Δευτέρα 9 Ιανουαρίου 2017

Κριτική άποψη της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη για το αυτοβιογραφικό αφήγημα «Η διαδρομή μια ιστορία σκληρών αγώνων και απροσδόκητων επιτυχιών» του Γεώργιου Ι. Μποτή, εκδόσεις Πύρινος Κόσμος, Αθήνα 2016.





Μετά από χρόνια προσωπικού αγώνα, διαισθανόμενος τη Συμπαντική Πρόνοια του Θείου, ο Γιώργος Ι. Μποτής έδωσε μορφή στο πνευματικό και διαχρονικά εξελισσόμενο προσωπικό του θαύμα. Ανεβαίνοντας το δύσκολο πνευματικό του Γολγοθά, εμφανίστηκαν με θαυματουργικό τρόπο στη διαδρομή του, πρόσωπα με τη μορφή του Σίμωνα  Κυριναίου, όπου ενέκριναν και ενθάρρυναν την πορεία του οδηγώντας τον στο λιμάνι του προορισμού του.
 «Η διαδρομή» του υπήρξε μία πορεία σκληρών αγώνων που  συνεχίζει να επιφέρει απροσδόκητες γι αυτών εμπειρίες. Κι αυτές τις εμπειρίες τις μοιράζεται μαζί μας, όχι ως προσπάθεια προβολής ή εφήμερης ματαιοδοξίας, αλλά για να μας δώσει το δικό του ηχηρό μήνυμα: να πορευόμαστε σωστά, τίμια και ακάθεκτα προς την επιτυχία των στόχων μας και τότε δεχόμαστε την Έξωθεν Μεγάλη Συμπαράσταση που δυναμώνει  κι ατσαλώνει τις ανθρώπινες δυνάμεις μας.
Μέσα απ’ τα συγγράμματά του ο  κ. Μποτής   γίνεται το κερί που σιγοκαίει για να μας φωτίσει. Ο χρόνος γίνεται μεσολαβητής για ένα παραπάνω βήμα και οι καρποί του προσωπικού του αγώνα γίνονται τροφή και μεταλάβωση.
Μικρός ονειροπολούσε     θαυμάζοντας τα αγέρωχα κι αμέριμνα βουνά της Βάχλιας στο νομό Αρκαδίας∙ ζωγραφίζοντας στο μυαλό του  το κάδρο της προσωπικής του  διαδρομής.  Κι εκείνα τα βουνά, τα κουβαλάει μέσα του όπου κι αν βρίσκεται, ό,τι κι αν κάνει!
Μέσα στις σελίδες του βιβλίου του «η διαδρομή», ζωντανεύουν τα ιστορικά γεγονότα της Κατοχής και του Εμφυλίου έτσι όπως τα έζησε, ως παιδί. Γίνεται αναλυτής πολλών ιστορικών γεγονότων, καταγράφοντας  αρκετές από τις ολέθριες συνέπειες της κόλασης του εμφυλίου αναμεταξύ των αντιμαχόμενων δυνάμεων  και για το ρόλο που έπαιξε η γενέτειρά του   και γενικότερα η Αρκαδία στα χρόνια της Αντίστασης.
Συνεχίζοντας τη μελέτη του βιβλίου «η διαδρομή» του κ. Μποτή, ανακαλύπτω πως το συγκεκριμένο συγγραφικό έργο  εξελίσσεται σ’ ένα ευχαριστήριο σύγγραμμα, σε ένα σύγγραμμα έκφρασης ευγνωμοσύνης προς όλους αυτούς  που έγιναν στυλοβάτες και υποστηριχτές της εξέλιξης της προσωπικότητας και της μετέπειτα πορείας του συγγραφέα. 
Το μεγαλείο της Παντογιαννούς που καταγράφεται στη σελίδα 58 του βιβλίου, η αβερτοσύνη και λεβεντιά του φουστανελά Κόσιαλη μαζί με  το από καρδιάς φιλοδώρημα και την εγκάρδια ευχή που του πρόσφερε (σελ: 44), οι παρηγορητικές επιστολές  μαζί με την πατρική βοήθεια του Παντελεήμων Φωστίνη (μητροπολίτη Χίου), η μητρική υποστήριξη της Σωτηρίας Κροντήρη και το ανθρώπινο πρόσωπο του Άγγελου Μεταξά (δημοσιογράφος στην εφημερίδα ΕΣΤΙΑ), τόνωσαν το ηθικό του συγγραφέα προς την ανάβαση του δικού του Γολγοθά  για να βιώσει το θαύμα της ανάστασης των πνευματικών του προσδοκιών.
«Το   Γορτυνιακό πειραχτήρι» της εφηβείας εξελίσσεσαι σε Δαιμόνιο Πνεύμα  μιας ατέρμονης πνευματικής αναζήτησης κι ολοκλήρωσης. Η σεμνότητά του, η απόλυτη αφοσίωση στο σκοπό, η ολοκληρωτική πίστη στη Μέριμνα του Θείου, σηματοδοτεί την κάθε σελίδα του βιβλίου του «η διαδρομή». Επίσης, το φιλότιμο, η υπευθυνότητα, η σκληρή κι επίπονη ενάργεια, εναγκαλίζονται με τη Συμπαντική Πρόνοια του Θείου οδηγώντας τον συγγραφέα στην αναστάσιμη  κορυφή της πορεία του.
Ο συγγραφέας δεν σταματά τη μαραθώνια διαδρομή του. Ολοκληρώνοντας την επίτευξη του πρώτου στόχου δραστηριοποιείτε  για τη επίτευξη του δεύτερου.. του τρίτου.. του τέταρτου στόχου και συνεχίζει…
Καταγράφονται  γεγονότα από τη στρατιωτική του θητεία, σκιτσάρονται πρόσωπα, χαρτογραφούνται ανοδικές διαδρομές προς πραγμάτωση και τελειοποίηση των  αναζητήσεων του.
Από τα σκληρά μαθητικά χρόνια της Κατοχής και του Εμφυλίου, τις περιπέτειες της πρώτης φοίτησης στο Γυμνάσιο του Πύργου, τα δραματικά χρόνια φοίτησης στο Γυμνάσιο Τροπαίων μαζί με όλες τις προσωπικές ιστορίες που ήταν κραυγές απόγνωσης και προσπάθειας επιβίωσης, φτάνει στην Ιθάκη των στόχων του ψάλλοντας ύμνους στην « Πάντα νουν υπερέχουσα  Συμπαντική Πρόνοια κι Αγάπη του Θεού». Ο λόγος του κρυστάλλινος σαν το δροσερό νερό πηγής,  γίνεται ζείδωρο  νάμα σοφίας και απόσταγμα πείρας.
Ως κατακλείδα  για όσους δεν έχουν γνωρίσει την ποιότητα της γραφής και του χαρακτήρα του Γιώργου Μποτή, καταγράφω και σας παρουσιάζω αποσπασματικά μερικούς στίχους της σελίδας 86 από το βιβλίο του « Η διαδρομή»:

Από καλύβα χωρική,
πολύ μικρή και φτωχική,
έφυγα ένα πρωινό.

Δεν πήρα τίποτα κοντά,
για να μου κάνει συντροφιά,
 μονάχα πήρα το σταυρό.

Αγαπητέ κύριε Μποτή, νιώθω την ανάγκη να σας ευχαριστήσω  για την προσφορά του καινούριου σας βιβλίου «Η διαδρομή», το οποίο είναι γέννημα ψυχής και ζωής και επισφραγίζει την άοκνη και φίλεργη πορεία σας στο στίβο της βιωτής.
Σας εύχομαι, Καλή δύναμη και Καλή συνέχεια. Ο Θεός να σας έχει πάντα καλά!

Με σεβασμό κι αμέριστη εκτίμηση

Μαρία Κολοβού – Ρουμελιώτη
(Συγγραφέας- Εικαστικός)

Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2017

 ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ  ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ Ι. ΜΠΟΤΗ

 Ο Γιώργος Ι.  Μποτής γεννήθηκε στην Βάχλια του Δήμου Γορτυνίας. Σπούδασε Θεολογία, Πολιτικές Επιστήμες και Νομικά. Το έτος 1961 διορίστηκε στο Δικαστήριο Ανηλίκων Τριπόλεως ως Επιμελητής Ανηλίκων με συνεχή δημοσιογραφική παρουσία στην εφημερίδα «Αρκαδικά Νέα» και στο Ραδιοφωνικό Σταθμό Τριπόλεως για θέματα ανηλίκων. Μετείχε ως ενεργό μέλος στην Εταιρεία Προστασίας Αποφυλακιζομένων Τριπόλεως. Στη συνέχεια υπηρέτησε στα Δικαστήρια Ανηλίκων Αθηνών και Πειραιά. Από το έτος 1969 διορίστηκε Δικηγόρος στο Δικηγορικό Σύλλογο Τριπόλεως και στη συνέχεια το έτος 1970 μετατέθηκε στο Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών. Το έτος 1970 διορίστηκε ως Δικηγόρος στη Νομική Υπηρεσία της Εκκλησίας της Ελλάδος, στην οποία ως Δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω από το 1978, προσέφερε τις υπηρεσίες του μέχρι το 1988. Από το έτος 1988 βάσει του ν. 1811/88 (σύμβαση μεταξύ Εκκλησίας της Ελλάδος και Ελληνικού Δημοσίου) τοποθετήθηκε ως Δικηγόρος στην Νομική Υπηρεσία του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων. Από το έτος 1998 με αίτημα του Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ. Χριστοδούλου διατέθηκε από το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών ως Νομικός Σύμβουλος στη συσταθείσα Νομική Υπηρεσία , όπου και μέχρι σήμερα προσφέρει τις νομικές του υπηρεσίες. Ασκεί δικηγορία και παράλληλα ασχολείται με την Ποίηση και τη Λογοτεχνία γενικότερα. Έχει εκδώσει εκτός των νομικών και των θεολογικών του έργων, έξι δίγλωσσες (Ελληνικά – Αγγλικά) ποιητικές συλλογές: «Οδοιπορικό», «Αλφαβητάρι της Αγάπης», «Στη Μάνα μου», «Αγάπης παραλειπόμενα», «Μαρτυρία» και «Αγάπης Εγκώμιον», που απέσπασε το πρώτο Βραβείο Ποίησης από το Φιλολογικό Σύλλογο «Παρνασσός». Κυκλοφόρησαν επτά βιβλία του, μεταφρασμένα στην Αγγλική γλώσσα: «Ταξιδεύοντας στη Μογγολία», «Επιστροφή στην Αθωότητα – Γράμματα στην Ευρυδίκη», «Καθ’ οδόν», το έμμετρο θεατρικό έργο «Διέξοδος στο Αδιέξοδο», «Γεύση Αιωνιότητας» και το έμμετρο θεατρικό έργο «Σύγχρονη Τραγωδία». Το 2010, από τις εκδόσεις «Πλάτανος», κυκλοφόρησε το βιβλίο «Μια καταιγίδα δεν μπορεί να διαρκέσει πολύ», με συνέντευξή του στη Ζαχαρούλα Γαϊτανάκη. Επίσης, Από τις εκδόσεις «Πύρινος Κόσμος» Αθήνα 2016, κυκλοφόρησαν: το φιλοσοφικό πεζογράφημα «Στοχασμοί & προβληματισμοί», ο ποιητικός τόμος «Ποιητικό ημερολόγιο Αγάπης» και το αυτοβιογραφικό αφήγημα «Η διαδρομή, μια ιστορία σκληρών αγώνων και απροσδόκητων επιτυχιών».
Έχει βραβευτεί για το λογοτεχνικό του έργο στην Ελλάδα και στο εξωτερικό με τον τίτλο του Διδάκτορα της Λογοτεχνίας από την Διεθνή Ακαδημία Τεχνών & Πολιτισμού / Παγκόσμιο Κογκρέσο των Ποιητών, της οποίας και είναι ισόβιο Μέλος.            


Κυριακή 8 Ιανουαρίου 2017

Κυκλοφόρησε το καινούργιο μυθιστόρημα της Μαρίας Κολοβού - Ρουμελιώτη υπό τον τίτλο « ΑΛΦΕΣ» από τις εκδόσεις «ΔΟΝΤΙ» (Φιλοποίμενος 36- 42, Πάτρα).

alfes-cover
Τρεις διαφορετικοί χαρακτήρες μανάδων που έζησαν σε τρεις διαφορετικές χρονικά εποχές, με διαφορετικές κουλτούρες. Προερχόμενες από τρεις διαφορετικές κοινωνικές τάξεις, η κάθε μια αντιμετωπίζει την μητρότητα με τον δικό της ιδιαίτερο τρόπο.
H ανύπαντρη μητέρα που οι εμπειρίες την δίδαξαν πως το παιχνίδι της ζωής είναι ένα ατέλειωτο «πάρε – δώσε» κι από αρχόντισσα κατάντησε να φτάσει στο χαμηλότερο κοινωνικό σκαλοπάτι…
H μάνα της φτώχειας και της αγραμματοσύνης, που σερνάμενη υπηρετούσε τη γη ποτίζοντάς την με το αίμα της και τον ιδρώτα της κι αυτή ως αντάλλαγμα της πρόσφερε ένα κομμάτι ξερό ψωμί…
Πρωταγωνιστικό ρόλο παίζει, όμως, η μάνα της σύγχρονης εποχής, που ενστερνίστηκε τις ηθικές αξίες που τις κληροδότησαν οι προηγούμενες γενιές και που της δόθηκαν τα εφόδια εκείνα που χρειάζεται ένας άνθρωπος για να κυνηγήσει τους στόχους του. Έπιασε το χέρι της ζωής και η ζωή την οδήγησε. Και όλα αυτά που την ορμήνεψε η ζωή και η σοφία των χρόνων προσπάθησε να τα μεταφέρει στα παιδιά της μέσα από τα χειρόγραφά της.
(Πατήστε εδώ για να παραγγείλετε το βιβλίο)
Τίτλος: Άλφες
Κατηγορία: 
Λογοτεχνία / Μυθιστόρημα
Συγγραφέας: 
Μαρία Κολοβού – Ρουμελιώτη
Διαστάσεις: 
21×14 εκ
Σελίδες: 
284
Έκδοση: 
Πάτρα, 2016
ISBN: 
978-960-9772-53-2

Τιμή: 10 €

Δευτέρα 26 Δεκεμβρίου 2016

Χρόνια Πολλά! Ειρήνη και Υγεία σε όλο τον κόσμο!



Φωτογραφία του χρήστη Άρωμα Γυναίκας.


Μακάρι το άστρο της Βηθλεέμ μαζί με τη γενέθλια γιορτή της Γέννησης του Θεανθρώπου  να φέρει φως στα μυαλά των κυβερνώντων και στην ψυχή όλων μας. Να ειρηνέψουν οι κακότροποι δαίμονες που μαστίζουν την ανθρωπότητα και να επέλθει ειρήνη και γαλήνη στον κόσμο και στην  ψυχή μας.

Χρόνια  Πολλά!
Ειρήνη και Υγεία σε όλο τον κόσμο!

Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη



Ευχές κι ένα σκίτσο από τον Γεράσιμο Λυμπεράτο - Σίδνεϊ Αυστραλίας

scan0003a03
«Η ΑΚΟΡΝΤΕΟΝΙΣΤΑ   ένα δευτερόλεπτο πριν την αποθέωση»
(Σκίτσο Γεράσιμου Λυμπεράτου)


Ακόμη ένας χρόνος οδεύει προς το τέλος του κι εκατομμύρια ευχές διανύουν αποστάσεις σ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη μας. Μακάρι οι ευχές μας να είχαν τη δύναμη να λύσουν τα προβλήματα της ανθρωπότητας. Ωστόσο, τις παίρνουμε σαν τη μεγαλύτερη δημοσκόπηση, αφού η τεράστια πλειοψηφία αυτών εύχονται Αγάπη, Ειρήνη, Υγεία και Δημιουργία.
Γι αυτό και λέω πως κατά βάθος ο κόσμος  είναι καλός, αλλά μια χούφτα πλουτοκράτες που τους θέλουν να είναι κατ’ εικόνα και ομοίωση τους στο μίσος, τον πλουτισμό, στο ο «άνθρωπος για τον άνθρωπο να είναι λύκος», τους εμποδίζουν να εξωτερικεύσουν τα αγνά τους αισθήματα. Κι όσο αυτοί θα υπάρχουν και θα διαφεντεύουν τις τύχες μας, αμφιβάλω αν κάποιες από τις χριστουγεννιάτικες η πρωτοχρονιάτικες ευχές μας βαδίζει προς την πραγμάτωση της.
Ας ελπίσουμε! Το μόνο που μας έχει απομείνει…
(Ίσως κι ο θυμός… για όσους μπορούν να θυμώνουν!...).
Η ώρα είναι 6:40. Ξημέρωσε Χριστούγεννα, με μια ιδανική μέρα στο Σίδνεϊ.
Κάθε χρονιά αλλάζουμε σπίτι. Φέτος, θα γιορτάσουμε στο σπίτι μας μαζί με δύο άλλες οικογένειες φίλων.
Ο κήπος μου λάμπει! Έχουν ανθίσει ακόμη και οι ντάλιες μας. Ένα κομμάτι από τις ντοματιές άρχισαν να κοκκινίζουν.
Η σύζυγός μου Ιωάννα μαζί με την κόρη μας έχουν κάνει όλες τις ετοιμασίες από χθες. Απομένει μόνο να μπει η γαλοπούλα στο φούρνο κι εγώ να ψήσω στα κάρβουνα τα κρέατα.

Σας ευχόμαστε ολόψυχα Καλές  γιορτές
Χαρούμενο, Ειρηνικό δημιουργικό το 2017

Ιωάννα και Γεράσιμος Λυμπεράτος
Σίδνεϊ Αυστραλίας




Παρασκευή 23 Δεκεμβρίου 2016

«ΠΡΙΝ ΞΕΨΥΧΗΣΕΙ…» ένα διήγημα της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη στο περιοδικό "Πνοές Λόγου και Τέχνης" .

Αποτέλεσμα εικόνας για αφίσα αιμοδοσίας
«ΠΡΙΝ ΞΕΨΥΧΗΣΕΙ…»

Ήταν κολλημένη στον τοίχο. Εκτεθειμένη καιρό στο ίδιο σημείο. Είχε χάσει τη λάμψη  και τη φρεσκάδα του  προσώπου της.  Όλοι γυρνούσαν την πλάτη τους στο μουντζουρωμένο και καπνισμένο απ’ το καυσαέριο, κορμί της. Ήταν τόσο ασήμαντη… Πνιγμένη  στη μυρωδιά και τη σκόνη.
Κανείς δεν της έδινε σημασία. Όλοι την προσπερνούσαν. Ακόμη  και σ’ εκείνον τον αμούστακο που την έφτυσε καθώς προχωρούσε βιαστικά, δεν  αντιστάθηκε. Έμεινε ακίνητη, κρατώντας  στις απαλάμες την καρδιά της να αιμορραγεί… 

 Κάποια μέρα, ένα παιδί  ζωγράφισε ένα  γαλάζιο  βέλος με φτερό. Το  συγκόλλησε με σάλιο πάνω στο  διαμελισμένο σώμα της και χάραξε στο κορμί της μερικά επαναστατικά συνθήματα:

Ανοίγω παράθυρο στην ελπίδα κι εκείνη μου κλείνει την πόρτα!  Ρώτα καρδιά μου να σου πω τι με γεμίζει… Με το σταυρό στο χέρι μόνο οι παπάδες έκαναν λεφτά. Σε πόλη φυλακή αργοπεθαίνει ο έρωτας. Κι όταν σας ζητάνε αγκαλιά «μολών λαβέ» να απαντάτε. Μείνε λιγάκι ακόμα, χωρίς  αγάπη και πατρίδα  θα είχαμε πεθάνει.  Γεννήθηκα  και θα πεθάνω Έλληνας. Βοήθα με γέρο και σκέψου την Ελλάδα που χάνεται… 

Το περίγραμμα της  σιλουέτα της έγινε το εξομολογητήριό του.   Έπειτα  βιάστηκε να μπει στο λεωφορείο απελευθερωμένο απ’ το βάρος των ανεκπλήρωτων πόθων του.

Η μόνη πραγματική φίλη που γνώρισε στο πεζοδρόμιο  ήταν μια  διψασμένη μανόλια.  Έστεκε πλάι της. Κάτω  απ’ το λιοπύρι του ήλιου μοιράζονταν τα ατέρμονα βάσανα του κοσμάκη. Είχε απογίνει κι αυτή σαν  καπνισμένο κούτσουρο απ’ τα δακρυγόνα και τις μολότοφ.  Κάπου κάπου  τις επισκέπτονταν  τ’ αφεντικά μαζί με  τα τετράποδα τους… Σήκωναν το πισινό τους ποδάρι και τις  κατάβρεχαν ως αντίτιμο για τη δροσιά  ζωής που τους χάριζαν.
Εκλιπαρούσε  για λίγη προσοχή. «Λίγος χρόνος απ’ τη ζωή σου και  δυο σταγόνες αίμα μπορούν να σώσουν μία ζωή» είπε και σωριάστηκε πάνω στο πεζοδρόμιο κάνοντας τον σφυγμό της να δονηθεί στο ρυθμό της ελπίδας. Πριν ξεψυχήσει, έγινε χαλί στα πόδια των περαστικών…
Ήταν μια αφίσα αιμοδοσίας κολλημένη πλάι σε στάση  λεωφορείου!

 Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

Κυκλοφόρησε το περιοδικό "Πνοές Λόγου και Τέχνης" χειμώνας 2016, τεύχος 26-27, ανθολογημένο με διηγήματα ποίηση και δοκίμια. (Αφιερωμένο στον Αριστοτέλη, τον Τάσο Λειβαδίτη και Μιχάλη Κατσαρό).

http://pnoeslogou-gmail.blogspot.gr/

Τρίτη 20 Δεκεμβρίου 2016

Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΤΟΥ ΚΩΣΤΗ ΠΑΛΑΜΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΑΠΟ ΤΗΝ UNESCO ΩΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ

ΠΑΛΑΜΑΣ

Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΤΟΥ ΚΩΣΤΗ ΠΑΛΑΜΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΔΕΙΞΗ 
ΑΠΟ ΤΗΝ UNESCO ΩΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ

Σε μια συγκινητική και επιμορφωτική ατμόσφαιρα έγιναν τα εγκαίνια του γνωστού σε όλους για τις επί τριακονταετία Πολιτιστικές, Καλλιτεχνικές και Κοινωνικές του εκδηλώσεις Συλλόγου Καλών Τεχνών Πάτρας «Κωστής Παλαμάς» με σκοπό να στηρίξουμε την ανάδειξη από την UNESCO του Ολυμπιακού Ύμνου σε Παγκόσμια Πολιτιστική Κληρονομιά.
Ένα ιδιαίτερα σημαντικό γεγονός για την Πάτρα και τον Πολιτισμό της χώρας μας, το οποίο χαιρέτισαν και συνεχάρηκαν Προσωπικότητες των γραμμάτων και Τεχνών, απλοί πολίτες και λάτρεις του Ολυμπισμού, βάζοντας την υπογραφή τους, στην συμβολική διακήρυξη στο ιστορικό βιβλίο ενθύμημα που βρίσκεται στον εκθεσιακό χώρο των Παλαιών Δημοτικών Λουτρών και μπορεί να επισκεφτεί και να υπογράψει κάθε πολίτης μέχρι της 22/12/2016. Οι υπογραφές όλων μας, Πανελληνίως και Διεθνώς, θα αποτελέσει ένα ισχυρό εργαλείο πίεσης προς κάθε αρμόδιο φορέα.
Ιδιαίτερα ελπιδοφόρα ήταν οι χαιρετισμοί και οι συγχαρητήριες επιστολές του Προέδρου της Δημοκρατίας κου Παυλόπουλου Προκόπη, του Πρόεδρου της Ακαδημίας Αθηνών κου Βαλτινού Αθανάσιου καθώς και του Διεθνή Αερολιμένα Αθήνας, ο οποίος προβάλει και αναδεικνύει ανά τον κόσμο, το βασικό κριτήριο στήριξης για την ανάδειξη του Ολυμπιακού ύμνου, το δίγλωσσο βιβλίο-λεύκωμα με τίτλο: «ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ-ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΥΜΝΟΣ-ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ» του συμπολίτη μας συγγραφέα Θεόδωρου Μαλλιά, μέσω του γνωστού δημοφιλούς περιοδικού 2board.
Στους παρευρισκομένους, εκπροσώπους φορέων, Συλλόγων, Οργανισμών, όπως Επιμελητήριο Αχαΐας, Σύνδεσμος Βιομηχάνων, Οργανισμός Λιμένος Πατρών και μεγάλες εταιρείες που πρώτοι στήριξαν την προσπάθεια αυτή, απονεμήθηκαν τιμητικά ενθυμήματα, για να τους υπενθυμίζει την έμπρακτη στήριξη και την πολιτιστική τους συμβολή.
Ο χαιρετισμός της Ολυμπιονίκη κα Αντωνία Στεργίου, η ομιλία του Προέδρου του Συλλόγου, Θεόδωρου Μαλλιά, με θέμα «Γιατί πρέπει να αναδειχθεί ο Ολυμπιακός ύμνος σε Παγκόσμια Πολιτιστική κληρονομιά» μαζί με την εντυπωσιακή έκθεση των σημαντικών Πατρινών καλλιτεχνών, δημιούργησαν μια αξιοπρεπή, καλλιτεχνική, Επιμορφωτική και Αθλητική βραδιά.
Η εκδήλωση ήταν υπο την αιγίδα του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου Πατρέων, με την συνδιοργάνωση του πολιτιστικού φορέα «Πολιτεχνόπολη Μαρσύας» και την συνεργασία της Κίνησης «Πρόταση» για της οποίας το επιμορφωτικό και αναγνωρισμένο προληπτικό έργο για την Νεολαία μας θα διατεθούν έσοδα, μέρος των πωλήσεων από την διάθεση των έργων των καλλιτεχνών και του βιβλίου
Τα σχολεία και εκπαιδευτικά ιδρύματα που επισκέπτονται την έκθεση για εκπαιδευτικούς σκοπούς να ενημερώνουν έγκαιρα τους αρμοδίους στο 6974492892 ώστε να τους γίνεται η πρέπουσα εκπαιδευτική ενημέρωση.

Στην έκθεση συμμετέχουν αναγνωρισμένοι δημιουργοί, μέλη του Συλλόγου:

Αντωνακοπούλου Αικατερίνη
Αρταβάνης Κων/νος
Βούρτσης Δημήτρης
Γεωργίου Λουκάς 
Γιάχου Γεωργία
Θεανίδης Βασίλης 
Θωμολάρη Βασιλική
Θεοδωρακόπουλος Βασίλης 
Καλιμάνη Ιωάννα
Κατσαίτη Θεοδώρα 
Κλωνής Θεοφάνης
Κολοβού –Ρουμελιώτη Μαρία
Κοτσίρης Αθανάσιος 
Λενακάκη Βούλα
Λιμάρ Ευγένιος 
Μαλλιάς Θεόδωρος 
Μπεντενίτης Νικόλαος 
Μπουζούκα Ελένη 
Παπαϊωάννου Ιωάννα 
Παπαθεοδώρου Γρηγόρης
Παπαλεξάτος Ελευθέριος 
Σουρβίνου Ελπίδα 
Τσιρώνης Νίκος
Χείρας Δημήτρης.

Την εκδήλωση συντόνισε η γνωστή δημοσιογράφος κα Δαράτου Βικτωρία

Κυκλοφόρησε το Ετήσιο Λογοτεχνικό Λεύκωμα 2017 από τις ΠΝΟΕΣ ΛΟΓΟΥ &ΤΕΧΝΗΣ