ΠΑΙΧΝΊΔΙΑ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

 

Εικόνα από τη μηχανή αναζήτησης στο διαδίκτυο 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΠΑΙΧΝΊΔΙΑ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

Εγώ δεν είμαι ανάμνηση.
Είμαι κραυγή που βγαίνει λίγο λίγο
σχίζοντας του ανέμου την ανάσα,
για να ταξιδέψω μακριά…
μακρύτερα κι απ’ του ανατέλλοντος ήλιου τη χώρα.

Δεν είμαι πια η ίδια!
Έγινα σκόνη ψημένη στον Ήλιο.
Αιωρούμαι παντού και πουθενά
κι έπειτα ξανά επιστρέφω!...

Μεγάλωσα, γρήγορα!
Παραδομένη στο ημερολόγιο του χρόνου.
Ας κανονίσει Αυτός το ραντεβού!...

Τα μαλλιά μου άσπρισαν σαν τα κόκκαλα των αγίων.
Οι κόγχες των ματιών μου μαύρισαν σαν των καταδίκων
τα λεκιασμένα χέρια!...

Το "Σ' αγαπώ" κρατάει καλά φυλαγμένη την αίγλη του!
Φοβάται να τη φανερώσει....
Τούτος ο Κόσμος δεν γνωρίζει από αγάπη αληθινή.

Σαν φυλακτό αγκαλιάζω την εικόνα της αγάπης μου.
Σαν την εικόνα της Παναγιάς που βαστά το μονογενή της.
Εκεί μέσα βρίσκονται κρυμμένες οι μέρες της αθωότητας!

Τίποτα πια δεν λαχταρώ.
Ό, τι κι αν πεθύμησα: Ήρθε, με βρήκε πρώτο!...
Σταμάτησα να επιθυμώ!...

Τα τύμπανά μου, σπάσανε.
Κουράστηκαν να χρωματίζουν ήχους.
Να λαμβάνουν απλήρωτους λογαριασμούς!

Πιστή μένω στη ροή που ποτίζει για χρόνια τις ρίζες μου.
Κι αν πικράθηκα - ουκ ολίγες φορές,
με ευσπλαχνία με αγκάλιασαν του αγγέλου μου τα χέρια!

Ραγίζω σαν βλέπω το άγνωρο.
Μοιάζει σαν άβυσσο που με κοιτάει κατάματα
και καταπίνει την ανάσα μου‧
που μου ρουφάει το μεδούλι, κρύβοντας τον ορίζοντα.

Μην κλάψεις αν χαθώ!...
Οι χαμένοι, ζούνε σε άλλο κόσμο!

Προσκάλεσέ με, τώρα, 

που η καρδιά μου είναι δοσμένη στη ροή της ζωής.
Να φωλιάσω στα κύτταρα της ενθύμησης,
σαν Γεναριάτικη πανσέληνος σε όνειρο προφητικό.

Λόγια περίπλοκα δεν λέγω....
Η μνήμη έχει αρχίσει προ πολλού να διαγράφει
άνοστες λέξεις.
Φροντίζει μόνο με λιγοστές ουσιώδεις, να κερνά
τους συνδαιτυμόνες στο συμπόσιο της ζωής.

Τις απλώνω σαν κεντητό τραπεζομάντιλο σε γιορτινό τραπέζι.
Σαν το καλομαγειρεμένο φαγητό της μάνας τις Κυριακές.
Σαν φρέσκια λειτουργιά που προσφέρετε στους θεούς για ευλογία.

Εγώ δεν είμαι ανάμνηση...
Είμαι μνήμη και λήθη που ζω στη θάλασσα του νου‧
κι ανακατευτούν τα νερά, κολυμβητές Ιππόκαμποι! ....

Τρίτη, 6 Ιανουαρίου 2026