ΦΟΒΟΣ ΚΑΙ ΦΟΙΒΟΣ της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη
Απόψε, δεν ησύχασε ο Σκαπανέας Νους!
Με το τρυπάνι άνοιγε αυλάκια
και ξέθαβε από τα μνήματα του μυαλού
κάτι σαβανωμένες θύμησες
από τις μέρες των παιδικών μου χρόνων
που δεν ήθελαν να αναστηθούν !...
Ένα κοπάδι, μαύρα πρόβατα, όλοι οι φόβοι μου
που έβοσκαν στο απέραντο της αθωότητας, λιβάδι‧
κι εγώ, ανεβασμένη στο «Τρύπιο Λιθάρι»
με τον αυλό στα χέρια προσκαλούσα τις μέλισσες
στο τρύγημα της γύρης.
Μέχρι που ο ήλιος ανέτειλε,
κι έδωσε τον μεγάλο του χαιρετισμό
στον Ερυμάνθιο Κάπρο‧
και ξύπνησαν τα μυρμήγκια‧
και στρατός ολόκληρος ξεσηκώθηκε
και όρμησε να τον κατασπαράξει!....
Σάββατο, 17 Ιανουαρίου 2026
FEAR AND PHOEBUS by Maria Kolovou Roumelioti
Tonight, the Pioneer Mind did not rest!
With the drill, he opened grooves
and dug up from the tombs of the mind
some shrouded memories
from the days of my childhood
that did not want to be resurrected!...
A flock of black sheep, all my fears
that grazed in the vast meadow of innocence‧
and I, mounted on a "Holeful Stone"
with the flute in my hands, invited the bees
to the pollen harvest.
Until the sun rose,
and gave its great greeting
to the Erymanthian Boar‧
and the ants woke up‧
and a whole army rose up
and rushed to devour him!....
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου