Μεγάλη
τιμή να μεταφραστεί το ποίημα μου «ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ ΑΞΙΩΝ» στην Αρμενική
γλώσσα!Θερμές ευχαριστίες στον ποιητή
Narek Manveli Arakelyan από την Αρμενία για τη Μετάφραση και τη Νοηματική προσέγγιση - Ανάλυση του ποιήματος μου!
Narek Manveli Arakelyan: Συγγραφέας , Πρέσβης Παγκόσμιας Ειρήνης, Επίτιμος Ιατρός-Καθηγητής,
Ποιητής, Καλλιτέχνης με σημαντικές πνευματικές,
δημιουργικές και οργανωτικές επενδύσεις στους τομείς της εκπαίδευσης, του
πολιτισμού, των ανθρώπινων αξιών και της παγκόσμιας ειρήνης. Άνθρωπος με συνεχή υπηρεσία στην επιστήμη, τον
πολιτιστικό διάλογο, την ενίσχυση των ηθικών αξιών και την ανάπτυξη ειρηνικής
συνεργασίας μεταξύ των λαών.
Έγραψε :
Το ποίημα της Μαρία
Κολοβού - Ρουμελιώτη «ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ ΑΞΙΩΝ» αντικατοπτρίζει
τις κοινωνικές, ηθικές και ψυχολογικές κρίσεις του σύγχρονου κόσμου. Το ποίημα
κατασκευάζεται μέσα από συμβολικές εικόνες και λυρικές μεταφορές, όπου «Στέρεψαν οι αξίες των καιρών» και «Τέλεψε η αμβροσία των Ολυμπίων» αντιπροσωπεύουν την απώλεια των
ανθρώπινων αξιών και την εξαφάνιση των θεϊκών ιδανικών.
Ο συγγραφέας χρησιμοποιεί υπερβολή
και σύγκριση χαρακτήρα, όπως το Δώρο του Προμηθέα με τη μορφή στάχτης, που
θυμίζει αρχαία ελληνική μυθολογία, αλλά ταυτόχρονα παρουσιάζεται ως σύμβολο
υλικής ή πνευματικής απώλειας στην κοινωνία. Μεταφορές όπως «Στέρνες ονείρων»,
«πλουμιστές κορδέλες»,
«Φτωχό λυχνάρι μες την νύχτα»
δημιουργούν μια λυρική ατμόσφαιρα όπου ο αναγνώστης γίνεται ποιητής, συμμετέχων
στην ποιητική σκηνή.
Η γλώσσα του ποιήματος είναι
εύγλωττη και λεπτή, χρησιμοποιώντας ψυχολογικές και συμβολικές λέξεις: «μια
ατμόσφαιρα αισθήσεων», «συνταγές τρέλας», «υπονοούμενες δράματος», που δίνει
έμφαση στο βάθος της δημιουργικότητας και στην ψυχική και αισθητηριακή
ενασχόληση του αναγνώστη. Με λεπτομέρεια και ακαδημαϊκή μορφή, είναι ένας
διάλογος μεταξύ κοινωνίας και ατόμου καθώς προσπαθεί κανείς να κατανοήσει και
να διαφωτίσει την ηθική και οι πνευματική κρίση που
τους περιβάλλει την ανθρωπότητα.
ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ ΑΞΙΩΝ της Μαρίας Κολοβού –
Ρουμελιώτη
Στέρεψαν οι αξίες των καιρών
Τέλεψε η αμβροσία των Ολυμπίων
Του Προμηθέα η προσφορά, τέφρα στα
μάτια των λαών
Που γέμισε τους λάκκους των
πληβείων.
Στέρνες ονείρων γέμισαν οι
υποσχέσεις των πανό
Και το πολύ φαΐ σκέβρωσε τις μασέλες
Ζαλίστηκε του ανθρώπου το μυαλό
Όταν οι λούστροι κούνησαν τις
πλουμιστές κορδέλες.
Παραφροσύνης μασημένες συνταγές
Είπαν οι ρήτορες νεοφερμένης τρέλας
Σ’ απόμακρη ηχώ φυλούσαν τις κραυγές
Που ‘βγαιναν με το χάραμα της μέρας.
Κι εγώ που δεν πιθύμησα πολλά
Φτωχό λυχνάρι μες την νύχτα είμαι,
που φέγγει
Τη σκοτεινή μου σκέψη, για να βλέπω
πιο καλά
Το δράμα που περνά η οικουμένη…
ԱՐԺԵՔՆԵՐԻ
ՆՎԱԶՄԱՆ ՀԵՏՔԵՐԸ
Մարիա Կոլովու – Ռումելիոտի «Արժեքների նվազման հետքերը»
բանաստեղծությունը արտացոլում է ժամանակակից աշխարհի սոցիալական, բարոյական և
հոգեբանական ճգնաժամերը։ Բանաստեղծությունը կառուցված է խորհրդանշական պատկերների
ու լիրիկ մետաֆորների միջոցով, որտեղ «Ժամանակների արժեքների լքվելը» և «Օլիմպոսի
ամրոսի ավարտը» ներկայացնում են մարդկային արժեքների կորուստն ու աստվածային
իդեալների անհետացումը։
Հեղինակը օգտագործում է հիպերբոլան ու կերպարային
համեմատությունը, օրինակ՝ Պրոմեթևսի նվերը՝ մոխրի տեսքով, ինչը վերհիշում է հին
հունական դիցաբանությունը, բայց միաժամանակ այն ներկայանում է որպես հասարակության
նյութական կամ հոգևոր կորուստի խորհրդանիշ։ «Երազների աղբյուրներ», «փայլավոր
ժապավեններ», «լամպը գիշերվա մեջ» մետաֆորները ստեղծում են լիրիկական մթնոլորտ,
որտեղ ընթերցողը դառնում է բանաստեղծական տեսարանի մասնակից։ Բանաստեղծության
լեզուն բարձրագույն է և նուրբ, օգտագործվում են հոգեբանական ու խորհրդանշական
բառեր՝ «զգացմունքների մթնոլորտ», «խելագարության բաղադրատոմսեր», «դրամայի
հուշումներ», ինչը ընդգծում է ստեղծագործության խորությունը և ընթերցողի մտավոր ու
զգայական ներգրավվածությունը։ Մանրամասն և ակադեմիական ձևով, սա մի երկխոսություն
է հասարակության և անհատի միջև, երբ մարդը փորձում է հասկանալ և լուսաբանել
շրջապատող աշխարհի բարոյական ու հոգևոր ճգնաժամերը։
Maria Kolovou – Roumelioti’s poem
“Discounts of Values” reflects the social, moral, and psychological crises of
the contemporary world. The poem is constructed through symbolic imagery and
lyrical metaphors, where the “values of the times running dry” and the
“ambrosia of Olympus ending” represent the loss of human values and the
disappearance of divine ideals.
The poet employs hyperbole and
figurative comparisons, such as Prometheus’ gift as ashes, which recalls
ancient Greek mythology while simultaneously serving as a symbol of societal
material or spiritual loss. Metaphors like “cisterns of dreams,” “plumed
ribbons,” and “a lamp in the night” create a reflective, lyrical atmosphere,
engaging the reader as a participant in the poetic scene.
The language of the poem is refined
and elevated, using psychological and symbolic terms such as “recipes of
madness,” “emotional atmosphere,” and “hints of drama,” emphasizing the depth
of the work and the intellectual and emotional engagement of the reader. From
an academic perspective, the poem can be read as a dialogue between society and
the individual, exploring the attempt to understand and illuminate the moral
and spiritual crises surrounding humanity.
Մարիա Կոլովու – Ռումելիոտի, Հունաստան
Ժամանակի մեջ արժեքները ոչնչացվել են,
Օլիմպոսի ամրոսի գինին ավարտվել է,
Պրոմեթևսի նվերը՝ փետուրների մոխիր է աչքերի մեջ՝
Որ լցրեց պլեբեացիների փոսերը։
Որոգայթների աղբյուրները լի էին դրոշների խոստումներով,
Եվ չափից շատ ուտելիքը խառնեց ծնոտները,
Մարդու միտքը գլխապտույտի մեջ էր,
Երբ փայլերը շարժեցին պտղավոր ժապավենները։
Պարանոիայի կծկված բաղադրատոմսերը
Ներկայացին նոր ժամանած խելագարության բանախոսները,
Հեռավոր արձագանքում պահում էին ճիչերը,
Որ դուրս էին գալիս լուսաբացին։
Եվ ես, ով շատ բան չեմ ցանկացել,
Ամենացածր լամպն եմ գիշերվա մեջ, որ լուսավորում է
Իմ մութ մտքերը՝ ավելի լավ տեսնելու
Աշխարհի միջով ընթացող դրաման…
DISCOUNTS OF
VALUES by Maria
Kolovou – Roumelioti, Greece
The values
of the times have run dry,
The ambrosia
of Olympus has ended,
Prometheus’
gift—ashes in the eyes of the people,
Which filled
the pits of the plebeians.
Cisterns of
dreams were filled with the promises of banners,
And too much
food twisted the jaws,
Τhe mind of
man became dizzy
As the
lustres shook the plumed ribbons.
The chewed
recipes of insanity
Were spoken
by the orators of newly arrived madness,
They kept
the cries in a distant echo,
Emerging
with the dawn of day.
And I, who
desired little,
Am a poor
lamp in the night that shines
My dark
thought, to see more clearly
The drama
that the universe is passing through…