"Η ΣΙΩΠΗ ΠΟΥ ΜΙΛΑΕΙ" ποίηση του Shahid Abbas μεταφρασμένη από τα Αγγλικά στα Ελληνικά από τη Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η ΣΙΩΠΗ ΠΟΥ ΜΙΛΑΕΙ ποίηση  του Shahid Abbas  μεταφρασμένη από τα Αγγλικά στα Ελληνικά από τη Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

Ένα μικρό γκρίζο καρδιοχτύπι
απαλό, ακίνητο, ιερό
που περιμένει εκεί που οι τοίχοι
ψιθυρίζουν το όνομά μου.

Δεν ακολουθείς τον χρόνο,
με ακολουθείς
μέσα από την ηχώ των  βημάτων,
μέσα απ' τον ρυθμό της επιστροφής.

Και όταν φτάνω
πέφτεις μέσα μου
σαν φως που μαθαίνει την αυγή,
σαν μια προσευχή που ακούγεται.

Περιμένεις
και γίνομαι σπίτι.

Ποιος χάραξε αυτή τη γνώση
στην ήσυχη ψυχή σου;
Ποιο αόρατο χέρι
σου δίδαξε την αγάπη χωρίς γλώσσα;

Κάθε πρωί
πριν ανατείλει ο ήλιος,
πριν ο ουρανός θυμηθεί το μπλε
στέκεσαι δίπλα στον ύπνο μου,
ένας σιωπηλός φρουρός αναπνοής.

Ακίνητη ακλόνητη
μέχρι να ξυπνήσουν τα μάτια μου
στον κόσμο σου.

Περιμένεις
και γίνομαι σπίτι.

Ω, ευγενικό θαύμα,
μετατρέπεις τη σκόνη σε αφοσίωση,
τα δευτερόλεπτα σε ιερά
συνηθισμένα σε ιερά.

Ίσως δεν είσαι σταλμένος
ίσως είσαι το ίδιο το έλεος,
μια ζωντανή μεταφορά
τυλιγμένη σε ζεστασιά και θαυμασμό.

Ποτέ δεν ζητάς,
ποτέ δεν πονάς για περισσότερα,
ποτέ δεν μετράς την αγάπη
στη γλώσσα της ανάγκης.

Ακόμα και όταν ράγιζα
όταν ο πόνος δεν είχε σφυγμό,
καμία ποίηση
πίεζες την παρουσία σου πάνω στη δική μου,
και η σιωπή άρχισε να τραγουδάει.

Περιμένεις
και γίνομαι σπίτι.

Πες μου
πώς να σε φωνάζω;
Όταν τα ονόματα καταρρέουν,
και οι έννοιες αποτυγχάνουν

όταν το «ζώο» είναι πολύ μικρό,
και η «αγάπη» είναι πολύ ελαφριά
για να κρατήσει το βάρος σου.

Τώρα τρέμεις
και μαθαίνω την αναμονή σου,
βήμα με ανήσυχο βήμα,
ανάσα με δανεική ανάσα.

Κάθομαι δίπλα στη σιωπή σου,
πριονίζοντας την  ελπίδα στην ακινησία,
ακούγοντας
μαθαίνοντας
τη γλώσσα της ύπαρξής σου.

Και μετά
μια κίνηση
ένας ψίθυρος
ένα θαύμα

και το σύμπαν
ξεδιπλώνεται μέσα στο στήθος μου.

Περιμένεις
και γίνομαι σπίτι.

Αυτό δεν είναι φευγαλέο συναίσθημα,
κανένα εύθραυστο νήμα χρόνου
αυτό είναι κάτι βαθύτερο,
κάτι που ο θάνατος δεν μπορεί να χωρίσει.

Μια μέρα
θα διαλυθούμε
σε σκόνη και απόσταση

αλλά αυτή
αυτή η αγάπη

θα παραμείνει
σαν φως σε ξεχασμένα δωμάτια,
σαν ηχώ που αρνείται το τέλος,

σαν σιωπή
που ακόμα
μιλάει!

(THE SILENCE THAT SPEAKS poetry by Shahid Abbas translated from English to Greek by Maria Kolovou Roumelioti ) 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Ο Shahid Abbas είναι ποιητής και συγγραφέας από το Kirpala 421 G.B, Tandlianwala, Faisalabad, Πακιστάν. Είναι συγγραφέας του «Words from Nature» και συν-συγγραφέας του «We Speak in Syllables» and «Verses of Meraki». Η ποίησή του έχει δημοσιευτεί σε διάφορες διεθνείς ανθολογίες και λογοτεχνικές πλατφόρμες, τόσο σε έντυπη όσο και σε ηλεκτρονική μορφή. Το έργο του έχει μεταφραστεί σε δεκατρείς γλώσσες, επεκτείνοντας την εμβέλειά του σε ποικίλο παγκόσμιο ακροατήριο.

ΤΗΕ SILENCE THAT SPEAKS by Shahid Abbas

PAKISTAN 

A small grey heartbeat
soft, still, sacred
waiting where walls
whisper my name.

You do not follow time,
you follow me
through echoes of steps,
through the rhythm of return.

And when I arrive
you fall into me
like light learning dawn,
like a prayer becoming heard.

You wait
and I become home.

Who carved this knowing
into your quiet soul?
What unseen hand
taught you love without language?

Each morning
before the sun stirs,
before the sky remembers blue
you stand beside my sleep,
a silent sentinel of breath.

Unmoving unwavering
until my eyes awaken
into your world.

You wait
and I become home.

O gentle miracle,
you turn dust into devotion,
seconds into sanctuaries
ordinary into holy.

Perhaps you are not sent
perhaps you are mercy itself,
a living metaphor
wrapped in warmth and wonder.

You never ask,
never ache for more,
never measure love
in the language of need.

Even when I was breaking
when pain had no pulse,
no poetry
you pressed your presence to mine,
and silence began to sing.

You wait
and I become home.

Tell me
what shall I call you?
When names collapse,
and meanings fall short

when “animal” is too small,
and “love” is too light
to hold your weight.

Now you tremble
and I learn your waiting,
step by restless step,
breath by borrowed breath.

I sit beside your silence,
sewing hope into stillness,
listening
 learning
your language of being.

And then
a movement
a murmur
a miracle

and the universe
unfolds inside my chest.

You wait
and I become home.

This is no fleeting feeling,
no fragile thread of time
this is something deeper,
something death cannot divide.

One day
we will dissolve
into dust and distance

but this
this love

will linger
like light in forgotten rooms,
like echoes that refuse endings,

like silence
that still
speaks.

Shahid Abbas is a poet and writer from Kirpala 421 G.B, Tandlianwala, Faisalabad, Pakistan. He is the author of Words from Nature and a co-author of We Speak in Syllables and Verses of Meraki. His poetry has been published in various international anthologies and literary platforms, both in print and online. His work has been translated into thirteen languages, extending its reach across diverse global audiences