«Ίσοι στον Ορίζοντα » από τις εκδόσεις Κούρος και την Αγκαλιά Αγάπης

«Ίσοι στον Ορίζοντα » από τις εκδόσεις Κούρος και την Αγκαλιά Αγάπης το Σάββατο 5 Σεπτέμβριου 2026 και ώρα 20:30 - σκηνή Μαλάλα Γιουσαφζάι στο  54ο Φεστιβάλ Βιβλίου στο Πεδίον του Άρεως.

Ο θεσμός «ΑΓΚΑΛΙΑ ΑΓΑΠΗΣ» με ιδρύτρια την Μαρία Αγραπίδου προστατεύει και στηρίζει το δικαίωμα ισότητας των ατόμων με αναπηρία.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ « Ίσοι στον ορίζοντα» θα διατίθεται από τις Εκδόσεις «ΚΟΥΡΟΣ» στα περίπτερα 222 , 223 και 224 .

Χαρά και τιμή η συμμετοχή μου στην εν λόγω Ανθολογία  με το ποίημα μου: ΤΑ ΡΟΖΙΑΣΜΕΝΑ ΔΕΝΤΡΑ.

 «ΤΑ ΡΟΖΙΑΣΜΕΝΑ ΔΕΝΤΡΑ» είναι ένα ποίημα αφιερωμένο στον Κωστή Τσιρώνη, έναν Έλληνα συγγραφέα, που ξεπέρασε τον εαυτό του και τη σωματική του αδυναμία, μετατρέποντας την αναπηρία, σε  πράξη δύναμης, ξεπερνώντας τους φραγμούς και τα εμπόδιά  της!

Από πολύ μικρή ηλικία, η ζωή του ήταν γεμάτη προκλήσεις λόγω ενός ιατρικού λάθους που τον οδήγησε σε διάγνωση εγκεφαλικής παράλυσης. Παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε, ο Κωνσταντίνος έδειξε δύναμη και αποφασιστικότητα, ξεκινώντας φυσικοθεραπεία σε ηλικία 7 μηνών και συνδυάζοντάς την με το σχολείο.

Ο συγγραφέας είναι αξιέπαινος για την ηράκλεια προσπάθειά του να πληκτρολογεί τα έργα του, γράμμα προς γράμμα, χρησιμοποιώντας μόνο το ένα του δάχτυλο!... Οι πράξεις του: πράξεις νίκης έναντι οποιουδήποτε εμποδίου τον κρατούσε πίσω στο αναπηρικό του καροτσάκι... σε θανάσιμη σταθερότητα... σε αδράνεια... Συμμάχησε με την αναπηρία του και προχώρησε, κερδίζοντας την Ουσία της ζωής.

Ο συγγραφέας αντιμετωπίζει το μέλλον με αισιοδοξία.  

Αγωνίζεται. Ονειρεύεται! Παρά τις προκλήσεις, με την αφοσίωση και την επιμονή του, ολοκλήρωσε το Δημοτικό, το Γυμνάσιο και το Λύκειο σε κανονικό σχολείο. Στη συνέχεια σπούδασε Πληροφορική και ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό του στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο με θέμα «Γραφικές Τέχνες - Πολυμέσα».

Συγγραφέας – Εικαστικός

Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

Ελλάδα

ΤΑ ΡΟΖΙΑΣΜΕΝΑ ΔΕΝΤΡΑ της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

Στην αθέατη πλευρά του φεγγαριού:

οι αγγελιοφόροι της ελπίδας συνεχίζουν 

να χτίζουν το μέλλον!....

Τα ροζιασμένα δέντρα

με τους παράξενους κορμούς,

είναι τα ομορφότερα του δάσους.  

Έχουν αντέξει βάναυσους καιρούς!....

Στέκουν περήφανα!

Όρθια, σαν ακοίμητοι φρουροί,

αποκαλύπτοντας τις πληγές τους

απ’  τα τσεκούρια των ξυλοκόπων

φορτωμένα τη δροσιά του δάσους.

Ανασηκώνουν τα κλαδιά τους στο φως

και καλοδέχονται τους δρυοκολάπτες,

να φτιάξουν τις φωλιές τους

γιατρεύοντας τις πληγές !...