......
Μελετώ!
Ψηλαφώ τη δομή της σκέψης
Της ψυχής το τρεμούλιασμα.
Ταξιδεύω για λίγο
το άδυτο φως αναζητώντας
Κι επιστρέφω πίσω...
να βάλω λάδι στο καντήλι
να κρατηθεί αναμμένο!
.......
STANDING by Maria Kolovou Roumelioti
I study!
I feel the structure of thought
The trembling of the soul.
I travel for a while
the unfathomable light in search
And I return back...
to put oil in the lamp
to keep it burning!
*************
ΣΤΗΣ ΑΝΕΧΕΙΑΣ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ
(Της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη)
Άδραξε η φτώχεια τον κασμά, βγαίνοντας στο σεργιάνι.
Εκεί, που συναθροίζεται η εργατιά και θάλλει!
Αναστημένοι στέκονται, σωροί... Λαθραία βάρη ...
Ψάχνοντας μόσχο σιτευτό, σ' απάτητο λιβάδι....
Η διαδρομή λιθόστρωτη, χιλίων λογίων χαλίκια.
Χορτάσανε τα μάτια της, με ξερικά ρεβύθια!
Χορό η κοιλιά ξεκίνησε, τα όργανα χτυπώντας.
Ρεπάνια για την όρεξη στην διαδρομή μασώντας!
Πιστή, η πείνα, καρτερεί, με λυσσαλέο κέφι.
Σε βιαστικούς περαστικούς, χτυπά τρελά, το ντέφι.
Νεφέλωμα η λογική.... ξεσπά μια μπόρα, τρέλας
Και αγκαλιάζει στοργικά, της απονιάς το τέρας.
Ξεδοντιασμένα στόματα και κοκκαλιάρες γνάθοι
Αναμασάνε στα βουβά της στέρησης το αγκάθι.
Ψάχνει ένα χέρι να πιαστεί... μα αυτό απουσιάζει
Πάνω στο βιος που λαχταρά, το αίμα της σταλάζει...
Τρύπιο λαΐνι η ψυχή... Στραγγίζει λίγο λίγο.
Τρίζει το φυλλοκάρδι της, σαν ξεραμένο φύλλο!
Απλώνει το τσεμπέρι της, τον ήλιο να αρμέξει
Χάδι απ' τις αχτίδες του, λιγάκι να ψαρέψει.
Ποιος είναι ο τιμιότερος, να τρέξει να ζυμώσει
Με μια λεπίδα, ακονιστή, τον Κέρβερο να κόψει
Το αμόλυντο το πρόσφορο, δικαίως να μοιράσει
Όταν η πείνα , η τυφλή, τον έχει περονιάσει;.....
**********
IN THE TIME OF TOLERANCE
(By Maria Kolovou Roumelioti)
Poverty seized the pickaxe, going out to the market.
There, where the working class gathers and rejoices!
They stand resurrected, heaps... Stolen burdens ...
Searching for a well-fed calf, in an untrodden meadow....
The path is paved with stones, a thousand pebbles.
Her eyes were satisfied, with dried chickpeas!
The belly began to dance, the instruments beating.
Chewing radishes for the appetite on the way!
Faithful, hunger, endures, with furious joy.
In hasty passersby, the tambourine beats madly.
Nebula of reason.... a storm breaks out, of madness
And lovingly embraces, the monster of aponia.
Toothless mouths and bony jaws
Chew in the mute of deprivation the thorn.
She looks for a hand to hold... but it is absent
On the life she longs for, her blood drips...
A hole in the soul... She drains little by little.
Her heart of leaves creaks, like a dried leaf!
She spreads her turban, the sun to milk
A caress from its rays, a little to fish.
Who is the most honest, to run to knead
With a blade, sharpened, to cut Cerberus
The uncontaminated, the opportune, to fairly distribute
When hunger, the blind, has pierced him?.....
Maria Kolovou Roumelioti
********
Οι άνθρωποι του τελευταίου καιρού στέκονται ανάμεσα σε δύο κενά....
Κάποτε η καρδιά ήταν πυξίδα!.....
Τώρα,
η ψυχή κρέμεται σαν μια ανοιχτή πληγή που η προσευχή δεν έραψε ποτέ!
*******
People of the last time stand between two gaps....
Once the heart was a compass!.....
Now,
The soul is hanged like an opened wound that prayer never sewed!....
Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου