηλεκτρονικούς Υπολογιστές στο ΤΕΙ Λαμίας και ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό του στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο με αντικείμενο «Γραφικές Τέχνες - Πολυμέσα». Στην πορεία της ζωής του, αποφάσισε να μοιραστεί την προσωπική του ιστορία και τις εμπειρίες του με το κοινό, γράφοντας δύο βιβλία που αναδεικνύουν τις δυσκολίες, τις νίκες και τις σχέσεις που διαμόρφωσαν την πορεία του. 
 
Για όποιον επιθυμεί να γνωρίσει το έργο του... τον αγώνα του ... και τον ίδιο το συγγραφέα ως προσωπικότητα , μπορείτε να συνδεθείτε:
Αξίζει την στήριξη μας!
 
Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη
(Συγγραφέας - Εικαστικός)

Πέμπτη 10 Ιουλίου 2025

ΤΑ ΡΟΖΙΑΣΜΕΝΑ ΔΕΝΤΡΑ της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

 Μπορεί να είναι εικόνα δέντρο

ΤΑ ΡΟΖΙΑΣΜΕΝΑ ΔΕΝΤΡΑ
 
Τα ροζιασμένα δέντρα
με τους παράξενους κορμούς,
είναι τα ομορφότερα του δάσους. 
 
Έχουν αντέξει βάναυσους καιρούς!....
Στέκουν περήφανα!
Όρθια, σαν ακοίμητοι φρουροί,
αποκαλύπτοντας τις πληγές τους
απ' τα τσεκούρια των ξυλοκόπων
φορτωμένα τη δροσιά του δάσους.
 
Ανασηκώνουν τα κλαδιά τους στο φως
και καλοδέχονται τους δρυοκολάπτες,
να φτιάξουν τις φωλιές τους
γιατρεύοντας τις πληγές !...
 
Γράφτηκε Πέμπτη, 10 Ιουλίου 2025
 
Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

«ΑΣ ΔΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ» της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

Ειρήνη ημίν .. - Triklopodia 

ΑΣ ΔΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ

 

Σε ποιον καινό βωμό ετοιμάζουν την πυρά;
Σε ποιο αλωνάκι της γης θα αλωνίζουν τα στάχια;
Σε ποιο μύλο θα αλέσουν τους καρπούς;
 
Λείπει η μαγιά!...
Το αλεύρι έγινε μπαρούτι.
Το νερό: πίσσα κι αίματα.
Ανύπαρκτο το ψωμί, το κρασί, το έλαιο... 
 
Οι φωτιές του πολέμου
καρβούνιασαν τις ψυχές.
Ψαλίδισαν τα φτερά ....
 
Οι αγκαλιές των μανάδων
άδειασαν από ζωή
κι οι πατεράδες ανασκάπτουν τα χαλάσματα.... 
 
Σάβανα γαζώνουν οι δήμιοι
και σαβανώνουν
τα παιδιά μας!... 
Μολύνθηκαν οι πληγές....
 
Η Γη της Επαγγελίας 
έγινε τάφρος γεμάτη πτώματα.
Σφάγιο σε θυσιαστήριο!...
 
Ας δώσουμε τα χέρια για την ειρήνη!!!!
 
Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

Τετάρτη 9 Ιουλίου 2025

ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

 Γοργόνες και σειρήνες | LiFO 

ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Σ' έρημη ακρογιαλιά
με τα πεύκα συντροφιά
Ανεμώνη πλέκει δίχτυα
με της θάλασσας τα φύκια.

Μια γοργόνα στα ρηχά
λούζει τα λυτά μαλλιά
και χαϊδεύει την ουρά της
με τα κρινοδάκτυλά της.

Δυο δελφίνια στον αφρό
στήνουνε χορό τρελό
δίνουν όρκους και φιλιά
με το κύμα αγκαλιά!

Ένας γλάρος τα κοιτά....
Κόβει, ρίχνει πετονιά!
Πιάνει ένα καβουράκι
απ' το φίνο ποδαράκι.

Ο αστερίας στο βυθό:
"Πω πω!... τρέχω να κρυφτώ...
Ήρθαν άγριοι στην πόλη
κι όλοι οι θαλασσοπόροι!"

Τ' αλογάκι τρομαγμένο,
με τη σέλα φορτωμένο,
τρέχει στου βυθού τη βίλα
και το πιάνει ανατριχίλα!....

Πω πω πω τι κανονιές
τούτες οι μακροβουτιές!...

Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη  

Δευτέρα 7 Ιουλίου 2025

ΑΧ ΤΙ ΓΛΥΚΑ ΤΗΣ ΝΙΟΤΗΣ ΤΑ ΜΑΤΙΑ της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

ΣΠΟΥΔΗ στον Πολ Γκογκέν  της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

Αχ, τι γλυκά της νιότης τα μάτια
Σε κοιτούν και σου τάζουν παλάτια
Σαν κι εκείνα τα όνειρα θέλω
Τη δροσιά που 'χει φύγει να φέρω. 
 
Στο πλευρό της πάλι να γύρω
Και για πάντα μαζί της να μείνω
Μια ψυχούλα κι εγώ ενωμένη
Στα δεσμά της αγάπης ταμένη!
 
Αχ, τι γλυκά της νιότης τα μάτια
Σε κοιτούν και σου τάζουν παλάτια
Σε παλάτι ψηλό περιμένω
Με της νιότης το βλέμμα χαμένο.... 
 
Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη 

Πέμπτη 3 Ιουλίου 2025

ΙΟΥΛΙΟΣ- μήνας Αλωνάρης (ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ....!) της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

 ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ - ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ " Η ΣΟΥΒΑΛΑ ΠΑΡΝΑΣΣΟΥ ": Ο μήνας Ιούλιος …  (Λαογραφία, λογοτεχνία, μουσική, ζωγραφική, θρησκεία) Μέρος 1ο

ΙΟΥΛΙΟΣ- μήνας Αλωνάρης
(ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ....!)
 
Ιούλης μήνας ξύπνησε μ' αλόγατα ζευμένα
Στ' αλώνι τρέχει του ζευγά το βιος να αλωνίσει
Ιδρώνουν τα ρουθούνια του στα φλογισμένα γκέμια
Τις χρυσωμένες θημωνιές στον Ήλιο να λικνίσει!
 
Κοράσια σαν αερικά και οι νιοι, Διονύσου γόνοι:
Φορούν μαντίλια στα μαλλιά, στάχυα χρυσά στον κόρφο
κι αντί νερό, το ίδρος τους πίνουν του κόρφου οι πόροι
που διψασμένοι καρτερούν για της σοδειάς το δρόσο!.... 
 
Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη