''Η Ψυχή στην Πέτρα " του Νίκου Καρυώτη

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 

Θερμή υποδοχή επεφύλαξε, μετά από την Αθήνα και το κοινό της Πάτρας, στο βιβλίο του Νίκου Καρυώτη ''Η ψυχή στην Πέτρα''... (Εκδόσεις Γαβριηλίδη).

Η παρουσίαση, πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη του βιβλιοπωλείου  “Discover” στην μεγάλη αίθουσα του ξενοδοχείου ''Βυζαντινό'', η οποία ήταν κατάμεστη από κόσμο, που συνομιλούσε διαρκώς με τον συγγραφέα.

''Η ψυχή στην Πέτρα'' 

Ένα βιβλίο που αποτελεί κατάθεση ψυχής, του συγγραφέα του, ο οποίος υπήρξε επί μια εικοσαετία, κοινοτάρχης στο χωριό Φλόκα, της Αρχαίας Ολυμπίας. Και ο οποίος δημιούργησε στο χωριό τέτοια έργα υποδομής, που τα ζηλεύει, όχι μόνο ο νομός της Ηλείας, μα και ολόκληρη η Ελλάδα.

Γιατί ο Νίκος Καρυώτης, εισήγαγε στην δική του κοινοτική θητεία, ως πρόεδρος, άλλα ήθη και άλλους τρόπους δημιουργικής δράσης, άγνωστους στο πανελλήνιο μέχρι και σήμερα.

Δημιουργώντας μια κοσμογονική αλλαγή στην μέχρι τότε εικόνα του χωριού. Με υποδομές αξιοζήλευτες...Απόλυτα ταυτισμένες και με το περιβάλλον. Φυσικά με κορυφαία την δημιουργία του Θεάτρου Φλόκα.

Ενός βιβλίου γεμάτου αρετές, που όλοι χαρακτήρισαν, ως ένα από τα καλύτερα στο είδος του. Με αυτά τα αυτοβιογραφικά στοιχεία που ξεδιπλώνει ο συγγραφέας, με τόσο τρυφερό και αυθεντικό τρόπο. Και ως μοναδικό για το θέμα με το οποίο καταπιάνεται και αναπτύσσει. Άψογο στην γραφή του, αυθεντικό στον λόγο του και χαρισματικό στην εξέλιξη του. 

Την παρουσίαση συντόνισε, ο λυκειάρχης κ. Νίκος Κονδύλης. 

Ενώ για τις αρετές του βιβλίου, αλλά και για τον άνθρωπο, Νίκο Καρυώτη, μίλησε ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Πάνος Καλουδάς, για χρόνια διευθυντικό στέλεχος της ΕΡΤ. 

Και ο γνωστός καλλιτέχνης της πίστας και του θεάτρου Κώστας Βενετσάνος.

Θερμό χειροκρότημα παρατεταμένο, εισέπραξε ο συγγραφέας ,ο οποίος συγκινημένος αναφέρθηκε στον αγώνα του και στους λόγους που τον ώθησαν, στο να γράψει, αυτό το, υπέροχο από κάθε άποψη βιβλίο του.

Ανάμεσα στο πολυπληθές κοινό και ο Περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας   κ. Απόστολος Κατσιφάρας, που τίμησε με την παρουσία του, την εκδήλωση.

Όπως και επιφανείς πολίτες της Πάτρας.

Απόσπασμα από το βιβλίο.....

Ο άνθρωπος είναι το ύψιστο δημιούργημα. Ορθότατα οι μεγαλύτερες αξίες και ιδέες βρίσκονται σε τροχιά γύρω από την ύπαρξή του. Είναι, όμως, αρκετό να συνδέουμε την αγάπη και τον άνθρωπο μόνο μέσω της ερωτικής καλοδιαφημισμένης πλευράς; Μήπως αυτό είναι άδικο για την ίδια την αγάπη; Λιγοστό;
Ξεκίνησα να περπατάω φορώντας το παιδικό μου παντελονάκι το 1938 και στο δρόμο άλλαζα, μεταμορφωνόμουν. Πήγαινα. Στις χιλιάδες διαδρομές μου υπήρχε ένας κοινός παρανομαστής, ο ίδιος πάντα, ολόιδιος προορισμός.
Μετά ήρθαν οι άνθρωποι, το χωριό κι εκείνη η κακοτράχαλη πλαγιά η τόσο προκλητική και συνάμα γοητευτική. Εκεί που αναμετρήθηκα με το χώμα και τον αέρα, με τα φαντάσματα και τις θύμησες μα πιότερο με εκείνον τον αιώνιο αντίπαλο, τον ίδιο μου τον εαυτό. Η ανακάλυψη ήταν μία. Μέσα από αδρανή περάσματα και ακίνητα υλικά, είδα την πνοή να γεννιέται.
Δεν υπάρχει τίποτα αν η αγάπη δεν ορίζει την ψυχή όπως και πάνω στην πέτρα...

Λίγα λόγια για τον Συγγραφέα...

Ο Νίκος Καρυώτης γεννήθηκε τον Μάϊο του 1938 στο Φλόκα Ηλείας και ήταν το τρίτο από τα πέντε παιδιά της Χαρίκλειας και του Δημοσθένη Καρυώτη.  Ο πατέρας του ήταν αγρότης με αποτέλεσμα να μεγαλώσει σε στενή επαφή με τη φύση και τη λαική παράδοση. Μετά την αποφοίτηση του από το γυμνάσιο Πελοπίου εγκαταστάθηκε σταδιακά στην Αθήνα όπου επί για τριάντα χρόνια δραστηριοποιήθηκε στον επιχειρηματικό χώρο.
Από το 1978 έως και το 1998 διετέλεσε Πρόεδρος της Κοινότητας Φλόκα.
Σήμερα ζει μεταξύ Πάτρας και Φλόκα με τη συζυγό του, Μαίρη.

«ΞΕΧΑΣΜΕΝΗ ΨΑΡΟΒΑΡΚΑ» Ελαιογραφία και στίχοι της Μαρίας Κολοβού - Ρουμελιώτη

«ΞΕΧΑΣΜΕΝΗ ΨΑΡΟΒΑΡΚΑ»

Ξεχασμένη ψαρόβαρκα

Δίχως κουπιά και άρμενα

Στην άκρη παραπεταμένη

Ήλιοι και θάλασσες έψησαν το κορμί της

Καταιγίδες ξέπλυναν την αλμύρα της

Μοναδική συντροφιά  παρέμεινε

Της μυριόστομης  άμμου

Να σιγοκουβεντιάζει μαζί της

Των Σειρήνων τα τραγούδια.

Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2014

«ΤΟ ΠΤΥΧΙΟ» ένα ποίημα της Αλεξάνδρας Παυλίδου - Θωμά.

ΤΟ ΠΤΥΧΙΟ  [ ΔΙΑΦΘΟΡΑ]

Διανύσματα δεν έμαθα, ούτε και τη βαρεία
μα της ζωής εγνώριζα απ΄έξω τα βιβλία.
Και τα πήρα στο κρανίο που δεν μούδωσαν πτυχίο
Και μου είπαν ένα όχι και με πέταξεν στη κόχη.
Διανύσματα δεν έμαθα παράλληλες κι ευθείες,
μα γνώριζα πολύ καλά της ζήσης τις ταινίες.
Και τα πήρα στο κρανίο που δεν μούδωσαν πτυχίο
Και μου είπαν πάλι όχι και με πέταξαν στην κόχη.
Μια φάρμα τότε έχτισα με όλα τα μουλάρια,
εφύτεψα και βουρδουλιές και δέντρα για κοντάρια.
Και τα πήρα στο κρανίο που δεν μούδωσαν πτυχίο,
Και τους είπα ένα όχι και τους πέταξα στην κόχη.
Και βουρδουλίζω τη ζωή χτυπώ με τα κοντάρια,
Τρανός αφέντης έγινα με μπράβους παλληκάρια.
Και τα πήραν στο κρανίο που δεν μούδωσαν πτυχίο
Και σκληρά το μετανοιώσαν και επαίνους μου εδώσαν.
Μούδωσαν κι ένα βραβείο για τον τοίχο σαν πτυχίο.

Αλεξάνδρα Παυλίδου - Θωμά.

Με επιτυχία έγινε το Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2014, η τελετή βράβευσης για τον Διεθνή ποιητικό διαγωνισμό της UNESCO Κεφαλονιάς και Ιθάκης.

Απονομή βραβείων του Α΄ Διευθνούς Ποιητικού Διαγωνισμού της UNESCO Κεφαλονιάς και Ιθάκης

   Με επιτυχία έγινε το Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου, η τελετή βράβευσης για τον Διεθνή ποιητικό διαγωνισμό της UNESCO Κεφαλονιάς και Ιθάκης. Η εκδήλωση έλαβε χώρα στο σπίτι της UNESCO στα Περατάτα και το θέμα του διαγωνισμού ήταν " η μαγεία της πλεύσης στην ρότα του Οδυσσέα ". Την έναρξη της εκδήλωσης έκανε η κ. Αναστασία Παπαδάτου Αποστολοπούλου, Πρόεδρος του Ομίλου UNESCO Κεφαλληνίας και Ιθάκης και αναφέρθηκε στο εικαστικό έργο της που είναι επηρεασμένο από τον Οδυσσέα.   

   Την βράβευση των διακριθέντων έκανε η κ. Παναγιώτα Ζαλώνη, Διεθνής κριτικός ποίησης και εκδότρια του περιοδικού " Κελαινώ ".
   Παραβρέθηκαν πολλοί συμμετέχοντες από όλη την Ελλάδα και την Κεφαλονιά και απαγγέλθηκαν διακριθέντα ποιήματά τους.
   Η κ. Παναγιώτα Ζαλώνη στο τέλος της εκδήλωσης μας απάντησε στην ερώτηση μας πως της φάνηκε  το θέμα του διαγωνισμού " η μαγεία της πλεύσης στην ρότα του Οδυσσέα " " Το θέμα της εκδήλωσης ήταν πολύ σπουδαίο και πολλοί ανταποκρίθηκαν, γράφοντας για την ιστορική αλλά και την συμβολική έννοια του θέματος. Οι συμμετοχές ξεπέρασαν τις εκατό.

   Τελειώνοντας η κ. Ζαλώνη αναφέρθηκε στην αγάπη της για την Κεφαλονιά και την επιθυμία της να επισκεφθεί ξανά το νησί μας.

     Μετά την τελετή βράβευσης, ακολούθησε μουσική εκδήλωση και μπουφές.

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο Παῦλος Νιρβάνας διηγεῖται πῶς ἔπεισε τόν ᾿Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη νά φωτογραφηθεῖ

᾿Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (1851-1911)
(φωτογραφία τοῦ Παύλου Νιρβάνα)

Ο καημένος ο Αλέξανδρος! Καινούριες ανησυχίες θα είχε πάλι η ασκητική του με τη συρροή τόσων ξένων και δικών μας μουσαφιρέων στο ταπεινό του σπιτάκι του ωραίου νησιού. Τον ετρόμαζε τόσο πολύ “η περιέργεια του Κοινού”.
Είχα διηγηθεί άλλοτε την ανησυχία του αυτή, όταν πήγα, κλέφτικα, με χίλιες προφάσεις, να τον φωτογραφίσω απάνω στο καφενεδάκι της Δεξαμενής. Δεν υπήρχε ως τότε φωτογραφία του Παπαδιαμάντη.  Και συλλογιζόμουν ότι απ’ τη μια μέρα στην άλλη μπορούσε να πεθάνει ο μεγάλος Σκιαθίτης, και μαζί του να σβήσει για πάντα η οσία μορφή του. Και πότε αυτό; Σε μια εποχή που δεν υπάρχει ασημότητα που να μην έχει λάβει τις τιμές του φωτογραφικού φακού. Και πώς θα μπορούσε να δικαιολογηθεί μια τέτοια παράλειψη της γενεάς μας σ’ εκείνους που θα ‘ρθουν κατόπι μας να συνεχίσουν το θαυμασμό μας για τον απαράμιλλο λυρικό ψυχογράφο των καλών και των ταπεινών και τον αγνότατο ποιητή των νησιώτικων γιαλών; Αλλά ο αγνός αυτός χριστιανός, με την ψυχή του αναχωρητή, δεν εννοούσε, με κανένα τρόπο, να επιτρέψει στον εαυτό του μια τέτοια ειδωλολατρική ματαιότητα. ”Ού ποιήσεις σεαυτώ είδωλον ουδέ παντός ομοίωμα” ήταν η άρνησή του και η απολογία του. Αποφάσισα όμως να πάρω την αμαρτία του στο λαιμό μου. Ο Θεός και η μακαρία ψυχή του ας μου συχωρέσουν το κρίμα μου. Ένας από τους ωραιότερους τίτλους που αναγνωρίζω στη ζωή μου, είναι ότι παρέδωσα στους μεταγενέστερους τη μορφή του Παπαδιαμάντη.
Με τι δόλια και αμαρτωλά μέσα επραγματοποίησα τον άθλο μου αυτό, το διηγήθηκα, όπως είπα, αλλού. Εκείνο που μου θυμίζουν ζωηρότερα τώρα οι ευλαβητικές γιορτές της Σκιάθου, είναι η ανησυχία του για τη στιγμή που τον αποτράβηξα ως την προσήλια γωνίτσα του μικρού καφενείου, για να ποζάρει μπροστά στο φακό μου. Να “ποζάρει” είναι ένας λεχτικός τρόπος. Είχε πάρει μόνος του τη φυσική του στάση απάνω σε μια πρόστυχη καρέκλα, με τα χέρια σταυρωμένα στο στήθος, με το κεφάλι σκυφτό, με τα μάτια χαμηλωμένα, στάση βυζαντινού αγίου, σαν ξεσηκωμένη από κάποιο καπνισμένο παλιό τέμπλο ερημοκλησιού του νησιού του. Αυτή δεν ήταν στάση για μια πεζή φωτογραφία. Ήταν μια καλλιτεχνική σύνθεση, και θα μπορούσε να είναι ένα έργο του Πανσελήνου ή του Θεοτοκοπούλου. Αμφιβάλλω αν φωτογραφικός φακός έλαβε ποτέ μια τέτοια ευτυχία.
Αλλά ο Αλέξανδρος ήταν βιαστικός να τελειώνουμε. Γιατί; Μου το ψιθύρισε, ανήσυχα, στο αυτί, και ήταν η πρώτη φορά που τον είχα ακούσει -ούτε φαντάζομαι πως θα τον άκουσε ποτέ κανένας άλλος- να μιλεί γαλλικά:
-Nous excitons la curiosité du public.Ακούσατε; Ερεθίζαμε την περιέργεια του… Κοινού! Ποιου Κοινού; Δεν ήταν εκεί κοντά μας παρά ένα κοιμισμένο γκαρσόνι του καφενείου, ένας γεροντάκος που λιαζότανε στην άλλη γωνιά του μαγαζιού, και δυο λουστράκια που παίζανε παράμερα. Αυτό ήταν το Κοινό, που ανησυχούσε τον Παπαδιαμάντη η “περίεργειά” του. Και αυτή ήταν η διαπόμπευσή του, που βιαζότανε να της δώσει ένα τέλος.
-Η φιλία ενίκησε το ζορμπαλίκι… μου είπε -αντιγράφω τα ίδια του τα λόγια- στο τέλος του μαρτυρίου του.
Μήπως δεν ήταν στ’ αλήθεια, μια πραγματική θυσία που είχε κάνει στη φιλία μου; Μια θυσία της αγιότητάς του στην ειδωλολατρική ματαιότητα των εγκοσμίων.
(…)

ΠΑΥΛΟΣ ΝΙΡΒΑΝΑΣ
περιοδικό ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ, τ. 163, 1/10/1933
Πηγή:http://logomnimon.files.wordpress.com/

Προκήρυξη Λογοτεχνικού Διαγωνισμού από την Ένωση Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος (Ε.Λ.Β.Ε.)

Η Ένωση Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος (Ε.Λ.Β.Ε.), σε συνεργασία με την Κοσμητεία Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Α. Π. Θ., συμμετέχοντας στον εορτασμό συμπλήρωσης 30 χρόνων ανωτατοποίησης της Σχολής και στην Πανηγυρική εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα τελετών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, προκήρυξε Λογοτεχνικό Διαγωνισμό για μαθητές Λυκείου, σπουδαστές και φοιτητές, με θέμα: «Αθλητισμός – Αθλητικό Ιδεώδες».
ΟΡΟΙ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ

1)Ο διαγωνισμός απευθύνεται σε μαθητές των Λυκείων, σε σπουδαστές και σε φοιτητές, οι οποίοι θα διαγωνιστούν στα λογοτεχνικά είδη: ποίηση, διήγημα, δοκίμιο, με επιλογή του ενός λογοτεχνικού είδους ή και δύο. Το ποίημα να είναι μέχρι 30 στίχους, το διήγημα έως 6 σελίδες και το δοκίμιο από 5 έως 10 σελίδες. Τα έργα να δαχτυλογραφηθούν σε μέγεθος γραμματοσειράς 12.
2)Θέμα του διαγωνισμού είναι: «Αθλητισμός – Αθλητικό Ιδεώδες».
3)Οι διαγωνιζόμενοι θα πρέπει να αποστείλουν τα έργα τους σε τέσσερα αντίτυπα, το αργότερο μέχρι τις 15 Οκτωβρίου 2014, με ψευδώνυμο στην Ένωση Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος (Ε.Λ.Β.Ε.), Τσιμισκή 128, Τ. Κ. 546 21 Θεσσαλονίκη, (απλά και όχι συστημένα). Σε κάθε έργο και στα αντίτυπα, όπως και στον φάκελο αποστολής θα αναγράφεται το ψευδώνυμο. Μέσα στον φάκελο αποστολής μαζί με το λογοτεχνικό έργο θα υπάρχει μικρότερος φάκελος κλειστός, όπου θα αναγράφεται το πραγματικό όνομα, η διεύθυνση και το τηλέφωνο του διαγωνιζόμενου.
4)Η κριτική επιτροπή θα αποτελείται από καταξιωμένους ανθρώπους των γραμμάτων. Συγκεκριμένα: τον Βασίλειο Καϊμακάμη (Επίκουρο Καθηγητή Τ.Ε.Φ.Α.Α.), τον Αθανάσιο Αναστασίου (Αναπληρωτή Καθηγητή Τ.Ε.Φ.Α.Α. Σερρών), την Γεωργία Αλεξίου – Γοργώ (Καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής, Λογοτέχνιδα, Γεν. Γραμματέα της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος) και την Νανά Παπαϊωάννου (Φιλόλογο, λογοτέχνιδα, Αντιπρόεδρο της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος).
5)Θα απονεμηθούν τρία βραβεία (1ο, 2ο και 3ο) στους διαγωνιζόμενους μαθητές των Λυκείων και τρία βραβεία (1ο, 2ο και 3ο) στους σπουδαστές και στους φοιτητές. Τα 30 καλύτερα έργα θα εκδοθούν με τίτλο: «Η Λογοτεχνία στον Αθλητισμό» και στους διαγωνιζόμενους των οποίων τα έργα θα βρίσκονται σ’ αυτή την έκδοση θα τους αποσταλεί από ένα αντίτυπο του βιβλίου δωρεάν.
6)Η απονομή των βραβείων θα γίνει κατά την διάρκεια της πανηγυρικής εκδήλωσης των 30 χρόνων ανωτατοποίησης της Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

«ΜΑΘΗΜΑ ΙΠΠΑΣΙΑΣ» Ελαιογραφία και στίχοι της Μαρίας Κολοβού - Ρουμελιώτη

«ΜΑΘΗΜΑ ΙΠΠΑΣΙΑΣ»

(Ελαιογραφία και στίχοι της  Μαρίας Κολοβού - Ρουμελιώτη)

Καβάλα στον Πήγασο

τον Κόσμο να ονειρεύεσαι

γιορντάνι την Αγάπη να φοράς

Πουλιά Ειρήνης 

στο μέρος της καρδιάς σου να φωλιάζουν

σκορπίζοντας  τους σπόρους της Αγάπης σου

για να τραφούν οι Πονεμένοι!!!

Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2014