Άδυτες Διαδρομές: «ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΤΟΥ ΕΡΑΣΤΗ ΔΕΝ ΓΚΡΙΖΑΡΟΥΝ ΠΟΤΕ» Ποίηση του Ινδού ποιητή Rajeev Bαruah μεταφρασμένη στα Ελληνικά από τη Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη .*LOVER’S HAIR NEVER TURN GREY* – Poetry by the Indian poet Rajeev Baruah, translated into Greek by Maria Kolovou Roumelioti.

Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου 2026

«ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΤΟΥ ΕΡΑΣΤΗ ΔΕΝ ΓΚΡΙΖΑΡΟΥΝ ΠΟΤΕ» Ποίηση του Ινδού ποιητή Rajeev Bαruah μεταφρασμένη στα Ελληνικά από τη Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη .LOVER’S HAIR NEVER TURN GREY – Poetry by the Indian poet Rajeev Baruah, translated into Greek by Maria Kolovou Roumelioti.

Η ΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τι συμβαίνει όταν η αγάπη αρνείται να γεράσει;

Στο έργο *Τα μαλλιά του εραστή δεν γκριζάρουν ποτέ*, ο Rajeev Baruah εξερευνά τα εύθραυστα πεδία της αγάπης, της μνήμης, του χρόνου και του εαυτού. Τα ποιήματά του ξεκινούν από το οικείο —ένα πρόσωπο, μια λιμνούλα, ένα κουτάλι, μια φωνή που ανακαλείται στη μνήμη— και ανοίγονται αθόρυβα προς το απροσδόκητο.

Με γλώσσα φαινομενικά απλή, σουρεαλιστικές ανατροπές και διακριτικό πνεύμα, η συλλογή ανακαλύπτει το εξαιρετικό μέσα στην καθημερινή ζωή. Εδώ, η τρυφερότητα μπορεί να φορά τη μάσκα της ειρωνείας και ένα μικρό αντικείμενο να φέρει το βάρος μιας ολόκληρης ύπαρξης.

Πρόκειται για ποιήματα τρυφερότητας και απουσίας, για το σώμα και την ψυχή, για όσα απομένουν όταν ο χρόνος έχει πάρει σχεδόν τα πάντα.

Η αγάπη, σε αυτές τις σελίδες, δεν είναι απλώς ένα συναίσθημα. Είναι ένας τρόπος να βλέπεις τον κόσμο. Και ίσως γι' αυτό τα μαλλιά του εραστή δεν γκριζάρουν ποτέ.

GIST OF THE BOOK

--------------

What happens when love refuses to grow old?

In "Lover’s Hair Never Turn Grey," Rajeev Baruah explores the fragile territories of love, memory, time, and the self. His poems begin with the familiar—a face, a pond, a spoon , a remembered voice—and quietly open into the unexpected.

With deceptively simple language, surreal turns, and understated wit, the collection discovers the extraordinary within ordinary life. Here, tenderness may wear the mask of irony, and a small object may carry the weight of an entire existence.

These are poems of affection and absence, of the body and the soul, of what remains when time has taken almost everything away.

Love, in these pages, is not merely a feeling. It is a way of seeing.And perhaps that is why a lover’s hair never turns grey.

HEAT’S AFFECTION_

Even if I hate the heat,

I tell my pen —

Don’t you utter a single crooked word.

We’re cultured people,

We call heat by its name: heat.

“Topot” — the youngest of the Heat family,

He’s a good boy though;

Here and there,

He comes along with us.

Last June

I took him to the market.

Know what happened?

A crowd was smoking the market out.

Went close and saw —

Fire, ash, smoke spiraling up,

And on top of ghosts, more heat.

A curse almost slipped out.

My culture said —

If you must curse,

Make sure it strikes harder than iron.

But what do you know?

Our words are honey.

Even when we scold, it sounds like we’re making love.

The T-shirt of proverbs says it too —

“Sweet words, or a meal?”

No shopping happened.

In this heat, even an empty bag

Trembles more.

“Come, let’s weigh ourselves against the heat.”

He liked that.

But it’s my heat that should rise;

The money for shopping was mine.

What does he stand to lose!

Since that day, the rice

Bobby cooks — two times, two meals —

Is just hot vegetables.

I eat more vegetables than rice.

When she serves, I take the heat

And cool it down to lukewarm myself.

Could I do that in the market?

I don’t hate the heat.

I’m a cultured man.

Even if it turns sour,

I take in the smell of its sweat.

Because —

What the heat of a hungry belly

Really is,

That, I know.

**********

Η ΣΤΟΡΓΗ ΤΗΣ ΖΕΣΤΗΣ

Ακόμα κι αν μισώ τη ζέστη,

λέω στην πένα μου —

Μην αρθρώσεις ούτε μία στραβή κουβέντα.

Είμαστε άνθρωποι με παιδεία,

ονομάζουμε τη ζέστη με το όνομά της: ζέστη.

«Τοπότ» — το μικρότερο μέλος της οικογένειας Ζέστη,

καλό παιδί είναι όμως·

Πού και πού,

έρχεται μαζί μας.

Τον περασμένο Ιούνιο

τον πήγα στην αγορά.

Ξέρεις τι έγινε;

Ένα πλήθος είχε πνίξει την αγορά στον καπνό.

Πλησίασα και είδα —

Φωτιά, στάχτη, καπνό να υψώνεται σε σπείρες,

κι από πάνω, σαν φαντάσματα, κι άλλη ζέστη.

Παραλίγο να μου ξεφύγει μια βρισιά.

Η παιδεία μου έλεγε —

Αν είναι να βρίσεις,

φρόντισε η βρισιά να χτυπάει πιο δυνατά κι από σίδερο.

Μα τι να σου πω;

Τα λόγια μας είναι μέλι.

Ακόμα κι όταν μαλώνουμε, ακούγεται σαν να κάνουμε έρωτα.

Το λέει κι εκείνο το μπλουζάκι με τα ρητά —

«Γλυκά λόγια ή ένα γεύμα;»

Ψώνια δεν έγιναν.

Μέσα σ’ αυτή τη ζέστη, ακόμα κι μια άδεια σακούλα

τρέμει περισσότερο.

«Έλα, ας συγκρίνουμε το βάρος μας με τη ζέστη».

Αυτό του άρεσε.

Όμως η δική μου ζέστη έπρεπε να ανέβει·

τα λεφτά για τα ψώνια ήταν δικά μου.

Εκείνος τι είχε να χάσει!

Από εκείνη τη μέρα, το ρύζι

που μαγειρεύει η Μπόμπι — δύο φορές, δύο γεύματα —

είναι απλώς καυτά λαχανικά.

Τρώω περισσότερα λαχανικά παρά ρύζι.

Όταν σερβίρει, παίρνω τη ζέστη

και τη φέρνω μόνος μου σε χλιαρή θερμοκρασία.

Θα μπορούσα να το κάνω αυτό στην αγορά;

Δεν τη μισώ τη ζέστη.

Είμαι άνθρωπος με παιδεία.

Ακόμα κι αν ξινίσει,

εισπνέω τη μυρωδιά του ιδρώτα της.

Γιατί —

Τι είναι πραγματικά

η ζέστη μιας πεινασμένης κοιλιάς,

αυτό, το ξέρω.

Αγγλική μετάφραση: Krishna Dulal Barua

Ελληνική μετάφραση: Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

LOBBY OF THE CUNNING LOT

Please take note --

I don't exactly remember since when

But I've become a bit ruder than before

I've slightly reduced my salt

I take an extra spoonful of sugar

Yesterday my younger one --

Not the one who avoids coming this way,

Sought to have a photograph of mine framed

I hid all the photos,

Even the one that was to be clicked

Some will smear your photo with ash

Rotten eggs, throw tomatoes,

Fling a shoe,

Spit forcibly --

Hurl filthy abuses

With what peace can you stay there tucked inside

_____________________

English translation : Krishna Dulal Barua

ΤΟ ΛΟΜΠΙ ΤΩΝ ΠΟΝΗΡΩΝ

Σημειώστε το παρακαλώ --

Δεν θυμάμαι ακριβώς από πότε

αλλά έχω γίνει κάπως πιο απότομος απ’ ό,τι παλιά.

Έχω μειώσει ελαφρώς το αλάτι

και βάζω μια παραπάνω κουταλιά ζάχαρη.

Χθες, το μικρότερο παιδί μου --

όχι εκείνο που αποφεύγει να έρχεται από εδώ,

θέλησε να βάλει σε κορνίζα μια φωτογραφία μου.

Έκρυψα όλες τις φωτογραφίες,

ακόμη κι εκείνη που επρόκειτο να βγει.

Κάποιοι θα αλείψουν τη φωτογραφία σου με στάχτη,

θα πετάξουν σάπια αυγά ή ντομάτες,

θα εκσφενδονίσουν ένα παπούτσι,

θα φτύσουν με ορμή --

θα εξαπολύσουν χυδαίες ύβρεις.

Με τι γαλήνη μπορείς να μείνεις εκεί, κρυμμένος μέσα;

_____________________

Αγγλική μετάφραση: Krishna Dulal Barua

Ελληνική μετάφραση: Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

GOING BACK WELL

A lot is being said about going back

Going is quite easy

One only needs to lie down slowly to sleep

Before falling asleep the chores that you'd assigned

Would get discharged in shared parts

Only the wristwatch that you regarded as your own

Would keep ticking

Going back is of two kinds

Simply going back and

Going back well

You seek to go back well

I too have the same yearning

Before going I'll remember

Every 'auspicious' 13th September

And the rounds of applause for it,

Every cowherd's mouth with the aftertaste of rice pudding

And their joy in receiving coins from my mother

In the return journey there's no seat

No provision for sitting at all

Nothing in the name of advance-booking

Sleeping is mandatory with no other option

The influencing hands too remain helpless

Event managements have nothing to do

You're good in management

Leave a lamp of illumination as you move away

So that people behind can say

No grievances or reproofs

His memory is a succulent field

Finally when your name would be pronounced

A short sentence would remain afloat

"He has gone away well"

Hearing this line

May we too leave well

_____________________

English translation: Krishna Dulal Barua

Η ΚΑΛΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Πολλά λέγονται για την επιστροφή

Το να φύγεις είναι αρκετά εύκολο

Αρκεί μόνο να ξαπλώσεις σιγά-σιγά για να κοιμηθείς

Πριν αποκοιμηθείς, οι δουλειές που είχες αναλάβει

Θα είχαν διεκπεραιωθεί με τη συνδρομή άλλων

Μόνο το ρολόι χειρός που θεωρούσες δικό σου

Θα συνέχιζε να χτυπά

Η επιστροφή έχει δύο είδη

Την απλή επιστροφή και

Την καλή επιστροφή

Εσύ επιδιώκεις την καλή επιστροφή

Κι εγώ έχω την ίδια λαχτάρα

Πριν φύγω, θα θυμάμαι

Κάθε «ευοίωνη» 13η Σεπτεμβρίου

Και τα χειροκροτήματα που τη συνόδευαν,

Το στόμα κάθε αγελαδάρη βοσκού με την επίγευση του ρυζόγαλου

Και τη χαρά τους όταν έπαιρναν κέρματα από τη μητέρα μου

Στο ταξίδι της επιστροφής δεν υπάρχει κάθισμα

Καμία πρόβλεψη για να καθίσει κανείς

Τίποτα που να θυμίζει κράτηση θέσης

Ο ύπνος είναι υποχρεωτικός, χωρίς άλλη επιλογή

Ακόμα και τα χέρια που κινούν τα νήματα μένουν ανήμπορα

Οι διοργανωτές δεν έχουν τίποτα να κάνουν

Εσύ είσαι καλός στη διαχείριση

Άφησε ένα φως να φωτίζει καθώς απομακρύνεσαι

Ώστε οι άνθρωποι που μένουν πίσω να μπορούν να πουν

Χωρίς παράπονα ή μομφές

Η μνήμη του είναι ένας εύφορος αγρός

Τέλος, όταν θα ακουστεί το όνομά σου

Μια σύντομη φράση θα πλανιέται στον αέρα

«Έφυγε καλά»

Ακούγοντας αυτά τα λόγια

Είθε κι εμείς να φύγουμε καλά

_____________________

Αγγλική μετάφραση: Krishna Dulal Barua

Ελληνική μετάφραση: Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

*************************

THE SECRET MOTHERHOOD OF MEN

O' men

Please don't misunderstand.

All the beautiful girls of the world are mine.

Even each of those beautiful girls

Slated to come to the world are mine

It's not about rights --

I'm the mother

Of my body that can't procreate

They

Are born from my cells.

They feed on my milk.

After their birth

I don't nourish them

With my breasts,

I bring them up with my mind and brain.

It's me who name them --

Lopamudra,

Gargi,

Virginia,

Mamoni, Maya ...

Endless are the names

Just as

Beauty is endless

I recognise them.

They don't recognise me

No problem.

A daughter

May not recognise her father;

A father

Doesn't mistake his daughter.

On any road of the world

Whenever I see a beautiful girl

An old thirst

Begins to sting

Within my bosom.

I seek

To take her on my laps,

To pat her lovingly,

Boosting her up a little I say --

Even now there are mothers in this world

I've only two breasts.

Hence

Sometimes I'm unable

To cover the world entirely.

Sometimes I think,

Just as a mother-kangaroo

Had I been endowed with four breasts !

Then half of the world's

Beautiful girls

Would have been mine.

_______________________

Translated by Krishna Dulal Barua

Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΝΔΡΩΝ

Ω, άνδρες,

Παρακαλώ, μην παρεξηγηθείτε.

Όλες οι όμορφες κοπέλες του κόσμου είναι δικές μου.

Ακόμη και καθεμία από εκείνες τις όμορφες κοπέλες

Που προορίζονται να έρθουν στον κόσμο, είναι δικές μου.

Δεν πρόκειται για ζήτημα δικαιωμάτων —

Είμαι η μητέρα

Του σώματός μου που δεν μπορεί να τεκνοποιήσει.

Εκείνες

Γεννιούνται από τα κύτταρά μου.

Τρέφονται με το γάλα μου.

Μετά τη γέννησή τους

Δεν τις θηλάζω

Με το στήθος μου,

Τις ανατρέφω με το μυαλό και τη σκέψη μου.

Εγώ είμαι αυτή που τους δίνει όνομα —

Λοπαμούντρα,

Γκάργκι,

Βιρτζίνια,

Μαμόνι, Μάγια...

Αμέτρητα είναι τα ονόματα

Όπως ακριβώς

Και η ομορφιά είναι ατελείωτη.

Εγώ τις αναγνωρίζω.

Εκείνες δεν με αναγνωρίζουν.

Κανένα πρόβλημα.

Μια κόρη

Μπορεί να μην αναγνωρίζει τον πατέρα της·

Ένας πατέρας

Δεν μπερδεύει ποτέ την κόρη του.

Σε όποιον δρόμο του κόσμου κι αν βρεθώ,

Όποτε βλέπω μια όμορφη κοπέλα,

Μια παλιά δίψα

Αρχίζει να με τσιμπά

Μέσα στα σωθικά μου.

Επιδιώκω

Να την πάρω στην αγκαλιά μου,

Να τη χαϊδέψω τρυφερά,

Και σηκώνοντάς την λίγο ψηλότερα, να πω —

Ακόμη και τώρα υπάρχουν μητέρες σε αυτόν τον κόσμο.

Έχω μόνο δύο στήθη.

Γι αυτό

Μερικές φορές αδυνατώ

Να καλύψω ολόκληρο τον κόσμο.

Κάποιες φορές σκέφτομαι:

Μακάρι να είχα τέσσερα στήθη,

Όπως η μητέρα-καγκουρό!

Τότε, οι μισές από τις όμορφες κοπέλες

Του κόσμου

Θα ήταν δικές μου.

_______________________

Αγγλική μετάφραση: Krishna Dulal Barua

Ελληνική μετάφραση: Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

NO ONE KEEPS WAITING OUTSIDE

If it rains, you may enter Chengdoi's house

No one keeps waiting outside the world.

On finding a shed

The head is first tucked in,

Then the shed is measured.

During measurement

The entity introduces itself

Then queries keep coming in queues

To the minds of people.

People are recognised more through queries

Than through answers.

Worthwhile poets are akin to wild grasshoppers

They keep hopping about upon wide meadows.

The hopping itself is its language.

The hopping itself is its identity.

The rain stops.

People come out.

But no one keeps waiting

Outside the world.

They can't keep waiting.

______________________

English translation :Krishna Dulal Barua

ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΕΞΩ

Αν βρέξει, μπορείς να μπεις στο σπίτι του Τσενγκντόι.

Κανείς δεν περιμένει έξω από τον κόσμο.

Όταν βρίσκεις ένα στέγαστρο,

πρώτα βάζεις μέσα το κεφάλι,

και μετά μετράς τον χώρο.

Κατά τη διάρκεια της μέτρησης,

η οντότητα συστήνεται,

κι έπειτα ερωτήματα καταφθάνουν κατά κύματα

στο μυαλό των ανθρώπων.

Οι άνθρωποι αναγνωρίζονται περισσότερο μέσα από τα ερωτήματα

παρά μέσα από τις απαντήσεις.

Οι αξιόλογοι ποιητές μοιάζουν με άγριες ακρίδες:

πηδούν διαρκώς πάνω σε απέραντα λιβάδια.

Το ίδιο το πήδημα είναι η γλώσσα τους.

Το ίδιο το πήδημα είναι η ταυτότητά τους.

Η βροχή σταματά.

Οι άνθρωποι βγαίνουν έξω.

Όμως κανείς δεν περιμένει

έξω από τον κόσμο.

Δεν μπορούν να περιμένουν.

______________________

Αγγλική μετάφραση: Krishna Dulal Barua

Ελληνική μετάφραση: Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

EVERYONE LOSES ONE THING OR THE OTHER

Everyone loses one thing or the other.

Everyday I've been losing something or the other

I grope all around the house in its search

However FIRs can't be lodged for everything.

The house is crammed with so many things -- Sometimes I end up finding nothing,

I even forget what had gone missing.

I keep certain things more safely for the fear of losing them.

Keeping things more safely means -- keeping things hidden from others' eyes,

Or losing them well !

While searching for something vital

Suddenly a number of things emerge

Which were considered to have been lost before --

Things that are now needed more.

Sometimes while looking for light, darkness stares at me.

Of late I've lost even my beloved yearning.

Moistening the white paper on the table

I heave a deep sigh ...

As if after an impending downpour

A lotus-leaf named Rajeev was left drenched.

The lost things go far away.

The nearest ones further

The near ones a little far away.

The distant ones go away more afar.

You too are lost for me.

Now tell me -- how far are you away from me ?

______________________

Τranslated by Krishna Dulal Barua

ΌΛΟΙ ΧΑΝΟΥΝ ΚΑΤΙ

Όλοι χάνουν κάτι.

Κάθε μέρα χάνω κι εγώ κάτι·

ψάχνω ψηλαφώντας σε όλο το σπίτι,

αν και δεν μπορείς να κάνεις καταγγελία για τα πάντα.

Το σπίτι είναι γεμάτο πράγματα — μερικές φορές δεν βρίσκω τίποτα,

ξεχνώ ακόμα και τι ήταν αυτό που χάθηκε.

Φυλάω ορισμένα πράγματα πιο προσεκτικά, από φόβο μήπως τα χάσω.

Το να φυλάς κάτι πιο προσεκτικά σημαίνει — να το κρύβεις από τα μάτια των άλλων,

ή να το χάνεις για τα καλά!

Καθώς ψάχνω για κάτι ζωτικής σημασίας,

ξαφνικά ξεπροβάλλουν διάφορα πράγματα

που θεωρούσα χαμένα προ πολλού —

πράγματα που τώρα είναι πιο απαραίτητα.

Μερικές φορές, ενώ αναζητώ το φως, το σκοτάδι με κοιτάζει κατάματα.

Τελευταία, έχασα ακόμα και την αγαπημένη μου λαχτάρα.

Υγραίνοντας το λευκό χαρτί πάνω στο τραπέζι,

βγάζω έναν βαθύ αναστεναγμό...

Σαν να έμεινε μούσκεμα, μετά από μια επερχόμενη νεροποντή,

ένα φύλλο λωτού με το όνομα Rajeev.

Τα χαμένα πράγματα απομακρύνονται.

Τα πιο κοντινά πηγαίνουν πιο μακριά,

τα κοντινά λίγο πιο πέρα,

κι εκείνα που ήταν ήδη μακριά, απομακρύνονται ακόμα περισσότερο.

Κι εσύ έχεις χαθεί για μένα.

Πες μου τώρα — πόσο μακριά μου βρίσκεσαι;

______________________

Αγγλική μετάφραση: Krishna Dulal Barua

Ελληνική μετάφραση: Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

MY HANDS AREN'T FREE

Perhaps you haven't seen

Both my hands are captive

I haven't been able to hug anyone

For you nectar has been brought

Stretch out a hand

For you poison has been brought

Stretch out your other hand

When both the hands are full

They can't be stretched out

Even if nectar is offered

If your urge for offering

Is so intense

Wait till the hand

Becomes empty ...

Where just for the unseen

It has been tainted

By the stain of deception

______________________

translation: Krishna Dulal Barua

ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑ

Ίσως δεν το έχεις προσέξει

Και τα δύο μου χέρια είναι δέσμια

Δεν μπόρεσα να αγκαλιάσω κανέναν

Για σένα έφεραν νέκταρ

Άπλωσε το χέρι

Για σένα έφεραν δηλητήριο

Άπλωσε το άλλο σου χέρι

Όταν και τα δύο χέρια είναι γεμάτα

Δεν μπορούν να απλωθούν

Ακόμα κι αν προσφέρεται νέκταρ

Αν η ορμή σου για προσφορά

Είναι τόσο έντονη

Περίμενε ώσπου το χέρι

Να αδειάσει...

Εκεί που, για χάρη του αόρατου,

Έχει αμαυρωθεί

Από τον λεκέ της απάτης

______________________

Αγγλική μετάφραση: Krishna Dulal Barua

Ελληνική μετάφραση: Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

THE ARCH-SPOON

Amidst the larger utensils of the kitchen,

The spoon glitters most.

When the spoon is lost, a huge fuss makes the house topsy-turvy.

Even a spoonful of puree doesn't enter the infant's mouth,

The sugar-free cubes do not get stirred in father's teacup.

The house seems to be pervaded by a measureless state.

One day salt increases in the curry, again the next day it decreases.

Everyone's tongue forgets the tastes.

The spoon hadn't been lost,

Out of an offended huff

It was only hiding in the garbage dump.

Being the youngest of the lot, it's taken unfair advantage of by all.

Let alone others, last time your elder sister used it

To dig out earth for the bonsai plant.

It's only the courier of your mouths, not anyone's minion.

Along with the times, the kitchen has undergone change.

Firewood left their jobs with the advent of the age of cooking-gas and solar energy.

The tone of cooking changed, tastes began to accept new recipes.

However, the taste of the people's tongues

Has remained with the measure of the spoon since birth.

The size of the people's mouths too has remained almost the same.

The world is racing towards gold and silver

The spoon is waiting for your mouth --

Filled up, bent or empty.

Let me end the episode of the spoon here.

You may ask -- What's it ?

Only a single spoon for the entire household ?

: Listen, this isn't any Tom, Dick and Harry sort of spoon.

It's the leader of spoons --

the arch-spoon.

Other spoons act according to its gestures.

_____________________

English translation: Krishna Dulal Barua

ΤΟ ΑΡΧΙΚΟΥΤΑΛΙ

Ανάμεσα στα μεγαλύτερα σκεύη της κουζίνας,

το κουτάλι είναι αυτό που λάμπει περισσότερο.

Όταν το κουτάλι χάνεται, επικρατεί τεράστια αναστάτωση και το σπίτι άνω-κάτω γίνεται.

Ούτε μια κουταλιά πουρέ δεν μπαίνει στο στόμα του βρέφους,

οι κύβοι ζάχαρης δεν ανακατεύονται στο φλιτζάνι τσαγιού του πατέρα.

Μια αίσθηση έλλειψης μέτρου φαίνεται να κυριεύει το σπίτι.

Τη μια μέρα το αλάτι περισσεύει στο κάρι, την άλλη λιγοστεύει.

Οι γλώσσες όλων ξεχνούν τις γεύσεις.

Το κουτάλι δεν είχε χαθεί·

πάνω στο θυμό του, επειδή ένιωσε προσβεβλημένο,

είχε κρυφτεί στα σκουπίδια.

Καθώς είναι το μικρότερο όλων, όλοι το εκμεταλλεύονται άδικα.

Για να μην αναφέρω τους άλλους, την τελευταία φορά η μεγαλύτερη αδελφή σου το χρησιμοποίησε

για να σκάψει χώμα για το μπονσάι.

Είναι απλώς ο μεταφορέας για τα στόματά σας, δεν είναι τσιράκι κανενός.

Με το πέρασμα του χρόνου, η κουζίνα άλλαξε.

Τα καυσόξυλα αποσύρθηκαν με την έλευση της εποχής του υγραερίου και της ηλιακής ενέργειας.

