Πέμπτη 9 Απριλίου 2026

Θερμές ευχαριστίες στον ποιητή κι εκδότη Abu Zubier Mohammed Mirtillah για την συμπερίληψη στη Συλλογική Ανθολογία «Ανθολογία Νερού»

 


Θερμούς χαιρετισμούς λάβαμε από το La Fenêtre de Paris.
Με χαρά μας ανακοίνωσαν ότι η ποίησή μας αποτελεί μέρος του συλλογικού τους έργου, «Ανθολογία Νερού», σε επιμέλεια και επεξεργασία από τον Abu Zubier Mohammed Mirtillah - Abu Zubier, ποιητή και εκδότη του La Fenêtre de Paris.
Θερμές ευχαριστίες στον ποιητή κι εκδότη Abu Zubier Mohammed Mirtillah για την συμπερίληψη στίχων μου στην εν λόγω, Ανθολογία. Πρόκειται για ένα υπέροχο και πολυσέλιδο έργο με δυναμικά ποιητικά μηνύματα από όλον τον κόσμο, για το ζωογόνο και ζωοφόρο στοιχείο της φύσης: το νερό!
Πολλά συγχαρητήρια σε όλους τους ποιητές κι εμπλεκόμενους αυτής της πολύτιμης έκδοσης. 
 
Με εκτίμηση και τις καλύτερες ευχές μου
 
Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

ΜΗ ΜΟΛΥΝΕΤΕ ΤΗΝ ΠΗΓΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ! της Μαρίας Κολοβού Ρουμελελιώτη

 

Το νερό είναι διάφανο αίμα, γεμάτο ζωή,
στις φλέβες της γης...
 Μην το δηλητηριάζετε!

 

Μην μολύνετε την πηγή της ζωής.
Η σήψη σκοτώνει τα πάντα!
 Κάντε κάτι, αμέσως, τώρα!

 

Ας φυλάξουμε λίγο ευλογημένο νερό από εκείνο των Θεοφανίων.
Αύριο θα έρθει μεγάλη ξηρασία.
Να έχουμε να πίνουμε γουλιά τη γουλιά  σβήνοντας τη δίψα μας,
 καθαρίζοντας  τις πληγές μας.

 

Η έλλειψη του ξεραίνει  τα χείλη μας!
Μαραίνει την ψυχή μας!
Δεν μας λυπάται ο ουρανός  να πλύνει τις πληγές !
Δίχως νερό…. Χωρίς δροσιά.... Δίχως του δέντρου ίσκιο:
Πού να σταθούμε  oι άμοιροι;
 Πού να απλώσουμε το  μίσχο μας;
 
Αν μπορούμε ακόμη να μιλούμε για ζωή
είναι επειδή ακόμη τα σύννεφα κουβαλούν στις πλάτες τους
 τα δάκρυα των ωκεανών.

 

Αν ακόμα μπορούμε  να μιλούμε  για ομορφιά
είναι επειδή ο ουρανός συνεχίζει
να πλένει τις πληγές μας!...
 
Αν ακόμη μπορούμε να μιλούμε για ταξίδια θαυμαστά
είναι επειδή ακόμη τα πλεούμενα του κόσμου
πλέουν με όραμα την ελπίδα!

 

Στην έρημο λιποθυμούμε!...
Στον ήλιο λιώνουμε σιγά σιγά !…
Κι όπου σπαρθούμε  κι όπου σταθούμε: 
Επιμένει το σάλιο να κολλάει τα χείλη μας
διψασμένοι για νερό!...

Μη μολύνετε την πηγή της ζωής!

 
**********************

We received warm greetings from La Fenêtre de Paris.
They are pleased to announce that our poetry is part of their collective work, “Anthology of Water”, edited and edited by Abu Zubier Mohammed Mirtillah, poet and publisher of La Fenêtre de Paris.
Warm thanks to the poet and publisher Abu Zubier Mohammed Mirtillah for including my poems in the said Anthology. This is a wonderful and multi-page work with dynamic poetic messages from all over the world, about the life-giver and life-giving element of nature: water!
Many congratulations to all the poets and those involved in this valuable publication.
 
With respect and my  best wishes
 
Maria Kolovou Roumelioti
Greece




Τρίτη 7 Απριλίου 2026

Θερμές ευχαριστίες στον εκλεκτό κύριο Kostas Alaveras -για τη δημοσίευση του ποιήματος μου: ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΑΝΘΙΖΟΥΝ ΤΑ ΚΛΑΡΙΑ .... ΚΙ ΕΥΩΔΙΑΖΕΙ Η ΖΩΗ ΜΕ ΕΠΙΤΑΦΙΟ ΚΡΙΝΟ, στις 6 Απριλίου 2026, σε ένα από τα φύλλα της εφημερίδας "ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ", του απόδημου ελληνισμού στην Αυστραλία.


Θερμές ευχαριστίες στον εκλεκτό κύριο Kostas Alaveras -για τη δημοσίευση του ποιήματος μου: ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΑΝΘΙΖΟΥΝ ΤΑ ΚΛΑΡΙΑ .... ΚΙ ΕΥΩΔΙΑΖΕΙ Η ΖΩΗ  ΜΕ ΕΠΙΤΑΦΙΟ ΚΡΙΝΟ,   σε ένα από τα φύλλα της εφημερίδας "ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ", τη μεγαλύτερη εφημερίδα του απόδημου ελληνισμού στην Αυστραλία,  στις 6 Απριλίου 2026.
 
ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΑΝΘΙΖΟΥΝ ΤΑ ΚΛΑΡΙΑ ....
ΚΙ ΕΥΩΔΙΑΖΕΙ Η ΖΩΗ ΜΕ ΕΠΙΤΑΦΙΟ ΚΡΙΝΟ
**********
Μες του θανάτου τη σκιά,
αγρύπνησε η πλάση
Τώρα, μια νέα τάξη,
σκοπεύει το κενό.
 
Άνοιξε το παράθυρο
σε αγέρι μυρωμένο
Δώσε φιλί κρυμμένο,
στον άγνωστο αδελφό. 
 
Όταν απλώνει τ' όνειρο,
κατάλευκη μπουγάδα
Σ' ουράνια φεγγαράδα
ο ήλιος θα μας βρει.
 
Κι όταν θα έρθει η άνοιξη
μαζί με χελιδόνια:
Θα θρέψουνε με χιόνια
την κρυσταλοπηγή!
 
Θα ποτιστούν οι ρεματιές
των διψασμένων κόρφων
Μέσα στο Θείο Λόγο,
ο πόνος θα κρυφτεί. 
 
Γιατί ευωδιάζει η ζωή
σαν Άνοιξης λουλούδι
Που γράφει ένα τραγούδι
με μνήμη, ιερή.
 
Γράφτηκε, 20 Μαρτίου 2026
 
Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη
...........
Κι όσο περισσότερο ζω,
τόσο περισσότερο πλαγιάζω με τον θάνατο!
Και θαρρώ πως,
έχει η ζωή την ευωδιά του ανθισμένου κρίνου....
κι ο θάνατος, οσμή πηγμένου αίματος
σε νωπό χώμα!....
"Σπουδή στον Ελ Γκρέκο"
Ελαιογραφία της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη
 
Είθε ο Θεός να δίνει Υγεία και δύναμη και να συνεχίζει με επιτυχία το αρεστό έργο του!
Είμαι ευγνώμων!
 
ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!
 



Τετάρτη 1 Απριλίου 2026

ΒΛΑΣΤΑΡΙΑ ποίησης από τον ινδό ποιητή Rajeev Baruah - SPROUTS of Poetry By Rajeev Baruah, Μετάφραση της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sprouts of Poetry  By Rajeev Baruah

 

1.

A little fell short

Just a little remained

With this there's sometimes

Regret sometimes contentment

From a little falling Short up to meeting the end

Somehow the distance isn't too far

But for a total fulfilment or effortlessness

One has to traverse a long distance

From a little falling short

Up to total fulfillment

what a difference it is ...As between life and death

Presence and absence

 

  

1.

Λίγο έλειψε
Απλώς λίγο έμεινε
Με αυτό που υπάρχει μερικές φορές
 
Η λύπη μερικές φορές ικανοποιημένη
από μια μικρή αποτυχία, μέχρι την επίτευξη του τέλους.
Κάπως η απόσταση δεν είναι πολύ μεγάλη
Αλλά για μια πλήρη εκπλήρωση ή αβίαστη,
πρέπει κανείς να διανύσει μια μεγάλη απόσταση,
από μια μικρή αποτυχία
μέχρι την πλήρη εκπλήρωση

Τί μεγάλη,  διαφορά!...

Σαν να είναι μεταξύ ζωής και θανάτου

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Παρουσία και απουσία  
(Poetry  by Rajeev Baruah translated into Greek by Maria Kolovou Roumelioti)

2.

Seated among the panelists

of the TV channel

The distinguished shower "enlightens" Still it's so dark here

 2

Καθισμένος ανάμεσα στους ομιλητές

του τηλεοπτικού καναλιού

Το διακεκριμένο πάρτι  «φωτίζει» ακόμα

είναι τόσο σκοτεινά εδώ!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

3.

People there

Are its only the problems that curtain them and make them

Unseen which is more significant --The people or the problems ?

 3.

Οι άνθρωποι εκεί

Μόνο τα προβλήματα τα κρύβουν και τα κάνουν

Αόρατο ποιο είναι πιο σημαντικό -- Οι άνθρωποι ή τα προβλήματα;

*******************

 

Suddenly the cop whistles on the pavement
The king chillies bolt off on a wicker basket
 
Ξαφνικά ο αστυνομικός σφυρίζει στο πεζοδρόμιο
Οι βασιλικές πιπεριές τσίλι πετάγονται πάνω σε ένα ψάθινο καλάθι

4.

If the child inside Isn't kept alive

who would you play with the setting sun 

4.

