Ευχαριστώ από καρδιάς την ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΟΤΗΤΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ για την συμπερίληψη των στίχων μου "ΨΑΞΤΕ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ" στις σελίδες του 51ου τεύχους του εν λόγω περιοδικού "ΦΩΝΗ ΛΟΤΕΧΝΩΝ". .

Ευχαριστώ από καρδιάς την ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΟΤΗΤΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ - τον εκλεκτό φίλο συγγραφέα και εκδότη, Γιάννη Α. Μαντά, τα μέλη της συντακτικής ομάδας, Παναγιώτη Καραβασίλη και Τίτο Κοκκινέα, καθώς και τους Συνεργαζόμενους της "ΦΩΝΗ ΛΟΤΕΧΝΩΝ " για την συμπερίληψη των στίχων μου «ΨΑΞΤΕ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗστις σελίδες του 51ου τεύχους του εν λόγω περιοδικού .

ΨΑΞΤΕ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ  της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη 

Σήμερα θα μιλήσω για μια αγέννητη  αγάπη

που απ’ τους πανάρχαιους αιώνες, εκκολάπτεται,  

μα δεν βγήκε ακόμη στο φως...

 

Έχει, πάντα, στραμμένο το βλέμμα, στην ανατολή…

κι όταν βρέχει, γίνεται ουράνιο τόξο

που λάμπει στη γη  του Ολύμπου…

κι απλώνεται στην καρδιά, σαν λέξεις αδιάβαστες,

πάνω στις σελίδες των βιβλίων.

Ανοίγει σαν ρόδο ανοιξιάτικο,

ραντίζοντας τις πληγές με άρωμα θεϊκό,

φερμένο από αλλοτινές εποχές.

 

Τότε, η ψυχή μου σπάζει σε χιλιάδες κομμάτια…

και κάθε κομμάτι γίνεται κι από ένα πουλί

που σχίζει τους ουρανούς,

αναζητώντας  παντού τα ίχνη της αγέννητης αγάπης,

κρατώντας στο ράμφος το όνομά της:

ΕΙΡΗΝΗ!

Σήμερα οι λέξεις, περιμένουν στα χαρτιά.

Περιμένουν να γίνουν κήποι  παραδεισένιοι.

Οι σπόροι που έχουν   σπαρθεί  την εποχή των παγετώνων:

Ανυπομονούν να ριζώσουν‧

να  μπουμπούκιασαν, σαν τα ανθάκια της αμυγδαλιάς

που προμηνύουν την άνοιξη.

Δώρο να δωθούν στην αγάπη

και στις καρδιές που  είναι  παραδωμένες σε εκείνη.

Σαν ψυχές, ενωμένες, όπως τα ριζωμένα δέντρα στο χώμα‧

όπως ο άνεμος που δεν αφήνει φύλλο ακύμαντο‧

όπως ο αέρας που ανασαίνουμε.

 

Φυσάει παντού, εδώ πέρα!...

Ο ανεμοστρόβιλος με παίρνει στη δίνη του.

Περιστρέφομαι….

Το κέντρο μου, ρίζωσε στον Ομφαλό της Γης‧ 

συλλέγω πικροδάφνες‧

εγκλεισμένη σε άδυτο ιερό, να συλλαβίζω:

«Ουδέν κρυπτό κάτω από του ήλιου το φως.

Πόλεμος δε, έργο βαρβάρων, εστί‧

χειμάρρου δίκην πάντα σύρων και πάντα φέρων »

Ένας κεραυνός διαπερνάει τα σύννεφα‧

είναι η γέννηση της αγάπης μου‧

η βροχή θα ξεπλύνει τα αίματα που προκάλεσαν οι ωδίνες!

Ψάξτε να βρούμε την Ειρήνη  και χιλιάδες γύρω μας  θα σωθούν!

Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2025