ΟΥΡΑΝΟΣ-ΓΗ : Ένα ταξίδι με μεγάλη ταχύτητα στον παράδεισο
(Poetry by Rajeev Baruah translated into Greek by Maria Kolovo Roumelioti)
Ένα ταξίδι με μεγάλη ταχύτητα
στον παράδεισο! Ναι, έφτασα αμέσως στον παράδεισο. Ευτυχώς, είχα πάρει μαζί μου
τη λίστα. Τα άτομα που θα συναντούσα στον παράδεισο. Ως φιλοξενούμενος στο
σπίτι του οποίου θα έμενα.
Πρώτα, υποκλίνομαι ενώπιον της
Αιώνιας Πραγματικότητας. Έπειτα ενώπιον του Φίλου των Αφοσιωμένων -- του Κυρίου
Κρίσνα. Στην πύλη του ουρανού στεκόταν ένας φρουρός σαν Μπουλμαστίφ. Βλέποντας
την αυτοπεποίθησή του, κατάλαβα ότι είχε έρθει από τα διπλωμένα φύλλα του
Μαχαμπαράτα. Φορούσε στολή πιλότου. Ένας πιλότος δεν έχει προσωπικό προορισμό.
Αλλά συνεχίζει να πετάει κάθε μέρα‧ Χαιρετώντας τον ματαιόδοξο φρουρό. Χωρίς να διστάζω για το
«να είσαι ή να μην είσαι». Πήγα αμέσως στο Μίλτον. Και άφησα ένα αιχμηρό βέλος
ερωτήματος: Πείτε μου, ήταν ενώ έγραφα το «Χαμένος Παράδεισος» ή το
«Ανακτημένος Παράδεισος» που περάσατε πολλές άυπνες νύχτες; Με την ικανοποίηση
ότι ολοκλήρωσα το «Παγετός τα Μεσάνυχτα», ο Κόλεριτζ ροχάλιζε μέχρι δόξας.
Ω, άνθρωποι στη γη, ακούστε!
Οι υπνάκοι αυτής της ζωής μετατοπίζονται και στη
μελλοντική ζωή. Με τις όχθες του από επιχρυσωμένο χρυσό και την ευωδιαστή
λίμνη, η Μενάκα, η Αφροδίτη, η Νταϊάνα, η Τέιλορ, η Κλεοπάτρα, ο Τιλοτάμα, η
Χέπμπορν, η Βεατρίκη, η Μπέλα και πολλοί άλλοι. Φαίνεται να είναι παλιοί
πίνακες του Κιότο.
Λέγεται ότι η βύθιση στο νερό
είναι η μυστική υπογραφή των όμορφων γυναικών. Τι μπορούμε να καταλάβουμε γι'
αυτό, εμείς που απλώς έχουμε συνηθίσει
να κάνουμε μικρές βουτιές στο νερό; Δεν
μπορώ να αναγνωρίσω την υπογραφή όλων. Ακόμα και ο παράδεισος κολλάει στα όριά
του.
Κρίνοντας ανάμεσα στο κακό και τον
ευγενή, ζήτησα από την Alexa ένα τραγούδι. Εδώ και οι άγγελοι δεν δείχνουν
καμία δυσαρέσκεια. Ακούγοντας το τραγούδι του Bhupenda : "Αν οι άνθρωποι
δεν ενδιαφέρονται για την ανθρωπότητα".
Προσπάθησα να πετάξω όσο πιο
γρήγορα μπορούσα. Όταν συνάντησα τον Newton, μου εξήγησε ότι δεν υπάρχει έδαφος
εδώ, πρέπει να συνεχίσεις να πετάς. Ανάμεσα στα κλήματα κάποιου με φύλλα betel,
βρισκόταν ένα "τρομερά χαριτωμένο" μουστάκι. Κοντά ένας γενειοφόρος
γέρος αγκάλιαζε τη "Μοναλίζα ". Δεμένη στο κυματιστό φύλλο μιας
συκιάς. Ακόμα και στον παράδεισο, είχε εμπλακεί σε καβγά, με τον γεροδεμένο
David, με τη συγκατάθεση των γενναιόδωρων ιδιοκτητών. Τραγούδια όπως "Buku
hom hom kore", "Mrityu sabati", "Mayabini" ήταν τα πιο
περιζήτητα και στον παράδεισο, επίσης.
Εκεί όλοι οι άλλοι ήταν
καλλιτέχνες. Ήμουν ο μόνος θεατής. Όταν ο μπερδεμένος Λόρδος Shiva το έμαθε,
παρά το γεγονός ότι ήταν μεθυσμένος από κάνναβη,
άφησε στην άκρη το rudra-veena και με την οργισμένη
του στάση κάλεσε τον Yama μπροστά του και με κατακεραύνωσε:
«Γιατί έφερες αυτή την άχρηστη;
Στείλε την αμέσως στην κόλαση!» Στο ταξίδι της επιστροφής μου, σε μια τριμερή
διασταύρωση, κατά τη διάρκεια της ημέρας (ήταν ένα μέρος χωρίς σούρουπο),
συνάντησα τον στοργικό εραστή Dante, ο οποίος κατευθυνόταν προς το καθαρτήριο,
αναζητώντας τη Beatrice.
Συνειδητοποίησα ότι ήμουν ακόμα
στα περίχωρα του ουρανού. Ωστόσο, είπα στον εαυτό μου: «Καλύτερα να βασιλεύεις
στην κόλαση παρά να υπηρετείς στον παράδεισο!»
Θα με στεφάνωνε κανείς στην κόλαση;…
Heaven-Earth- (A
high-speed trip to heaven)
A high-speed
trip to heaven! Yes, I reached
heaven straight away Fortunately I'd taken the list along; The persons whom I'd
meet in heaven As a guest in whose house I'd stay.
First, I bow before the Eternal Reality Then before
the Friend of Devotees -- Lord Krishna At the gateway of heaven stood A sentry
akin to a Bullmastiff Seeing his self- confidence I understood he had come From
the folded leaves of the Mahabharata
He was wearing a pilot's uniform A pilot has no
personal destination But keeps flying everyday Saluting the vainglorious sentry
Without dithering over 'to be or not to be'I went up to Milton at once And
released a sharp arrow of query :Tell me, was it while writing 'Paradise Lost'
or 'Paradise Regained' That you had many a sleepless night ?With the
contentment of having completed 'Frost at Midnight' Coleridge was snoring away
to glory.
O' people on earth, listen, The slumbers of this life
shift to the future life too. With its banks of gilded gold and fragrant lake has become a cherished spot for
public bathing Menaka, Venus, Diana, Taylor, Cleopatra, Tilottama, Hepburn,
Beatrice, Bela and many more Seem to be
old paintings of Kyoto.
Immersion in water is said to beThe secret signature
of beautiful women What can we figure out anything about it, We who are simply
used to taking small dips in water?
I can't identify everyone's signature. Even heaven
gets stuck at its wit's end.
While judging
between the evil and the noble I asked Alexa for a song.
Here the angels,
too, show no displeasure In listening to Bhupenda's 'If people don't bother
about humanity'.
I tried to fly as fast as I could. When I came across
Newton he explained to me There's no ground here, you've to keep on flying, Amid
someone's betel-leaf vines lay A 'terribly cute' moustache. Nearby a bearded
oldster was hugging the 'Monalisa' Tied into the wavy leaf of a fig tree. Even
in heaven he was indulged in a fracas With the burly David.At the consent of
the generous landlords.
Songs like
'Buku hom hom kore', 'Mrityu sabati', 'Mayabini' were the most sought-afters In
heaven too.
There, all the others were artistes. I was the sole
spectator When the matted haired Lord Shiva learnt about it Despite being
inebriated by hemp, He set aside the rudra-veena and in his wrathful stance
Summoned Yama before him and lambasted :
"Why have you brought this good-for-nothing ?Send
her to hell at once !"
On my return journey At a three-way intersection
During the daytime (it was a place without nightfall) I came across The caring
lover Dante Who was heading towards purgatory In quest of Beatrice.
I realized I
was still in the outskirts of heaven However I told myself :"Better to
reign in hell than serve in heaven !"
Would anyone crown me in hell ?
The Stool by Rajeev Baruah
I clearly hear my wife’s call
Ηer needs are at a height
She wants my height For her heavens of need
Her aspirations rise beyond her reach
She craves my height to lift her dreams.
She wanders, unable to find my presence
I get lost in the maze of our way
She scours the world for me
On our first wedding night I vanished
In the soft glow of her dowry‑lit hope.
Today I feign sleep,
I hear her voice hiss like a serpent’s whisper,
Finding no answer.
she pulls out a stool, Lying unseen beneath the bed
(a stool I’d never noticed),
She mounts the stool, Grasps her needs with nimble,
eager hands,
One after another she lifts herself.
The wheel of worldly life rolls again,
Its sound this time lulls me truly to sleep,
In my slumber I envy the wooden stoolThat gave her the
lift she sought.
P.S: My
thirteen‑year‑old daughter watches,
I pray she grows
tall enough to never need a stool.
ΤΟ ΣΚΑΜΠΟ (Poetry by Rajeev Baruah translated into Greek by Maria Kolovou Roumelioti)
Ακούω
καθαρά το κάλεσμα της γυναίκας μου
οι
ανάγκες της είναι στο απόγειό της
Θέλει
το ύψος μου για τους ουρανούς της ανάγκης της
Οι
φιλοδοξίες της υψώνονται πέρα από την εμβέλειά της
Λαχταρά
το ύψος μου για να σηκώσει τα όνειρά της.
Περιπλανάται,
ανίκανη να βρει την παρουσία μου
Χάνομαι
στον λαβύρινθο του δρόμου μας
Ψαχουλεύει
τον κόσμο για μένα
Την
πρώτη νύχτα του γάμου μας εξαφανίστηκα,
στη
απαλή λάμψη της ελπίδας που φωτίζεται από την προίκα της.
Σήμερα
προσποιούμαι ότι κοιμάμαι,
ακούω
τη φωνή της να σφυρίζει σαν ψίθυρο φιδιού,
μη
βρίσκοντας απάντηση.
Βγάζει
ένα σκαμπό, ξαπλωμένη αόρατη κάτω από το κρεβάτι
(ένα
σκαμπό που δεν είχα προσέξει ποτέ),
ανεβαίνει
στο σκαμπό, πιάνει τις ανάγκες της με ευκίνητα,
πρόθυμα χέρια,
το
ένα μετά το άλλο σηκώνεται.
Ο
τροχός της κοσμικής ζωής ξαναγυρίζει,
ο
ήχος του αυτή τη φορά με νανουρίζει πραγματικά,
στον
ύπνο μου ζηλεύω εκείνο το ξύλινο σκαμπό
που
της έδωσε την ώθηση που αναζητούσε.
ΥΓ: Η δεκατριάχρονη κόρη μου
παρακολουθεί, προσεύχομαι να ψηλώσει αρκετά ώστε να μην χρειαστεί ποτέ σκαμπό.
*"*Robotic * by Rajeev Baruah
Just now,
I was introduced to someone,
I raised my folded palms
In a polite greeting.
When I sought his leave,
I told him,
“Return my greeting,
So I may greet
Several other guests
When I seek leave,
a courteous exchange:
“Return my gesture,
so I may greet
the others waiting.”
“Robotic” by
Rajeev Baruah, Translated from Assamese to English by Krishna Dulal Barua
The review
appeared in the papers next day --Commending that your acting on the stage Had
been absolutely realistic. After going through it you were elated. On the stage
I too seek reality; I too feel good to see My own reality onstage.
Yet --I sit
three feet away from the stage As a spectator As the reality of my own self.
While performing
You've no opportunity to consider me as a reality; For you're then A different
character --Being designed by the playwright, And you remain inside it Quietly.
How can your
reality and mine be akin ?
Hence the
evening seen by me Is never the same For you with mine._
______________________
ΡΟΜΠΟΤΙΚΟ (Poetry by Rajeev Baruah
translated into Greek by Maria Kolovou Roumelioti)
Μόλις
τώρα,
μου
σύστησαν κάποιον,
σήκωσα
τις διπλωμένες παλάμες μου
Σε
έναν ευγενικό χαιρετισμό.
Όταν
ζήτησα την άδειά του, του είπα:
«Αντάλλαξε τον χαιρετισμό μου,
για
να μπορέσω να χαιρετήσω, αρκετούς άλλους καλεσμένους
όταν ζητήσω άδεια, μια ευγενική ανταλλαγή.
Αντάλλαξε
την χειρονομία μου, για να μπορέσω να χαιρετήσω
τους
άλλους που περιμένουν.»
ΡΟΜΠΟΤΙΚΟ
από τον Rajeev Baruah
Η κριτική δημοσιεύτηκε στις εφημερίδες
την επόμενη μέρα, επαινώντας ότι η υποκριτική σας στη σκηνή ήταν απολύτως
ρεαλιστική. Αφού την είδατε, ενθουσιαστήκατε. Στη σκηνή κι εγώ αναζητώ την
πραγματικότητα. Νιώθω κι εγώ καλά που βλέπω τη δική μου πραγματικότητα στη
σκηνή.
Κι όμως -- Κάθομαι ένα μέτρο μακριά από
τη σκηνή, ως θεατής‧ ως την
πραγματικότητα του εαυτού μου. Ενώ παίζω, δεν έχεις την ευκαιρία να με
θεωρήσεις ως πραγματικότητα:Γιατί τότε είσαι ένας διαφορετικός χαρακτήρας,
σχεδιασμένος από τον θεατρικό συγγραφέα, Και παραμένεις μέσα σε αυτόν Ήσυχα.
Πώς μπορεί η πραγματικότητά σου και η
δική μου να είναι παρόμοιες; Επομένως,
το βράδυ που βλέπω το «εγώ» μου , δεν είναι ποτέ το ίδιο για εσάς με το δική
μου.
___________
The Cat by Rajeev Baruah
Translated Krishna Dulal Barua
Cats grow idle, like certain owners—
well-fed on fish, served in comfort.
They no longer trouble themselves
to hunt a mouse,
even when one trembles nearby
To the mice,
these are no longer cats.
They scurry past the hawker’s cry
selling rodenticide in the mart;
the cats do not stir at the warning.
A proverb says:
whatever the colour of the cat,
it must know
how to hunt.
Η ΓΑΤΑ (Poetry by Rajeev Baruah
translated into Greek by Maria Kolovou Roumelioti)
Οι γάτες μένουν αδρανείς, όπως ορισμένοι ιδιοκτήτες—
που τρέφονται καλά με ψάρια, που σερβίρονται με
άνεση.
Δεν κουράζονται πλέον
να κυνηγήσουν ένα ποντίκι,
ακόμα κι αν κάποιος τρέμει από κοντά
τα ποντίκια
Αυτές δεν είναι πλέον γάτες.
Περνούν βιαστικά την κραυγή του πωλητή
που πουλάει τρωκτικοκτόνο στην αγορά·
οι γάτες δεν σαλεύουν στην προειδοποίηση.
Μια παροιμία λέει:
Όποιο κι αν είναι το χρώμα της γάτας,
πρέπει να ξέρει
πώς να κυνηγάει.
Morning Stroll
at Prague By Rajeev BaruahTranslated by Krishna Dulal Barua
A man does not mean anythingBut the place …— Jayanta
Mahapatra
In this enigmatic Prague morninga cage searches for
migratory birds.
I follow itover the rocky unevenness,dreams
subdued,clambering toward you.
Had I been home,I would have gatheredbullet-wood flowersfrom
the garden.
Here, I fail to open my tourist eyes.
Everything glows —nature fused with architecture.
The Czech gentleman beside me keeps my pace.
“Three bridges,” he says,“must be crossed.”
But it is the Vltavathat shows the way.
At the bend, before parting, the river asks: Are you
blind?
The priest had asked the same of Josef K..
You are not at home.
Before the closed door stands the bearded doorkeeper.
And I —a rustic petitioner wait for justice.
But where does
the door open?
Πρωινή βόλτα στην Πράγα (Poetry by Rajeev Baruah
translated into Greek by Maria Kolovou Roumelioti)
«Ένας άνθρωπος δεν σημαίνει τίποτα παρά μόνο ο
τόπος…», Jayanta Mahapatra
Σε αυτό το αινιγματικό πρωινό της Πράγας,
ένα κλουβί
ψάχνει για αποδημητικά πουλιά.
Το ακολουθώ πάνω από τις βραχώδεις ανωμαλίες,
τα
όνειρα σιωπηλά, σκαρφαλώνοντας προς το μέρος σου.
Αν ήμουν σπίτι, θα είχα μαζέψει λουλούδια από τον
κήπο.
Εδώ, δεν ανοίγω τα τουριστικά μου μάτια.
Όλα λάμπουν — η φύση ενωμένη με την αρχιτεκτονική.
Ο Τσέχος κύριος δίπλα μου με ακολουθεί.
«Τρεις γέφυρες», λέει, «πρέπει να διασχίσεις».
Αλλά ο Μολδάβας είναι αυτός που δείχνει τον δρόμο.
Στη στροφή, πριν χωριστούν, το ποτάμι ρωτάει: Είσαι
τυφλός;
Ο ιερέας είχε ρωτήσει το ίδιο και τον Γιόζεφ Κ.
Δεν είσαι σπίτι.
Μπροστά στην κλειστή πόρτα στέκεται ο γενειοφόρος
θυρωρός.
Κι εγώ, ένας
αγροτικός αιτών, περιμένω δικαιοσύνη…
Αλλά πού ανοίγει η πόρτα;
Ο
Rajeev Baruah
(γεν. 1963) είναι Ινδός ποιητής και ραδιοτηλεοπτικός παραγωγός. Βραβευμένος με
το έγκριτο βραβείο «Munin
Barkataki»
για την ποίηση. Ο Shri
Baruah,
αφού έκανε μεταπτυχιακό στα Αγγλικά από το Πανεπιστήμιο Guwahati,
εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε μια εφημερίδα των Ασαμέζων για εννέα χρόνια. Το
1993, επιλέχθηκε από την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας της Ένωσης της Ινδίας. Εντάχθηκε
στο All India Radio
(AIR)
ως Εκτελεστικός Διευθυντής Προγράμματος και συνταξιοδοτήθηκε ως Διευθυντής
Σταθμού, All India Radio,
Guwahati,
Assam.
Μέχρι σήμερα, ο Shri
Baruah
έχει στο ενεργητικό του οκτώ ποιητικές συλλογές, δηλαδή, Aghari Dinar Diary
(1985), Gosse Pohar Dia Din
(1993), Panir Ghar
(1997), Tumi Ki Kavi,
Nijar Eta Pukhuri Nai
(2001), Khali Botolar Malita
(2000) και Hooharan (2000) Mudradosh(2016),
Okole Kobi Barhoituka
(2022) And Rodbahini
(2019) είναι τα επιλεγμένα ποιήματα της Shree
Baruah.
Οι πρόσφατες ποιητικές του συλλογές έχουν λάβει διθυραμβικές κριτικές και ως εκ
τούτου διάχυτο θαυμασμό. Το Lines
In The Void
(2009) και το Bodh
Jo Abhivykti Banna Chahata Hai
(2009) είναι δύο συλλογές ποιημάτων του μεταφρασμένα στα αγγλικά και στα χίντι
αντίστοιχα. Αυτές οι συλλογές αξιολογήθηκαν από το κορυφαίο Χίντι Λογοτεχνικό
Περιοδικό «Vagarth» του Bharatio Bhasa Parisad,
καθώς και από περιοδικά όπως το «Indian
Literature»
και το «Contemporary
Bhartiya Sahitya»,
που εκδίδονται από την Sahitya
Akademi.
Τα ποιήματά του είναι αναζωογονητικά και κατά καιρούς απατηλά απλά στη μορφή
τους, αλλά προσεκτικά γραμμένα και πλούσια σε χροιά. Χρησιμοποιεί γλώσσα που
είναι πιο κοντά στο σύγχρονο προφορικό ιδίωμα, αλλά με αγάπη και μερικές φορές
παιχνιδιάρικες αποχρώσεις. Ο Shree
Baruah
παρακολούθησε τη Λογοτεχνική Σύνοδο Κορυφής της SAARC
στο Νέο Δελχί το 1919. Ένα από τα ποιήματα του Shree Baruah
επιλέχθηκε από τον Gulzar,
τον μεγάλο ποιητή και στιχουργό, για έναν έγκριτο τόμο «A Poem A Day».
Το Noidanik
(2021) είναι η μόνη συλλογή διηγημάτων του Shree
Baruah.
Το βιβλίο του για τον Franz
Kafka
(2020) έχει γίνει ευρέως αποδεκτό από τους αναγνώστες. Ένα βιβλίο για την
ποίηση «Kobita
Kenekoi Likhu»
(2022) και ένα ταξιδιωτικό ημερολόγιο «Nana
Dekh Upoma Onek»
(2024) είναι νέες προσθήκες στο λογοτεχνικό του έργο. Τα ποιήματα του Rajeev Baruah
απαγγέλλονται επίσης από τον διακεκριμένο ποιητή και μέλος του Sahitya Akademi,
Shi Nilmoni Phukan,
τον βραβευμένο με το βραβείο Jyanpith,
Δρ. Rajeev Baruah,
τη Δρ. Indira
Goswami,
τη διακεκριμένη ακαδημαϊκό και κριτικό Amarjyoti
Chodhury,
την βραβευμένη με το Εθνικό Βραβείο ηθοποιό κα Amarjyoti Chodhury,
το Πνεύμα του Κυρίου. Αυτές οι απαγγελίες περιέχονται στο πρώτο CD
στα Ασαμέζικα αυτού του είδους - "Dhunia
Dekhi".
Επιπλέον, τα ποιήματά του έχουν μεταφραστεί σε πολλές ινδικές γλώσσες. *
Πρόσφατα, ο Baruah
εκπροσώπησε την Ινδία στην Παγκόσμια Έκθεση Ποίησης στη Σεούλ της Νότιας
Κορέας.
******************************
Rajeev Baruah (B. 1963) is a distinguished Indian Poet and was a Broadcaster
in All India Radio. Recipient of prestigious “Munin Barkataki Award” for
poetry. Shri Baruah, after doing his Masters in English from Guwahati
University served as journalist in an Assamese daily for nine years. In
1993, selected by Union Public Service pCommission, India he joined in All
India Radio(AIR) as Programme Executive and retired as Station Director, All
India Radio, Guwahati, Assam as well as Head of Office of The Additional
Directorate General , AIR, North East Region, India. Till
date Shri Baruah has eight collections of poem to his credit, I.e., Aghari
Dinar Diary (1985), Gosse Pohar Dia Din (1993), Panir Ghar (1997), Tumi Ki
Kavi, Nijar Eta Pukhuri Nai(2001), Khali Botolar Malita(2006), Bodhar Baran
(2012) and Hoyto Mudradosh(2016), Okole kobi Barhoituka (2022) And Rodbahini
(2019) is the selected poem’s of Shree Baruah. His recent collections of poems
have received rave reviews and thereby wide admiration. Lines In The Void
(2009) and Bodh Jo Abhivykti Banna Chahata Hai (2009) are two collections of
his poems translated into English and Hindi respectively. These
collections were reviewed by leading Hindi Literary Journal “Vagarth”of
Bharatio Bhasa Parisad , Journals like “Indian Literature” and “Samkaleen
Bhartiya Sahitya” published by Sahitya Akademi. His poems are refreshingly and
at times deceptively simple in form but carefully crafted and rich in
connotation. He uses language that is closer to the contemporary spoken idiom
but lovingly and sometimes playfully nuanced. Shree Baruah attended SAARC
Literary Summit at New Delhi in 1919. One of the poem of Shree Baruah is chosen
by Gulzar, the great poet and lyricist, for a prestigious volume “A Poem A
Day”. Noidanik(2021) is the only short story collection of Shree Baruah. His
book on Franz Kafka (2020) widely received by the readers. A book on poem
“Kobita kenekoi likhu” (2022) and a travelogue “Nana Dekh Upoma Onek” (2024)
are new additions to his literary work. Rajeev Baruah’s poems are also
recited by eminent poet & Sahitya Akademi Fellow Shi Nilmoni Phukan,
Jyanpith Awardee Dr. Indira Goswami, noted scholar & critic Dr Hiren
Gohain, Dr. Amarjyoti Chodhury, National Award winner actor Ms. MoloyaGoswami.
These recitations contain in the first ever Assamese CD of its kind-- “Dhunia
Dekhi”. Moreover, his poems have been translated into many Indian languages. *
Recently Baruah represented India in the World Poetry Expo in Seoul, South
Korea.