Αν το παιδί μέσα δεν κρατηθεί ζωντανό,

με ποιον θα παίξετε το ηλιοβασίλεμα;

  

******

There are two doors of or entry and exit

To the house I come and go through the window

Where the pennant of my thoughts keep fluttering 

*******

Υπάρχουν δύο πόρτες εισόδου και εξόδου

Στο σπίτι μπαινοβγαίνω από το παράθυρο

Όπου η σημαία των σκέψεών μου συνεχίζει να κυματίζει

5.

In the green croplands

Wearing a green Jersey is that senior player --the grasshopper

5.

Στα πράσινα καλλιεργήσιμα εδάφη

Φορώντας μια πράσινη φανέλα είναι αυτός ο μεγαλύτερος παίκτης -- η ακρίδα 

6.

Are you penning your Poems have the bait been able to catch fish

Thoughts keep pecking over and over again Poems are fish stocked alive 

6.

Γράφεις τα ποιήματά σου; Έχει καταφέρει το δόλωμα να πιάσει ψάρια;

Οι σκέψεις συνεχίζουν να ραμφίζουν ξανά και ξανά; Τα ποιήματα είναι ψάρια γεμάτα ζωντανά 

7.

Upon the globe on my table

An ant is Crawling yesterday it was crawling upon the monitor of my computer

Perhaps it was relishing the taste of the sweet software. 

7.

Πάνω στην υδρόγειο σφαίρα στο τραπέζι μου

Ένα μυρμήγκι σέρνεται χθες, σέρνεται στην οθόνη του υπολογιστή μου

Ίσως απολάμβανε τη γεύση του γλυκού λογισμικού. 

8.

The door remains shut to be opened any time

The frequent explanations haven't made the air heavy

The eyes and face haven't blushed

The ice-forest hasn't melted

Does the second yearning recede away afar

8.

Η πόρτα παραμένει κλειστή για να ανοίξει οποιαδήποτε στιγμή

Οι συχνές εξηγήσεις δεν έχουν κάνει τον αέρα βαρύ

Τα μάτια και το πρόσωπο δεν έχουν κοκκινίσει

Το παγωμένο δάσος δεν έχει λιώσει

Μήπως η δεύτερη λαχτάρα υποχωρεί μακριά; 

9.

For being made poetic

There wasn't enough water in the river

Still upon the river descends

The moon is akin to a nail clipped off ...

9.

Για να γίνει ποιητική;

Δεν υπήρχε αρκετό νερό στο ποτάμι;

Ακόμα πάνω στο ποτάμι κατεβαίνει;

 

Το φεγγάρι μοιάζει με καρφί κομμένο...

10.

The man who came to sharpen the Knife is hacking my forlorn midday ...

I don't know what he used to sharpen his voice. 

10.

Ο άνθρωπος που ήρθε να ακονίσει το μαχαίρι κόβει το μελαγχολικό μου μεσημέρι... Δεν ξέρω τι χρησιμοποίησε για να ακονίσει τη φωνή του;

11.

In a page of my diary

Lies an unfinished poem

Steve Jobs-- a half-eaten apple

 11.

Σε μια σελίδα του ημερολογίου μου

Κρύβεται ένα ημιτελές ποίημα

Στιβ Τζομπς - ένα μισοφαγωμένο μήλο.

12.

My father's cough guards my night

His stick -my day  envy both the cough and the stick 

12.

Ο βήχας του πατέρα μου φυλάσσει τη νύχτα μου

Το ραβδί του- η εποχή μου,  ζηλεύουν και τον βήχα και το ραβδί 

13.

The fakir and the Ferrari move along the same way

No face -- in particular

13.

Ο φακίρης και η Φεράρι κινούνται με τον ίδιο τρόπο:

Κανένα πρόσωπο -  ιδιαίτερα

 14.

This face is a common sight everywhere -- undistinguished

After putting on a new dress

If your body and mind

aren't stirred even once

You can be assured that

you've aged.

 14.

Αυτό το πρόσωπο είναι ένα συνηθισμένο θέαμα παντού -- αδιάκριτο

Αφού φορέσεις ένα καινούργιο φόρεμα

Αν το σώμα και το μυαλό σου

δεν έχουν αναστατωθεί ούτε μια φορά

Μπορείς να είσαι σίγουρος ότι

έχεις γεράσει.

 15.

I hear

The sound of breaking sugar granules by ants

Only when music resonates in the garland of words, meanings dance

15.

Ακούω

Τον ήχο του σπασίματος  κόκκων ζάχαρης από μυρμήγκια

Μόνο όταν η μουσική αντηχεί στο στεφάνι των λέξεων, οι έννοιες χορεύουν

 16.

Poetry solicits a vibrant body

I always turn my back towards my back

As if it were not my own  

 

Come on, scratch my back a little ...

 16.

Η ποίηση ζητάει ένα ζωντανό σώμα.

Πάντα γυρίζω την πλάτη μου προς την πλάτη μου

σαν να μην ήταν δική μου!

 

Έλα, ξύσε μου λίγο την πλάτη...