Νοηματική προσέγγιση - κριτική του ποιήματος: ΣΤΗ ΘΕΑ ΤΟΥ ΚΕΝΟΥ της Μαρίας Κολοβού ρουμελιώτη. (Γράφει ο συγγραφέας και μεταφραστής Muhammad Shanazar από το Πακιστάν)
Το ποίημα «Στη θέα του κενού» της Mαρία Κολοβού Ρουμελιώτη, ποιητρια της Ελλάδας, είναι περισσότερο πνευματικό από μια απλή αισθησιακή προσπάθεια. Η ποιήτρια κρυφοκοιτάζει στον εσωτερικό εαυτό της και βρίσκει ένα άδειο χάος και κενό, μια κατάσταση ανυπαρξίας που στην πραγματικότητα βίσκεται η ύπαρξη του Θεού. Όταν αρνούμαστε κάθε δημιουργία του σύμπαντος, αφήνουμε πίσω μας το κενό που επεκτείνεται εκατομμύρια μίλια πάνω και κάτω, αριστερά και δεξιά, οριζόντια και κάθετα. Αναφέρομαι εδώ στον Beater, έναν πολύ εξέχοντα μελετητή και φυσιοδίφη, ο οποίος λέει ότι η δημιουργία που βλέπουμε είναι απλώς μια εισβολή, οι χώροι που βλέπουμε άδειους είναι γεμάτοι ζωή, επομένως, το κενό δεν είναι ασήμαντο, αλλά απαιτεί τη βαθιά μας αντίληψη και κατανόηση. Στο κενό όλα τα πράγματα μετατρέπονται σε κατάσταση ανυπαρξίας, χάνονται στην αιωνιότητα. Στην υλική ύπαρξη, ίσως δεν γνωρίζουμε το πραγματικό νόημα της ζωής, το μυστήριο λύνεται όταν η σαρκική μας ύπαρξη καταστρέφεται και παίρνουμε τα ψήγματα της πραγματικότητας και της σοφίας. Ένα ιερό χωρίς λυχνάρι είναι μια όμορφη εικόνα που μπορεί να ερμηνευτεί σε πολλές διαστάσεις, αλλά για μένα είναι η ύπαρξη ενός ανθρώπου χωρίς πίστη, ακεραιότητα και συνείδηση, και η κακή δύναμη που μπορεί να είναι ο Σατανάς είναι ένας πειρατής. Το αφρισμένο αίμα από το πηγάδι ίσως η αναφορά στον Ιησού, που αναδύθηκε από τους ήχους Του, η ποιήτρια περνάει από μια σύγκρουση, ο άνθρωπος εναντίον του εαυτού του, πτώση από την κορύφωση στα αβυσσαλέα βάθη αλλά αγωνίζεται να ανακτήσει την χαμένη θέση, παρουσιάζει Μιλτονική επιρροή. Το τελευταίο μέρος του ποιήματος είναι επίσης σημαντικό και πειστικό, το ύφος είναι διδακτικό, ένα είδος διοίκησης για τους ισχυρούς, πρέπει να εγκαταλείψει την τυραννική συμπεριφορά, όλα έχουν την παρακμή, όπως και ο δεσπότης, η εξουσία τελειώνει σε μια στιγμή και μετά ο καταπιεστής γίνεται μέρος του σκότους. Η λεκτική έκφραση του ποιήματος είναι υπέροχη, απάτητη, οι εικόνες πολύ ζωντανές, το θέμα σύνθετο και πολύπλευρο, τα στενά σοκάκια και η συνάντηση των σκιών με τις σκιές δίνουν στο ποίημα μια χροιά αισθησιασμού.
Ο Muhammad Shanazar
************************
Ο Muhammad Shanazar, ένας διεθνώς αναγνωρισμένος διακεκριμένος Πακιστανός ποιητής και μεταφραστής, γεννήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 1960, στο Saib, ένα χωριό του Tehsil Gujar Khan στην περιοχή Rawalpindi του Πακιστάν.
*****************
Σας ευχαριστώ από καρδιάς αγαπητέ, μεγάλε ποιητή για την κριτική προσέγγιση των στίχων μου. Ο Θεός να σας δίνει υγεία και φώτιση και να συνεχίζεται με επιτυχία το αρεστό έργο σας ανά τον κόσμο.
Με όλη μου την εκτίμηση και τον σεβασμό στο πρόσωπό σας.
Τα σέβη μου και τους χαιρετισμούς μου από Ελλάδα
The poem At the Sight of Emptiness by Mapia, the Gracian poet is more spiritual than merely a sensual attempt. The poet peeps into the inner self, and finds bankless chaos and emptiness, a state of nothingness which in fact is the existence of God, when we negate all creation of the universe, there leaves behind emptiness expanding zillions of miles upwards and downwards, left and right, horizontal and vertical I here refere Beater a very prominent scholar and naturalist, he says the creation we see is mere an intrusion, the spaces we see empty are full of life, therefore, emptiness in not insignificant but requires our deep comprehension and understanding. It is in emptiness all things turn into the state of non-existent, they lose themselves into eternity. In the material existence, perhaps we don't know the actual meaning of life, the mystery resolves when our carnal existence is ruined and we get the nuggets of reality and wisdom. A shrine without a lamp is a beautiful imagery which can be interpreted into several dimensions but to me it is an existence of a man sans faith, integrity and conscience, and evil force that may be Satan is a pirate. The foaming blood out of the well maybe the reference of the Jesus, that surged up from His sounds, the poet goes through a conflict, man versus himself, falla from culmination into the abysmal depths but struggles to regain the lost seat, it exhibits Miltonic influence. The last part of the poem is also significant and conclusive, the style is instructive, a sort of administration for the powerful, it must quit the tyrant demeanor, everything has the decline so is the despot, power finishes in a moment then the oppressor becomes a part of the darkness. The diction of the poem is splendid, untrodden, imagery very vivid, theme complex and multifacets, narrow alleys and meeting of the shadows with the shadows give the poem a tinge of sensuality.
Muhammad Shanazar, an internationally renowned Pakistani eminent poet and translator, was born on November 25, 1960, at Saib, a village of Tehsil Gujar Khan in District Rawalpindi, Pakistan
**********************
Thank you from the bottom of my heart, dear, great poet, for the critical approach to my verses. May God grant you health and enlightenment and may your beloved work continue successfully throughout the world. With all my appreciation and respect for your person, my respects and greetings from Greece.
Maria Kolovou Roumelioti
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου