Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2026

«ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΓΕΝΕΘΛΙΩΝ ΜΟΥ» της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη


 
ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΓΕΝΕΘΛΙΩΝ ΜΟΥ
 
«.... Μάνα, πότε με γέννησες;
- Δεν θυμάμαι, παιδάκι μου...λίγο μετά τον τρύγο και τα ξεφυλλίσματα!..."
- Εδώ, γράφουν ότι γεννήθηκα Νοέμβρη μήνα...
- Δεν ξέρω τί γράφουν τα χαρτιά....μα Νοέμβρης δεν ήταν!....»
 
Ποτέ της δεν μου έκανε γενέθλια
Μόνο κάποια τραγούδια σα νανουρίσματα μου τραγούδαγε στο προσκεφάλι,
σαν ξόρκι που διώχνει το κακό.
Όσο για τούρτα γενεθλίων.... δεν έφαγα ποτέ ως τα δεκαοκτώ....
Έτσι το είχαν, τότε, στο χωριό!....
Δεν γλύκαιναν τις μέρες μας μήπως και ξεδοντιαστεί η ζωή
και δεν μπορείς να την μασήσεις ως το τέρμα!....
 
Όσο για δώρα... δεν μπορείς καν να φανταστείς.
Είναι από κείνα που δεν χωρούν στα χέρια!
Ένα καμουτσίκι να φοβερίζω τη ζωή να προχωρά
όπως εγώ της διατάζω!....
 
Την πρώτη τούρτα γενεθλίων μου την έκοψε ο άνδρας μου
και πατέρας των παιδιών μας - αφότου πια είχα μπει στο κλαμπ των ενηλίκων !
Ήτανε τότε που έκανα κι εγώ ένα δώρο στον εαυτό μου:
Μια λαμπάδα έως το μπόι μου, τάμα, για όσα η ζωή μου πρόσφερε!
 
Αργότερα, τα παιδιά μου μού έκαναν δώρο μια κούκλα πορσελάνινη που άξιζε τόσο, όσο όλες οι κούκλες που μου αρνήθηκαν οι γονείς μου όσο ήμουν παιδί!...
 
«Για σένα, μαμά , να παίζεις μαζί μας!» μου είπαν.
 
Τη κούκλα την φυλάω σαν ιερό κειμήλιο!
 
Ευχαριστώ για τις υπέροχες ευχές σας!
 
 
Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2026
 
 
Andromachi Diamantopoulou
 ·
Τι υπέροχη κατάθεση ψυχής ήταν αυτή Μαρία μου
Είδες η ζωή κάποιες φορές μας
Αφαιρεί κάποια πράγματα για να τα πάρουμε πίσω διπλά …
σημασία έχει το τώρα
το τότε σημάδεψε
αλλά το τώρα τα προσφέρει
πλούσια όλα
Μείνε στο τώρα
πρέπει να συγχωράμε πάντα
και να κρίνουμε τον καθένα στα χωροχρονικά πλαίσια του
 
Ελένη Χωρεάνθη
 
Πολύ ωραίο και πρωτότυπο! Πολύχρονη και, καλλιτεχικά/ ποιητικά, δημιουργική με υγεία, πριν από όλα, αγάπη και χαρά! να είσαι ευτυχισμένη!.
 
 
Ευχαριστώ από καρδιάς τον εκλεκτό φίλο ποιητή από την Ινδία  Dilip Mewada για το ξεχωριστό της δώρο την ημέρα των γεννεθλίων μου. 
*****************************
I thank my dear friend, the poet Dilip Mewada from India, from the bottom of my heart for his special gift on my birthday.

FOR MY BEARTHDAY DAY by Maria Kolovou Roumelioti
Greece
 
"..... Mother, when did you give birth to me?
- I don’t remember, my child... a little after the grape harvest and the stripping of the corn husks!..."
- It says here that I was born in the month of November...
- I don’t know what the papers say... but it certainly wasn’t November!...."
 
She never celebrated my birthday.
She would only sing songs—like lullabies—at my bedside,
 as if they were incantations to ward off evil.
As for a birthday cake... I never had one until I was eighteen....
That’s just how things were back then, in the village!....
They wouldn’t sweeten our days—lest life lose its teeth and
 you find yourself unable to chew it all the way to the end!....
 
As for gifts... you couldn’t even imagine.
They were the kind that wouldn’t fit in one’s hands!
A whip, to urge life along—to make it move exactly as I commanded!....
 
The first birthday cake I ever had was cut for me by my husband—
the father of our children—
long after I had joined the ranks of the adults!
That was also when I gave a gift to myself:
a votive candle as tall as I was—an offering of gratitude
for everything life had bestowed upon me!
 
Later on, my children gave me a porcelain doll—one that was worth as much as all the... ...dolls that my parents denied me when I was a child!
 
"For you, Mom—so you can play with us!" they told me.
 
I treasure the doll like a sacred relic!
 
Thank you for your wonderful wishes!
 
 Dilip Mewada wrote

I was born in a small village called Denap, near Visnagar city, Gujarat state , India. My father was govt. employee and my mother was housewife. She studied up to forth grade but she was very intelligent and wise... She used to tell me about myself when I was very young. She told that I cried a lot and started speaking very late. Anyway, I never celebrated my birthday till graduation. My first birthday cake was from my students in around 2012 These days celebration of birthdays is very common... Have a memorable birthday my revered friend. Enjoy your birthday.
 
Ο  Dilip Mewada έγραψε:


Γεννήθηκα σε ένα μικρό χωριό που ονομάζεται Ντενάπ, κοντά στην πόλη Βισναγκάρ, στην πολιτεία Γκουτζαράτ της Ινδίας. Ο πατέρας μου ήταν δημόσιος υπάλληλος και η μητέρα μου νοικοκυρά. Είχε φοιτήσει μέχρι την τετάρτη τάξη του δημοτικού, αλλά ήταν πολύ ευφυής και σοφή... Μου διηγούνταν ιστορίες για μένα από τότε που ήμουν πολύ μικρός. Μου έλεγε ότι έκλαιγα πολύ και ότι άρχισα να μιλάω αρκετά αργά. Όπως και να 'χει, δεν γιόρτασα ποτέ τα γενέθλιά μου μέχρι την αποφοίτησή μου. Την πρώτη μου τούρτα γενεθλίων μού την πρόσφεραν οι μαθητές μου, γύρω στο 2012. Στις μέρες μας, ο εορτασμός των γενεθλίων είναι κάτι πολύ συνηθισμένο... Σου εύχομαι να έχεις αξέχαστα γενέθλια, αξιότιμε φίλε μου. Απόλαυσε τη μέρα των γενεθλίων σου!
 
**********************************
 Jamal Garugar wrote
 
Dear Maria, Thank you for sharing this beautiful and deeply touching piece with me. There is so much tenderness hidden between its lines, and a whole lifetime told through the simple details of a birthday that was never celebrated. I was particularly moved by the story of the porcelain doll. What a beautiful gift! It seems your children were not simply giving you a doll; they were giving back to you a little piece of the childhood you had missed. Perhaps the most beautiful thing about life is that some joys arrive late, but when they do, they touch the heart even more deeply. May your days always be filled with love, tenderness and the joy you so richly deserve. Warm wishes from Morocco!
May God bless all of us! My respects from Greece! Stay healthy inspireative! T
O Jamal Garugar έγραψε:
 
Thank you, dear Maria. May God bless you too and fill your days with happiness, peace and inspiration. Warm greetings and sincere affection from Morocco to Greece. Stay wonderful!
 
Αγαπητή Μαρία, σε ευχαριστώ που μοιράστηκες μαζί μου αυτό το όμορφο και βαθιά συγκινητικό κείμενο. Υπάρχει τόση τρυφερότητα κρυμμένη ανάμεσα στις γραμμές του, και μια ολόκληρη ζωή που ξεδιπλώνεται μέσα από τις απλές λεπτομέρειες ενός γενέθλιου που δεν γιορτάστηκε ποτέ. Συγκινήθηκα ιδιαίτερα με την ιστορία της πορσελάνινης κούκλας. Τι υπέροχο δώρο! Φαίνεται πως τα παιδιά σου δεν σου χάρισαν απλώς μια κούκλα· σου επέστρεψαν ένα μικρό κομμάτι από τα παιδικά χρόνια που είχες στερηθεί. Ίσως το πιο όμορφο πράγμα στη ζωή είναι ότι κάποιες χαρές έρχονται αργά, αλλά όταν φτάνουν, αγγίζουν την καρδιά ακόμα πιο βαθιά. Είθε οι μέρες σου να είναι πάντα γεμάτες αγάπη, τρυφερότητα και τη χαρά που τόσο πολύ αξίζεις. Θερμές ευχές από το Μαρόκο!
Jamal Garugar
 
Σε ευχαριστώ, αγαπητή Μαρία. Ο Θεός να ευλογεί κι εσένα και να γεμίζει τις μέρες σου με ευτυχία, γαλήνη και έμπνευση. Θερμούς χαιρετισμούς και ειλικρινή αγάπη από το Μαρόκο στην Ελλάδα. Να παραμείνεις υπέροχη!
 
 

Μια υπέροχη κάρτα γενεθλιών με στίχους μου  από την κινέζα ποιήτρια Võ Thị Như Mai.

I thank my dear friend from the bottom of my heart for υοθρ  special gift on my birthday.
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου