ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΟΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ

ΑΥΤΟΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΑ

Ονειρεύτηκα

όλες τις λέξεις

νεκρές 

στη ματωμένη γλώσσα μου...

Ξύπνησα πάμφτωχος

κουρελής

και μουγκός…

Τρίτη, 7 Μαΐου 2019 

Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

Δυο ποιήματα του Δημήτρη Α. Δημητριάδη από τη συλλογή «Απ’ το χιόνι ως το βαθύ κόκκινο», Εκδόσεις Πνοές Λόγου και Τέχνης, 2018.

 

Άλλο πράγμα αυτός ο δυνατός βοριάς

Δε λέει να ησυχάσει κι απόψε ο βοριάς

καλπάζει στα ορεινά

πάνω στην άρρωστη θάλασσα

μέσα στην πόλη

πηδά στα φουγάρα

μπλέκεται με τα τρόλεϋ

και τα δέντρα με τους κομμένους λαιμούς

στροβιλίζεται στα γραφεία

λοξοδρομεί προς τα γήπεδα

σέρνοντας κίτρινες στιγμές

κι αραχνιασμένα βιβλία.

Άλλο πράγμα αυτός ο δυνατός βοριάς

έτσι που εισβάλλει στα δωμάτια του νου

ξερνώντας καημούς γενέθλιους

χτυποκάρδια

συναπαντήματα σπάραχνα

και μας γδύνει αδίστακτα

μας αφήνει θεόγυμνους

όχι άλλο κάρβουνο φωνάζοντας

όχι άλλο κάρβουνο

μα ποιος να τον ακούσει.

Στον ύπνο του πουλιού

Αυτόν τον άγριο χειμώνα

δεν μπορώ να τον περάσω

κρύο ξερό

και χιόνι με πλακώνει

φυλλοροώ

χωρίς άλογα και σπαθιά

χάνω τα λόγια μου στον αέρα.

Πεινά η πείνα μου

το αίμα μου πονά

κι όσα περίμενα δεν έφτασαν ποτέ

έγιναν κόκαλα χωνεμένα

δοκάρια μαύρα για ξυλοπόδαρους ποιητές.

Στον ύπνο του πουλιού

τρελή γριά που όλα τα δοκίμασε

και τα’ φτυσε μετά

μάνα καμιά

και τίποτα δεν αλλάζει.

*Από τη συλλογή «Απ’ το χιόνι ως το βαθύ κόκκινο»,

Εκδόσεις Πνοές Λόγου και Τέχνης, 2018

Ευτυχισμένος είναι αυτός...

 

Ευτυχισμένος είναι αυτός

που Ανάσταση νεκρών πάντα προσμένει

κι έχει τη δάδα της Αγάπης αναμμένη

και πάντα συντροφιά έχει το φως.

 

Ευτυχισμένος είναι αυτός

και η ψυχή του είναι κρίνο ανθισμένο 

και έχει πάντα ένα Λόγο φυλαγμένο

και γίνεται του Πόνου ο γιατρός.

 

Σάββατο, 4 Μαΐου 2019

 

Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη 

«Η βουλή του Αρχάγγελου» της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη. (Συμμμετείχε στο 23ο Συμπόσιο Ποίησης που οργάνωσε η εκλεκτή φίλη Αριστέα στη σελίδα https://princess-airis.blogspot.com).

«Η βουλή  του   Αρχάγγελου» της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

Μία γριά παλιόγρια  εκατό χρόνων και κάτι

ξεγέλασε το Χάροντα με το πολύ ινάτι

«Θα έρθω να σε παντρευτώ» της έλεγε εκείνος

κι εκείνη απολογιότανε:  Έχει δουλειά  ο μύλος!

Λυγίζει παλιοσίδερα μασάει τα παξιμάδια

και τον λαδώνω με κρασί τα κουρασμένα βράδια».

Μα  ο Χάρος ήτανε τυφλός  μ’ αβάστακτη την φούρια

και όρμισε  αλύπητα στα ολάνθιστα λουλούδια…

Έμεινε η γραία απέθαντη  και καλοβολεμένη

απ’ τη βουλή του   Αρχάγγελου για πάντα ξεχασμένη

κι εφεύρε  νέο επάγγελμα στην περισυλλογή της  

να βάζει τους νεότερους στο ανοικτό  κελί  της!

Δευτέρα, 1 Απριλίου 2019

Ποίημα του Μάνου Χατζιδάκι για το γαλλικό Μάη του '68.

 

«Οι Γάλλοι νέοι
Που επαναστατούν
Στους δρόμους
Στα δημόσια πάρκα 
Και στις ιστορικές πλατείες
Δεν κάμουν Ιστορία.
Τραγουδούν
Καθώς παληά οι Προχριστιανοί
Τη γέννηση ενός κόσμου που θα 'ρθει
Για να ξεπλύνει τούτη τη γη
Από χιλιάδων χρόνων
Σκόνη
Μίσος
Και Μωρία.

Οι Γάλλοι νέοι
Δεν επαναστατούν
Εγκαινιάζουνε απλώς
Μιαν εντελώς
Καινούργια
Ιστορία».

 https://pyroessa-logotimis.blogspot.com