Ευχαριστώ από καρδιάς τον εκλεκτό φίλο, κύριο Κώστα Αλαβερά, Kostas Alaveras για την τιμή και την χαρά να φιλοξενηθεί το ποίημα μου "ΣΩΜΑ ΜΟΥ" στην μεγαλύτερη εφημερίδα του απόδημου Ελληνισμού «Νέος Κόσμος», στη Μελβούρνη της Αυστραλίας.
Πάντα επιτυχίες εύχομαι ολοψυχα!!
ΣΩΜΑ ΜΟΥ
Σώμα μου, χώμα μου, κιβωτός και δώμα μου:
Πως έγειρες; Πως λύγισες; Πώς το κενό προσκύνησες;
Χέρια μου, κρινοδάχτυλα, φωλιά για χελιδόνια:
Πώς διώξατε την άνοιξη και ήρθανε τα χιόνια;
Εσείς κουκούλι ήσασταν, υφάδι μεταξένιο
Πάντα το γέλιο πλέκατε στο στόμα το μελένιο!
Σώμα μου, χώμα μου, κιβωτός και δώμα μου:
Πως έγειρες; Πως λύγισες; Πώς το κενό προσκύνησες;
Χέρια μου, κρινοδάχτυλα, φωλιά για χελιδόνια:
Πώς διώξατε την άνοιξη και ήρθανε τα χιόνια;
Εσείς κουκούλι ήσασταν, υφάδι μεταξένιο
Πάντα το γέλιο πλέκατε στο στόμα το μελένιο!
Πόδια μου, μονοσάνδαλα, με ελαφίσιο βήμα:
Ποιος κεραυνός σας χτύπησε και χάσατε το σήμα;
Εσείς κολώνες ήσασταν, δοκοί πετροκτισμένοι
Πως μείνατε ακίνητα σαν βράχοι γρανιτένιοι;
Εγώ, κουφάλα της ελιάς, το λάδι μου στερεύει
Μέσα στο γέρικο κορμί, νέο θεριό ανασαίνει!.....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου