Το πρώτο ελληνικό πιστοποιημένο μονοπάτι εγκαινιάζεται στη Γορτυνία

monopati_menalon_trail.jpg

(Το πρώτο ελληνικό πιστοποιημένο μονοπάτι εγκαινιάζεται το τρέχον τριήμερο με την παρουσία της Δανής προέδρου της Πανευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Πεζοπόρων κ. Lis Nielsen)

Συντάκτης: 

Δημήτρης Σταθόπουλος

Με στόχο την ανάδειξη του πανέμορφου ορεινού τοπίου, της παρθένας φύσης αλλά και της μοναδικής ιστορίας της Αρκαδίας, συνεργάστηκαν φορείς αλλά και εθελοντές. Κοινό τους όραμα, η ανάπτυξη της περιοχής. Το μέσο αυτήν τη φορά ήταν ο περιπατητικός τουρισμός. Και το πρώτο μεγάλο βήμα είναι ήδη γεγονός. Η Αρκαδία φιλοξενεί το πρώτο μονοπάτι με ευρωπαϊκή πιστοποίηση στην Ελλάδα.

Πρόκειται για το «Menalon Trail», που αναπτύσσεται σε μήκος 75 χλμ. και περνά από ιστορικούς οικισμούς της περιοχής, όπως η Στεμνίτσα, η Δημητσάνα, το Ζυγοβίστι, η Ελάτη, η Βυτίνα, η Νυμφασία, τα Μαγούλιανα, το Βαλτεσινίκο και τα Λαγκάδια. Για την προσπέλασή του απαιτούνται 5 ημέρες με περπάτημα περίπου 6 ώρες την ημέρα. Το μονοπάτι περνάει από όλα τα ιστορικά αλλά και πολιτισμικά αξιοθέατα των περιοχών αυτών, ενώ, παράλληλα, διασυνδέεται με ένα ατελείωτο παράπλευρο δίκτυο.

Με αυτόν τον τρόπο, προσφέρει μια μοναδική ευκαιρία ανάπτυξης της πεζοπορίας στη Γορτυνία. Επιπλέον θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην προβολή του φυσικού και πολιτιστικού αποθέματος της περιοχής μέσω της ανάδειξης ειδικών μορφών τουρισμού, όπως ο θρησκευτικός τουρισμός, δραστηριότητες στη φύση (mountain bike, ιππασία, rafting), ο πολιτιστικός τουρισμός και η γαστρονομία. Δεν είναι εξάλλου τυχαίο ότι σε μία από τις μεγαλύτερες τουριστικές εκθέσεις του κόσμου, στην ITB Berlin 2015, παρουσιάστηκε ως case study.

Το Ιδρυμα Χρ. Β. Ρούνιου πήρε την πρωτοβουλία, μέσα από τις κινήσεις του Γιάννη Λαγού, και με οργανωμένες ενέργειες προώθησε αλλά και χρηματοδότησε την εκπαίδευση 10 εθελοντών, από τα χωριά της διαδρομής, από την ERA, την Πανευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Πεζοπόρων. «Με το έργο αυτό έφτασαν να ασχοληθούν περί τους 100 εθελοντές. Αλλοι πεζοπόροι, άλλοι συνταξιούχοι, νέα παιδιά και φοιτητές και φυσικά επαγγελματίες της περιοχής», λέει στην «Εφ.Συν.» ο κ. Λαγός, συντονιστής των εθελοντών.

Ο πυρήνας των πρώτων 10 εθελοντών ενεργοποίησε με τη σειρά του ακόμη 100 άτομα από τους οικισμούς και σε συνεργασία με τον Σύλλογο Αρκάδων Ορειβατών και Οικολόγων (ΣΑΟΟ) επέλεξαν τις καλύτερες διαδρομές από ένα δίκτυο αιώνιων μονοπατιών, κατάλληλων για την υψηλότερη πιστοποίηση, τις οποίες καθάρισαν και σηματοδότησαν. «Η διαδρομή στον Λούσιο είναι άνω των 3.000 ετών, αφού είναι ο μοναδικός δρόμος μέσα στη χαράδρα που ενώνει την αρχαία Γόρτυνα με την αρχαία Τεύθιδα, τη σημερινή Δημητσάνα. Η διαδρομή από την Ελάτη προς τη Βυτίνα αναφέρεται στον Παυσανία ως η διαδρομή που ένωνε τη Μεγαλόπολη με το αρχαίο Μεθύδριο, το οποίο συναντάμε στο μονοπάτι. Τα μονοπάτια αυτά είναι αιώνων και ανοίχτηκαν με κόπο από τους προγόνους μας, άρα το οφείλουμε σ' αυτούς να τα συντηρήσουμε και να τα αναδείξουμε».

Τα απρόοπτα

Υπήρξαν βέβαια και τα απρόοπτα, καθώς, όπως υποστηρίζει ο κ. Λαγός, «σε ένα χωριό δεν μας άφησαν να περάσουμε. Μάζεψε τους ντόπιους ο τοπικός πρόεδρος και αποφάσισαν πως δεν θέλουν να περάσει το πιστοποιημένο μονοπάτι από το χωριό τους. Φυσικά, δεν είχαν το δικαίωμα να απαγορεύσουν τη συντήρηση υπάρχοντος μονοπατιού, αλλά αν είναι να περάσει από εκεί κανένας πεζοπόρος και να του πετάνε πέτρες, είπαμε καλύτερα να αλλάξουμε πορεία. Τώρα μαθαίνω πως κάποιοι το έχουν μετανιώσει. Η πλειοψηφία όμως των κατοίκων των εννιά χωριών το είδε θετικά και βοήθησαν όλοι οι τοπικοί σύλλογοι και πολλοί εθελοντές».

Το μονοπάτι εγκαινιάζεται το τρέχον τριήμερο με την παρουσία της Δανής προέδρου της Πανευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Πεζοπόρων κ. Lis Nielsen, και του περιφερειάρχη Πελοποννήσου Πέτρου Τατούλη. 

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε: www.menalontrail.eu

42ος Πανελλήνιος Διαγωνισμός Δημοτικού Τραγουδιού και Μουσικής στα Λαγκάδια Γορτυνίας

Δημητσάνα, 10/7/2015 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΝΟΜΟΣ ΑΡΚΑΔΙΑΣ

ΔΗΜΟΣ ΓΟΡΤΥΝΙΑΣ 

Τηλ: 2795360330
Fax: 2795031855
e-mail:info@gortynia.gov.gr

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 

42ος Πανελλήνιος Διαγωνισμός Δημοτικού Τραγουδιού και Μουσικής στα Λαγκάδια Γορτυνίας 

Ο Δήμος Γορτυνίας θα διοργανώσει κι εφέτος, για 42η χρονιά, τον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Δημοτικού Τραγουδιού και Μουσικής στην Αγία Παρασκευή Λαγκαδίων, ένα πολιτιστικό γεγονός που έχει πλέον καθιερωθεί ως θεσμός και αποτελεί μεγάλη πολιτιστική κληρονομιά για τον τόπο μας.
Αυτήν την πολιτιστική κληρονομιά την οφείλουμε στον εμπνευστή και ιδρυτή του διαγωνισμού, τον λογοτέχνη Χρήστο Νικήτα Στρατολάτη από τα Λαγκάδια, καθώς και σ’ όλους τους φορείς που υπήρξαν συνεχιστές της διοργάνωσης. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 25 Ιουλίου 2015, ώρα 8:30 μ.μ. στην Αγία Παρασκευή Λαγκαδίων.

Με μεγάλο σεβασμό προς την λαϊκή μουσική μας παράδοση, που αποτελεί βασικό στοιχείο του πολιτισμού μας, προσκαλούμε τους ερασιτέχνες τραγουδιστές και μουσικούς, και ιδιαίτερα τους νέους, να λάβουν μέρος στον διαγωνισμό με όσο το δυνατόν αυθεντικότερα τραγούδια και μουσικές απ’ όλη την Ελλάδα. Να διακριθούν για το ταλέντο τους αλλά και να αναδειχτεί η ελληνική μουσική παράδοση.

Οι κατηγορίες διαγωνιζομένων είναι τρεις: 

1. Καλύτερης ερμηνείας δημοτικού τραγουδιού για νέους έως 18 ετών. 

2. Καλύτερης ερμηνείας δημοτικού τραγουδιού για ενήλικες. 

3. Καλύτερης εκτέλεσης παραδοσιακού μουσικού οργάνου.

Το έργο της κριτικής επιτροπής έχουν αναλάβει μουσικολόγοι και ερευνητές από το Κέντρο Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών.

Την καλλιτεχνική επιμέλεια της διοργάνωσης έχει ο μουσικός και ερευνητής Κωνσταντίνος Παυλόπουλος και δημοσιογραφική κάλυψη η εκπομπή «Μένουμε Ελλάδα».

Χορηγός επικοινωνίας της εκδήλωσης θα είναι η ΕΡΑ Δίκτυο.

Για περισσότερες πληροφορίες, για την προκήρυξη και την αίτηση συμμετοχής, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν ν’ απευθύνονται στον Δήμο Γορτυνίας και στην Κοινωφελή Επιχείρηση Δήμου Γορτυνίας (ΔΗ.Κ.Ε.Γ.) στα τηλ. 2795360330 και 2797022700 ή να ανατρέξουν στην ιστοσελίδα του Δήμου, στην διεύθυνση www.gortynia.gov.gr.

Γραφείο Τύπου 

Δήμου Γορτυνίας

«ΣΕ ΑΛΛΗ ΕΠΟΧΗ » της Μαρίας Κολοβού - Ρουμελιώτη

«ΣΕ ΑΛΛΗ ΕΠΟΧΗ » 

Μακριά, σε άλλη εποχή γεννήθηκε αυτή η γενιά.

Η μάνα κυοφορούσα κουβαλούσε γιούς και κόρες στα χωράφια, 

όπου τα στάχυα καρπισμένα περίμεναν τη περισυλλογή τους  

αναστημένα μέσα στο καμίνι του Ιούνη και του καυτού  Ιούλη.

Έπεφτε δρόσος πρωινός στο λιτό κεφαλομάντηλο 

και στο ληνό πουκάμισο μοσχοβολούσε   ο ιδρώτας. 

Θαρρούσα, πως φλέρταρε παντοτινά  μαζί της ο Αυγερινός 

καθώς πληθαίνανε του τοκετού οι ωδίνες. 

Μάτωσε εκείνο το καρποχώραφο καθώς 

έριχνε ολοχρονίς τους σπόρους του στα πόδια της.

Έγερναν τα στάχυα, έγιναν στρώμα, 

περίμεναν τις κόρες να γεννήσουν τους νιους: 

Ιούνηδες  και Ιούληδες να ανδρωθούν στο θερισμό και στο αλώνισμα 

μαζί με ζωηρά πουλάρια να ζωθούνε του πολέμου τα άρματα, 

να λιχνιστούν τα σκύβαλα, να κρατηθεί καθάριος ο σπόρος 

για τον μύλο, τη σπορά, το δρεπάνι.

Μακριά, σε άλλη εποχή γεννήθηκε αυτή η γενιά… 

κι ο Ιούνης   έβαλε στην φορμόλη τον Ιούλη….

Πάτρα, 5 Απρίλη 2015

Μαρία Κολοβού - Ρουμελιώτη

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΚΕΛΑΙΝΩ Νο 53

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ "Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΤΑΞΙΔΙΟΥ ΣΕ 120 ΛΕΞΕΙΣ"

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε θερμά την Κάπα Εκδοτική / Kapa Publishing House που χορήγησε την εκδήλωση και τον διαγωνισμό, το Abodé που μας φιλοξένησε και, κυρίως, τους συμμετέχοντες και τους παραβρισκόμενους για την όμορφη χθεσινή βραδιά, την οποία θα προσπαθήσουμε να επαναλάβουμε σύντομα στο μέλλον.

Αναλυτικά τα ονόματα των νικητών, οι ιστορίες των οποίων σύντομα θα αναρτηθούν και στο 120lekseis.com, είναι τα εξής:

- Χριστόφορος Τριάντης - Η τενοτσιτλάν των Αζτέκων
- John Eönwë – Εκεί έχω πάει
- Μαριάντζελα Ψωμαδέλλη – Αντίστροφη Μέτρηση
- Ντρούβας Λευτέρης – Ο προορισμός
- Νίκος Γαϊτανόπουλος – Στην άκρη του κόσμου
- Δημήτρης Κολιδάκης – Ατέρμονο Ταξίδι
- Μαρία Τσουκανά - Νορβηγία
- Ευγενία Παπαδοπούλου – Χωρίς επιστροφή
- Ιωάννης Μελιτόπουλος – Σαν το ρούμι
- Χρήστος Καζαζής - Απογείωση
- Άκης Ράλλης – Το ταξίδι του Βασίλη του σκύλου
- Μάνος Βακόνδιος – Χρόνιγκεν
- Αλεξάνδρα Χρονοπούλου – Σαϊτα
- Νίκος Ταγαράς – Ταξίδι στο Φεγγάρι
- Χρήστος Γιαννάκενας – Αμυγδαλιές

Πηγή: https://www.facebook.com/120lekseis

Ένα ποίημα από την βραβευμένη ποιητική συλλογή:AX EΛΛΑΔΑ ΜΟΥ, ΝΕΡΑΙΔΑ ΠΛΗΓΩΜΕΝΗ!!! της Μαρίας Κολοβού - Ρουμελιώτη

ΜΑΝΑ ΕΛΛΑΣ!…

Στεφάνια δάφνης που μαράθηκαν στων ηρώων το τύμβο.

Μοιρολόγια βουβά που πνίγονται σε πληγωμένα οράματα.

Στάχτη ιερή σκορπισμένη με ιδέες αθάνατες.

Παιάνες που ακούστηκαν στα βάθη της ιστορίας,

μαζεύεις Μάνα Ελλάς, καθώς μετράς τις πληγές σου.

Το « Ή  ταν ή επί τας» ξεθώριασε στις αρχαίες ασπίδες.

Πέθαναν οι Μανάδες Σπαρτιάτισσες στης παγκοσμιοποίησης το μεγάλο φαγοπότι.

Στο «Ελευθερία ή Θάνατος» έσβησε η λέξη «Ελευθερία»

καθώς ετοιμάζουν την ταφή σου στου μεσαίωνα τη σαρκοφάγο.

Το «ΟΧΙ» και το «ΑΕΡΑΣ» έγιναν απόηχοι στα αυτιά κωφών αρχόντων.

Μάνα Ελλάς, ντρέπεσαι να φωνάξεις το όνομά σου...

Η κάθε σου Ακρόπολη γκρεμίστηκε στου χρόνου τη φθορά.

Κι οι Παρθενώνες σου κατακρημνίστηκαν στου τυχοδιωκτισμού τη μανία.

Κυκλώπεια τείχη δεν έμειναν για να σε προστατέψουν από τις ληστρικές επιδρομές των Βαρβάρων…

Ο Δίκαιος Αριστείδης, Ο Περικλής  κι ο Χρυσός του Αιώνας, βασίλεψαν.

Τώρα έχουμε τους Τρακόσους  να παίζουν πεντόβολα και παπά…

Το αίμα σταμάτησε να κυλά στα τραύματα των παιδιών σου.

Έγιναν μορφώματα οι πληγές που διαπυούνται στο άκουσμα κάθε απόφασης.

Κουρέλια σου φόρεσαν, παλιάτσος σε τσίρκο έγινες,

και παίζεις μαζί τους, κουνώντας κουρελιασμένες κορδέλες.

Μάνα  Ελλάς, κλαίς το χαμένο σου κλέος…

Με το σπαθί στο στήθος καρφωμένο, σε φόρτωσαν  με βάρη μακραίωνα…

Τη λαβωμένη  περηφάνια σου  ψάχνεις και δανεικά δεκανίκια ζητάς.

Επαίτης έγινες της δόξας σου της κλεμμένης,

γι’ αντάλλαγμα σου έστειλαν: τις  δέκα πληγές του Φαραώ,

του Δήμιου την κρεμάλα ετοιμασμένη,

αν στην κονίστρα δεν προταθούν τα στήθη σου… Μάνα Ελλάς!...

13 Ιανουαρίου 2012

Μαρία Κολοβού – Ρουμελιώτη

 Πάτρα

Οι στίχοι ανήκουν στην βραβευμένη με  Α΄Βραβείο Ποιητική Συλλογή: 

«AX EΛΛΑΔΑ ΜΟΥ, ΝΕΡΑΙΔΑ ΠΛΗΓΩΜΕΝΗ!!!»                                             

«ΣΕ ΧΡΟΝΟ ΑΝΟΜΒΡΙΑΣ: Το σύστημα σκοτώνει τους αγωνιστές και ευνοεί τους τεμπέληδες...» της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

Κρατούσε ένα χιλιοτρυπημένο μαντήλι  και σπόγγιζε  το δάκρυο που κυλούσε σε πρόσωπο ρυτιδωμένο, χαρακωμένο από θλίψη.  Κόκκινες μολυβιές  είχαν διαγράψει απ’ το βλέμμα τον ειρηνικό  γαλανό ουρανό της ψυχής.

«Θα φτύσουμε το γάλα που βυζάξαμε!»

«Θα μας πιούνε το Αίμα!»

«θα μας πατήσουνε σαν τα σκουλίκια!...Θα μας φυτέψουνε στη Γή!..», ήταν κάποιες  απ’ τις πονεμένες κραυγές που χτυπούσαν από καιρό αμείλικτα  τα μηλίγγια του.

Ήταν της μοίρας να πεθάνουν όλες οι ελπίδες σε χρόνο ανομβρίας∙ όταν τα δέντρα έγερναν  το πρόσωπό τους στις διψασμένες ρίζες.  Ήταν η ώρα που αθέλητα ενταφιάστηκαν κι οι τελευταίες ελπίδες  μαζί με όλες τις ευχετήριες  χίμαιρες.  Μες το  καταμεσήμερο, την ώρα που ο ήλιος έκαιγε τα σωθικά της γης και ξεδιψούσε με το αίμα της θυσίας που έρεε ακόμα ζεστό στις φλέβες.

Πίσω από βιτρίνες κι έδρανα, απαθείς  γραβατωμένοι  έπεζαν τα μπεγλέρια τους. Συνδαύλιζαν  την πίπα τους,  ρουφώντας τον καπνό ανάκατο με  νεοελληνικές θυμοσοφίες!....  Τα σινάφια τους λογομαχούσαν για τον αναπαυτικότερο θώκο!

«Το χρέος της πατρίδας δεν ξεπληρώνεται με κουνιστές πολυθρόνες κι υπογραφές!...», ξεστόμισε κάποιος ρακοσυλλέκτης που μάζευε αλουμινένια τενεκεδάκια πλάι στον κάδο ανακύκλωσης.

Η θηλιά του πόνου σφίχτηκε  ακόμη πιο δυνατά στο λαιμό του.

Κρατούσε  αμήχανα το μουσκεμένο μαντίλι του.

Το βλέμμα απλανές, έψαχνε στο κενό… Για τί  πράγμα, άραγε; 

Έψαχνε για σανίδα σωτήριας∙ για ομπρέλα προστασίας∙  αλλά που να τα βρει αυτά; Δουλειά έψαχνε εδώ και καιρό… Όλες οι πόρτες κλειστές. Ούτε σκαφτιάδες, ούτε γραφιάδες χρειάζονταν  οι καρεκλοκένταυροι. Πώς να ζούσε ο άμοιρος με  δίχως φαΐ   και στέγη;

Κάποιος έκανε την κίνηση να του βάλει κατιτίς στο χέρι.

«Δεν το θέλω, ορέ  παλικάρι μου! Δουλειά θέλω! Δουλειά!

Να δουλεύω και να γεμίζω το κασόνι μου με το δικό μου ιδρώτα! Τι να τη κάνω την ξένη προσφορά; Όση κι αν είναι: δεν σε χορταίνει!  πάντα λειψή  φαίνεται..  Ανάθεμα και πάλι ανάθεμα σ’ αυτούς που μας κατάντησαν στο τωρινό μας χάλι!..» είπε και κατέβασε το ντροπιασμένο βλέμμα.

Ακούστηκε πως κάποτε ήταν μεγάλος νοικοκύρης αλλά το σύστημα τον πέταξε έξω.

 «Το σύστημα  σκοτώνει  τους αγωνιστές και ευνοεί τους τεμπέληδες» είπε εκείνος που προσφέρθηκε να τον φιλοδωρήσει  «αλλά αυτός, είναι περήφανος άνθρωπος και δεν θέλει να είναι απ’ τους ευνοημένους!.»

  Έτσι πήρε τη μεγάλη απόφαση να γίνει αχθοφόρος, να κάνει μικροθελήματα  για να αγοράσει λίγη ακόμη ΖΩΗ...

Τρίτη, 23 Ιουνίου 2015

Μαρία Κολοβού – Ρουμελιώτη

«Ο ΦΟΒΟΣ» της Αλεξάνδρας Παυλίδου Θωμά.

Ο φόβος, μου είπε φίλος γιατρός, είναι οι αλυσίδα που μας κρατάει δεμένους στο άρμα της εξάρτησης, στους δανειστές.

Χρόνια παρακολουθώ μου είπε, τους νέους και τις νέες, χρόνια τους βλέπω με ένα φραπέ και ένα ποτό, ρούχα άντε να μη πω... και κενά ιδανικών, τελειώνουν σχολές, και δεν καταδέχονται καμιά εργασία. Θέλουν το επάγγελμά τους, και ας μην υπάρχει στην πατρίδα μας.

Τι φοβούνται μου είπε ο φίλος μου; Φοβούνται τη φτώχεια; όμως υπάρχει μεγαλύτερη από αυτή που ζούμε σήμερα. Τι κάνεις παιδί μου για τούτο το πρόβλημα;

Βλέπεις να είναι οι νέοι στις πόλεις χωρίς εργασία και να πίνουν καφέ σε κάποιες καφετέριες μιλώντας για την κατάντια μας.

Νεαρός γύρω στα τριάντα καθισμένος σε μια καφετέρια και έχει ένα σκυλί και ένα φραπέ:

Έλα του είπα να καθαρίσεις τις αυλές πόσο μεροκάματο θες;

Εγώ είμαι…….. μου απάντησε δεν μπορώ να κάνω αυτή την εργασία.

Τον κοίταξα με οίκτο, εγώ σπούδασα καθαρίζοντας χωράφια σκάβοντας κήπους και μεταφέροντας πράγματα.

Δεν ντράπηκα ποτέ, έπρεπε να βγάλω το ψωμί μου και να βοηθήσω και την οικογένειά μου.

Δεν τα παράτησα, τον ρώτησα γιατί δεν εργάζεται τα κτήματα του πατέρα του;

Απάντησε πως δεν γνωρίζει από αυτές τις εργασίες.

Έλα να σε μάθω εγώ, που από τα δέκα μου χρόνια ήμουν στην πόλη και οι σπουδές μου ήταν μακροχρόνιες.

Τον πήγα στον κήπο μου, στις κότες μου, σε αυτά που μου δίνουν τη σωστή τροφή κι αυτό όχι γιατί δεν μπορώ να αγοράσω ότι θέλω αλλά γιατί δεν θα αγοράσω το υγιεινό, το βιολογικό το οικολογικό.

Χαμογέλασε και με κοίταξε με συγκατάβαση, σαν να μου είπε: φουκαρά δεν ξέρεις να φας αυτά που έχεις. Φουκαρά αν τα είχα εγώ να δεις πως θα ζούσα…..

Τι θέλω να πω: Στα χωριά μας δεν λείπει τίποτε, και σε ένα στρέμμα γη που μπορεί να σου δώσει ένας χωριανός μπορείς να έχεις όλα σου τα τρόφιμα από τη γη, και κότες και κουνέλια και μελίσσια και μια κατσικούλα. Δεν θα νοιώθεις άχρηστος, θα έχεις ότι χρειάζεσαι και αυτά που δίνει το κράτος για τον άνεργο θα τα έχεις και συ.

Νέος, μόνο 28, ναι, είκοσι οκτώ χρονών, είναι στο χωριό από τα είκοσι πέντε του και έχει βρει τρόπο με καλλιέργειες με βότανα και κάποια μεροκάματα να είναι κύριος και να τον ζηλεύουν οι τεμπέληδες.

Τι να έκανα στην Αθήνα θεία, αφού εργασία δεν έβρισκα, ήρθα και να που βρήκα όχι μόνο τρόπο να ζήσω, αλλά και κουτσομπολιά γιατί έφυγα από την Αθήνα γιατί αφού μπορούσα… Εδώ, δεν μου λείπει η ζέστη, έχω τα ξύλα τζάμπα, έχω το νερό μόνο με τριάντα ευρώ το χρόνο. Έχω κέφι και έχω δουλειά, και όταν έρχονται οι δικοί μου χαίρονται τη ζωή στο σπίτι μας που το βρίσκουν καθαρό τους κήπους μας που είναι πλούσιοι κλπ.

Το μέλι από τα μελίσσια μου πέντε όλα κι όλα όμως θα τα κάνω περισσότερα. Ακόμη και οι ελιές που ήταν μες τα βάτα από τον καιρό που τις καθάρισα μου δίνουν λίγο καρπό όμως αν τους ρίξω κοπριά αν τις σκάψω καλά θα μου δώσουν περισσότερο.

Δεν έχεις πρόβλημα αγόρι μου;

Ένα, πως η κοπέλα μου μένει το μισό χρόνο στην πόλη, όμως αν ό,τι καλλιεργείς το αφήσεις, τότε το έχασες.

Αυτές είναι λίγες σκέψεις κλεμμένες από τους φίλους μου, που οδηγούν στη αξιοπρέπεια και στην αυτάρκεια.

Αλεξάνδρα Παυλίδου Θωμά.

Κυκλοφόρησε το 47ο τεύχος του περιοδικού ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ ο Θεσσαλός.

Κυκλοφόρησε το 47^ο τεύχος του περιοδικού ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ ο Θεσσαλός,  με ποικιλία θεμάτων και πλουσιότατη ύλη από έναν σημαντικό αριθμό αξιόλογων συνεργατών. Μέσα σε αυτά συγκαταλέγεται και το άρθρο του διευθυντή και εκδότη κυρίου Θάνου Αθανασόπουλου με τίτλο ‘’που βαδίζει η Ευρώπη;’’.

Στις απόψεις γράφουν: οι Σαράντος Καργάκος (καθηγητής και ιστορικός συγγραφέας), Κωνσταντίνος Αθανασόπουλος (καθηγητής), Δημήτρης Μασούρης (εκπαιδευτικός),  οι συγγραφείς Λευτέρης Γερόσταθος, Πολύβιος Μαργιάς, Otto M. Deffner, Αλκμήνη Κογγίδου, Αργυρούλα Χωματοπούλου, Τζούλια Πολυμενάκου, ο Dr. Ιωάννης Μανιός (ιατρός) και ο Μανώλης Καζάσης (καρδιολόγος), Λίζα Βραχοπούλου, Περικλής Βασιλικός (επίτιμος πρόεδρος Εμπορικού Συλλόγου Τρικάλων), Γιάννης Κυριακάκος, Λούλα Παπαζώη, Γιώργος Σταυρόπουλος, Ευάγγελος Μπαλούτσος, Απόστολος Πάσχος, Μερόπη Σπυροπούλου, Αναστασία Καρανίκα, Νίκος Δήμου Φιλίστωρ (οικονομολόγος), Ανδρέας Βασιλείου, Θωμαΐς Ραγιά (φοιτήτρια φιλοσοφικής στο Α.Π.Θ.), Νίκος Ανώγης, Κώστας Βογιατζής (οδοντίατρος), Ελένη Μανιωράκη Ζωϊδάκη (δασκάλα), Ρίτα Τσιντίλη Βλησμά, Νίκος Μακαρίτης, Πάνος Λαζαρόπουλος και η Ευαγγελία Πρασίνου.

Στα ιστορικά γράφουν: Κωνσταντίνος Μάλλιος (καρδιολόγος), Βασίλης Γρηγοριάδης, Ιάκωβος Βαλμάς, Στάθης Παρασκευόπουλος, Λύσανδρος Παπανικολάου (ιστορικός), Ελένη Μανιωράκη Ζωϊδάκη (δασκάλα), Ειρήνη – Φάνια Παπιδά, Αρετή Βελή (φιλόλογος)

Στα ιατρικά γράφουν οι: Παύλος Τούτουζας (καθηγητής – διευθυντής του Ελλ. Ιδρύματος Καρδιολογίας), Ανδρέας Κάππας, Γιώργος Σοφιανός (οδοντίατρος), Αλέξανδρος Παλασίδης (μικροβιολόγος), Μάριος Πρωτόπαππας (ομοιοπαθητικός – φυσικομαθηματικός).

Στα θρησκευτικά γράφουν οι: Αρχιεπίσκοπος Τιράνων και πάσης Αλβανίας Αναστάσιος, Εμμανουήλ Μαθιουδάκης (πρωτοπρεσβύτερος), π. Ιωάννης (μοναχός).

Στα διηγήματα γράφουν οι: Λουκάς Θεοχαρόπουλος, Μαρία Κολοβού – Ρουμελιώτη. Χαρούλα Παρώνη (συγγραφέας) και ο Χρυσόστομος Καμπάνταης (εκπαιδευτικός).

Στα χρονογραφήματα γράφουν οι συγγραφείς – λογοτέχνες: Ιωάννα Σερενέ – Τσουρουκίδου, Βασιλική Μυλωνοπούλου και η Χαρούλα Παρώνη.

Στα λογοτεχνικά γράφουν οι: Καίτη Χαραμή και η Βούλα Τσιάρα.

Στα λαογραφικά γράφουν οι: Ιδιότροπος.

Στα παραμύθια γράφουν οι: Πουλχερία Σπηλιοπούλου.

Στα ευθυμογραφήματα γράφουν οι: Κίμων Μπαρτζάκας (δικηγόρος – συγγραφέας).

Στα δοκίμια γράφουν οι: Σωσώ Μιχαλοπούλου, Λούλα Παπαζώη, Φίλιππος Νικολόπουλος, Τηλέμαχος Μακρής, Νίκος Στυλόπουλος και η Αλεξάνδρα Βαΐτση – Βάκρου.

Στις βιβλιοκριτικές γράφουν οι:  Dott. Άγγελος Ι.Μάλφας (πτυχιούχος οικονομικών επιστημών του πανεπιστημίου της Bologna και τελειόφοιτος μεταπτυχιακού του τμήματος Πολιτικών Επιστημών του πανεπιστημίου του Bari, συγγραφέας και κριτικός βιβλίων) και ο Θάνος Αθανασόπουλος (διευθυντής και εκδότης του περιοδικού ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ, Πολιτικός Επιστήμων).

Επίσης παρουσιάζεται μεγάλη αριθμητικά δημοσίευση ποιημάτων από δεκάδες αξιόλογους ποιητές.

Σύνταξη κειμένου

Dott. Άγγελος Ι.Μάλφας

e-mail: defkalion.thessalos@gmail.com