Πέμπτη 11 Ιουνίου 2026

"ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ" στίχοι της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη, νικήτρια του Διεθνούς Λογοτεχνικού Διαγωνισμού Walt Whitman. ("WAITING" lyrics by Maria Kolovou Roumelioti From GREECE, winner of the Walt Whitman International Literary Competition. )

 


Αγαπητοί φίλοι της ποίησης και της λογοτεχνίας, γεια σας!
Μια μεγάλη έκπληξη με περίμενε μαζί με την πιο πρόσφατη λογοτεχνική μου διάκριση η οποία προέρχεται από τον Διεθνή Λογοτεχνικό Σύνδεσμο "Creative Tribune", κατά τον Παγκόσμιο Διαγωνισμό Ποίησης Walt Whitman, απονέμοντάς μου Ειδικό Δίπλωμα Υποψηφιότητας για ενεργό δημόσια θέση, υψηλή συμβολή στην ενίσχυση των φιλικών σχέσεων μεταξύ εκπροσώπων λογοτεχνικών συλλόγων, στην εκπαίδευση και στην ανάπτυξη του πολιτισμού της διεθνικής επικοινωνίας.
Ήταν μεγάλη κι ευχάριστη η έκπληξη για μένα, το Δίπλωμα που μου προσφέρθηκε ως νικητής του εν λόγω Διεθνούς Λογοτεχνικού Διαγωνισμού!
Ευχαριστώ από καρδιάς τα μέλη της Λογοτεχνικής επιτροπής για τον πολύτιμο χρόνο που αφιέρωσαν μελετώντας τους στίχους μου και για τη μεγάλη τιμή που πρόσφεραν σε εμένα προσωπικά και στο έργο μου.
Εύχομαι να είστε υγιείς και πάντα εμπνευσμένοι και δημιουργικοί !
Καλή συνέχεια στο αρεστό έργο σας.
Τους εγκάρδιους χαιρετισμού μου από Ελλάδα 
 
Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη
 
ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη
Ελλάδα
 
Αιώνες, τώρα, την περιμένουμε να ‘ρθει.
Πανώρια κόρη, να κουβαλά στα μαλλιά της τα χωρατά των χελιδονιών,
το γέννημα της ελπίδας και δυο μαγιάτικα στεφάνια φορεμένα
με κόκκινες παπαρούνες στο λαιμό∙ κι εμείς, διαρρήκτες του Ήλιου,
να δράξουμε το πράσινο κλωνάρι απ’ το φουστάνι της∙
να ξεχαστούμε λιγάκι κάτω απ’ τα μάτια του ξάστερου ουρανού της.
 
Αιώνες, τώρα, περιμένουμε τις ομορφάδες της.
Χαρούμενα πουλιά να πετούν πάνω απ’ τις κληματόβεργες,
να ζευγαρώνουν την αρμονία, τη δημιουργία και να κουβαλούν ειρήνης
μηνύματα στην άκρια της γης.
 
Φωτεινά πρωινά και μεγάλα, περιμένουμε.
Ροδαλά σούρουπα, μ’ άστρα
να τρέμουν στα βλέφαρά τους μουσκεμένα από την προσμονή της αγάπης.
Μια άνοιξη όλο αγάπη κι ένα καινούργιο ξεκίνημα αγώνα,
που απ’ τις πληγές της σταύρωσης να επουλώνονται τα τραύματα. 
 
Να φουσκώσουν στα σπλάχνα μας οι κοιμισμένοι σπόροι
κι απ’ την αδράνεια του χειμώνα να ξεφεύγουμε….
Αισθήσεις βέβαιης ζωής να μεταγγίζονται στο αίμα μας, περιμένουμε.
Να ραγίζει η πέτρα κι επάνω της να φυτρώσει το θυμάρι,
η ρίγανη, το μελισσόχορτο, η άγρια μέντα, ο σπόρος του ψωμιού. 
 
Να καρποφορήσουν τα άγονα βουνά,
να βουίξει μελίσσι η θέληση του κόσμου.
Να ξυπνήσει η ποίηση μέσα μας. Να πλημμυρίσουν
τις καρδιές μας οι γιορτινές μουσικές.
 
Τη ζωή περιμένουμε να ανθίσει μαζί με τα ζωηρά χρώματα των λουλουδιών.
Να μεταλάβουμε τον αστείρευτο αγώνα.
Να, έτσι όπως γκαστρώνεται η γης το χώμα και το νερό
και με το χάδι του ήλιου στέφεται
όλους τους θησαυρούς, δίνοντας υποσχέσεις αιωνιότητας στο πέρασμα των χρόνων. 
 
Αιώνες, τώρα, περιμένουμε την Άνοιξη να ‘ρθει.
Να βγούμε στη στράτα της,
να πλέξουμε τραγούδια, να λιώσουν οι πάγοι, να κελαρύσει δροσό νερό…
 
*************************

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Dear friends of poetry and literature, hello!
A big surprise awaited me with my most recent literary distinction, which comes from the International Literary Association "Creative Tribune", during the Walt Whitman World Poetry Competition, awarding me a Special Diploma of Candidacy for active public position, high contribution to strengthening friendly relations between representatives of literary associations, to education and to the development of the culture of international communication.
It was a great and pleasant surprise for me, the Diploma that was offered to me as the winner of the Walt Whitman International Literary Competition!
I thank you from the bottom of my heart for the valuable time you spent studying my verses and for the great honor you offered to me personally and to my work
I wish you to be healthy and always inspired and creative!
Good luck with your enjoyable work.
 
My warmest regards from Greece
 
Maria Kolovou Roumelioti
 
WAITING by Maria Kolovou Roumelioti
GREECE
 
For centuries, now, we have been waiting for her coming.
A young maiden, carrying in her hair the swallows' joy,
the birth of hope with two May wreaths worn with red poppies
around her neck; and we -burglars of the Sun, to snatch the green branch
from her dress; to forget ourselves a little under the eyes of her clear sky. 
 
For centuries, now, we have been waiting for her beauties.
Joyful birds for flying above the vines,
mating with harmony, creation and carrying messages of peace
to the ends of the earth. 
 
Bright mornings and longing ones, we are waiting.
Rose-colored dusks, with stars
trembling in eyelids soaked with anticipation of love.
A spring full of affection and a new beginning of struggle,
where from the wounds of the crucifixion the wounds will be healed.
 
we wait for the dormant seeds to swell in our viscas
and from the inertia of winter to escape….
We wait for sensations of certain life to be transfused into our blood.
From the cracked stone to sprout thyme,
oregano, lemon balm, wild mint and seeds of bread . 
 
For the barren mountains to bear fruit,
for the will of the world to hum like a bee.
For poetry to awaken within us.
For festive music to flood our hearts. 
 
We wait for life to bloom along with the vibrant colors of flowers.
To partake of the endless struggle.
Here, just as the earth is digested, the soil and water,
and with the caress of the sun,
it crowns all the treasures, giving promises of eternity over the years.
 
For centuries , we have been waiting for Spring to come!
Let us go out on its march!
let us weave songs, let the ice melt, let the cool water chirp!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου