«ΑΣΜΑ ΗΡΩΙΚΟ ΚΑΙ ΠΕΝΘΙΜΟ ΓΙΑ ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΑΝΘΥΠΟΛΟΧΑΓΟ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ του Οδυσσέα Ελύτη»

Ήταν ωραίο παιδί. Την πρώτη μέρα που γεννήθηκε

Σκύψανε τα βουνά της Θράκης να φανεί

Στους ώμους της στεριάς το στάρι που αναγάλλιαζε·

Σκύψανε τα βουνά της Θράκης και το φτύσανε

Μια στο κεφάλι, μια στον κόρφο, μια μες το κλάμα του·

Βγήκαν Ρωμιοί με μπράτσα φοβερά

Και το σηκώσαν στου βοριά τα σπάργανα...

Ύστερα οι μέρες τρέξανε, παράβγαν στο λιθάρι,

Καβάλα σε φοραδοπούλες χοροπήδηξαν

Ύστερα κύλησαν Στρυμόνες πρωινοί

Ώσπου κουδούνισαν παντού οι τσιγγάνες ανεμώνες

Κι ήρθαν από της γης τα πέρατα

Οι πελαγίτες οι βοσκοί να παν των φλόκων τα κοπάδια

Εκεί που βαθιανάσαινε μια θαλασσοσπηλιά,

Εκεί που μια μεγάλη πέτρα εστέναζε!

Ήταν γερό παιδί·

Τις νύχτες αγκαλιά με τα νεραντζοκόριτσα

Λέρωνε τις μεγάλες φορεσιές των άστρων

Ήταν τόσος ο έρωτας στα σπλάχνα του

Που έπινε μέσα στο κρασί τη γέψη όλης της γης

Πιάνοντας ύστερα χορό μ’ όλες τις νύφες λεύκες

Ώσπου ν’ ακούσει και να χύσ’ η αυγή το φως μες στα μαλλιά του,

Η αυγή που μ’ ανοιχτά μπράτσα τον έβρισκε

Στη σέλλα δυο μικρών κλαδιών να γρατσουνάει τον ήλιο

Να βάφει τα λουλούδια

Ή πάλι με στοργή να σιγονανουρίζει

Τις μικρές κουκουβάγιες που ξαγρύπνησαν...

Α τι θυμάρι δυνατό η ανασαιμιά του

Τι χάρτης περηφάνιας το γυμνό του στήθος

Όπου ξεσπούσαν λευτεριά και θάλασσα!...

Ήταν γενναίο παιδί.

Με τα θαμπόχρυσα κουμπιά και το πιστόλι του,

Με τον αέρα του άντρα στην περπατηξιά,

Και με το κράνος του - γιαλιστερό σημάδι

(Φτάσανε τόσο εύκολα μες στο μυαλό

που δεν γνώρισε κακό ποτέ του)

Με τους στρατιώτες του ζερβά δεξιά

Και την εκδίκηση της αδικίας μπροστά του.

-Φωτιά στην άνομη, φωτιά!

Με το αίμα πάνω από τα φρύδια

Τα βουνά της Αλβανίας βροντήξανε

Ύστερα λυώσαν χιόνι να ξεπλύνουν

Το κορμί του, σιωπηλό ναυάγιο της αυγής

Και το στόμα του, μικρό πουλί ακελάηδιστο,

Και τα χέρια του, ανοιχτές πλατείες της ερημίας.

Βρόντηξαν τα βουνά της Αλβανίας

Δεν έκλαψαν.

Γιατί να κλάψουν;

Ήταν γενναίο παιδί!

Read more: http://latistor.blogspot.com/2014

«…ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ μα ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ!», ένα διήγημα του Γεράσιμου Μ. Λυμπεράτου

 «…ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ μα ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ!»

(Β΄ Βραβείο λογοτεχνικού διαγωνισμού πεζού, του Ελληνο-Αυστραλιανού πολιτιστικού συνδέσμου Μελβούρνης 2016).

Φθινόπωρο, και στο φύσημα τ’ αγέρα, στους ταπεινούς δρόμους της φτώχιας, τα φύλλα των δέντρων ζούσαν τις συνέπειες των μεταμορφώσεων του θανάτου.. Εκεί κάποιες καρδιές κτυπούσαν  ανήσυχα κι’ ένα φως την νύχτα μαρτυρούσε μια καταιγίδα  που απειλούσε. Στο  ταπεινό-σπίτι  που μέναν άνθρωποι επικρατούσε εκνευρισμός. Βήματα πέρα – δώθε, Θόρυβος. Τα μέτρα ήρθαν με τον παραλογισμό των κρατούντων, με μια μπουλντόζα να σταματά λίγα μόνο μέτρα πιο κεί.

-Τι ζητάτε εδώ; Tι θέλετε να πάρετε από την δυστυχία;

Τίποτε αξίας αντικείμενα δεν υπήρχαν εκεί. Μετρημένα καθίσματα, ένα τραπέζι που έτριζε, κάποια ράφια του παλιού καιρού, 4-5 στριμωγμένα κρεβάτια και άλλοι τόσοι  άνθρωποι.

Την άλλη μέρα, λίγο πριν το σούρουπο, κάποια στιγμή: «Οι μελλοθάνατοι τοίχοι σας χαιρετούν!»

Η μπουλντόζα ανάβει. Θα απομείνει στο τέλος η σπιθαμή γής για τον πλειστηριασμό.

 Άστατος ο καιρός.  Ξανοίγουν – σκοτεινιάζουν, οι ουρανοί.  Ο κόκκινος ήλιος προσπαθεί να φτιάσει το βασίλεμα, παλεύοντας  με  νέφη τέρατα.  Κάποιο πρώτο αστέρι πήγε να φανεί στον ουρανό, μα το έπνιξε ο συρφετός  των  σύννεφων. Σε λίγο το σκοτάδι εξαφανίζει ηλιοβασιλέματα , σούρουπα, δημιουργώντας μια εκρηκτική κατάσταση  από αστραπόβροντα βροχή κι  αστροπελέκια, λαμπαδιάζοντας  ένα δέντρο στη άκρη της φτωχογειτονιάς, ενώ κατολισθήσεις  κλείνουν δρόμους μονοπάτια, δημιουργούν χειμάρρους και πλημμύρες.
Μες σ’ αυτό το μακελειό του Φθινοπώρου, που η βροχή έδερνε αλύπητα τους γυμνούς κορμούς των δέντρων, κραυγές, σκουξίματα πουλιών, αλλά κα δύστυχων ανθρώπων  συνόδευαν  την νύχτα   ως το πρωί.  Ανάστατη  η καρδιά. Προσπαθεί ν αφουγκραστεί τους κτύπους της. Μια λεύκα έξω από το ετοιμόρροπο σπίτι κλαίει τη γύμνια της κι ένας ευκάλυπτος  παράπερα γελά μαζί της.

Πυρακτωμένη αναμονή. Η Βροχή σταματάει. Η μπουλτόζα μουγκρίζει.
-Μη μηη το κάνετε αυτό !

Η σκέψη πετάει στα απρόσμενα. Στις μικρές αγγελίες:  «ζητούνται παγκάκια.» «νοικιάζονται παγκάκια» «πωλούνται παγκάκια» Μα βρέχει, βρέχει γιατί είναι  φθινόπωρο.

Έντυσε η μέρα την μοναξιά της στα μαύρα. Ε, και…
-Όχι χρόνε δεν το κουνάω από δω.!

Να ‘το,  κάποιος ανεστήθει, κάποιος  αντιστέκεται στο χρόνο, λίγα μόνο λεπτά απόμειναν. Ποιος τον χρόνο μπορεί να νικήσει;

Μια πολύχρωμη πεταλουδίτσα μες από το κουκούλι της ξεπρόβαλε αναπάντεχα να δώσει το δικό της στίγμα σε ένα γκρίζο αφιλόξενο ουρανό. Τι την ξεγέλασε;  Ποιες κορφές βουνών της χαμογελούνε; Ποια γυμνά δάση την προβάλλουν στο φως; Ποιο βουητό μέλισσας την τρομάζει; Ποια γαβγίσματα τετράποδου εξωθούν την μπουλντόζα από την επιθανάτια κίνησή της;

Τα παράθυρα γειτόνων ανοίγουν και το συγκεντρωμένο πλήθος φράζει το δρόμο στην μπουλντόζα.  -Θα σε νικήσω χρόνε!

Όνειρο λαβωμένο , μα όνειρο!

Κλάμα βροχής , μα βροχή!

Ετοιμόρροπο σπίτι , μα σπίτι!

Τι απόμεινε;

Το φθινόπωρο, μα φθινόπωρο!

 Μια χαραμάδα στο παράθυρο, άφησε το φως της μέρας να πέσει στο πρόσωπο του Παππού.  Ξύπνησε περίεργα και μαζί του τα παιδιά κι’ ο εγγονός. Σηκώθηκαν  προσεκτικά , άνοιξαν το παραθύρι, μπήκε τσουχτερό αεράκι. Έξω η  μπουλντόζα έλειπε. Στην πόρτα του σπιτιού ένα σημείωμα τους ειδοποιούσε πως η κατεδάφιση –για πολλοστή φορά- ανεβλήθη.  Ανάσαναν. Ο ύπνος τους τόσο βαθύς ως το πρωί που ούτε πήραν χαμπάρι πότε έφυγε η μπουλντόζα. Κοίταξαν τον ουρανό. Κάποιες ακτίνες του ηλίου φώτισαν την μέρα. Ως πότε όμως; To φθινόπωρο είναι τόσο εύθραυστο κι οι ανάσες βάραιναν κάθε στιγμή από τα μέτρα των κρατούντων.

Γεράσιμος Μ. Λυμπεράτος 

https://vrysoulesgnosis.wordpress.com/

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ του περιοδικού Λόγου, Τέχνης και Πολιτισμού «ΚΑΙΛΑΙΝΩ» του Λογοτεχνικού Ομίλου ΖΑΛΩΝΗ, «Ξάστερον»

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΛΟΓΟΥ, ΤΕΧΝΗΣ και ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ «ΚΕΛΑΙΝΩ»

του ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΟΜΙΛΟΥ «ΖΑΛΩΝΗ», «Ξάστερον»

Σας προσκαλεί στην τελετή απονομής

των βραβείων του ετήσιου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού 2016

με θέμα:«Στα στενά της ανέχειας»

που θα πραγματοποιηθεί την

13η Νοεμβρίου 2016, Κυριακή πρωί (11.00 π. μ.- 14.00 μ. μ. )

στην Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών

Γ. Γενναδίου 8, στην αίθουσα Μιχαήλ Αβέρωφ.

Για όσους βραβεύονται, σας γνωρίζουμε ότι τα βραβεία, απονέμονται, δεν αποστέλλονται.

Παναγιώτα Ζαλώνη

Διευθύντρια του ΚΕΛΑΙΝΩ

«ΤΟ ΠΑΡΑΓΓΕΛΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ» Αυτοπροσωπογραφία και στίχοι Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

ΑΥΤΟΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΑ

ΤΟ ΠΑΡΑΓΓΕΛΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Δεν φοβάμαι τη ζωή

μου είναι φίλη κολλητή

κι  όταν θέλω κι όταν θέλει

δίνει η μια στην άλλη μέλι!

Μου είπε κι ένα μυστικό

πως τον Χάρο έχει αδελφό

και κοιμούνται πλάι πλάι

το πρωί μα και το βράδυ.

Της παρήγγειλα κι εγώ:

«Μη μου κάνεις προξενιό

για θ’ αργήσει να με πάρει

είμαι αλλεργική στο χάδι!...».

«Μη  φοβάσαι! αυτή μου είπε,

όταν με το φόβο ζείτε,

θάρρος παίρνει και μπουκάρει

την ψυχή σας να σας πάρει.

Στα δικά μου μονοπάτια

άνθια γίνονται τα δάκρυα

κι αν θες να με φιλάς

πρέπει να με αγαπάς!!!

20 Αυγούστου 2016

Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

«ΤΡΑΓΟΥΔΙ» της Αλεξάνδρας Παυλίδου Θωμά.

ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Αυτή τη μέρα θέλησα να τραγουδήσω.

Ένα μοιρολόι από τα παλιά.

Ένα μοιρολόγι που το τραγούδαγε η βάβω μου,

στης χαράς μας τα πανηγύρια.

Αυτή τη μέρα θέλησα να βγω περίπατο

στου ουρανού το μέγα μονοπάτι.

Όμως η λίμνη του Γαλαξία δεν άνοιγε,                                    

θέλησα να ανοίξω με το κλειδί της καρδιά μου,

Προσπάθησα να φτερουγίσω με σπασμένα φτερά.

Τ΄ αστέρια εμπόδιζαν τη διαδρομή της παρείσακτης.

Τ΄ αστέρια έκαναν ένα κύκλο φυλακής,

τον κύκλο της τρικυμίας των βράχων,

τον κύκλο των πολύκορφων  βουνών.

Των δικών μου βουνών. Των βουνών της ύπαρξής μου.

Αλεξάνδρα Παυλίδου Θωμά.

Tο βιβλιοπωλείο «Το Δόντι» και οι εκδόσεις Πατάκη παρουσιάζουν το βιβλίο της Τασούλας Επτακοίλη: «Το άλλο μου ολόκληρο», στην Πάτρα.

Tο βιβλιοπωλείο «Το Δόντι» και οι εκδόσεις Πατάκη παρουσιάζουν το βιβλίο της Τασούλας Επτακοίλη «Το άλλο μου ολόκληρο». Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο αίθριο του Μέγαρου Πραπόπουλου (Φιλοποίμενος 36-42, Πάτρα) την Παρασκευή 21 Οκτωβρίου 2016, ώρα 8:30 μ.μ.Θα μιλήσουν η Ρούλα Κωστακοπούλου, δημοσιογράφος, κοινωνιολόγος και η Μίνα Πετροπούλου, φιλόλογος, Δρ. κοινωνιολογίας.

Το βιβλίο αποτελεί μια καταγραφή γεγονότων, σκέψεων και συναισθημάτων από τη δημοσιογράφο Τασούλα Επτακοίλη – επί έναν χρόνο μετά τον θάνατο του συζύγου της, επίσης δημοσιογράφου, Κώστα Μοσχούδη. Πηγαίνει όμως πολύ πιο πέρα απ’ αυτό. Ξεκινάει με τον πρόλογο του Παντελή Μπουκάλα, ένα μοναδικής ευαισθησίας λογοτεχνικό κείμενο, και καταλήγει, χάρη στο λόγο της Επτακοίλη, να μιλάει με μοναδικό τρόπο για τη ζωή, τη συντροφικότητα και τον έρωτα.

Η Τασούλα Επτακοίλη γεννήθηκε το 1968 στη Σάμο και μεγάλωσε στον Πειραιά. Αποφοίτησε από το Τμήμα Κλασικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά από τη διδασκαλία (ευτυχώς) προτίμησε τη δημοσιογραφία.Από το 2003 γράφει στην εφημερίδα «Καθημερινή», ενώ επί δεκαπέντε χρόνια ήταν παραγωγός του Μελωδία FM 99,2. Ζει στην Αθήνα.

https://todontibooks.wordpress.com/2016/10/15

«ΤΗΣ ΟΜΟΝΟΙΑΣ ΤΟ ΔΩΡΟ» στίχοι της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

«ΤΗΣ ΟΜΟΝΟΙΑΣ ΤΟ ΔΩΡΟ» 

Άσπερμο  χώμα σαν  πατώ στα δύο κόβεται η ψυχή μου

φυτεύω δέντρα για να ανθεί το περιβόλι της ζωής μου

και με το ίδρος μου κερνώ νερό τις ρίζες να ριζώσουν

ψηλά ν’ απλωθούν κλωνιά, πουλιά να ‘ρθουν να ζευγαρώσουν.

Παίρνω   τη μνήμη από κοντά και με αυλούς την καλοπιάνω

τη λησμονιά  πετροβολώ, χειροδικώ  για ό,τι χάνω

χτίζω  στον τόπο μου  ναό βωμό του τίμιου αγώνα

να βρει φωλιά  να ζεσταθεί κάθε πουλάκι του χειμώνα.

Λουλούδια σπέρνω της χαράς και στην αγάπη δίνω χώρο

για να χορεύουν   οι λαοί  με της ομόνοιας το δώρο

να ‘ναι οι άνθρωποι καλοί σε κυκλικό να τρων τραπέζι

κι απ’ την αγάπη που κερνώ κι άλλη αγάπη να περισσεύει.

Στο περιβόλι της χαράς μες της  ευγένειας το στέκι

έρχεται ειρήνη στη καρδιά με φιλικό πάντα πεσκέσι

γευόμαστε όλοι το ψωμί και κοινωνούμε την ειρήνη

όταν φροντίζουμε σωστά τ’ αγγέλου μας την Θεία κρήνη.

                                 Κυριακή, 26 Ιουνίου 2016

                               Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

Με μια μοναδική εκδήλωση το «Άλμα ζωής» Ν. Αχαΐας, το βιβλιοπωλείο «Discover your Way» και το ξενοδοχείο «Βυζαντινό» γιορτάζουν την Τρίτη 25 Οκτωβρίου την παγκόσμια ημέρα κατά τον καρκίνο του μαστού.

Σε συνεργασία  με τις εκδόσεις «Μεταίχμιο» παρουσιάζουν το βιβλίο της Σοφίας Νικολαΐδου  με τίτλο «Καλά και σήμερα- Το χρονικό του καρκίνου στο δικό μου στήθος». Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο ξενοδοχείο «Βυζαντινό» (πεζόδρομος Ρήγα Φεραίου 106, τηλ.:2610 243 000) στις 8 μ.μ.

Για το βιβλίο θα μιλήσει η Άννα Γουρζή, θεατρολόγος, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου και εθελόντρια του Συλλόγου Γυναικών με καρκίνο του μαστού ΑΛΜΑ ΖΩΗΣ Νομού Αχαΐας .

Αποσπάσματα του βιβλίου θα διαβάσει η Αγγελική Στεφανάκη, Αντιπρόεδρος του Συλλόγου του Συλλόγου Γυναικών με καρκίνο του μαστού ΑΛΜΑ ΖΩΗΣ Νομού Αχαΐας .

Την εκδήλωση θα πλαισιώσουν μουσικά η Γιούλη Ασημακοπούλου (φωνή) και ο Σταύρος Κωστής (κιθάρα).

Η συγγραφέας θα συνομιλήσει με το κοινό και θα υπογράψει αντίτυπα του βιβλίου.

Πριν την παρουσίαση του βιβλίου θα εγκαινιαστεί στον χώρο του ξενοδοχείου η έκθεση ζωγραφικής με τίτλο «Εγώ και ο καρκίνος». 

Λίγα λόγια τη Σοφία Νικολαΐδου

Η Σοφία Νικολαΐδου σπούδασε κλασική φιλολογία (προπτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές) και αξιοποίηση των Τεχνολογιών της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας για τη διδασκαλία της λογοτεχνίας (διδακτορική διατριβή). 

Έχει διδάξει δημιουργική γραφή στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας (από την ίδρυσή του το 2008-2013), στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (από την ίδρυσή του το 2015 κ.ε.), στο Εργαστήρι Βιβλίου του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου (2010-2012), σε σεμινάρια του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας και του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (2002 κ.ε.), στο Οξυγόνο και τον Πολυχώρο των εκδόσεων Μεταίχμιο (2013 κ.ε.) κ.α.

Επίσης, έχει διδάξει το μάθημα της Λογοτεχνίας στην Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης του Κ.Θ.Β.Ε. (2001-2004).

Από το 1992 εργάζεται ως φιλόλογος στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

-- 

Με εκτίμηση

Για το Βιβλιοπωλείο "DiscoverYourWay"
Ηλεκτρονικά Μέσα Διασκέδασης Α.Ε.
Πατρέως 30
Πάτρα
Τ.Κ.26221
Τηλ.:2610624916
Fax :2610624927
e-mail:discoverbook@gmail.com
www.discoveryourway.gr

Facebook/discoveryourway

ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ, ένα άρθρο του Μάκη Πιτσαλίδη

                                           ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ, ένα άρθρο του Μάκη Πιτσαλίδη

Τα σημεία των θαυμάτων εξελίσσονται και συνεχίζονται. Όταν οι άγγελοι γίνονται διάβολοι, τότε ο υπεσχημένος παράδεισος γίνεται κόλαση. Οι πληγές του πολέμου πυορροούν την αφασία μας. Η σιωπή των αμνών καθελκύει μωρία και όνειδος. Εναποθέσαμε το θαύμα της ζωής στο θέλημα των θεών, των παθών και των συνδρόμων μας. Οι αθώοι του αίματος στα διεθνή φόρουμ σε επιδείξεις ρητόρων βερμπαλίζουν για τις αρχές και τις αξίες του ανθρωπισμού, τον πολιτισμό και τις άγονες δημοκρατίες τους. Με άλλοθι ευφάνταστους λόγους σκεπάζουν την κατάρα των πράξεών τους. Στην «πασαρέλα» της έδρας του ΟΗΕ, ηγέτες νάνοι, μαριονέτες των επιταγών του συστήματος του πλούτου, κάνουν επίδειξη μεγαλόστομων διακηρύξεων απύθμενης υποκρισίας και άφατης ματαιοδοξίας. 

Οι θεραπαινίδες της δεοντολογίας υλάζουν στα δελτία ειδήσεων. Η ανηλεής τρομοκρατία των ΜΜΕ στην υπηρεσία της δύναμης του πλούτου, στο όνομα και στην κατ’ επίφασιν δημοκρατία, αποσυνθέτει τη λογική σκέψη, αποσαθρώνει τον κοινωνικό ιστό, ενσπείρει τον κοινωνικό αυτοματισμό. Και στην όποια φωνή αντίστασης προσδίδει την έννοια του γραφικού. Ευχή προθέσεων – αταξία πράξεων. Μωρίας έργα – θανάτου θηραμάτα. Τι τραγωδία για τον κόσμο. Χωρίζουν η Αθηνά με τον Αλβάρο, ο Μπραντ με την Αντζελίνα. Τι αξία έχει η ασήμαντη ζωή σας όταν «θεοί» υποφέρουν. Η τραγωδία της ταλαιπωρίας ενάμιση εκατομμυρίου ανθρώπων να πάνε στις δουλειές τους από την απεργία των ΜΜΜ δεν έχει καμιά θέση στη σκαλέτα των ειδήσεών τους. Περισπούδαστοι αναλυτές με λεκτικές αταξίες αποφεύγουν να καταδείξουν την πραγματική αιτία των τραγωδιών που ταλανίζουν τον κόσμο, ο λόγος τους παραμύθια στον κόσμο των ονείρων τους. Οι υπερθεματιστές, τι ακριβής λέξη, βάζουν σε τάξη τον πλούτο, τους θεούς και τους δαίμονες.

Ταμπουρωμένοι στον μικρόκοσμο της ιδιοτέλειάς μας κάνουμε τον μεγάκοσμο φαντασίωση της μοίρας μας. Βλέπουμε το δέντρο κι όχι το δάσος. Ευχόμαστε μα αναδρομούμε στα λάθη μας. Η άμυνα και η εκδίκηση της φύσης θα παράγει και θα παρουσιάζει με γεωμετρική πρόοδο το αποκρουστικό πρόσωπο της Μέδουσας.

Η εικόνα της ζωής μαγεία ψευδαίσθησης σαν τον ήλιο που σβήνει στη θάλασσα.

 Πηγή https://vrysoulesgnosis.wordpress.com