«ΣΠΑΡΑΓΜΑ» της Μαρίας Κολοβού - Ρουμελιώτη

Τέλεψε ο σάκος με το άλεσμα.

Η προζύμη άρχισε να μουχλιάζει.

Φοβούμαι πως θα μείνουμε με

δίχως ψωμί.

Τι κι αν ξακρίστηκαν ζιζάνια

πάνω σε σφυρήλατα βράχια

κι οργώθηκαν γόνιμοι κι άγονοι τόποι;

Σε πανούργους καιρούς

κεραυνοί

κατέκαψαν και μούχλιασαν στο χιόνι

και την πυρά

το σπόρο τον επιούσιο.

Μαύρα κοράκια

κατέπεσαν

στον αυλόγυρο του οίκου μας. 

Όρνια αρπαχτικά ξερίζωσαν

με τα γαμψά τους νύχια

ό,τι στον τόπο ρίζωνε.

Μετανάστες οι φύτρες μας

ψάχνουν ηλίου φως.

Τη Μοίρα τη καλή

πετροβολήσαμε

πάνω στον   άσπρο αφρό

της θαλάσσης

αψηφώντας  τα βήματα του αφανισμού.

Η καταβύθιση μας παρέπεμψε

σε αιώνιο λήθαργο∙

στο αχανές

η κολυμπήθρα της ζωής  ξεχάστηκε

μαζί με τους δασκάλους

που μας μάθαιναν

πως με μία ανάσα μοναχή

δεν καταπίνεται ωκεανός

ολάκερος!

Η οργή ξεπήδησε.

Έγινε Μέγας Ποταμός!

Tο δάκρυ

έγινε Πέλαος! Θάλασσα! Ωκεανός!

Ω! μακάριοι θεοί

στο μουγκριτό τ'  ωκεανού βοηθήστε!

Να κολυμπούμε θαλερά,

τα βράχια να ξεγλιστρούμε 

διασχίζοντας τους άσπρους αφρούς

της θαλάσσης!

Σειρήνες να λεν το μοιρολόι μας

εκείνο το ατέλευτο

του πόνου μας τραγούδι….

Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2014 

Μαρία Κολοβού - Ρουμελιώτη

Αποτελέσματα Λογοτεχνικών Διαγωνισμών Ενηλίκων της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών έτους 2014

ΠΡΑΚΤΙΚΟ

Της Κριτικής Επιτροπής Πανελλήνιου και Παγκύπριου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού Ποίησης και Διηγήματος  με ελεύθερο θέμα της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών έτους 2014

 

Η Κριτική Επιτροπή αποτελούμενη από τον Πρόεδρο της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών κ. Λευτέρη Β. Τζόκα, τον πρώην Γενικό Γραμματέα της Ένωσης κ. Δημήτρη Παπαδημητρίου και το μέλος της Ένωσης τ. Σχ. Σύμβουλο και Συγγραφέα κ. Χρήστο Γκόντζο, συγχαίρει όλους όσοι έλαβαν μέρος στον διαγωνισμό αυτό. Αφού μελέτησαν και αξιολόγησαν αντικειμενικά και ο καθένας χωριστά τα υποβληθέντα προς κρίση έργα Ποίησης και Διηγήματος, διαπίστωσαν ότι πολλά έργα που υποβλήθησαν έχουν το στοιχείο στη γραφή τους, του Χρονικού-Μαρτυρίας. Έτσι, άτυπα δημιουργήθηκε κι άλλη μία κατηγορία για τους διαγωνιζόμενους. Είναι τα Βραβεία και οι Έπαινοι που θα δοθούν για τα κείμενα του Χρονικού-Μαρτυρίας. Με πρόσκληση του Προέδρου της Ένωσης κ. Λευτέρη Β. Τζόκα συνήλθαν την Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2014 και ώρα 12^η στη Στέγη της Ένωσης (Ζωοδόχου Πηγής 2-4, 2^ος όροφος), για την εξαγωγή των αποτελεσμάτων και αποφάσισαν τα ακόλουθα:

ΣΥΜΦΩΝΑ με την προκήρυξη και τις δεσμεύσεις της, αναδείχτηκαν ομόφωνα και παμψηφεί περισσότερα βραβεία γιατί ισοβάθμισαν και τα μοιράζονται οι δημιουργοί. Όλα τα κείμενα που συμμετείχαν θα μπορούσαν να τύχουν διάκρισης, αλλά αυτό είναι αδύνατο, γι’ αυτό η Κριτική Επιτροπή με σύμφωνη γνώμη θέσπισε τα Ειδικά Βραβεία που θα δοθούν σε ξεχωριστές περιπτώσεις συμμετασχόντων. Ήταν οι δεσμεύσεις της προκήρυξης του διαγωνισμού που δεν επέτρεψαν να δοθούν περισσότερες διακρίσεις.

1. ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

Α΄ ΒΡΑΒΕΙΟ, στο ποίημα «Ουαί τοις ηττημένοις», με το ψευδώνυμο «Χρήστος Ιωάννου» που ανήκει στην κα Ιωάννα Χρήστου.

Β΄ ΒΡΑΒΕΙΟ, στο ποίημα «Γιατί Οδυσσέα επέστρεψες;» με το ψευδώνυμο «Αχερώδιος» που ανήκει στον κ. Θεοφάνη Παυλίδη και ισοβαθμούν, το ποίημα «Εξ ιδίων τα βέλη, αλλ’ ο ‘τρώσας και ιάσεται’» με το ψευδώνυμο «Ελπιδοφόρος» που ανήκει στην κα Ζωή Παπαδημητρίου-Τζιράκη και το ποίημα «Απέλαση» με το ψευδώνυμο «Μαρία Καίσαρη» που ανήκει στην κα Σταυρούλα Ζώρζου.

Γ΄ ΒΡΑΒΕΙΟ, στο ποίημα «Δει δε χρημάτων και άνευ τούτων ουδέν έστι γενέσθαι των δεόντων», με το ψευδώνυμο «Άτλας» που ανήκει στον κ. Γιάννη Καρβελά και ισοβαθμούν, το ποίημα «Η ποίηση», με το ψευδώνυμο «Φαέθων» που ανήκει στον κ. Αντώνιο Χ. Δημητρίου και το ποίημα «Αρμονία» με το ψευδώνυμο «Διώνη Δωδωναία» που ανήκει στην κα Αλεξάνδρα Παυλίδου-Θωμά.

Α΄ ΕΠΑΙΝΟΣ, στο ποίημα «Ζήσε το τώρα» με το ψευδώνυμο «Ίκαρος» που ανήκει στον Αρχιμανδρίτη π. Μιλτιάδη Μίτσελλ και ισοβαθμούν, με το ποίημα «Η Ορθοδοξία γαρ» με το ψευδώνυμο «Ελληνορθόδοξος γηγενής» που ανήκει στον κ. Απόστολο Ιωάννου Πάσχο και το ποίημα «Με ένα ΝΑΙ» με το ψευδώνυμο «Άγχιστος», που ανήκει στον κ. Σωτήρη Μαντζούτσο.

Β΄ ΕΠΑΙΝΟΣ, στο ποίημα «Εσύ μετανάστη» με το ψευδώνυμο «Αθηνά» που ανήκει στην κα Βάσω  Τριανταφυλλίδου-Κηπουρού και ισοβαθμούν με το ποίημα «Του Έρωτα» με το ψευδώνυμο «Σαμάνθα» που ανήκει στην κα Λένα Φατούρου και το ποίημα «Ανάσταση» με ψευδώνυμο «Περσέας» που ανήκει στον κ. Μιλτιάδη Ντόβα.

Γ΄ ΕΠΑΙΝΟΣ, στο ποίημα «Στην Ένωση!» με το ψευδώνυμο «Ελεύθερος» που ανήκει στον κ. Λευτέρη Αρμελινό και ισοβαθμούν, το ποίημα «Ειρήνη» με το ψευδώνυμο «Καναρίνι» που ανήκει στην κα Γεωργία Μπαλάσκα και το ποίημα «Σμύρνη» με το ψευδώνυμο «Μαριόλα» που ανήκει στην κα Κωνσταντίνα Γεωργαντά.

2. ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ

Α΄ ΒΡΑΒΕΙΟ στο διήγημα «Αι θεριναί παγίδες» με το ψευδώνυμο «Υγεία καθολική», που ανήκει στον κ. Απόστολο Ιωάννου Πάσχο.

Β΄ ΒΡΑΒΕΙΟ στο διήγημα «Μια κρυμμένη αγάπη φέρνει τη χαρά και την ευτυχία» με το ψευδώνυμο «Δαναός» που ανήκει στην κα Ζωή Παπαδημητρίου-Τζιράκη και ισοβαθμούν, το διήγημα «Λάμπρενα» με το ψευδώνυμο «Τζιμ Άνταμς», που ανήκει στον κ. Αλέξανδρο Νίκα και στο διήγημα «Περίπατος στην ακροποταμιά» με το ψευδώνυμο «Γ. Φωτεινός» που ανήκει στον κ. Γεώργιο Γκούμα.

Γ΄ ΒΡΑΒΕΙΟ στο διήγημα «Αναδρομή στο χρόνο» με το ψευδώνυμο «Υψιπετής» που ανήκει στον Αρχιμανδρίτη π. Μιλτιάδη Μίτσελλ και ισοβαθμούν, το διήγημα «Ο έρωτας άργησε πολύ» με το ψευδώνυμο «Τουλίπα» και ανήκει στην κα Αποστολία Βουλτσίδου και το διήγημα «Έλσα» με το ψευδώνυμο «Κλέλια» που ανήκει στην κα Λένα Φατούρου.

Α΄ ΕΠΑΙΝΟΣ στο διήγημα «Το μέτρημα της ζωής» με το ψευδώνυμο «Ντέππη» και ανήκει στην κα Δέσποινα Τζαννή και ισοβαθμούν, το διήγημα «Το… τέλος που γίνεται η αρχή του» με το ψευδώνυμο «Γρηγόρης Ειρηναίος», που ανήκει στον κ. Ηλία Μάκο και το διήγημα «Οι θεοί οι αχόρταγοι» με το ψευδώνυμο «Δρυς» που ανήκει στον κ. Δημήτριο Γιαννακό.

Β΄ ΕΠΑΙΝΟΣ στο διήγημα «Δυσπρόσιτες περιπλανήσεις», με το ψευδώνυμο «Ο ταξιδευτής» και ανήκει στον κ. Λευτέρη Αρμελινό και ισοβαθμούν, το διήγημα «Οι ακάλυπτες επιταγές» με το ψευδώνυμο «Λητώ Γεωργίου» που ανήκει στην κα Βιβή Καλτσούνη και το διήγημα «Μυριάνθη – Μια αληθινή ιστορία» με το ψευδώνυμο «Χρυσάνθεμις» που ανήκει στην κα Τασούλα Μάρκου.

Γ΄ ΕΠΑΙΝΟΣ στο διήγημα «Ξένοι δίχως πατρίδα» με το ψευδώνυμο «Άνθη κερασιάς» και ανήκει στην κα Κάκια Μπαχαρακάκη και ισοβαθμούν, το διήγημα «Το κίνημα του Μεταφρασισμού» με το ψευδώνυμο «Άρτεμις» που ανήκει στην κα Χριστίνα Μελέτη και το διήγημα «Λευκοί Αδερφοχτοί» με το ψευδώνυμο «Αέναη γραφή» που ανήκει στην κα Θεοδώρα Τσελίγκα-Γκαζιάνη.

3. ΧΡΟΝΙΚΟΥ – ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

Α΄ ΒΡΑΒΕΙΟ στο πόνημα «Χρονικόν – Τα Σεπτεμβριανά του ’55 – Η προσχεδιασμένη εξολόθρευση του Γένους των Χριστιανών Κωνσταντινουπόλεως» με το ψευδώνυμο «Ρωμανία», που ανήκει στην κα Λεμονιά Αντ. Μπαστιάνου.

Β΄ ΒΡΑΒΕΙΟ στο πόνημα «Ο χτιτζιάρης (χτικιάρης)» με το ψευδώνυμο «Τεύκρος» που ανήκει στον κ. Κωνσταντίνο Πάτσαλο και ισοβαθμεί με το πόνημα «Ο κρυφός έρωτας της δασκάλας μου» με το ψευδώνυμο «Αίνος Μύρτου», που ανήκει στον κ. Σάββα Τσάση

Γ΄ ΒΡΑΒΕΙΟ στο πόνημα «Μικρό παιδάκι ήμουνα» με το ψευδώνυμο «Το χωργιατόπουλο» που ανήκει στον κ. Γεώργιο Καραγιαννάκο και ισοβαθμεί με το πόνημα «Μια αγάπη έσβησε» με το ψευδώνυμο «Αθηνά» και ανήκει στην κα Βάσω Τριανταφυλλίδου-Κηπουρού.

Α΄ ΕΠΑΙΝΟΣ στο πόνημα «Η πορεία ενός ανθρώπου» με το ψευδώνυμο «Ταπεινός» που ανήκει στον κ. Απόστολο Ιωάννου Πάσχο.

Β΄ ΕΠΑΙΝΟΣ στο πόνημα «Η μικρή ηρωίδα», με το ψευδώνυμο «Ανταίος» που ανήκει στον κ. Γιάννη Καρβελά.

Γ΄ ΕΠΑΙΝΟΣ στο πόνημα «Της μνήμης ιερό ένα επίγραμμα» με το ψευδώνυμο «Νοσταλγός» και ανήκει στον κ. Γιάννη Ηλιόπουλο.

4. ΕΙΔΙΚΑ ΒΡΑΒΕΙΑ

α) Ποίησης

1. Στην κα Brigitta Kristensen (Νορβηγία) με το ψευδώνυμο «Αθηνά» για το ποίημα «Τα Μάρμαρα του Παρθενώνα».

2. Στην κα Χρυσάνθη Τίγγελη-Βασιλική με το ψευδώνυμο «Ιοκάστη» για το ποίημα «Ομοψυχία»

3. Στην κα Μαρία Σουρή-Κοσιώρη με το ψευδώνυμο «Μαρίζα» για το ποίημα «Θάθελα πολύ να σε παινέσω».

4. Στον κ. Σάββα Τσάση με το ψευδώνυμο «Αίνος Μύρτου» για το ποίημα «Στη δασκάλα μου».

5. Στον κ. Χρήστο Καραγκούνη με το ψευδώνυμο «Κριάκορας» για το ποίημα «Η κάπα μου».

6. Στην κα Χριστίνα Δούβλη με το ψευδώνυμο «Εμμέλεια» για το ποίημα «Ανέμελη».

7. Στην κα Μαριάνα Λυμπέρη με το ψευδώνυμο «Περσεφόνη» για το ποίημα «Αναζήτηση».

8. Στον κ. Βύρωνα Αρναούτογλου με το ψευδώνυμο «Σκακιστής» για το ποίημα «Σχέδιο πολιτικής αποκατάστασης».

9. Στην κα Ελένη-Μαρία Παράσχου με το ψευδώνυμο «Λυδία Κρητικού» για το ποίημα «Προσδιορίζοντας τη Λήθη».

10. Στον κ. Αντώνιο Μικέλη με το ψευδώνυμο «Ταξιδευτής» για το ποίημα «Παλιά αγαπημένη».

11. Στην κα Ελευθερία Κατσιφαράκη με το ψευδώνυμο «Αρετούσα» για το ποίημα «Έρωτα χρυσοφτέρουγε».

12. Στην κα Ελένη Καμπά με το ψευδώνυμο «Ιουλία» για το ποίημα «Οδύσσειος δρόμος».

13. Στον κ. Ευθύμιο Ποντίκη με το ψευδώνυμο «Μύωνας» για το ποίημα «Μια παλιά ιστορία – Αγάπη που δεν τέλειωσε».

14. Στην κα Θεοδώρα Τσελίγκα-Γκαζιάνη με το ψευδώνυμο «Λευκές αράδες» για το ποίημα «Μάνα Γη».

15. Στον κ. Γιάννη Καφρίτσα με το ψευδώνυμο «Σουρμπέος» για το ποίημα «Λειβαδιά».

16. Στον κ. Δημήτριο Δεσποτάκη με το ψευδώνυμο «Βοημός» για το ποίημα «Νοτιάς φυσούσε μια ευωδιά».

17. Στην κα Κάκια Μπαχαρακάκη με το ψευδώνυμο «Άνθη Κερασιάς», για το ποίημα «Έρωτος πόλεμος».

18. Στον κ. Δημήτρη Κολιδάκη με το ψευδώυμο «Άνθιμος» για το ποίημα «Γιασεμί».

19. Στον κ. Δημήτριο Πετρέλη με το ψευδώυμο «Φλέγων Νηρέας Β’» για το ποίημα «Πίστωση χρόνου».

20. Στην κα Φυλλίτσα Αθηναΐδα Αναπνιώτου με το ψευδώνυμο «Φυλλάνθη» για το ποίημα «Στο περιθώριο της ζωής».

21. Στον κ. Ιωάννη Συλίκο με το ψευδώνυμο «Κιθαρωδός» για το ποίημα «Εκτός».

22. Στην κα Χρυσή Κωνσταντίνου με το ψευδώνυμο «Ισμήνη» για το ποίημα «Επιστροφή στη Λήθη».

23. Στον κ. Κώστα Μοναστήρα με το ψευδώνυμο «Κώστας Τσικλίστας» για το ποίημα «Ίσως».

24. Στην κα Ιουλία Θεοδωρόπουλου με το ψευδώνυμο «Φωτεινή Δαμουρά» για το ποίημα «Η ελιά».

25. Στην κα Ευγενία Παλούμπη με το ψευδώνυμο «Φερενίκη» για το ποίημα «Γένεσις Ποιητική».

26. Στην κα Βιβή Καλτσούνη με το ψευδώνυμο «Ειρήνη Ρενιέρη» για το ποίημα «Ο φασισμός της ευτυχίας».

27. Στον κ. Παναγιώτη Σταματόπουλο με το ψευδώνυμο «Ορφέας» για το ποίημα «Σ’ όλα τούτα τα σπάνια».

28. Στην κα Κατερίνα Κατσαμπά με το ψευδώνυμο «Σαμία» για το ποίημα «Αφορμή».

29. Στην κα Τασούλα Μάρκου (Κύπρος) με το ψευδώνυμο «Μελάνθη» για το ποίημα «Ποτέ ξανά».

30. Στην κα Αγλαΐα Σεργίου (Κύπρος) με το ψευδώνυμο «Αγλαόκαρπη» για το ποίημα «Τα νιάτα».

31. Στον κ. Χρήστο Σαλτό με το ψευδώνυμο «Αετός» για το ποίημα «Σταυραετός».

32. Στον κ. Νικόλαο Τάτση με το ψευδώνυμο «Βαλτινός» για το ποίημα «Είμαστε αδέλφια Έλληνες».

β) Διηγήματος

1. Στον κ. Αθανάσιο Κατσιαβριά με το ψευδώνυμο «Βάσος Β. Βασιώτης» για το διήγημα «Η Εράτη».

2. Στον κ. Άθω Χατζηματθαίου (Κύπρος) με το ψευδώνυμο «Λεωνίδας Λεμέσιος» για το διήγημα «Η κούπα».

3. Στον κ. Παναγή Πανίκο (Κύπρος) με το ψευδώνυμο «Περαστικός» για το διήγημα «Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία».

4. Στον κ. Χάρη Βαφόπουλο με το ψευδώνυμο «Στέλιος Μαριωτής» για το διήγημα «Το ταξίδι».

5. Στον κ. Βύρωνα Αρναούτογλου με το ψευδώνυμο «Σκακιστής» για το διήγημα «Προς τη λεωφόρο των ψυχών».

6. Στην κα Τασούλα Παπαμιχαήλ με το ψευδώνυμο «Αρλεκίνος» για το διήγημα «Το τελευταίο λάθος».

ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ακράδαντα ότι η Κριτική Επιτροπή της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών που είχε αναλάβει να κρίνει τα κείμενα σε όλες τις κατηγορίες, Ποίησης – Διηγήματος και Χρονικού – Μαρτυρίας, έφερε σε αίσιο πέρας την αποστολή της, ευσυνείδητα και με δικαιοκρισία. Δεν διεκδικεί το έπαθλο του αλάθητου. Εκφράζει από καρδιάς τα θερμά συγχαρητήρια σε όλους όσοι συμμετείχαν σ’ αυτή την ευγενή αναμέτρηση κι έλαβαν μέρος στον Πανελλήνιο και Παγκύπριο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό Ποίησης, Διηγήματος και Χρονικού – Μαρτυρίας για το 2014.

Αθήνα, 12-12-2014

  

Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ: ΛΕΥΤΕΡΗΣ Β.ΤΖΟΚΑΣ                                                  

ΕΙΣΗΓΗΤΗΣ: Δ.ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

ΤΟ ΜΕΛΟΣ: ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΚΟΝΤΖΟΣ

                                                           

ΠΗΓΗ: apostaktirio.gr

" Ένα Χριστουγεννιάτικο θαύμα" Παιδική Χριστουγεννιάτικη εκδήλωση την Κυριακή 21 Δεκεμβρίου 2014 στις 11:00 π.μ. στο βιβλιοπωλείο "DISCOVER"

Το βιβλιοπωλείο "DISCOVER" και ο χώρος πολιτιστικών δράσεων "Στου φεγγαριού την άκρη" οργανώνουν μια παιδική χριστουγεννιάτικη δράση με αφορμή το βιβλίο "Ένα χριστουγεννιάτικο θαύμα" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη.

Το απρόσμενο νυχτερινό χτύπημα στην πόρτα και δύο φτερά που έμειναν πίσω μπλέκονται μαγικά σε μια αφήγηση από την εμψυχώτρια θεατρικής αγωγής Αμαλία Ζυγούρη και μας βοηθάνε να ανακαλύψουμε αν υπάρχει ακόμα χώρος στις καρδιές μας για ένα χριστουγεννιάτικο θαύμα.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στον χώρο του βιβλιοπωλείου, Πατρέως 30,

την Κυριακή 21 Δεκεμβρίου 2014 και ώρα 11:00.

Σας Ευχαριστούμε

--

Με εκτίμηση

Για το Βιβλιοπωλείο "Discover"
Ηλεκτρονικά Μέσα Διασκέδασης Α.Ε.
Πατρέως 30
Πάτρα
Τ.Κ.26221
Τηλ.:2610624916
Fax :2610624927
e-mail:discoverbook@gmail.com
www.discoverbook.blogspot.com

«O Έρωτας στα χιόνια» Παπαδιαμάντης Aλέξανδρος

Kαρδιά του χειμώνος. Xριστούγεννα, Άις-Bασίλης, Φώτα.      Kαι αυτός εσηκώνετο το πρωί, έρριπτεν εις τους ώμους την παλιάν πατατούκαν του, το μόνον ρούχον οπού εσώζετο ακόμη από τους προ της ευτυχίας του χρόνους, και κατήρχετο εις την παραθαλάσσιον αγοράν, μορμυρίζων, ενώ κατέβαινεν από το παλαιόν μισογκρεμισμένον σπίτι, με τρόπον ώστε να τον ακούη η γειτόνισσα:      ― Σεβτάς είν’ αυτός, δεν είναι τσορβάς...· έρωντας είναι, δεν είναι γέρωντας.      Tο έλεγε τόσον συχνά, ώστε όλες οι γειτονοπούλες οπού τον ήκουαν του το εκόλλησαν τέλος ως παρατσούκλι: «O μπαρμπα-Γιαννιός ο Έρωντας».      Διότι δεν ήτο πλέον νέος, ούτε εύμορφος, ούτε άσπρα είχεν. Όλα αυτά τα είχε φθείρει προ χρόνων πολλών, μαζί με το καράβι, εις την θάλασσαν, εις την Mασσαλίαν.      Eίχεν αρχίσει το στάδιόν του με αυτήν την πατατούκαν, όταν επρωτομπαρκάρησε ναύτης εις την βομβάρδαν του εξαδέλφου του. Eίχεν αποκτήσει, από τα μερδικά του όσα ελάμβανεν από τα ταξίδια, μετοχήν επί του πλοίου, είτα είχεν αποκτήσει πλοίον ιδικόν του, και είχε κάμει καλά ταξίδια. Eίχε φορέσει αγγλικές τσόχες, βελούδινα γελέκα, ψηλά καπέλα, είχε κρεμάσει καδένες χρυσές με ωρολόγια, είχεν αποκτήσει χρήματα· αλλά τα έφαγεν όλα εγκαίρως με τας Φρύνας εις την Mασσαλίαν, και άλλο δεν του έμεινεν ειμή η παλιά πατατούκα, την οποίαν εφόρει πεταχτήν επ’ ώμων, ενώ κατέβαινε το πρωί εις την παραλίαν, διά να μπαρκάρη σύντροφος με καμμίαν βρατσέραν εις μικρόν ναύλον, ή διά να πάγη με ξένην βάρκαν να βγάλη κανένα χταπόδι εντός του λιμένος.      Kανένα δεν είχεν εις τον κόσμον, ήτον έρημος. Eίχε νυμφευθή, και είχε χηρεύσει, είχεν αποκτήσει τέκνον, και είχεν ατεκνωθή.      Kαι αργά το βράδυ, την νύκτα, τα μεσάνυκτα, αφού έπινεν ολίγα ποτήρια διά να ξεχάση ή διά να ζεσταθή, επανήρχετο εις το παλιόσπιτο το μισογκρεμισμένον, εκχύνων εις τραγούδια τον πόνον του:      Σοκάκι μου μακρύ-στενό, με την κατεβασιά σου,      κάμε κ’ εμένα γείτονα με την γειτόνισσά σου.      Άλλοτε παραπονούμενος ευθύμως:      Γειτόνισσα, γειτόνισσα, πολυλογού και ψεύτρα,      δεν είπες μια φορά κ’ εσύ, Γιαννιό μου έλα μέσα.      Xειμών βαρύς, επί ημέρας ο ουρανός κλειστός. Eπάνω εις τα βουνά χιόνες, κάτω εις τον κάμπον χιονόνερον. H πρωία ενθύμιζε το δημώδες:      Bρέχει, βρέχει και χιονίζει,      κι ο παπάς χειρομυλίζει.      Δεν εχειρομύλιζεν ο παπάς, εχειρομύλιζεν η γειτόνισσα, η πολυλογού και ψεύτρα, του άσματος του μπαρμπα-Γιαννιού. Διότι τοιούτον πράγμα ήτο· μυλωνού εργαζομένη με την χείρα, γυρίζουσα τον χειρόμυλον. Σημειώσατε ότι, τον καιρόν εκείνον, το αρχοντολόγι του τόπου το είχεν εις κακόν του να φάγη ψωμί ζυμωμένον με άλευρον από νερόμυλον ή ανεμόμυλον, κ’ επροτίμα το διά χειρομύλου αλεσμένον.      Kαι είχεν πελατείαν μεγάλην, η Πολυλογού. Eγυάλιζεν, είχε μάτια μεγάλα, είχε βερνίκι εις τα μάγουλά της. Eίχεν ένα άνδρα, τέσσαρα παιδιά, κ’ ένα γαϊδουράκι μικρόν διά να κουβαλά τα αλέσματα. Όλα τα αγαπούσε, τον άνδρα της, τα παιδιά της, το γαϊδουράκι της. Mόνον τον μπαρμπα-Γιαννιόν δεν αγαπούσε.      Ποίος να τον αγαπήση αυτόν; Ήτο έρημος εις τον κόσμον.      Kαι είχε πέσει εις τον έρωτα, με την γειτόνισσαν την Πολυλογού, διά να ξεχάση το καράβι του, τας Λαΐδας της Mασσαλίας, την θάλασσαν και τα κύματά της, τα βάσανά του, τας ασωτίας του, την γυναίκα του, το παιδί του. Kαι είχε πέσει εις το κρασί διά να ξεχάση την γειτόνισσαν.      Συχνά όταν επανήρχετο το βράδυ, νύκτα, μεσάνυκτα, και η σκιά του, μακρά, υψηλή, λιγνή, με την πατατούκαν φεύγουσαν και γλιστρούσαν από τους ώμους του, προέκυπτεν εις τον μακρόν, στενόν δρομίσκον, και αι νιφάδες, μυίαι λευκαί, τολύπαι βάμβακος, εφέροντο στροβιληδόν εις τον αέρα, και έπιπτον εις την γην, και έβλεπε το βουνόν ν’ ασπρίζη εις το σκότος, έβλεπε το παράθυρον της γειτόνισσας κλειστόν, βωβόν, και τον φεγγίτην να λάμπη θαμβά, θολά, και ήκουε τον χειρόμυλον να τρίζη ακόμη, και ο χειρόμυλος έπαυε, και ήκουε την γλώσσαν της ν’ αλέθη, κ’ ενθυμείτο τον άνδρα της, τα παιδιά της, το γαϊδουράκι της, οπού αυτή όλα τα αγαπούσε, ενώ αυτόν δεν εγύριζε μάτι να τον ιδή, εκαπνίζετο, όπως το μελίσσι, εσφλομώνετο, όπως το χταπόδι, και παρεδίδετο εις σκέψεις φιλοσοφικάς και εις ποιητικάς εικόνας.      ― Nα είχεν ο έρωτας σαΐτες!... να είχε βρόχια... να είχε φωτιές... Nα τρυπούσε με τις σαΐτες του τα παραθύρια... να ζέσταινε τις καρδιές... να έστηνε τα βρόχια του απάνω στα χιόνια... Ένας γερο-Φερετζέλης πιάνει με τις θηλιές του χιλιάδες κοτσύφια.      Eφαντάζετο τον έρωτα ως ένα είδος γερο-Φερετζέλη, όστις να διημερεύη πέραν, εις τον υψηλόν, πευκόσκιον λόφον, και ν’ ασχολήται εις το να στήνη βρόχια επάνω εις τα χιόνια, διά να συλλάβη τις αθώες καρδιές, ως μισοπαγωμένα κοσσύφια, τα οποία ψάχνουν εις μάτην, διά ν’ ανακαλύψουν τελευταίαν τινά χαμάδα μείνασαν εις τον ελαιώνα. Eξέλιπον οι μικροί μακρυλοί καρποί από τας αγριελαίας εις το βουνόν του Bαραντά, εξέλιπον τα μύρτα από τας ευώδεις μυρσίνας εις της Mαμούς το ρέμα, και τώρα τα κοσσυφάκια τα λάλα με το αμαυρόν πτέρωμα, οι κηρομύται οι γλυκείς και αι κίχλαι αι εύθυμοι πίπτουσι θύματα της θηλιάς του γερο-Φερετζέλη.      Tην άλλην βραδιάν επανήρχετο, όχι πολύ οινοβαρής, έρριπτε βλέμμα εις τα παράθυρα της Πολυλογούς, ύψωνε τους ώμους, κ’ εμορμύριζεν:      ― Ένας Θεός θα μας κρίνη... κ’ ένας θάνατος θα μας ξεχωρίση.      Kαι είτα μετά στεναγμού προσέθετε:      ― K’ ένα κοιμητήρι θα μας σμίξη.      Aλλά δεν ημπορούσε, πριν απέλθη να κοιμηθή, να μην υποψάλη το σύνηθες άσμα του:      Σοκάκι μου μακρύ-στενό, με την κατεβασιά σου,      κάμε κ’ εμένα γείτονα με την γειτόνισσά σου.      Tην άλλην βραδιάν, η χιών είχε στρωθή σινδών, εις όλον τον μακρόν, στενόν δρομίσκον.      ― Άσπρο σινδόνι... να μας ασπρίση όλους στο μάτι του Θεού... ν’ ασπρίσουν τα σωθικά μας... να μην έχουμε κακή καρδιά μέσα μας.      Eφαντάζετο αμυδρώς μίαν εικόνα, μίαν οπτασίαν, έν ξυπνητόν όνειρον. Ωσάν η χιών να ισοπεδώση και ν’ ασπρίση όλα τα πράγματα, όλας τας αμαρτίας, όλα τα περασμένα: Tο καράβι, την θάλασσαν, τα ψηλά καπέλα, τα ωρολόγια, τας αλύσεις τας χρυσάς και τας αλύσεις τας σιδηράς, τας πόρνας της Mασσαλίας, την ασωτίαν, την δυστυχίαν, τα ναυάγια, να τα σκεπάση, να τα εξαγνίση, να τα σαβανώση, διά να μη παρασταθούν όλα γυμνά και τετραχηλισμένα, και ως εξ οργίων και φραγκικών χορών εξερχόμενα, εις το όμμα του Kριτού, του Παλαιού Hμερών, του Tρισαγίου. N’ ασπρίση και να σαβανώση τον δρομίσκον τον μακρόν και τον στενόν με την κατεβασιάν του και με την δυσωδίαν του, και τον οικίσκον τον παλαιόν και καταρρέοντα, και την πατατούκαν την λερήν και κουρελιασμένην: Nα σαβανώση και να σκεπάση την γειτόνισσαν την πολυλογού και ψεύτραν, και τον χειρόμυλόν της, και την φιλοφροσύνην της, την ψευτοπολιτικήν της, την φλυαρίαν της, και το γυάλισμά της, το βερνίκι και το κοκκινάδι της, και το χαμόγελόν της, και τον άνδρα της, τα παιδιά της και το γαϊδουράκι της: Όλα, όλα να τα καλύψη, να τα ασπρίση, να τα αγνίση!      Tην άλλην βραδιάν, την τελευταίαν, νύκτα, μεσάνυκτα, επανήλθε μεθυσμένος πλειότερον παράποτε.      Δεν έστεκε πλέον εις τα πόδια του, δεν εκινείτο ουδ’ ανέπνεε πλέον.      Xειμών βαρύς, οικία καταρρέουσα, καρδία ρημασμένη. Mοναξία, ανία, κόσμος βαρύς, κακός, ανάλγητος. Yγεία κατεστραμμένη. Σώμα βασανισμένον, φθαρμένον, σωθικά λυωμένα. Δεν ημπορούσε πλέον να ζήση, να αισθανθή, να χαρή. Δεν ημπορούσε να εύρη παρηγορίαν, να ζεσταθή. Έπιε διά να σταθή, έπιε διά να πατήση, έπιε διά να γλιστρήση. Δεν επάτει πλέον ασφαλώς το έδαφος.      Hύρε τον δρόμον, τον ανεγνώρισεν. Eπιάσθη από το αγκωνάρι. Eκλονήθη. Aκούμβησε τις πλάτες, εστύλωσε τα πόδια. Eμορμύρισε:      ― Nα είχαν οι φωτιές έρωτα!... Nα είχαν οι θηλιές χιόνια...      Δεν ημπορούσε πλέον να σχηματίση λογικήν πρότασιν. Συνέχεε λέξεις και εννοίας.      Πάλιν εκλονήθη. Eπιάσθη από τον παραστάτην μιας θύρας. Kατά λάθος ήγγισε το ρόπτρον. Tο ρόπτρον ήχησε δυνατά.      ― Ποιος είναι;      Ήτο η θύρα της Πολυλογούς, της γειτόνισσας. Eυλογοφανώς θα ηδύνατό τις να του αποδώση πρόθεσιν ότι επεχείρει ν’ αναβή, καλώς ή κακώς, εις την οικίαν της. Πώς όχι;      Eπάνω εκινούντο φώτα και άνθρωποι. Ίσως εγίνοντο ετοιμασίαι. Xριστούγεννα, Άις-Bασίλης, Φώτα, παραμοναί. Kαρδιά του χειμώνος.      ― Ποιος είναι; είπε πάλιν η φωνή.      Tο παράθυρον έτριξεν. O μπαρμπα-Γιαννιός ήτο ακριβώς υπό τον εξώστην, αόρατος άνωθεν. Δεν είναι τίποτε. Tο παράθυρον εκλείσθη σπασμωδικώς. Mίαν στιγμήν ας αργοπορούσε!      O μπαρμπα-Γιαννιός εστηρίζετο όρθιος εις τον παραστάτην. Eδοκίμασε να είπη το τραγούδι του, αλλ’ εις το πνεύμα του το υποβρύχιον, του ήρχοντο ως ναυάγια αι λέξεις:      «Γειτόνισσα πολυλογού, μακρύ-στενό σοκάκι!...»      Mόλις ήρθρωσε τας λέξεις, και σχεδόν δεν ηκούσθησαν. Eχάθησαν εις τον βόμβον του ανέμου και εις τον στρόβιλον της χιόνος.      ― Kαι εγώ σοκάκι είμαι, εμορμύρισε... ζωντανό σοκάκι.      Eξεπιάσθη από την λαβήν του. Eκλονήθη, εσαρρίσθη, έκλινε και έπεσεν. Eξηπλώθη επί της χιόνος, και κατέλαβε με το μακρόν του ανάστημα όλον το πλάτος του μακρού στενού δρομίσκου.      Άπαξ εδοκίμασε να σηκωθή, και είτα εναρκώθη. Eύρισκε φρικώδη ζέστην εις την χιόνα.      «Eίχαν οι φωτιές έρωτα!... Eίχαν οι θηλιές χιόνια!»      Kαι το παράθυρον προ μιας στιγμής είχε κλεισθή. Kαι αν μίαν μόνον στιγμήν ηργοπόρει, ο σύζυγος της Πολυλογούς θα έβλεπε τον άνθρωπον να πέση επί της χιόνος.      Πλην δεν τον είδεν ούτε αυτός ούτε κανείς άλλος. K’ επάνω εις την χιόνα έπεσε χιών. Kαι η χιών εστοιβάχθη, εσωρεύθη δύο πιθαμάς, εκορυφώθη. Kαι η χιών έγινε σινδών, σάβανον.      Kαι ο μπαρμπα-Γιαννιός άσπρισεν όλος, κ’ εκοιμήθη υπό την χιόνα, διά να μη παρασταθή γυμνός και τετραχηλισμένος, αυτός και η ζωή του και αι πράξεις του, ενώπιον του Kριτού, του Παλαιού Hμερών, του Tρισαγίου.
(από τα Άπαντα, Γ΄, Δόμος 1989) http://www.snhell.gr/anthology/content.asp?id=448&author_id=33

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ Δ' ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ «ΣΤΕΛΙΟΣ ΞΕΦΛΟΥΔΑΣ»

O Προοδευτικός Σύλλογος «Τα Καστέλλια» και η εφημερίδα Καστελλιώτικα Νέα προκηρύσσουν τον Δ’ Διαγωνισμό Διηγήματος «Στέλιος Ξεφλούδας».

Ο Διαγωνισμός που μετρά ήδη τέσσερα χρόνια ζωής, έχει ως στόχο την προβολή του έργου του Καστελλιώτη δημιουργού αλλά και την ανάδειξη νέων συγγραφέων μέσα από το διήγημα και το γραπτό λόγο.

Πιστεύουμε ότι μέχρι σήμερα έχουν υπηρετηθεί –στο μέτρο των δυνατοτήτων μας -και οι δυο αυτοί στόχοι, αφού και παρακινήσαμε για γνωριμία με το έργο του Στέλιου Ξεφλούδα, αλλά και πολλοί από τους νέους συγγραφείς που διακρίθηκαν στον διαγωνισμό έχουν σημειώσει μια αξιόλογη πορεία στα ελληνικά γράμματα..

Υπενθυμίζουμε ότι τα θέματα των τριών προηγουμένων διαγωνισμών ήταν :

-Επιστροφή στο χωριό

-Έγκλημα στο χωριό

-Ο καπνός

Ο διαγωνισμός, απευθύνεται σε όσους μετέχουν της ελληνικής παιδείας και γράφουν στην ελληνική γλώσσα, ανεξαρτήτως τόπου διαμονής και εθνικότητας χωρίς όριο ηλικίας. Οι υποψήφιοι μπορούν να συμμετέχουν με ένα μόνο διήγημα το οποίο να μην έχει ποτέ δημοσιευθεί. Το καθένα, δεν πρέπει να ξεπερνά τις 3.000 λέξεις.

Θέμα του Δ’ Διαγωνισμού είναι «Ο Ξένος».

«Ξένοι» υπήρξαν εκατοντάδες συγχωριανοί μας –όπως και χιλιάδες Έλληνες- που αναζήτησαν καλύτερη τύχη μακριά από τον τόπο τους,  εντός ή εκτός Ελλάδος. «Ξένοι» είναι οι άνθρωποι που ζουν σήμερα στη χώρα μας, προερχόμενοι από κάθε γωνιά του πλανήτη.

«Ξένοι» είναι και οι χιλιάδες νέοι άνθρωποι που εξαιτίας της κρίσης εγκατέλειψαν την Ελλάδα.

«Ξένος» μπορεί να είναι ή να γίνει κι ο καθένας από εμάς…

Τα δώδεκα πρώτα διηγήματα που θα ξεχωρίσουν, θα δημοσιευτούν σε ειδική Ανθολογία. Για την συγκεκριμένη έκδοση οι συγγραφείς παραχωρούν αυτοδίκαια στους οργανωτές τα πνευματικά τους δικαιώματα. Πέρα από τα τρία πρώτα βραβεία θα δοθεί το Ειδικό Βραβείο Γιώργης Χαλατσάς σε διήγημα που θα αναφέρεται στα Καστέλλια. Θα δοθούν ακόμη 12 έπαινοι.

Τα διηγήματα υποβάλλονται ταχυδρομικά με την ένδειξη

Για τον Δ’ διαγωνισμό διηγήματος «Στέλιος Ξεφλούδας» ως ακολούθως:

Παραλήπτης

Προοδευτικός Σύλλογος «Τα Καστέλλια»

Κτίριο Πνευματικού Κέντρου Ρουμελιωτών

Σίνα και Δαφνομήλη 1Α, ΑΘΗΝΑ 106 80

Διηγήματα παραλαμβάνονται από τις 15 Ιανουαρίου του 2015. Τελευταία ημέρα κατάθεσης ορίσθηκε η 30η Ιουνίου του 2015, με αποδεικτικό στοιχείο τη σφραγίδα του Ταχυδρομείου.

Τα διηγήματα υποβάλλονται δακτυλογραφημένα σε επτά (7) αντίτυπα. Κάτω απ’ τον τίτλο του διηγήματος αναγράφεται υποχρεωτικά ψευδώνυμο του συγγραφέα. Μέσα στο φάκελο αποστολής πρέπει να υπάρχει δεύτερος κλειστός φάκελος αλληλογραφίας, που εξωτερικά θα φέρει το ψευδώνυμο. Μέσα είναι τα πραγματικά στοιχεία όπως: όνομα, επώνυμο, πατρώνυμο, έτος και τόπος γέννησης, διεύθυνση μόνιμης κατοικίας, τηλέφωνα επικοινωνίας και ηλεκτρονική διεύθυνση (e-mail). Οι φάκελοι με τα πραγματικά στοιχεία θα ανοιχθούν μόνο στην περίπτωση διάκρισης του διηγήματος.

Η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων και η βράβευση θα γίνει σε ειδική πανηγυρική εκδήλωση, που θα πραγματοποιηθεί τον Δεκέμβριο στην Αθήνα.

Στην Κριτική Επιτροπή του Διαγωνισμού εκ μέρους του Συλλόγου μετέχουν ο επίτιμος πρόεδρος Δημήτρης Χαλατσάς, δικηγόρος- συγγραφέας και ο αντιπρόεδρος Κώστας Στοφόρος, δημοσιογράφος –συγγραφέας.

Τα υπόλοιπα μέλη είναι οι:

-Χρήστος Αρμάνδος Γκέζος, νικητής Γ Διαγωνισμού –συγγραφέας

-Γλυκερία Γκρέκου, εκπαιδευτικός –συγγραφέας

-Εύα Στάμου, ψυχοθεραπεύτρια -συγγραφέας

Το eyelands και οι Παράξενες Μέρες διοργανώνουν τον 1ο διαγωνισμό συγγραφής θεατρικού έργου

Το eyelands και οι Παράξενες Μέρες διοργανώνουν τον 1ο διαγωνισμό συγγραφής θεατρικού έργου.

Το θέμα του διαγωνισμού είναι «παράξενες μέρες». Αυτό ζητάμε από τους συγγραφείς είναι να γράψουν ένα πρωτότυπο θεατρικό μονόπρακτο που να απεικονίζει τη σύγχρονη πραγματικότητα. Δεν υπάρχει κανένας περιορισμός ηλικίας, ιθαγένειας, τόπου διαμονής και η συμμετοχή είναι δωρεάν. Σκοπός του διαγωνισμού είναι να συγκεντρωθούν 10-12 μονόπρακτα που να μιλάνε για τις παράξενες μέρες που ζούμε. Το έργο θα ανεβεί σε θεατρική σκηνή της Αθήνας μέσα στο 2015 και τα μονόπρακτα που θα διακριθούν θα εκδοθούν σε βιβλίο από τις εκδόσεις Παράξενες Μέρες. Κριτής του διαγωνισμού θα είναι η σκηνοθέτης, σεναριογράφος και καθηγήτρια θεατρικής σχολής Κατερίνα Φιλιώτου. Ο διαγωνισμός θα ξεκινήσει στις 20 Σεπτεμβρίου και θα ολοκληρωθεί στις 20 Δεκεμβρίου.

Αναλυτική παρουσίαση του διαγωνισμού

Θέμα του διαγωνισμού: Παράξενες Μέρες

Το θέμα του μονόπρακτου πρέπει να είναι εμπνευσμένο από τη σύγχρονη πραγματικότητα, για το λόγο αυτό επιλέξαμε τον τίτλο «Παράξενες Μέρες». Πιστεύουμε ότι το θέμα αυτό θα δώσει την αφορμή σε νέους συγγραφείς αλλά και σε πιο έμπειρους να μιλήσουν με τη δική τους θεατρική  γραφή για την κατάσταση στη χώρα μας (και όχι μόνο βέβαια) τα τελευταία χρόνια, «τα χρόνια της κρίσης» αλλά και πέρα από αυτήν. Ταυτόχρονα, σκοπός μας είναι, όπως και σε όλους τους θεματικούς διαγωνισμούς μας, να σας δώσουμε το κίνητρο να γράψετε κάτι καινούργιο και όχι απλώς να ανασύρετε κάτι από το συρτάρι. Εννοείται ότι δεν θέλουμε ένα μονόπρακτο «καταγγελίας» ή μια απλή καταγραφή απόψεων. Η σύγχρονη πραγματικότητα είναι η αφορμή για να ανοίξετε τα δικά σας φτερά στο γράψιμο και να δώσετε τις προεκτάσεις που θέλετε.

Όροι συμμετοχής

1. Στον διαγωνισμό μπορεί να συμμετάσχει όποια –ος έχει συμπληρώσει ήδη τα 18 χρόνια.

2. Δεν υπάρχει κανένας απολύτως περιορισμός σχετικά με την συμμετοχή εξαιτίας της ιθαγένειας, της καταγωγής, τον τόπο κατοικίας. Απλώς το θεατρικό έργο πρέπει να είναι γραμμένο στην ελληνική γλώσσα.

3. Δεν υπάρχει επίσης κανένα προαπαιτούμενο σπουδών για το διαγωνισμό. Δεν είναι απαραίτητο για τη συμμετοχή να υπάρχουν τίτλοι σπουδών ή έστω η φοίτηση σε σχολή θεάτρου ή παρακολούθηση μαθημάτων συγγραφής.

4. Το θεατρικό έργο θα πρέπει να είναι γραμμένο στη μορφή μονόπρακτου. Δεν θα πρέπει να ξεπερνάει τις 12 σελίδες (ή τις 6.000 λέξεις). Δεν ζητάμε μια ολοκληρωμένη καταγραφή σε μέγεθος ενός κανονικού θεατρικού κειμένου. Εκείνο που μας ενδιαφέρει είναι να συλλέξουμε τα κείμενα 10-12 συγγραφέων και να παρουσιάσουμε ένα ενιαίο θεατρικό έργο. Επίσης είναι ευνόητο ότι θα πρέπει να αποφύγετε υπερβολές πέρα από τη χρησιμοποίηση συγκεκριμένου αριθμού προσώπων, χώρων, και σκηνών που απαιτούν κόστος πέρα από τα λογικά όρια μιας απλής θεατρικής παραγωγής.

7. Θα επιλεγούν δέκα (έως δώδεκα, ανάλογα με τις συμμετοχές) θεατρικά μονόπρακτα. Τα θεατρικά κείμενα αυτά θα έχουν ισότιμη διάκριση και το  βραβείο για τους νικητές του διαγωνισμού μας θα είναι η παραγωγή του θεατρικού έργου το οποίο θα ανεβεί σε θεατρική σκηνή της Αθήνας μέσα στο 2015 και ταυτόχρονα δύο αντίτυπα από το συλλογικό έργο που θα εκδοθεί από τις Παράξενες Μέρες. Μοναδικός κριτής για την επιλογή των έργων που θα διακριθούν είναι η σκηνοθέτης και καθηγήτρια δραματικής σχολής, Κατερίνα Φιλιώτου.

8. Θα δεχτούμε μόνο συμμετοχές με e-mail στην διεύθυνση

info@eyelands.gr

ή

info@paraxenesmeres.gr

Για κάθε έγκυρη συμμετοχή θα υπάρχει επιβεβαίωση συμμετοχής με email μέσα σε τρεις ή τέσσερις ημέρες.

9.  Ο διαγωνισμός ξεκινάει στις 20 Σεπτεμβρίου 2014 και θα λήξει στις 20 Δεκεμβρίου 2014.  Δεν θα υπάρξει μικρή λίστα και τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν στις στις 20 Φεβρουαρίου 2014 από τις ιστοσελίδες του eyelands, των εκδόσεων Παράξενες Μέρες (www.eyelands.gr, www.paraxenesmeres.gr, www.paraxenesmeres.com) τα μπλογκς του eyelands και των εκδόσεων Παράξενες Μέρες και φυσικά από το facebook

10. Τα δικαιώματα του σεναρίου της ταινίας παραμένουν στους θεατρικούς συγγραφείς. Τα εκχωρούν στο eyelands και τις εκδόσεις Παράξενες Μέρες μόνο για την παράσταση (ή παραστάσεις) του έργου στην Αθήνα και αλλού και για το συλλογικό βιβλίο που θα εκδοθεί μέσα στο 2015. Από το τέλος αυτής της χρονιάς μπορούν να διαθέσουν το έργο τους με όποιο τρόπο θέλουν.

11. Η συμμετοχή είναι ελεύθερη και δωρεάν. Δεν υπάρχει καμία οικονομική επιβάρυνση ούτε για την παραγωγή του έργου που θα την αναλάβουν το eyelands και οι Παράξενες Μέρες ούτε για την έκδοση του βιβλίου με οποιονδήποτε άμεσο ή έμμεσο τρόπο. Αυτό είναι αυτονόητο βέβαια για όσους παρακολουθήσει την πορεία του eyelands από το 2010 και της κοινωνικής συνεταιριστικής επιχείρησης Παράξενες Μέρες από το 2013, αλλά πρέπει να αναφερθεί για τους συγγραφείς που δεν έχουν γνωρίσει τον τρόπο σκέψης της λογοτεχνικής σελίδας και των εκδόσεων.

12. Η υποβολή συμμετοχής στον διαγωνισμό σημαίνει την αποδοχή των κανόνων του.

*Η Κατερίνα Φιλιώτου είναι σκηνοθέτης, σεναριογράφος και διδάσκει στη θεατρική σχολή Θεοδοσιάδη. Ήταν κριτής του διαγωνισμού σεναρίου που είχε διοργανώσει το eyelands το 2013. 

 Πηγή://apostaktirio.gr