Ο τρόπος μαγειρέματος άλλαξε, οι γεύσεις άρχισαν να δέχονται νέες συνταγές.

Ωστόσο, η γεύση στις γλώσσες των ανθρώπων

έχει διατηρήσει το μέτρο του κουταλιού από τη γέννηση.

Και το μέγεθος των στομάτων των ανθρώπων έχει παραμείνει σχεδόν το ίδιο.

Ο κόσμος τρέχει να κυνηγήσει το χρυσό και το ασήμι,

ενώ το κουτάλι περιμένει το στόμα σου —

γεμάτο, λυγισμένο ή άδειο.

Ας κλείσω εδώ την ιστορία του κουταλιού.

Ίσως ρωτήσεις: «Τι είναι αυτό;»

«Μόνο ένα κουτάλι για ολόκληρο το νοικοκυριό;»

: Άκου, δεν πρόκειται για ένα τυχαίο, ασήμαντο κουτάλι.

Είναι ο αρχηγός των κουταλιών —

το αρχικουτάλι.

Τα άλλα κουτάλια ακολουθούν τις κινήσεις του.

_____________________

Αγγλική μετάφραση: Krishna Dulal Barua

Ελληνική μετάφραση: Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

INNER CALLING

You called out loudly,

I called back softly

in the same words.

I know, my words

carry no meaning—

life does not follow a formula.

I keep nurturing the possibility

that one call

will bring another.

Sometimes voices go out

and lose their way on the road;

sometimes they reach the ear

but never enter the mind.

You called,

I called back softly—

perhaps this is

the last equation

left between us.

ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΚΑΛΕΣΜΑ

Φώναξες δυνατά,

απάντησα σιγανά

με τα ίδια λόγια.

Το ξέρω, τα λόγια μου

δεν έχουν νόημα —

η ζωή δεν ακολουθεί κάποιον τύπο.

Συνεχίζω να τρέφω την πιθανότητα

πως ένα κάλεσμα

θα φέρει ένα άλλο.

Κάποτε οι φωνές βγαίνουν έξω

και χάνουν τον δρόμο τους·

κάποτε φτάνουν στο αυτί

μα δεν μπαίνουν ποτέ στον νου.

Φώναξες,

απάντησα σιγανά —

ίσως αυτή να είναι

η τελευταία εξίσωση

10.

THINGS KEEP GETTING LOST

Everyone loses something or the other.

Every single day, I lose something —

and go rummaging through the house to find it.

But you can’t file an FIR for everything.

The house is cluttered with so much stuff —

Sometimes I can’t even remember

what it was I lost.

Some things, fearing I might lose them,

I put away “for safekeeping”.

But what does “safekeeping” mean —

hiding it from others,

or just losing it more thoroughly?

While searching for something urgent,

I suddenly stumble upon

several things I’d thought lost long ago —

things I no longer need at all.

Sometimes when I go looking for light,

darkness turns and looks at me.

Not long ago, even my dearest longing got lost.

I let out a long sigh that misted

the blank white paper on the table —

as if a rain that had been threatening for days

had finally come,

and left the lotus leaf named Rajeev

drenched.

The things we lose go far away.

The closest ones go the farthest.

The near ones go a little far.

The distant ones go even farther.

You too got lost from me.

Now tell me — how far are you from me?

*Translated by the poet himself

10.

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΧΑΝΟΝΤΑΙ

Όλοι χάνουν κάτι.

Κάθε μέρα χάνω κι εγώ κάτι —

και ψάχνω παντού στο σπίτι για να το βρω.

Μα δεν μπορείς να κάνεις επίσημη καταγγελία για το καθετί.

Το σπίτι είναι γεμάτο με τόσα πράγματα —

που κάποιες φορές δεν θυμάμαι καν

τι ήταν αυτό που έχασα.

Κάποια πράγματα, φοβούμενος μήπως τα χάσω,

τα βάζω στην άκρη «για φύλαξη».

Μα τι σημαίνει άραγε «φύλαξη» —

να τα κρύβεις από τους άλλους,

ή απλώς να τα χάνεις πιο οριστικά;

Ενώ ψάχνω κάτι επείγον,

ξαφνικά πέφτω πάνω

σε διάφορα πράγματα που νόμιζα χαμένα προ πολλού —

πράγματα που δεν χρειάζομαι πια καθόλου.

Κάποιες φορές, όταν αναζητώ το φως,

το σκοτάδι γυρίζει και με κοιτάζει.

Πριν από λίγο καιρό, χάθηκε ακόμα και η πιο αγαπημένη μου επιθυμία.

Άφησα έναν βαθύ αναστεναγμό που θόλωσε

το λευκό, άδειο χαρτί πάνω στο τραπέζι —

σαν μια βροχή που απειλούσε μέρες τώρα

να είχε επιτέλους ξεσπάσει,

αφήνοντας το φύλλο λωτού που ονομάζεται Rajeev

μούσκεμα.

Τα πράγματα που χάνουμε απομακρύνονται πολύ.

Τα πιο κοντινά μας φτάνουν πιο μακριά απ' όλα.

Τα κοντινά πάνε λίγο πιο μακριά.

Τα μακρινά πάνε ακόμα πιο μακριά.

Κι εσύ χάθηκες από κοντά μου.

Πες μου τώρα — πόσο μακριά μου βρίσκεσαι;

*Αγγλική μετάφραση από τον ίδιο τον ποιητή

Ελληνική μετάφραση: Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

11.

NEWS OF DEATH

After sixty, the fear of death slowly thins away.

Mine vanished a year earlier.

What is there to be done?

Even if sleep evades me, lay me down to bed.

Afterwards, consign me to fire.

I shall know nothing at all.

A few dear ones may weep.

As I have always done,

I shall pretend not to hear.

He who has truly loved life

knows also how to welcome death.

Not all that we lose is defeat,

and not all that we gain is victory.

Sometimes, to let go

is the greatest gain of all —

Like a tree that sheds its leaves,

not in surrender,

but to make way for new green.

So if I do not wake tomorrow,

do not grieve.

On second thought,

after sixty,

death itself is not a bad thing.

I have lived sixty-two years

only to tell you this —

And I know,

you are not in the race

to be the first to break the news.

***********************

11.

ΕΙΔΗΣΗ ΘΑΝΑΤΟΥ

Μετά τα εξήντα, ο φόβος του θανάτου σιγά-σιγά εξασθενεί.

Ο δικός μου χάθηκε έναν χρόνο νωρίτερα.

Τι απομένει να γίνει;

Ακόμα κι αν ο ύπνος δεν με βρίσκει, ξαπλώστε με στο κρεβάτι.

Ύστερα, παραδώστε με στη φωτιά.

Δεν θα γνωρίζω απολύτως τίποτα.

Ίσως κάποιοι αγαπημένοι δακρύσουν.

Όπως έκανα πάντα,

θα προσποιηθώ πως δεν ακούω.

Εκείνος που αγάπησε πραγματικά τη ζωή

ξέρει επίσης πώς να υποδεχτεί τον θάνατο.

Δεν είναι ήττα ό,τι χάνουμε,

ούτε νίκη ό,τι κερδίζουμε.

Μερικές φορές, το να αφήνεις τα πράγματα να φύγουν

είναι το μεγαλύτερο κέρδος απ’ όλα —

Σαν το δέντρο που ρίχνει τα φύλλα του,

όχι από παραίτηση,

αλλά για να δώσει χώρο στο νέο πράσινο.

Αν λοιπόν δεν ξυπνήσω αύριο,

μη θρηνήσετε.

Αν το καλοσκεφτείς,

μετά τα εξήντα,

ο θάνατος καθαυτός δεν είναι κακό πράγμα.

Έζησα εξήντα δύο χρόνια

μόνο και μόνο για να σας πω αυτό —

Και ξέρω,

δεν τρέχετε σε αγώνα δρόμου

για να μεταδώσετε πρώτοι την είδηση.

Ελληνική μετάφραση: Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

**********************

12.

THINGS ARE GETTING LOST

Everyone loses something.

Every day, I lose something

and ransack the house looking for it.

But you cannot file an FIR for everything.

The house is so cluttered,

sometimes I no longer remember

what I lost.

Some things, fearing I might lose them,

I put away for safekeeping.

But what does safekeeping mean —

to hide from others,

or to lose more completely?

While searching for something urgent,

I stumble upon

things I thought lost long ago —

things I no longer need.

Sometimes when I go searching for light,

darkness turns and looks back at me.

Not long ago, even my dearest longing was lost.

I sighed, and my breath misted

the blank white paper on the table —

as if a rain that had loomed for days

had finally fallen

and drenched the lotus leaf named Rajeev.

What we lose goes far away.

The closest goes farthest.

The near goes a little far.

The distant, even farther.

You too were lost from me.

Now tell me —

how far are you from me?

Translated by the poet himself *

12.

ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΧΑΝΟΝΤΑΙ

Όλοι χάνουν κάτι.

Κάθε μέρα χάνω κάτι

και αναστατώνω το σπίτι ψάχνοντάς το.

Μα δεν μπορείς να κάνεις επίσημη δήλωση απώλειας για τα πάντα.

Το σπίτι είναι τόσο γεμάτο πράγματα,

που κάποιες φορές δεν θυμάμαι πια

τι έχασα.

Κάποια πράγματα, φοβούμενος μήπως τα χάσω,

τα φυλάω κάπου με ασφάλεια.

Μα τι σημαίνει «ασφαλής φύλαξη» —

να τα κρύβεις από τους άλλους,

ή να τα χάνεις οριστικά;

Καθώς ψάχνω κάτι επείγον,

πέφτω πάνω σε

πράγματα που νόμιζα χαμένα προ πολλού —

πράγματα που δεν χρειάζομαι πια.

Κάποιες φορές, όταν ψάχνω για φως,

το σκοτάδι γυρίζει και με κοιτάζει.

Πριν από λίγο καιρό, χάθηκε ακόμα και η πιο αγαπημένη μου επιθυμία.

Αναστέναξα, και η ανάσα μου θόλωσε

το κενό λευκό χαρτί στο τραπέζι —

σαν μια βροχή που ετοιμαζόταν μέρες τώρα

να είχε επιτέλους ξεσπάσει

και να είχε μουσκέψει το φύλλο λωτού που ονομάζεται Rajeev.

Αυτό που χάνουμε πηγαίνει μακριά.

Το πιο κοντινό πηγαίνει πιο μακριά απ' όλα.

Το κοντινό πηγαίνει λίγο πιο μακριά.

Το μακρινό, ακόμα πιο μακριά.

Κι εσύ χάθηκες από μένα.

Τώρα πες μου —

πόσο μακριά είσαι από μένα;

*Αγγλική μετάφραση από τον ίδιο τον ποιητή

Ελληνική μετάφραση: Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

13.

CURIOSITY

What have you kept covered on the bed?

: Curiosity.

What is in your breast pocket?

: Curiosity.

Ashamed of its nakedness.

When something remains covered,

curiosity grows.

What juice will dissolve curiosity?

Lemon juice —

sour or sweet?

And what have you kept covered on the table?

: Curiosity,

sour-sweet.

[11/09, 15:35]

13.

ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑ

Τι έχεις κρατήσει καλυμμένο στο κρεβάτι;

: Περιέργεια.

Τι έχεις στην τσέπη του στήθους σου;

: Περιέργεια.

Ντρέπεσαι για τη γύμνια του.

Όταν κάτι παραμένει καλυμμένο,

η περιέργεια μεγαλώνει.

Ποιος χυμός θα διαλύσει την περιέργεια;

Χυμός λεμονιού —

ξινός ή γλυκός;

Και τι έχεις κρατήσει καλυμμένο στο τραπέζι;

:Περιέργεια,

ξινόγλυκο.

[11/09, 15:35]

14.

RAJEEV BARUAH: MR DIVIDED BY MRS

RAJEEV BARUAH

Once, you were mine alone.

Today, as you wished,

I divided you into 108 parts.

One to the current of the Hun River,

one to the eyes of the spotted deer,

one to the full moon of the Buddha.

One to the stride of the tiger,

one to Everest,

one to the old medlar tree.

So I divided you completely —

108 parts, one hundred percent.

Nothing left ungiven.

And yet —

one part still remains inside me,

one part I could give to no one.

No one shall touch it.

It is mine alone.

Translated by the poet himself

14.
AJEEV BARUAH: ΚΥΡΙΟΣ ΔΙΑΙΡΕΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑ
RAJEEV BARUAH

Κάποτε, ήσουν μόνο δικός μου.

Σήμερα, όπως επιθυμούσες,
σε χώρισα σε 108 μέρη.

Ένα στο ρεύμα του ποταμού Hun,
ένα στα μάτια του ελαφιού με τις κηλίδες,
ένα στην πανσέληνο του Βούδα.

Ένα στο βήμα της τίγρης,
ένα στο Έβερεστ,
ένα στο παλιό μούσμουλο.

Έτσι σε χώρισα εντελώς —
108 μέρη, εκατό τοις εκατό.
Τίποτα δεν έμεινε ανεκτίμητο.

Κι όμως —
ένα μέρος παραμένει ακόμα μέσα μου,
ένα μέρος που δεν θα μπορούσα να δώσω σε κανέναν.

Κανείς δεν θα το αγγίξει.
Είναι μόνο δικό μου.

Αγγλική μετάφραση από τον ίδιο τον ποιητή
Ελληνική μετάφραση: Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

15.
A ONE-EYED WORLD

Sometimes
a plate without its cup
is a one-eyed world.

Even separation
does not bring tears.

When lovebird lose its mate,
the male sit for hours,
silent and lonely ,on a branch.

A one-eyed world
is a pair of twins
with only one left behind.

A family photograph
floating away in a flood,
one helpless eye
watching it go.

A one-eyed world
is the saltless meal
of the woman
who has walked away
from love.

I want to look at you
with both my eyes.
The beauty of love
should never be divided.
______________
Αγγλική μετάφραση από τον ίδιο τον ποιητή

15.

ΕΝΑΣ ΜΟΝΟΦΘΑΛΜΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

Κάποιες φορές
ένα πιάτο χωρίς το φλιτζάνι του
είναι ένας κόσμος με ένα μάτι.

Ακόμα και ο χωρισμός
δεν φέρνει δάκρυα.

Όταν ένας παπαγάλος-αχώριστο ζευγάρι χάνει το ταίρι του,
το αρσενικό κάθεται για ώρες,
σιωπηλό και μόνο, πάνω σε ένα κλαδί.

Ένας κόσμος με ένα μάτι
είναι ένα ζευγάρι δίδυμα
όπου το ένα έχει μείνει πίσω.

Μια οικογενειακή φωτογραφία
που παρασύρεται από μια πλημμύρα,
ένα ανήμπορο μάτι
να την κοιτάζει καθώς απομακρύνεται.

Ένας κόσμος με ένα μάτι
είναι το ανάλατο γεύμα
της γυναίκας
που έχει απομακρυνθεί
από την αγάπη.

Θέλω να σε κοιτάζω
και με τα δύο μου μάτια.
Η ομορφιά της αγάπης
δεν πρέπει ποτέ να διαιρείται.
______________
Αγγλική μετάφραση από τον ίδιο τον ποιητή
Ελληνική μετάφραση: Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη